• Welkom op het vernieuwde forum! Als je niet kunt inloggen dan moet je je wachtwoord opnieuw instellen: Doe dit door middel van deze link: Klik hier . Email veranderd? Neem dan contact op via het contactformulier. Passen we dit aan.

Waarneemverslag 22-10

sdn

Quaoar
Eindelijk eens een echt heldere avond! Geen bewolking, geen opkomende mist, wel wat wind maar niet storend. Dus kinderen naar bed en al om 20:30 naar buiten!

Zo rond die tijd stond de Zwaan hoog, dus begonnen met M29. Goede gelegenheid om mijn nieuwe telrad eens te proberen. M29 is daarmee erg gemakkelijk, ringen zo gezet als op de finder chart en daarmee stond het cluster direct in beeld. In mijn 27mm panoptic waren 13 sterren zichtbaar, vervolgens via wat tussenstappen naar 5mm Nagler gegaan, waarmee ik uiteindelijk 23 sterren telde.

Na er even van genoten te hebben, door naar M39. Die stond bijna precies in zenit wat niet handig is op een dob. Het cluster vinden was te doen door de hele rockerbox op 2 poten te laten balanceren maar stabiel in beeld krijgen was een gepruts. Uiteindelijk gelukt. Goed beeld met de Panoptic, met 15mm TS-ED was er nog iets meer te zien. Eerste keer dat ik dat oculair echt gebruikt heb om waar te nemen. Is duidelijk minder helder en scherp dan de televues maar op zich ook wel prima, die tussenvergroting gebruik ik tot nu toe zo weinig dat een goedkoper oculair ook wel prima is. In totaal 34 sterren geteld.

Daarna kon ik het niet laten om even langs M31 te gaan, was benieuwd of daar meer van te zien is nu het hoger staat. Ja, maar nog steeds alleen de kern en M32 als klein vlekje. Snel door naar de Pleiaden. Prachtig in het Panoptic maar wel keihard voor de optiek! Duidelijk coma te zien aan de rand (wat ok is) maar ook wat coma en astigmatisme in het midden. Dat zou niet moeten, dus collimatie gecheckt. Was inderdaad niet helemaal goed meer. Bijstellen hielp wel iets maar helemaal weg kreeg ik het niet. Zowiezo nooit trouwens, zal ook deels aan de spiegel liggen. Blijft natuurlijk prachtig, die sterren die bijna mijn netvlies inbranden en het door het cluster heen bewegen. Hier zou een 41mm panoptic goed van pas komen... Mooie droom voorlopig.

Inmiddels was Mars goed geklommen, tijd dus voor een wat langere Mars sessie. Bekeken met 5mm = 240x. Intensiteit was deze keer niet storend en seeing was ook beter dan afgelopen keer. Enorm veel details te zien, af en toe echt haarscherp. Zeker uurtje naar gekeken. Ik moet toch echt eens leren schetsen.

Daarna de afsluiter: poging 3 om M52 te vinden. De vorige 2 keer was het mislukt, dus nu niets aan het toeval overgelaten: gewacht tot deze goed hoog stond, en met hulp van de telrad lukte het nu wel ineens. Dat voelt echt als een triomf. Veel kleiner en zwakker dan ik verwacht had maar wel heel mooi. Uiteindelijk in de 8mm Hyperion het beste beeld. Zeker 40 sterren geteld en met averted vision nog hints van meer.

Met dat hoogtepunt besloten om weer binnen op te gaan warmen en de ervaring gelijk op te schrijven. Dus bij deze.
 

TomC

Arp_244
Fijn enthousiast verslag!
Dat 27mm Panoptic oculair is een heerlijk stukje optiek, ik gebruik die ook steeds als start vergroting in mijn 16" dobson.
 

EdwardB

Donateur
Leuke waarnemingen. Die Panoptics lijken me gevaarlijke oculairen...zó goed gecorrigeerd dat je behoefte krijgt aan een comacorrector.

(...) ook wat coma en astigmatisme in het midden. Dat zou niet moeten, dus collimatie gecheckt. Was inderdaad niet helemaal goed meer. Bijstellen hielp wel iets maar helemaal weg kreeg ik het niet. Zowiezo nooit trouwens, zal ook deels aan de spiegel liggen.

Bij de 27mm heb je een uittredepupil van 4,5mm. Vaak is het menselijk oog dan wat astigmatisch. Misschien was dat het geval hier.
 

sdn

Quaoar
Leuke waarnemingen. Die Panoptics lijken me gevaarlijke oculairen...zó goed gecorrigeerd dat je behoefte krijgt aan een comacorrector.

Ja, die aanschaf was een dure fout... Daarvoor zag ik dit soort dingen helemaal niet. Een coma corrector komt er echt nog wel eens, al vind ik het veel gemakkelijker om goed verklaarbare optische aberraties te negeren dan in het centrum waar ze echt niet thuishoren. Maar toch zie ik afwijkingen in spiegel (en oog) liever wel dan dat ik ze mis omdat het oculair ze wegpoetst. Ik heb voor mijn studie en werk veel microscopie gedaan met professionele objectieven en oculairen. De optische afwijkingen in veel astronomie oculairen vallen daarmee vergeleken best wel op. Tot nu toe heb ik alleen in de Televue oculairen een benadering daarvan gezien.

Bij de 27mm heb je een uittredepupil van 4,5mm. Vaak is het menselijk oog dan wat astigmatisch. Misschien was dat het geval hier.

Zou inderdaad goed kunnen, eens vragen aan anderen of ze het ook zien.
 

sdn

Quaoar
Heb het astigmatisme gisteravond eindelijk eens goed kunnen stertesten op Betelgeuse. Heel simpel: eerst goed gecollimeerd, daarna ster in centrum van beeld. Er bleef een heel klein beetje astigmatisme over. Hoofd 90 graden gedraaid. Astigmatisme draaide mee. En met mijn andere oog zag het er weer iets anders uit. Dus zal inderdaad aan mijn ogen liggen. Ik kan er goed mee leven.
 
  • Leuk
Waarderingen: TomC

EdwardB

Donateur
Dat valt erg mee dus. Een goede testmethode dat hoofddraaien.

Ik kan me mijn first light met een 7x50 Fujinon herinneren bijna twee jaar geleden. Dat was aanvankelijk een teleurstelling; mijn 7x50 rubbergeklede Chinees gaf veel scherpere sterbeelden dan de Fujinon die een sprietje toonde aan Sirius. Met het per oculair draaien van het hoofd bleek het aan mijn eigen ogen te liggen. De Chinees toonde het sprietje bij nadere inspectie ook weliswaar, maar was veel minder transparant, heeft een geeltint en bij een later onderzoek bleek de effectieve objectiefdiameter slechts 42mm te zijn, 6mm uittredepupil dus. Op de maan gebruik ik alsnog liever de Chinees maar op dso is de Fujinon veel beter.

Soms merk ik per keer verschillen in astigmatisme. Dat kan ook aan de plaatsing van het oog achter het oculair liggen. Wat ik ook wel eens merk is dat na langdurig beeldschermwerk en vooral van smartphone (korte afstans en kleine letters), mijn ogen ook weleens astigmatisch lijken. Ik moet mijn ogen dan weer goed laten aanpassen.
 
  • Leuk
Waarderingen: sdn

sterrenboy

I have a dream....
Daarna de afsluiter: poging 3 om M52 te vinden. De vorige 2 keer was het mislukt, dus nu niets aan het toeval overgelaten: gewacht tot deze goed hoog stond, en met hulp van de telrad lukte het nu wel ineens. Dat voelt echt als een triomf. Veel kleiner en zwakker dan ik verwacht had maar wel heel mooi. Uiteindelijk in de 8mm Hyperion het beste beeld. Zeker 40 sterren geteld en met averted vision nog hints van meer.
Als je een steratlas hebt...

M52 ligt (hangt) dubbel zo ver als het -dubbel verlengde- rechter deel van Cassiopeia. Makkelijker te vinden...
Vroeger vaak genoeg ‘n uurtje ofzo zoeken naar een favoriet object, maar als je het vind... (triomf?)... lekker hè??

Ik vond het ook een fijn gevoel...
 

sdn

Quaoar
Als je een steratlas hebt...

M52 ligt (hangt) dubbel zo ver als het -dubbel verlengde- rechter deel van Cassiopeia. Makkelijker te vinden...
Vroeger vaak genoeg ‘n uurtje ofzo zoeken naar een favoriet object, maar als je het vind... (triomf?)... lekker hè??

Ik vond het ook een fijn gevoel...
Qua locatie is M52 niet heel moeilijk maar met de lichtvervuiling hier denk ik dat ik hem eerder gewoon gemist heb. Zal me denk ik niet meer gebeuren nu ik weet hoe het eruit ziet. En verder helpen de telradkaarten die voor Messier en Caldwell objecten via google te binden zijn, natuurlijk ook.
 

Nico U.

Atoom
Ik kan je Stellarium aanraden. Dat is een applicatie die je op de laptop kunt draaien en actueel weergeeft waar je welk object kunt terugvinden aan de hemel. Een echte eye-opener.
 

sdn

Quaoar
Ja, voor mij is de toegevoegde waarde vooral de oculair view. Die is echt handig, met name om er zeker van te zijn dat je op de juiste plek zoekt. Blijft wel het probleem dat schermen en lichtzwakke objecten eigenlijk niet samengaan, ook niet met de night modus instelling in stellarium. Dan beter een telrad chart printen.
 
Bovenaan Onderaan