Stel we waren alleen ....

Skyheerlen

Aluminium rules!
Na een aantal uren onder een zeer sterrijke hemel waargenomen te hebben, vroegen TomC en ik ons af wat het gevolg zou zijn als we als zonnestelsel niet in onze Melkweg zouden staan, maar ergens alleen in de diepte van ons heelal.

Dus: ons zonnestelsel zou bv deel uitgemaakt hebben van één vd Antenne-stelsels en door de botsing van beide, de diepte vh heelal ingeslingerd zijn. Helemaal alleen.

Gevolg: geen Melkweg zichtbaar aan de hemel, maar ook geen individuele sterren, galactische nevels en de rest vh spul. Alleen maar galaxies. Dus een (met het blote oog) donkere hemel.

Wat nog meer? Is dit erg (vanuit fysiek oogpunt) voor ons?
 
Laatst bewerkt:

Lifesvr

Vuurbal
Ik zou in elk geval geen dubbelsterren meer kunnen doen bij slecht weer of vanuit mijn lichtvervuilde achtertuin.
Alléén maar galaxies, en zelfs geen planetaire nevels meer?

pff. En fotograferen wordt al helemaal een ramp, want waar stel je in hemelsnaam je montering dan op af?
 

Rudy

Donateur
In de verre toekomst zal eerder het omgekeerde zich voordoen, één groot sterrenstelsel blijft over omdat de leden van de Lokale Groep samenvoegen, daarbuiten geen enkele galaxy meer zichtbaar. Die liggen allemaal voorbij de horizon.
 

wvreeven

Moderator
Ik denk dat onze zon in 5 miljard jaar niet bijster ver van de Melkweg geslingerd zou kunnen zijn dus we zouden zeker nog de Melkweg zeer spectaculair kunnen zien met nevels en sterrenhopen erin. Ook de Andromedanevel en de Magelhaese Wolken. Dus het zou niet alleen maar sterrenstelsels zijn.
 

meegja

Chaoot
De zon als zwerf ster. Cool :)
Ik vermoed dat we dan het tegenovergestelde krijgen als nu.
Nu zijn sterren voor ons normaal en niet de moeite (uitzondering daargelaten) om vast te leggen en zijn sterrenstelsels "bijzonder".
Als we echter zwerven, zijn sterrenstelsels normaal en elke andere zwerfster zou een bijzonderheid zijn en een dankbaar object om vast te leggen :)

Gevolgen voor ons.
Ik denk dat de "energie velden" (ik weet niet hoe die heten, beetje vergelijkbaar met de Van Allen belts) rondom ons zonnestelsel heel anders zouden zijn. Er is minder straling om tegen te houden van alles om ons zonnestelsel heen dan. Wellicht dat dat gevolgen zou kunnen hebben?
 

Neo

Donateur
Geen astronomie, we zouden nog in huiden lopen en elkaar op de (lage) schedels knuppelen. 🤨
 
  • Leuk
Waarderingen: NVDW

svdwal

Sander - Moderator
Er is een Science Fiction verhaal van Ian Banks met dat thema: Against a Dark Background. Het punt daar is dat het voor ruimtevarende wezens wel uitmaakt, daar ze nu alleen in hun eigen zonnestelsel kunnen ruimtevaren.

Een SF van Niven en Pournelle heeft een vergelijkbaar thema, the Mote in God's Eye. Daar vertrekt de hyperruimtesprong uit een zonnestelsel vanuit de ster-atmosfeer, en die is te heet voor ruimteschepen. De wezens in kwestie, de Moties, blijven dan ook steken, en dan met cycli van vernietiging en wederopreizing van de die beschaving.

Maar op dit moment zijn wij geen ruimtevarende wezens, dus hier is niet echt een probleem.

Als je naar onze geschiedenis kijkt, zie je dat een Universum groter dan het Zonnestelsel nog niet zo heel oud is. 300 jaar of zo, en dan ook alleen in het Westen. De sterren zijn een handig meetpunt voor navigatie, maar historisch waren dat de Arabieren met de kameel, en de Polynesiers en de Westerlingen met de boo, die echt sterren nodig hadden.

De Arabieren hadden in de woestijn immers alleen maar de sterren om op te navigeren, verder was er zand, en dat verschuift. Heb je geen vaste punten meer om je op te orienteren, je verdwaalt, eten en drinken op, toestanden.

De zeevaart was vroeger meestal langs de kust varen. Kan je niet verdwalen. Pas toen we de oceaan over gingen steken (Polynesiers de Stille Zuidzee, de Westerlingen de Atlantische en Indische Oceanen), werden de sterren belangrijk.

Banen van planeten bepalen is een stuk moeilijker zonder sterren, maar wel te doen. Een meridiaancircel is voldoende, en die kan je uitrichten als je een zuiden weet, en daar heb je alleen een Zon voor nodig. Je komt niet snel op het idee, maar het kan wel.
 
Laatst bewerkt:

GuusGilein

PKS 0716+71
Dat is geen probleem. Het zonnestelsel hoeft pas weggeslingerd te zijn na de periode van de 'early bombardment'. En kometen kunnen sowieso mee geslingerd zijn.
 

Rudy

Donateur
Waar ik nog aan moest denken, nav. dit onderwerp, de mogelijkheid dat waarnemers in de verre toekomst zichzelf terugvinden in een heelal waarbij ze geen onderdeel uitmaken van een sterrenstelsel en geen andere sterrenstelsels waarnemen. Stel je het samenvoegen van twee sterrenstelsels voor, ergens in een void waar heel weinig stelsels zijn, en één enkele rode dwerg met een planeet schiet weg de lege ruimte in. Een tijdschaal van enkele miljarden jaren is te kort om heel ver te geraken, al hierboven aangegeven, maar rode dwergen gaan veel langer mee. Dan hebben we het over biljoenen jaren. Het ziet er niet naar uit dat de kansen voor leven rond een rode dwerg groot zijn, maar er is wel veel tijd en wellicht zijn die kansen wat groter in de volgende stap van de evolutie van de ster, als blauwe dwerg.

Kan het zijn dat eventuele waarnemers op een planeet rond het sterretje er heel bekaaid vanaf komen, qua astronomie? Het sterretje kun je bekijken, met een beetje geluk zijn er nog wat andere planeten. Daarbuiten, niets. Geen sterrenstelsels te zien, en het systeem maakt ook geen onderdeel uit van een sterrenstelsel, het oorspronkelijke stelsel waar het sterretje werd geboren ligt inmiddels ook achter de horizon. Dat zou je 'ns moeten uitrekenen of dat inderdaad mogelijk is. Het sterretje met planeet en z'n eventuele bewoners is echt helemaal alleen, als dat het geval is. Hoe bedrijf je dan kosmologie, dat is ook een interessante vraag.
 

svdwal

Sander - Moderator
Er zijn niet zo heel veel gebeurtenissen waarbij slechts een enkele ster wegschiet. Supernova-explosies in een dubbelster, en interacties in een Trapezium-achtig systeem in een pasgeboren Open Sterrenhoop zijn de twee bekendste. Dat levert de bekende runaway sterren op, zoals 53 Ari en Xi Per (van de Californianevel). Maar dat overkomt alleen de zwaarste sterren in die hoop, en dat zijn voornamelijk O-sterren en een enkele B-ster. Rode dwergen komen niet voor in dat soort systemen omdat de gaswolk op die plek veel te goed sterren kan maken, en die zijn altijd zwaar.

Bij tidal streams zijn er altijd meer sterren, en die blijven een hele tijd dezelfde kant op bewegen, en eigenlijk blijven ze gevangen in het zwaartekrachtsveld van het cannibaliserende stelsel. Dat zien we de laatste tijd aan de ontdekte sterstromen. Ze zijn juist door hun aparte beweging terug te leiden tot een uniek invang-event van de dwergmelkweg door onze Melkweg.
 
  • Leuk
Waarderingen: Rudy

Olivier

Mercurius
In de verre toekomst zal eerder het omgekeerde zich voordoen, één groot sterrenstelsel blijft over omdat de leden van de Lokale Groep samenvoegen, daarbuiten geen enkele galaxy meer zichtbaar. Die liggen allemaal voorbij de horizon.
Komt wat overeen met wat Lawrence Krauss beschrijft in "a universe from nothing". Alles verdwijnt in een verre toekomst achter de horizon. Ook alle sporen verdwijnen. Dus een astronoom zou uit geen enkele observatie kunnen uitmaken hoe het heelal eruit zag.
 
  • Leuk
Waarderingen: Rudy

svdwal

Sander - Moderator
Ja. Het lukt waarschijnlijk alleen als een ster door een close encounter met een andere ster uit een melkwegstelsel wordt geslingerd, en dat zijn hele kleine kansen.

Het is ook een moeilijk te quantificeren probleem. Alleenstaande sterren in de wereldruimte zijn nog eens ordes van groottes moeilijker te ontdekken dan tidal tails, of superzwakke dwergstelsels. En de kans dat er op een planeet leven ontstaat is ook totaal niet bekend. Dat doet niets af aan het interessante van het probleem, maar dat het onwaarschijnlijk is zal een understatement zijn.
 
  • Leuk
Waarderingen: Rudy

Corne

Neptunus
Interessante case. Stel dat het voor ons zou gelden, dan zou alleen M31 en M33 met het blote oog te zien zijn, en misschien nog een paar andere stelsels ( Magelhaense wolken)
In C2A heb ik wat gefilterd, en dan zou je zoiets verwachten (zonder de paarse objecten). Wellicht dat andere software een mooier beeld kunnen laten tonen.
Interessant zou zijn of de ontwikkelingen / interesse van telescopen / astronomie net zo "snel" gegaan zou zijn of juist niet; wat hadden Galilei en bv Messier gedaan? En ook de perceptie op het leven, het onstaan van de aarde, het geloof etc.

1623791821478.png
 
Bovenaan Onderaan