Winjupos - advies gevraagd

Hallo planeet liefhebbers,

Na de eerste succesvolle kleurenopname van Saturnus, ga ik binnenkort mijn blik richten op Jupiter. Mij was bekend dat voor het verkrijgen van een scherpe opname van Jupiter het gebruik van Winjupos onontbeerlijk is. Heb al een aantal filmpjes op Youtube bekeken. Toch was ik benieuwd wat jullie ervaringen op dit gebied zijn, omdat de waarneemtijd te kostbaar is om fouten te maken waar anderen inmiddels van geleerd hebben. ;)

De uitgangspunten:
- 1100 Edge HD + CGX-L mount
- ASI290MM
- Filterwiel met o.a. smalband L-, R-, G- en B-filters
- Autofocusser
- Firecapture
- AS!3
- Registax
- PaintShop Pro

Met het maken van kleurenopnamen ben ik op zich dus al bekend. Toch had ik nog een aantal specifieke vragen:

- Geldt inderdaad dat je voor Jupiter (om bepaalde artefacten in de nabewerking te voorkomen) het beste een hoge gain kan gebruiken in combinatie met een zo kort mogelijke belichtingstijd?
- Hoeveel frames zijn er per RGB opname minimaal nodig om tot een bevredigend resultaat te komen?
- Hoe ver kan je gaan als het gaat om de totale opnameduur van één bepaald kleurkanaal? Zal afhankelijk zijn van de mogelijkheden van Winjupos.
- Welke strategie kan je het beste volgen? Je zou b.v. kunnen denken aan meerdere RGB sessies van 10 minuten verdeeld over een x aantal uur ...

Met name de laatste twee vragen houden mij bezig, omdat ik vanuit de praktijk nog niet vertrouwd ben met Winjupos en zodoende ook geen (goede) inschatting kan maken van eventuele beperkingen. Het liefst zou ik per kleurkanaal zo'n 20.000 frames schieten, maar dan ben je over alle kleurkanalen opgeteld al gauw 20 minuten bezig. Hoe realistisch is dit nog gezien de mogelijkheden van Winjupos?

Ben benieuwd naar jullie ervaringen ...
 

Neo

Donateur
Mijn ervaringen met WinJupos zijn al wat gedateerd, ik heb er wel eens wat opnames mee gederoteerd maar het resultaat was destijds niet spectaculair beter dan een andere techniek die ik volgde. Met jouw 1100 Edge HD lijkt het me zeker wel de moeite waard.

RGB filters noemen we eigenlijk geen smalbandfilters, dat bewaren we meer voor filters die een spectraallijn isoleren met een bandpass van minder dan 10 nm.

- Geldt inderdaad dat je voor Jupiter (om bepaalde artefacten in de nabewerking te voorkomen) het beste een hoge gain kan gebruiken in combinatie met een zo kort mogelijke belichtingstijd?
Niet als dat ten koste gaat van het histogram. Kies een geschikte ROI voor een gunstige frame rate en stel van daaruit een passende exposure in die de frame rate niet in de weg zit. De relatie met 'bepaalde artefacten' is me niet erg duidelijk, meer context?

- Hoeveel frames zijn er per RGB opname minimaal nodig om tot een bevredigend resultaat te komen?
Dat is sterk afhankelijk van zowel de seeing als de gekozen instellingen (exposure en gain) maar met een 290MM kan je in 5 minuten voldoende frames per kleur verzamelen voor een mooie compositie.

- Hoe ver kan je gaan als het gaat om de totale opnameduur van één bepaald kleurkanaal? Zal afhankelijk zijn van de mogelijkheden van Winjupos.
Op het net vind je uitstekende opnames met een totale tijdsduur van wel 20 tot 30 minuten, waarin dus een R, G, B en meestal nog een L of IR opname gemaakt is.

- Welke strategie kan je het beste volgen? Je zou b.v. kunnen denken aan meerdere RGB sessies van 10 minuten verdeeld over een x aantal uur ...
Per RGB setje opnemen lijkt me het veiligst, je wil toch minstens één complete (L-) RGB set om mee te gaan oefenen in WinJupos en je weet nooit wat de seeing gaat doen. Je kan eens beginnen met bv 5 minuten per kleur en naarmate de ervaring en resultaten bemoedigend zijn, daarop voortbouwen.
 
Dat van die smalband filters was inderdaad een vertyping; ben op dit moment ook al het e.e.a. aan het inventariseren voor het maken van DSO opnamen (OIII, SII, H-alpha), vandaar de verwarring.

De artefacten zijn b.v. de ringen die je aan de rand van de planeten kunt krijgen (in onderstaand voorbeeld sterk aangedikt). Ik heb ergens wel eens opgepikt dat dit soort ringpatronen makkelijker te onderdrukken zijn op het moment dat je de opname maakt met een hogere gain waarde (maar wel met voldoende frames), omdat het verhaal gaat dat dit soort onvolkomenheden in de regel al in de opname zelf aanwezig is (en door de nabewerking verder wordt uitvergroot):

Artifacts.png

En wederom dank voor de zeer zinvolle tips. Nu nog een paar heldere avonden en we kunnen aan de slag (y)
 

Neo

Donateur
Ah, die ringen herken ik wel maar ik heb ze al tijden niet meer gezien in eigen opnames van Jupiter, niet met de 224MC noch met de 290MM.
Is dit een eigen opname of als voorbeeld ergens van het net geplukt?
 

Neo

Donateur
Volgens mij niet, we kennen Newton rings van bv H-alpha solaropnames, een kenmerk daarvan is de ultrasmalle bandpass en daar vormen ze een patroon dat helemaal los staat van features van het object zelf. Je kan ze eenvoudig elimineren door een kleine kanteling in het lichttraject te introduceren met bv een wedge prism.

Hier volgen ze heel nauwkeurig de rand van de planeet waarmee ze naar mijn idee een andere oorzaak hebben.
 
Ah, die ringen herken ik wel maar ik heb ze al tijden niet meer gezien in eigen opnames van Jupiter, niet met de 224MC noch met de 290MM.
Is dit een eigen opname of als voorbeeld ergens van het net geplukt?
Dit is een eigen opname. Ik moet er wel aan toevoegen dat die artefacten pas goed naar voren komen zodra de wavelets van Registax hun werk hebben gedaan. Met een grotere waarde voor Denoise (Layer 1) verdwijnen ze langzamerhand. Nadeel is dat tegelijkertijd Jupiter ook weer minder scherp wordt.

Na bewerking met AS!3 zijn dit soort artefacts ook al zichtbaar, dus ik vermoed dat Registax het onder bepaalde condities alleen maar erger maakt.

Registax.png
 
Laatst bewerkt:

Neo

Donateur
Geen idee, ik kan het probleem ook niet bevestigen zonder de originele data en overige info.
Als je het verder wil uitzoeken dan kan je misschien beter een nieuw topic ervoor aanmaken i.p.v. hier in een WinJupos draadje.
 
Op dit forum staat het probleem toegelicht waaruit zou blijken dat een hogere gain waarde mogelijk soelaas zou kunnen bieden (voor wat het waard is).

Bij de eerstvolgende gelegenheid zal ik eens wat verschillende zaken uitproberen.

En ... het lijkt mij inderdaad beter om hiervoor op enig moment een nieuw topic te starten; kan ik gelijk de meest recente bevindingen daarin meenemen.
 
  • Leuk
Waarderingen: Sieg

Sieg

Rhea
Volgens mij niet, we kennen Newton rings van bv H-alpha solaropnames, een kenmerk daarvan is de ultrasmalle bandpass en daar vormen ze een patroon dat helemaal los staat van features van het object zelf. Je kan ze eenvoudig elimineren door een kleine kanteling in het lichttraject te introduceren met bv een wedge prism.

Hier volgen ze heel nauwkeurig de rand van de planeet waarmee ze naar mijn idee een andere oorzaak hebben.
Dacht ik ook Neo maar het leek er wel op
Als ik de Daystar in het begin gebruikte kon ik soms ook die Newton ringen hebben, daarmee dat ik het niet echt snapte dat die hier ook aanwezig zouden zijn
Met een lichte kanteling was dat inderdaad opgelost.
Als ik de tekst van de topicstarter zo lees zijn het dus meer artefacten door de bewerking met AS tevoorschijn komen, misschien te agressief bewerkt dan

grts
Sieg
 
Dacht ik ook Neo maar het leek er wel op
Als ik de Daystar in het begin gebruikte kon ik soms ook die Newton ringen hebben, daarmee dat ik het niet echt snapte dat die hier ook aanwezig zouden zijn
Met een lichte kanteling was dat inderdaad opgelost.
Als ik de tekst van de topicstarter zo lees zijn het dus meer artefacten door de bewerking met AS tevoorschijn komen, misschien te agressief bewerkt dan

grts
Sieg

Dat dacht ik aanvankelijk dus ook, maar naar mijn bescheiden mening valt dat dus wel mee:

Instellingen AS3.png

Artefacten uitvergroot.png

De rand (na bewerking door AS!3 en nog voordat Registax er aan te pas komt) lijkt te bestaan uit drie afzonderlijke randen, die na bewerking in Registax alleen maar duidelijker naar voren komen.

Bestandsnaam: 2021-09-02-2046_8-R-Sat_ZWO ASI290MM_Gain=157(off)_Exposure=20.0ms_Gamma=55_6_lapl7_ap73_Drizzle15_conv.tif

Mogelijk schuilt er toch een kern van waarheid in hetgeen ik op diverse fora al gelezen had, namelijk dat een hogere gain waarde dit fenomeen kan onderdrukken. Ervaring heb ik daar echter nog niet mee, maar kan dat alsnog proefondervindelijk gaan vaststellen.

Overigens, bij Saturnus had ik dit probleem niet (lees: véél minder). Heb het idee dat dit eerder optreedt bij minder scherp begrensde randen.

Zal hier nog eens in de praktijk mee gaan stoeien en daarna eventueel een nieuw topic starten.
 
Laatst bewerkt:
  • Leuk
Waarderingen: Sieg
Bovenaan Onderaan