Zoeken naar nevels of stelsels...

DeepSkyScanner

Halsstarrige sterrenstaarder
De reden is natuurlijk dat bij een 2" een groter schijnbaar beeldveld mogelijk is. Een 50 graden oculair van 28mm lukt als 1.25", wil je bv. 68 graden, dan moet je naar 2".
Goed, dat wil ik best aannemen. Een 28mm 2" oculair vertoont een grotere AFOV (apparent field of view) dan een 28mm 1,25" oculair. Maar dat vertaalt zich dan ook in een grotere TFOV (true field of view). Ik zie dus in mijn 2" oculair meer van de hemel dan met mijn 1,25" met dezelfde brandpuntsafstand. De TFOV volgt immers uit de AFOV gedeeld door de vergroting. Die vergroting is voor beide oculairen gelijk en dus zijn de uittredepupillen ook gelijk. Ik zie dus meer hemel door mijn 2" met dezelfde uittredepupil, mits de field stop van mijn telescoop het toelaat.
 
Laatst bewerkt:

DeepSkyScanner

Halsstarrige sterrenstaarder
Maar hoe zit het dan met de oogafstand (eye-relief)? Als de exit pupil een rechte kolom is waarom is er dan een bepaalde oogafstand? Wat mis ik hier?

geolens3.gif

Zie de volgende schets in diezelfde bron.
Die "rechte kolom" licht is alleen waar voor het geval van een gecollimeerde lichtbundel, die dus uit een enkele kaarsrechte hoek komt, evenwijdig aan de optische as.
Vergeet niet dat we het over een oculair hebben en niet over een camera-sensor. Die plaats je immers in het primaire focus-vlak. Met een oculair bekijk je eigenlijk een beeld dat in het primaire focus-vlak wordt aangeboden. Ons oog verwacht geen projectie, maar een virtueel beeld, anders zou ons hoornvlies en ooglens niets te doen hebben.
Dat virtuele beeld bestaat niet alleen uit die ene kaarsrechte "kolom", want dan zouden we alleen de centrale spot van een ster of ander object zien, maar geen details daar omheen. We willen een beeld scheppen en geen singulier punt.
We verwachten dus een bundel aan hoeken uit de hemel die op de telescoop-apertuur valt en als hoeken-bundel wordt doorgereikt. Dat doorreiken vindt ten eerste plaats als primaire focus-beeld (waar we onze camera-sensor kunnen plaatsen) en vervolgens als virtueel beeld dat we kunnen zien via het oculair.
Zonder hoekenspreiding krijgen we geen beeld, maar slechts een enkel punt.
 
Laatst bewerkt:

sixela

hulpbeheerder - hij/hem/zijn
Dit is een mooie schets! Maar hoe zit het dan met de oogafstand (eye-relief)? Als de exit pupil een rechte kolom is waarom is er dan een bepaalde oogafstand? Wat mis ik hier?
Dat is slechts één bundel. Om de diameter te weten heb je niet meer nodig. Maar om de plaats van de uittredepupil te weten moet je zien wat er met alle bundels gebeurt.

Dit zijn er meerdere:
eyepiece.png


en zoals je ziet kruisen alle bundels slecht in één schijfje, en dat is de uittredepupil.
 
Laatst bewerkt:
En dat is dus het ideale punt. Beweeg je het oog iets verder naar voren of naar achteren dan heb je nog steeds wel een scherp beeld alleen neem je dan minder waar omdat de iris de buitenste bundels/stralen blokt. Toch?
 

sixela

hulpbeheerder - hij/hem/zijn
Ja, je iris vignetteert dan de bundels voor delen van het veld en in extreme gevallen krijg je "kidney-beaning" en blackouts.

Uiteraard hangt dat ook af van de diameter van de uittredepupil. Hoe kleiner die is ten opzichte van de diameter van de oogpupil, des te minder precies de plaatsing van het oog hoeft te zijn. Vandaar dat je blackouts veel makkelijker hebt als je bijvoorbeeld naar de Maan kijkt met lage vergroting, want die is helder genoeg om je pupil weer te vernauwen. Ook als je overdag kijkt naar voorwerpen heb je dat makkelijker.
 
Vandaar dat je blackouts veel makkelijker hebt als je bijvoorbeeld naar de Maan kijkt met lage vergroting, want die is helder genoeg om je pupil weer te vernauwen
Dat is ook weer een eye-opener 😉.
Fijn dat nu veel rondom uittrede-pupil en eye-relief en overige relaties hier is samengevat in een paar berichten.
Hier komen theorie en praktijk mooi bij elkaar.
 

DeepSkyScanner

Halsstarrige sterrenstaarder
Hier komen theorie en praktijk mooi bij elkaar.
Ja, daarvoor is een forum dus ook heel geschikt.
Ik kon mijzelf namelijk niet uitleggen waarom ik de 2" oculairen prettiger vind dan de 1,25" versies. Het was iets met een "rijker" veld dat deze oculairen bieden, alsof je er midden in zit en je met je oog naar links en rechts, boven en beneden kunt kijken. Iets wat met een 1,25" ondenkbaar lijkt. Het hangt wel af van de telescoop-eigenschappen die deze "rijkdom" moeten kunnen faciliteren. Een 2" oculair biedt meer TFOV, omdat het meer AFOV vertoont. Meer dan de field stop kun je echter door geen enkel oculair zien.
 

HanKr

Celestron C8 Evolution
geolens3.gif

Zie de volgende schets in diezelfde bron.
Die "rechte kolom" licht is alleen waar voor het geval van een gecollimeerde lichtbundel, die dus uit een enkele kaarsrechte hoek komt, evenwijdig aan de optische as.
Vergeet niet dat we het over een oculair hebben en niet over een camera-sensor. Die plaats je immers in het primaire focus-vlak. Met een oculair bekijk je eigenlijk een beeld dat in het primaire focus-vlak wordt aangeboden. Ons oog verwacht geen projectie, maar een virtueel beeld, anders zou ons hoornvlies en ooglens niets te doen hebben.
Dat virtuele beeld bestaat niet alleen uit die ene kaarsrechte "kolom", want dan zouden we alleen de centrale spot van een ster of ander object zien, maar geen details daar omheen. We willen een beeld scheppen en geen singulier punt.
We verwachten dus een bundel aan hoeken uit de hemel die op de telescoop-apertuur valt en als hoeken-bundel wordt doorgereikt. Dat doorreiken vindt ten eerste plaats als primaire focus-beeld (waar we onze camera-sensor kunnen plaatsen) en vervolgens als virtueel beeld dat we kunnen zien via het oculair.
Zonder hoekenspreiding krijgen we geen beeld, maar slechts een enkel punt.
En het oculair vergroot dus dit primaire focus-vlak, waarbij een klein aantal mm's dus een klein deel van dit vlak ophaalt?
En wat is dan de relatie tussen het aantal mm's van het oculair (focal length neem ik aan) en de vergroting?
 

sixela

hulpbeheerder - hij/hem/zijn
Vergroting = brandpuntsafstand kijker gedeeld door brandpuntsafstand oculair.
 

DeepSkyScanner

Halsstarrige sterrenstaarder
En wat is dan de relatie tussen het aantal mm's van het oculair (focal length neem ik aan) en de vergroting?
Je rekent het eenvoudigst door altijd uit te gaan van de brandpuntsafstand van jouw telescoop (ongeacht of het een refractor of reflector is) en de brandpuntsafstand van jouw oculair. De vergroting is dan simpelweg de eerste gedeeld door de tweede.
Het feit dat je "onderweg" een focus-vlak hebt, waar je jouw camera-sensor kunt plaatsen (het primaire focus-vlak), is goed om te weten. Maar het rekent niet zo fijn om die omweg te volgen. Wat je wel kunt doen is de kennis van de brandpuntsafstand van jouw telescoop te gebruiken om de afbeelding in het primaire focus-vlak te berekenen.

Het voorbeeld wat ik altijd graag hiervoor presenteer is de Maan: deze verschijnt aan de hemel als een schijfje van ongeveer 0,5°. Stel, je hebt een telescoop met een brandpuntsafstand van 752 mm. De Maan wordt in het primaire focus-vlak afgebeeld als een schijfje van:
2 x 752 x tan(0,5°/2) mm = 6,56 mm
Je kunt dus eenvoudig van te voren inschatten of jouw camera-sensor een gewenst object aan de hemel kan weergeven. Je moet alleen weten hoe groot het object is als een hoek aan de hemel en hoe groot jouw camera-sensor is.

Er is ook nog een andere methode die ik nog moet uitproberen, en dat is de camera aan een oculair aansluiten. Er zijn dan grotere vergrotingen mogelijk dan in het primaire focus-vlak.
 
Bovenaan Onderaan