Nova N Cas 2021

astrosun

Sedna
7.801 op 31 juli rond 20.38 U.T. in v licht.
Bijlage in V en visueel.
 

Bijlagen

  • N CAS 2021 210731.JPG
    N CAS 2021 210731.JPG
    183,9 KB · Weergaven: 9
Mijn schatting van vannacht: 7,8m (21.20 UT, 120mm refractor).
Ongeveer 0,2m helderder dan vergelijkingsster 81 en even helder als ster 77.
Het is me al vaak opgevallen dat ik ster 77 iets zwakker zie dan 7,7m, namelijk als 7,8m of misschien wel 7,9m. Ik heb deze ster in meerdere nachten vergeleken met andere sterren in de omgeving.
Ik gebruik deze ster liever niet als vergelijkingsster, maar nu moest het wel.

De nova had een tint, maar de exacte kleur is lastig te beschrijven. Diepgeel, denk ik.
 

steert-sterre

Eerbeek/Bussloo
Ja ik heb zo ook wel twijfels over de helderheid van enkele vergelijkingssterren. Ik verwacht van de AAVSO dat ze toch geverifieerde helderheid gebruiken voor hun kaarten...
 
Omdat er geen perfecte catalogus van visuele magnituden bestaat, haalt de AAVSO de magnituden uit verschillende bronnen.
Die magnituden zijn fotografisch bepaald met een filter.
V-filters zouden de gevoeligheid van het menselijk oog moeten benaderen, maar meer dan een benadering is het niet.
Er zijn allerlei factoren die tot afwijkingen kunnen leiden.
Verschillen tussen netvliezen.
Verschillen in optiek.
Verschillen tussen sensoren.
Verschillen tussen filters.
Kleurgevoeligheid die afwijkt van het menselijk oog.
Een sensor kan emissielijnen van een ster oppikken die wij niet kunnen zien.
V-magnituden die 30 jaar geleden berekend zijn uit metingen van een ruimtetelescoop (Hipparcos) zijn niet identiek aan magnituden die met de huidige stand van de techniek bepaald worden.
En ga zo maar door. Het blijft behelpen met magnituden.
 

Josan

Maan
2/8 21.55 UT 7.9
Gelijk of fractie helderder dan:
SAO 20625, HD 220770
V: 8.0m
P: 8.3m
Spectrum: F5

De nova heeft een opvallend rood-paarsig tintje in de 102ED bij 24x.
 
8.2+/-0.2m
2-8-2021, 20.57 UT, 15x80 bij slechte omstandigheden: lichte hemel en sluierwolken.
Ik zag de nova 0,2m zwakker dan SAO 20625.
 

Josan

Maan
Nauwkeurigheid en precisie!
Precisie is hoe dicht de gemeten waarde zit bij de echte waarde en nauwkeurigheid is de mate van spreiding in de meting. Visueel lijkt het mij knap als je, mits goede vergelijkingssterren in de buurt, tot op 0.1 in de buurt kunt komen van de "echte" waarde, waarbij je het met een nauwkeurigheid van +/- 0.1 heel goed doet. Heb je geen goede vergelijkingssterren in de buurt, dan lijkt het mij eerder richting een precisie van 0.2 met een nauwkeurigheid van +/-0.2 te gaan.
Naast de variabelen en invloeden die Fabricius eerder noemt spelen in ieder geval ook nog: andere apparatuur, hoogte boven de horizon, actuele fysieke en mentale gesteldheid van de waarnemer. Als zelfs de vergelijkingssterren niet zeker zijn op de honderdste magnitude, hoe kunnen wij dat dan zijn?
 
+/-0,16m is vrij slecht, helaas :(
Ik streef naar +/-0,07m.

Methodiek
Omdat ik de AAVSO-kaart niet goed genoeg vind (slechts 1 decimaal; ster 77 zie ik zwakker; te weinig geschikte vergelijkingssterren rond 8,3m) neem ik ook een paar andere sterren mee in elke schatting.
In een Excel-bestand heb ik gegevens van alle gebruikte sterren (fotografisch gemeten V magnituden en kleurindexen) met zoveel mogelijk decimalen verzameld.
Deze gegevens komen o.a. uit Tycho-2, Hipparcos New Reduction, Gaia EDR3, ASAS-SN, KWS, TASS en APASS.
Met een referentiebestand van een paar honderd waargenomen sterren met verschillende kleurindexen heb ik conversieformules bepaald om al deze fotografische V-magnituden om te zetten in echte visuele magnituden.
Het is dus een visuele versie van instrumentele "ensemble photometry".
Hierbij houd ik ook rekening met de specifieke eigenschappen van elke catalogus (Tycho-2 is onnauwkeurig bij sterren zwakker dan 10m, terwijl je ASAS-SN en APASS juist niet moet gebruiken bij sterren die helderder zijn dan 10m).
Er zijn andere veranderlijke sterren in het beeldveld. Als de amplitude groter is dan 0,07m gebruik ik deze niet.
N.B. de belangrijkste factor is de kleur van de ster.

De principes zijn uitgebreider beschreven in dit topic.

Beste resultaat tot nu toe:
De nova in Vulpecula schatte ik op 31 juli:
10.26 +/- 0.08
Meting van astrosun:
10.281 met V filter
 

astrosun

Sedna
Na enkele dagen bewolking de kans om toch enkele beelden te kunnen maken tussen de voorbijsnellende wolken.
Een drietal bruikbare beelden kunnen maken vooraleer de hemel terug dicht trok.
7.753 in V licht
 

Josan

Maan
Blijft verbazingwekkend. Weer een helderheidstoename van bijna 2,5x in twee dagen. Daar moet wel dingen spelen op heel korte tijd- en ruimte-schaal. De gaswolk van de nova zelf moet al een aardige uitdijing kennen. Vraag me af of dichtheidsverschillen daarin nog wel de reden kunnen zijn van deze helderheidswisselingen. Dat zou bij een helderheidsafname van 1 magnitude een extinctie betekenen van 60% van het licht en bij een helderheidstoename van 1 magnitude een 150% hogere transmissie. En als het dat niet is, wat dan wel?
 
Bovenaan Onderaan