Object van de Maand Juli 2021: Messier 25

Wild-duck-11

Meteoriet
Zaterdagavond vertrokken voor eerst de maan te spotten, maar ook Jupiter en Saturnus. Toen de maan niet meer te zien was, viel mijn oog plots op sterrenbeeld Arend. Tijd voor M25, bijna vergeten! Via M11, uiteraard 😁, naar een klein groepje van 5 sterren er recht onder, om zo verder te zakken. De condities waren niet top vorige nacht, ook veel vocht in de lucht. Met x67 vergroting een fijn slangetje te zien in het center, een ster of zes. Ten oosten daarvan een heldere ster met oranje tint. In totaal zo'n 35 a 40 sterren in m'n beeld schat ik. Vier jaar geleden had ik deze al gevonden, toen had ik het enkel over 'een dankbaar object' met een kleine refractor. Dat is het nog steeds... ook al is de kijker iets groter, alsook de aandacht naar die details...
Daarna volle bak Jupiter met schaduwovergang.
Wel wat vechten tegen condens maar met blij gevoel huiswaarts gegaan!
 

skyfan

over de datum
Zondagavond was de hemel een stuk beter dan vrijdag, en er was geen vocht. Nu kon ik met de TS125 plus 5LVW ca 60 sterren in M25 zien. Dan zit je toch nog maar op mag 13, maar ja, hij staat laag en in de lichtsoep van Leiden en Den Haag. Toen de maan onder was kon ik tegen 2 uur wel de melkweg in Cyg behoorlijk goed zien.
 

Andromedaris

Donateur
Het is 18 juli 2021, net na 2:00 lokale tijd (UTC+2) in het donkere hart van natuurgebied Kalkense Meersen op een boogscheut van Gent. Na een leuke reeks van deep sky zomerklassiekers, Saturnus en Jupiter kijken we (Bart G en ik) naar Messier 25 in Sagittarius. Het wordt geen uitgebreide waarneming (er staat nog veel op ons wensenlijstje na die lange chagrijnige tijden ;-), maar “voldoende” voor een verslagje over het Object van de Maand.

M25 staat al een eind voorbij de meridiaan - niet meer optimaal, maar nog hoog genoeg. Ik zoek ‘m niet op in mijn 40cm Dobson, maar ik kijk mee in Bart’s SkyWatcher 12” (305mm) Dobson Skyliner (SynScan). Op een brandpunt van 1500mm geeft de Baader Hyperion 17mm (68° AFOV) 88x vergroting en een beeldveld van ruim 45 boogminuten.

De Go-To functie heeft zijn werk al gedaan. M25 staat dus al centraal, maar ik wil eerst de context van het object zien. Als ik de kijker wat rond beweeg, zie ik rondom het cluster vrij sterrenarme beeldvelden. Ik had het in die regio vooraf wel “drukker” verwacht, gezien de ligging. Bij de terugkeer naar het uitgangspunt valt het cluster dan op als een duidelijke “verdichting” met veel hogere sterrendichtheid.

En hoe groot is dat cluster dan? Waar is de “rand” van M25? Dat is nog niet zo makkelijk te zeggen. De sterrenhoop neemt minstens de helft van het beeldveld in, dus ruim 20 boogminuten. Er zit wel duidelijk een compacte kern in met een groepje van een 5- of 6-tal relatief zwakke sterren van min of meer gelijke helderheid (magnitude 9 tot 10,5 blijkt achteraf in SkySafari). Rond dat kerngroepje zitten een aantal sterren die véél helderder zijn en verder van elkaar staan. De opvallendste ster is geel gekleurd. Ik doe geen poging om het aantal sterren te tellen.

“Welke vorm zie ik erin?” Ik herinner mij (vaag) het verslag van @Jef De Wit (van 6 juli, post #19) die er een nijlpaard in zag. Al snel *denk* ik centraal in de sterrenhoop te zien wat Jef bedoelde: twee sterren van gelijke helderheid, boven in beeld, zijn de ogen - daaronder hangt een breed smoelwerk, naar rechtsonder gericht. (Nota achteraf: Jefs bericht teruglezend bleek dat nijlpaard veel groter te zijn en die waarneming met de bino.) Maar wat zijn dan die andere sterren van het cluster? Als ik die erbij betrek, dan is het eerste dier dat in mij opkomt een (manta of pijlstaart-) rog, die vis met brede vleugels, van onderaf bekeken. Dit beeld had ik voor ogen. Ik denk ook aan de foto ‘Moon Rays Place' van m'n Nederlandse kameraad en onderwaterfotograaf Arne Lanting - dat was geen manta, wel een stingray - ik vind online helaas enkel een lage resolutie beeld.

Moon Rays Place - foto Arne Lanting.jpeg

Achteraf besteed ik met SkySafari (op de laptop) méér tijd aan M25 dan ’s nachts in het veld. Leuk om nog even de rog en het nijlpaard op te zoeken en in detail te bekijken wat ik *niet* gezien / beschreven / genoemd heb in mijn mondelinge verslag: o.a. die rode reus (HD 170820) en de dubbelsterren in het beeldveld…
 

markus17

Rhea
De 120/600-refractor was al aan het logeren bij vrienden net ten zuiden van de Groninger binnenstad, èn het was helder, dit moet wel goedkomen.

Nee! De referentiesterren van de boogschutter waren met het blote oog niet te zien, ook niet met de 7x50 verrekijker, en ook niet met de 120/600. Met de kijker was op ongeveer 18 graden slechts een drietal sterren te zien, en met de atlas bij de hand was het niet duidelijk met wie ik te maken had.

De lucht daar naar het zuiden toe is nog beroerder dan mijn westelijk zicht, en dan komt ook ineens bewolking. Het ISS zou nog wel overkomen en die kon ik nog door de bewolking volgen, daar kwam ik niet voor.

De volgende keer fiets ik wel de stad uit met een grote verrekijker, dan is er een stuk meer te beleven. Al weet ik niet dat ik daarmee M25 of de nabij liggende vriendinnen kan zien, maar wel in elk geval iets.

Dit leek meer op het 'ontaardende tijdvak', danwel het 'Degenerate Era' van het universum. Volgende keer beter!
 

markus17

Rhea
Vanmiddag nog nat geregend, maar de avond was helderblauw, dat was een goed begin. Dus, met de grote verrekijker in de tas op de fiets de stad uit naar een duister natuurgebied.

Echter, op de heenweg kwamen omineuze wolkenpartijen vanuit het zuidwesten, maar ja, die waaien soms ook weg, in plaats van zoals de vorige keer plek te maken voor meer ongein.

Aangekomen op een klam bankje en met meteen een natte reet waren enkele sterren van Sagitarius nog net te zien. Het gebied is nog compleet nieuw voor mij maar ik had de PSA nog vers in het geheugen: dit kan niet meer mislukken.

Vrijwel direct kwam M24 in beeld, duidelijk een wolk sterren, en wonderlijk mooi. M23 kwam ook vlot in beeld, en was net als M25 een buitengewoon lullig object met de verrekijker. Net als M13 en M53 die goed zichtbaar waren, al zat ik bij M13 eerst weer in het verkeerde siamese vierkant te zoeken.

Maar goed, M25 dus. Net als die andere objecten geen lol met de verrekijker, maar je leert ze wel vinden, en dat blijft je altijd bij. Ik snap wel dat meneer Messier die hopen als een staartloze komeet zag, al heb ik zelf nog nooit een komeet zonder staart gezien.

Met het blote oog, ook zonder bril, was het schijnsel van de melkweg wonderbaarlijk nog te zien! Dus daar heb ik maar gebruik van gemaakt. Ik denk boven Altair een vreemd prachtig beeld van zes sterren op een horizontale rij, met in het midden eronder een rondje van sterren. Op de kaart kan ik het in de wirwar niet terugvinden, misschien herkent iemand het. Ik kan Altair mis hebben.

Uiteraard Jupiter en Saturnus nog meegekregen, net als de gele opkomende maan. Er was nu geen maan te zien bij Jupiter, en Saturnus is in zo'n verrekijker altijd een soort ovaal. Opmerkelijk was nog wel dat de staDoei!tische boogschutter een vallende ster voor z'n kiezen kreeg, maar op het nippertje wist te ontwijken. Daar kwam hij goed mee weg!

Excuus, M25, ik wil je wel heel graag eens met een dikke telescoop zien, maar M24 was stiekem mooier.
 
Ik denk boven Altair een vreemd prachtig beeld van zes sterren op een horizontale rij, met in het midden eronder een rondje van sterren. Op de kaart kan ik het in de wirwar niet terugvinden, misschien herkent iemand het.
Ja tuurlijk, dat is de Kleerhanger, Brocchis cluster, Collinder 399, ... diverse namen voor hetzelfde ;)
 
Ik heb ook M25 vanavond opgezocht, het was eindelijk eens maanloos en helder in het diepe zuiden. Maar ook rondom M25 heb ik nog 6 andere hoopjes opgezocht, maar die steek ik straks in de topic 'Waarneemverslagen'. (Dat waren NGC 6645, NGC 6647, Trumpler 33, M24, M18 en NGC 6596).

Maar M25 dus ging als volgt: met de 30 cm aan 66x, de hoop ziet er als een vierhoek uit, centraal zit een knotje sterretjes die een 'P met kort stokje' vormen. Errond vormen sterren een 'vraagteken met kort pootje'. Maar dus ook errond vele fijne sterretjes die de vierhoek vullen. Ja, absoluut een mooie cluster.
 

Jacq

Callisto
''Mijn'' M25, geschoten vanaf deepsky villa Karimunjawa.
Het zal echt nog even duren voor ik dat PixInsight onder controle heb.

De telescoop was een WO FLT132 op F7
Montering Losmandy G-11 met Gemini2
Camera ZWO ASI 294 MC pro op gain 121
Gebruikt filter (vergeten eruit te halen) ZWO Dual Band
Guiding met OAG en ZWO ASI 290 mini

Gebruikte lights: 35 x 120 seconden en 25 x 180 seconden plus 30 bias, 40 darks en 20 flats.
(de lights zijn van 7 juli 2021 en 19 juli 2021).

Groeten vanaf centraal Java, Indonesië.Messier_25_none_linear_copy.jpg
 

DeepSkyScanner

Halsstarrige sterrenstaarder
Mooi!
Was dit in de vroege avond-uren?
Op Java zakt M25 overdag vanuit hoge altitudes in de loop van de avond verder omlaag. Dat is wel even wat anders dan de frustraties hier in Nederland met de horizon-vervuiling.
Na 18:00 uur is het in Indonesië snel donker, dus dan zijn opnames van hoge altitudes al gauw mogelijk, neem ik aan.
 

DeepSkyScanner

Halsstarrige sterrenstaarder
M25 staat rond 21:38 uur het hoogst aan de hemel (ruim 78°) en zakt daarna richting westen, zoals eigenlijk alles aan de hemel, gezien vanaf locaties rond de Evenaar.
78° altitude dus. En dat om half tien 's-avonds, in de zomer :).
 

Jacq

Callisto
Haha. Ja nu wel. Had even gecheckt. Stond al dicht bij het (zuidelijk) zenit. Is hier wel tof hoor. Rond 17:45 zonsondergang. Vanaf half 7 foto’s maken.
 
Bovenaan Onderaan