T CrB verhelderd?

Huubke

Uranus
Ik weet niet of het iemand is opgevallen maar T CrB is de laatste tijd iets verhelderd. Aangezien CrB terug in beeld begint te komen zou ik aanraden om die maar in net oog te houden. T CrB heeft 2 grote uitbarstingen gekend (1866 en 1946) tot magnitude 2. Tussen de 2 uitbarstingen zat 80 jaar en in 2026 zijn we weer zo ver. Maar niks zegt dat het niet eerder kan. Er zijn ook twee kleine uitbarstingen waargenomen in UV in 1963 en 1975.

Wie de volgende uitbarsting van T CrB aankondigt wacht natuurlijk eeuwige roem ;)

Ik heb de BAAVSS lichtcurve in bijlage. Daar valt de trend iets beter op dan met AAVSO data.

Stijgende trend T CrB.jpg
 
Bedankt voor de melding, Huubke!

Deze recurrente nova volg ik al jaren (laatste waarneming: 10,0m op 11 september 2015). Er zit wel een beetje variatie in, maar niet veel. Hopelijk houdt hij zich nog een paar maanden koest, want in de lente staat hij gunstiger aan de hemel.

Bij de vorige grote uitbarsting nam hij eerst een aanloop van een paar jaar, zwakte daarna wat af en toen begon de uitbarsting toch nog onverwacht. Ik heb de historische gegevens uit 1930 - 1950 in deze grafiek gezet.

CrB_T 1930-1950.gif


Opmerkelijk: de geschiedenis van 80 jaar geleden lijkt zich te herhalen. Als dat zo doorgaat, komt de grote knal in 2026.
 

Huubke

Uranus
Ik heb momenteel 161 waarnemingen van T CrB. De eerste was 5 mei 2000 en de laatste 29 september 2013. Ik ga ze in ieder geval terug beginnen waarnemen. Als ik zou jouw grafiek bekijk kan de recurrentie van 80 jaar zeker kloppen. Er is ooit discussie geweest dat er uitbarstingen zijn gemist. Ik denk echter van niet.

Bedankt voor de knappe analyse.
 
Vanochtend ervoor gegaan, met de Noorderkroon hoog in zuid. T Crb is met starhop echt gemakkelijk te vinden. En vergeleken met de 9.9 en 10.5 sterretjes op de aavso-kaart, hem geschat op 10,0. Dat is inderdaad duidelijk iets helderder.
 
Gisterenavond laat, doorheen de lichtsoep boven de horizont, toch weer gewoon op mag. 10.2 geschat. Maar we blijven hopen!
V694 Mon is ondertussen weer zijn piek voorbij (mag. 9.3). Vlakbij ook nog een onbekend Mira sterretje (QS Mon) meegepikt (12.7).
 
Interessant artikel.
Je zou bijna denken dat de auteurs dit Astroforum draadje gelezen hebben.

In #2 schreef ik:
"de geschiedenis van 80 jaar geleden lijkt zich te herhalen. Als dat zo doorgaat, komt de grote knal in 2026".

Zij schrijven:
"Is therefore everything in place for a new nova outburst in 2026, again 80 years past the last eruption ?"
wees daar maar zeker van, de 'Lage Landen' zijn daarvoor gekend
 
En ja, hij blijft deze week steeds helderder worden.
Die moeten we in de gaten houden.
Jammer genoeg staat hij voor mij nog te laag boven de horizon in een oranje lichtsoep van kassen.
 
Eergisteren heb ik deze recurrente nova weer eens opgezocht.
Gemakkelijk te vinden met een groothoekoculair in hetzelfde beeldveld als Epsilon CrB.

Ik schatte hem op 9,6m. Iets helderder dan in de afgelopen jaren.

25 maart 2016, 22h03m UT bij het licht van de bijna volle maan.

Overigens ben ik niet tevreden over de kwaliteit van de AAVSO-kaart van T CrB. De magnituden van vergelijkingssterren zijn in de loop der jaren flink gewijzigd. Ze zijn nu bedoeld voor CCD-camera met V-filter, maar die magnituden kloppen niet meer ten opzichte van het visuele beeld.
 

Huubke

Uranus
Overigens ben ik niet tevreden over de kwaliteit van de AAVSO-kaart van T CrB. De magnituden van vergelijkingssterren zijn in de loop der jaren flink gewijzigd. Ze zijn nu bedoeld voor CCD-camera met V-filter, maar die magnituden kloppen niet meer ten opzichte van het visuele beeld.

Haha, wat ik al zeg in een ander draadje ;)
 

Huubke

Uranus
En op de forums begint de interesse ook aan te wakkeren. We moeten ze zeker in het oog houden :smile:
 
Als ik het spectrum van onlangs (31 maart) vergelijk met die van 16 maart zie ik geen verschil in het genormeerde spectrum. Wel is duidelijk dat de intensiteit van het ruwe spectrum hoger was dan die van 16 maart. Deze intensiteitstoename was echter over het gehele door mij geregistreerde visuele spectrale bereik. Dus zowel het spectrum van de hoofdster M3-III als de emissielijnen. Ik zou eerder verwachten dat een toename in intensiteit toe te schrijven zou zijn aan activiteit in de accretieschijf rond de begeleider waardoor de relatieve bijdrage van de hoofdster aan het spectrum zou moeten afnemen. Dat zie ik dus echter niet. Beide spectra zijn nagenoeg identiek wanneer deze gelijk genormeerd zijn.
 
Dat is ook te merken in mijn opname, alleen 'stijgt' het gehele spectrum. Dat vind ik vreemd omdat de emissielijnen gevormd worden door een ander proces dan het absorptiespectrum van de hoofdster. Maar goed, ik ben ook maar een beginner op dit gebied. Er zal vast wel een goede verklaring hiervoor zijn.
 
Bovenaan Onderaan