Hoe lang polijsten?

Heel vaak probeer ik de planetaire nevel Abell 12 te zien ,die vlakbij Mu Orionis staat.
Bijna nooit kan ik de nevel onderscheiden omdat de ster een geweldige halo heeft.
Niet zelden heb ik het gevoel dat mijn spiegels niet goed uitgepolijst zijn en het licht te veel verstrooien. Het kan misschien ook aan teveel stof op de spiegel liggen of teveel verstrooiende vochtdruppels in de atmosfeer. Ik ben vergeten deze PN in een droge lucht op te zoeken.
Ik vraag aan de spiegelslijpers hoe lang men polijst.
Bijvoorbeeld, als ik een sleutelhanger-laser gebruik voor de reflectietest op de rand dan is de reflectie na een zekere tijd polijsten afwezig. Pak ik dan mijn lasercollimator (die sterker is) dan is de reflectie nog duidelijk te zien!
 

janvangastel

Meten is weten
Ik gebruik een 1 Mw rode laser om naar de kwaliteit van het polijsten te kijken. In het donker (moet echt goed donker zijn) mag die laser over de gehele spiegel niet van het oppervlak reflecteren. Als dat het geval is, ga ik gewoonlijk nog een uur door met polijsten. In totaal polijst ik - met de machine - vier uur. Mijn ervaring met handmatig polijsten, ook op mijn slijpcursus is, dat je voor een 30 cm minimaal tussen de 12 en 16 uur nodig hebt om die goed uit te polijsten. Voor een grotere spiegel nog langer. Die neem ik gewoonlijk een keer mee naar huis om op de machine te polijsten, zodat de cursist niet de helft van de cursus aan het polijsten is en te weinig tijd over heeft voor het paraboliseren.
 
Dank voor de reactie,Jan
Ik weet niet wat de vermogens zijn van de lasers die ik gebruikt heb. Op mijn lasercollimator staat: vermogen kleiner dan 5mW
Lekker duidelijk. Mijn laserpen was beslist zwakker en gaf eerder succes aan(...)
Die 16 uur klopt wel. Mijn record is 55 uur voor een 56 cm spiegel. Ik werk MOT met die dunne spiegels om minder kans op astigmatisme te hebben. Lukt aardig.
Ik kan niet hard drukken wegens gebrek aan fysieke kracht.
Ik neem aan dat jij op het eind ook verdunde ceriumoxyde suspensie gebruikt? 1: 100 niet?
 
Ik heb vroeger eens gelezen dat John Dobson er prat op ging dat hij zo'n grote dunne spiegel(50-60cm) afkreeg in 19 uur, inclusief polijsten.
Uiteraard twijfel ik dan geweldig over de polijstkwaliteit!
 

janvangastel

Meten is weten
Ik neem aan dat jij op het eind ook verdunde ceriumoxyde suspensie gebruikt? 1: 100 niet?
Zulke verdunningen gebruik ik (soms) alleen bij het paraboliseren, niet bij het polijsten.
Veel druk is niet zo belangrijk bij polijsten. Bij die 55 uur kan ik me wel wat voorstellen. De verstrooiing van het licht kan natuurlijk ook veroorzaakt worden door een of meer van de andere factoren die je noemt.

Uiteraard twijfel ik dan geweldig over de polijstkwaliteit!
Ik ook. En ook aan de kwaliteit van de spiegel.

Wat ook aan de hand is, is het feit dat het geen makkelijke Abell is die je daar noemt. In februari 2002 heb ik Abell 12 met mijn toenmalige 50 cm f/5 telescoop waargenomen op de Veluwe. Dit is wat ik er toen over noteerde:
"De magnitude doet vermoeden dat deze planetaire nevel met een 50 cm telescoop goed zichtbaar moet zijn, maar het tegendeel is waar: zonder filter was hij niet te zien. Dat komt omdat hij maar op ongeveer 1 boogminuut van Mu-Orionis (magnitude 4.2) staat. Met een OIII-filter veranderde dit. Bij 200x was een soort uitstulping aan de ster te zien. Bij 540x was er zwart te zien tussen ster en planetaire nevel, vooral bij perifeer kijken".

Ik wet niet of je ook een OIII filter hebt gebruikt, zo niet, dan zou ik dat eens proberen.
 
Veel druk bij het polijsten niet belangrijk?
Ik heb het altijd anders begrepen. Ik voel aan dat het ook een temperatuurkwestie is waarbij het glas wat verzacht oiv hoge temp en water. Maar ik geef toe dat ik daar nooit een wetenschappelijk artikel over heb kunnen vinden. Als ik bezig ben wil ik wel een stevige weerstand voelen, geen makkelijk geschuif.
OIII en /of UHC gebruik ik zeer vaak bij PN's.
Ik heb Abell 12 thuis in Wijk bij D waargenomen in feb 18 met een 40 cm f4.9 met 10 mm Orthoscopisch oc en 2x Clave barlow en een UHC. Duidelijk los van Mu ori als ronde vlek.
Mel Bartels noemde de 60 cm van Dobson "very good"....
 

svdr

Uranus
Ik voel aan dat het ook een temperatuurkwestie is waarbij het glas wat verzacht oiv hoge temp en water.
Niet helemaal juist. Als de omgevingstemperatuur hoger is wordt de pek relatief zachter en daardoor ga je meer contact en dus meer grip krijgen en dus meer arbeid kunnen verrichten. De temperatuur van het glas is hier totaal irrelevant. Glas verzacht pas op véél hogere temperaturen (+600°C)

Over de verdunningsgraad van het CeO lopen de meningen uiteen. Ik heb destijds leren uitpolijsten met een joghurt-dik CeO papje om tegelijkertijd de pektool te verzadigen en daarna te paraboliseren met een waterdunne emulsie. Hoe dikker de pasta tijdens het paraboliseren, hoe ruwer het uiteindelijke oppervlak van de spiegel.
 
Laatst bewerkt:
Ik bedoel dat het glas verzacht door de hogere temperatuur die optreedt bij de hevige wrijving tijdens het polijsten, niet de omgevingstemperatuur. Dat begrijp ik ook wel...
15 of 20 graden maakt natuurlijk niet uit bij een materiaal dat ver boven de 500 graden smelt.
 

JVS

Hyperspectralist
neen, het glas verzacht niet door hogere temperatuur door de wrijving tijdens het polijsten, daarvoor genereer je gewoon niet genoeg energie. Mocht dit het geval zijn dat smelt je pek gewoon ter plaatse van je tool.
Het polijstprocess blijft tot op vandaag niet geheel begrepen door de wetenschap, maar het is zeker geen smeltprocess.
 
Die ceriumoxyde korreltjes zitten ingebed in de pek. Ze zullen wel over het glas schaven. Mel Bartels had ook een verhaal over het polijstproces op zijn website .Hij had het over aantasten van het glas in water waardoor het verzachtte en makkelijker weggeschaafd kan worden. Ik heb zo mijn twijfels.Glas wordt wel aangetast door sterke base.
 

JVS

Hyperspectralist
Veel theorien, maar zoals gezegd op dit moment nog steeds geen echte sluitende theorie die de praktijk volledig verklaard. Er lijkt wel een consensus te zijn dat bij het polijsten geen materiaal meer wordt weggenomen, wel verplaatst...

Maar uiteindelijk maakt het niet zoveel uit wat de exacte wetenschap is achter het fenomeen: het belangrijkste is dat er een methode bestaat die de gewenste resultaten levert. Maar zoals we allemaal al hebben ondervonden is het polijstproces gevoelig aan heel wat parameters, die allemaal "juist" moeten zijn om een goed resultaat te verkrijgen.
 

RCS

Ralph
Over polijsten: ik heb onlangs de literatuur er op na geslagen, er lijkt typisch zo'n 4% CeO in water gebruikt te worden, met een wat lage pH om de emulsie goed te houden op microscopisch niveau. Dit is voor commerciele toepassingen waar snelheid een belangrijke factor is, en waar op heel andere manier gepolijst wordt dan wat wij ATM-ers doen.

Over controle of de spiegel goed uitgepolijst is: wat ik zelf goed vind werken is een felle (witte) lamp of zonlicht op de spiegel en bekijken onder sterke vergroting (ik gebruik een microscoopobjectiefje, maar een losse fotolens of omgedraaid oculair werkt ook goed). Met de hoge vergroting zie je meteen of er nog putjes in het oppervlak zitten die het licht verstrooien.

Een interessant artikel over polijsten: https://www.researchgate.net/public...mical_characteristics_on_polishing_efficiency
 
Ik heb het artikel doorgenomen. Het gaat hier inderdaad om een interactie van het Cerium3+ ion dat ook voorkomt in de polijstpoeders met de zuurstofatomen in de glas bindingen(Si-O). De Si-O bindingen worden verzwakt en er wordt glasmateriaal opgenomen in de polijstpoederkorrels.
De schrijvers laten ook zien dat er sterke verschillen bestaan in kwaliteit van de ceriumoxyde polijstpoeders. Het productieproces heeft grote invloed op de effectiviteit van het ceriumoxyde.
 
Bovenaan Onderaan