Zonsverduistering, en de eerste echte blik op de zomerhemel

Niels Verdel

Meteoriet
10 juni 2021
Op dit forum hoef ik niet toe te lichten wat er toen te zien (of niet te zien was). Hoewel het voor mij zeker niet de eerste zonsverduistering was die ik waarnam, was het wel de eerst door een telescoop. Goed voorbereid met een zonnefilter uiteraard en een paar eclips-brilletjes. En wat drankjes, want ik had ook familie uitgenodigd en in de straat-app gezegd dat mensen van harte welkom waren. Leuk dat er ook twee buren een blik kwamen werpen, die toch aardig verbaasd waren van het beeld door de telescoop.

De verduistering zelf was erg leuk om door de telescoop de maan langzaam voor de zon te zien schuiven. Maar voor de ervaring vond ikzelf een eclips-brilletje minstens zo leuk. je hebt dan toch het idee dat je het echt met eigen ogen ziet, alsof je voor je gevoel er dichter bij staat, ook al zie je het een stuk verder weg dan door een telescoop. Erg leuk was het wel om door de telescoop de kraterrand aan de zuidelijke pool van de maan te zien tegen de zon op de achtergrond. Een heel interessante middag, en vooral met de buren, vrienden en familie die langs waren gekomen was ook een heel gezellige middag.


16 juni 2021
Na enkele korte waarneemsessie waarbij ik de zomerhemel een beetje heb verkent kwam het er pas afgelopen avond van om de zomerhemel echt te gaan ontdekken. Met m'n nieuwe aanwinst (een Baader Zoom met Barlow) reed ik naar een iets donkerder plek dan m'n achtertuin, waar de lampen van alle buurtbewoners toch wel voor veel strooilicht zorgen. Op een afgelegen veldje een paar kilometer verder op was er beduidend minder strooilicht, dus daar heb ik het hele instrumentarium opgebouwd.

Allereerst een paar makkelijk targets: Albireo, die ook vanuit de achtertuin als fraaie dubbelster met mooi verschillende kleuren valt te zien. En kort daarna ook wederom M13 opgezocht. Vanuit de achtertuin enkel een wazig wolkje, maar vanaf deze plek vallen toch beduidend meer sterren te zien, heel fraai als fijne zandkorrels over de bolhoop gestrooid . Het perifeer kijken gaat steeds beter merk ik, wat de ervaring zeker ten goede komt. Daarna ook de nabijgelegen M92 opgezocht, eveneens een zeer mooie bolhoop.
Daarna blader ik door Turn Left at Orion, en m'n eigen aantekeningen, en wil ik wel eens proberen om de beroemde dubbel dubbel te splitten. Kijken of dat gaat lukken. Ik navigeer naar Vega, en na een paar keer vergelijken met de beschrijving weet ik vrij zeker dat ik goed zit. Met m'n 200/1200 dob en 9mm Morpheus oculair zie ik echter enkel een dubbelster, en geen geen dubbele dubbelster. Dan maar eens proberen met de Barlow erop, goed voor een totale vergroting van 300x. Het is lastig de ster in beeld te houden, wat draait die aarde snel als je door de telescoop het heelal in tuurt. Ik wil het eigenlijk al opgeven, ik heb het idee dat het ook niet echt scherp is. Ik draai wat aan de focusser, heel voorzichtig en zie dat de sterren toch echt heel scherp zijn. Ik kijk nogmaals, en nogmaals... en dan valt het me op, ik zie toch echt twee keer twee heel kleine puntjes dicht bij elkaar staan. Ik volg zo goed en zo kwaad als ik kan de dubbel dubbel, en ben toch wel blij dat die er mooi op staat.
Vervolgens probeer ik M51 in beeld te krijgen. Hoewel ik vrij zeker weet dat ik goed zit valt er helaas niks te zien. Toch ook nog te veel lichtvervuiling op deze locatie. Volgende keer een ritje maken verder naar het zuiden zeg ik tegen mezelf. Dan maar andere, wellicht eenvoudigere objecten proberen. M3 krijg weet ik in een keer te vinden, het zoeken en starhoppen gaat me dus steeds beter af. Ook erg mooi, maar voor mij op die avond minder indrukwekkend dan de eerder bezochten M13 en M92.
Als laatste nog M11 opgezocht, voor mij blijven open clusters ook wel heel erg mooi, met de tientallen (of zijn het er zelfs 100en) sterretjes die als diamantjes lijken te schijnen.

Al met al een mooie avond, voor mij erg leerzaam en weer leuk om onder de sterren te zitten. Als er nog tips zijn, over wat dan ook, laat ze gerust langskomen.
 

Bobbie

Ursa Majoris
Leuk verslag Niels. Herkenbaar ook. Mij heeft het ook veel moeite gekost de dubbele dubbel echt te splitten. Mede ook kwestie van ervaring. Je moet leren kijken en geduld hebben vooral als de atmosfeer onrustig is. Het ene moment zie je ze gesplit en een paar seconden later ben je het weer kwijt.
M51 is een lastige in lichtvervuilde gebieden. Ook je opmerking over de open clusters herken ik. Altijd dankbaar wherever you are. Bewaar de stelsels en nevels voor echt donkere gebieden, uitgezonderd de Orion en Andromeda. Dan zijn ze zeker de moeite waard.
 
Laatst bewerkt:
Bovenaan Onderaan