Eerste licht ES 127-koolstoflenzenkijker

Dag allen,

De Explore Scientific 127/952-koolstofkijker lag al maanden lang werkloos op kantoor. Met de Morpheus-reeks thuis en verveling pakte ik de 120/600-achromaat om de maan te bekijken. Wonderlijk schoon, maar die lelijke gele/blauwe gloed was storend. Tijd voor een plan!

Met de oculairs opnieuw in de tas op de fiets naar kantoor en dan de apochromaat bij een bankje opstellen was het doel. En dat is nu, na een eerdere mislukkig, eindelijk gelukt!

Door de grootte van de kijker kon ik niet zittend kijken, dus moest ik knielen op een slipper, zeer onaagenaam, omdat de Morpheus' zelfs met opzetstuk moeilijk doen als je zelf niet rustig zit. Maar de vreugde was niet minder, ik kon de voor het eerst maan zien op 211x door een apochromaat! Wat een prachtig beeld, ook ondanks de onstuimige lucht.

Allerlei objecten waar ik de naam nog niet eens van weet waren zo duidelijk te zien, volgens mij zelfs enkele rilles! En zeker de randen langs de terminator, die zijn altijd mooi. Ik kon mooi de grote, bij jullie bekende, Mare's bestuderen en de jongere inslagkraters daarin.

En nu? Ik wil dieper! Maar daarvoor heb ik aan deze telescoopconfiguratie niet veel. En ook de AYOII-montering is op 200x+ zo ongeveer op z'n uiterste voor wat je nog met de hand kan bedienen. Ook de zwaarste koolstofvezel driepoot die beschikbaar is heeft moeite met deze combinatie.

Ik wil alles graag draag- en fietsbaar houden, maar ik heb niet de illusie of hierin nog verder kan gaan.

Toch lees ik graag jullie tips, ik heb een grote lichtgewicht koolstofvezel-maksutov(variant) in gedachten, maar geen idee of die bestaan. En de montering en driepoot zijn ook nog onderdeel van twijfel.

Dank!
Markus
 
En omdat dit een waarneemverslag is, er vloog om 00:57 een dikke meteoor vanaf zuid-zuidwest naar noord-noordoost onder de Grote Beer, vlak boven Melotte 111!

Geen streepje, ook geen hele grote, maar een zeer snelle heldere duidelijke vallende ster.

Ongebrilde blote ogen-astronomie, fascinerend!
 

John Baars

Moderator
Mooi verslag!
En zo kom je tijdens de beoefening van je hobby tot steeds andere inzichten.

Tip voor een lichtgewicht van 3,5 kg van hoge kwaliteit:
Test van de bekende Duitse tester en reparateur W. Rohr: http://r2.astro-foren.com/index.php...c-140-orion-uk-f-14dot28-visuell-fotografisch
Eigen review van de OMC140 tegenover een 102 mm Vixen ED stond oorspronkelijk op dit Forum in de afdeling artikelen, maar nog wel hier te vinden.
Een volledige en geactualiseerde Engelstalige versie staat hier

Een 150 mm Maksutov van Skywatcher weegt met 5,3 kg. ook nog steeds niet zoveel: https://www.teleskop-express.de/sho...Pro---150-1800-Maksutow--optischer-Tubus.html Maar dat is alweer een stukje logger voor op de fiets. Voor beide moet je al gauw 1 kg extra rekenen voor zoeker en zenitspiegel.

Lees voor de zekerheid nog even dit. Voor een zenuwslopend "gevecht" tussen drie absolute top-telescopen in hun soort: een Newton, een APO en een Mak. Heel verrassend einde. https://www.scopereviews.com/best.html
 
Laatst bewerkt:

Steem

Donateur
Ik heb toen ik 15 jaar geleden begon met de hobby de eerste jaren "slechts" een 127mm gehad (een f/6.4 achromaat) en daar mij uitstekend mee vermaakt. En dat in een toen al oplaaiende interesse voor grote dobsons. Vergis je niet wat je er al mee kan en stap niet direct over zonder echt eens de diepte in te gaan met deze kijker. De maan is mooi, zeker, maar er zijn ook genoeg DeepSky objecten te vinden met jouw kijker. Begin gewoon eens aan de Messier lijst.
 
Bedankt voor je links John, die laatste van Ed is leuk leesvoer!

@Steem goed punt, de Messiers werk ik sinds ongeveer een jaartje al langzaam af met de een kleinere achromaat. Waar ik schreef dat ik dieper wilde, bedoelde ik eigenlijk de Maan zelf, vergeten te vermelden.

Vandaar de interesse voor een catadioptrische kijker, vanwege het kleine formaat en die grote brandpuntsafstand, nog net handzaam èn makkelijk om behoorlijk mee te vergroten.

Met de 211x gisteren zag ik dat ik voor het eerst een klein in de buurt kwam van wat op sommige prachtige foto's hier op het forum te zien is. Maar 211x is met een 4.5mm oculair zo ongeveer het maximum van de telescoop.

Ik weet niet precies wat nog handig zou zijn voor een niet-volgende azimutale opstelling, 211x gaat nog goed, maar zou ~400x nog bij te houden zijn? Of ben je dan drukker met bijhouden dan kijken? Ben bang dat 't het laatste is.

Bedankt!
 

Steem

Donateur
Dat gaat wel heel rap idd. En op 400x moet je ook echt geluk hebben met de seeing. Als je volgt dan kun je die momentjes ook bij slechtere seeing wat rustiger afwachten, maar als je de boel handmatig moet gaan volgen ben je daar veel te druk mee en verlies je momenten terwijl de boel nog natrilt, hoe kort ook. Die trillingen vergroot je ook uit. Dus wat op 200x stabiel lijkt is dat misschien op 400x helemaal niet.
 
Laatst bewerkt:
Duidelijk verhaal, ik zet verdere verdieping op de Maan voorlopig in de ijskast, dat ga ik met het handje dus niet bijbenen, al zou een korte SC/RC/Mak door de geringe lengte wel een stuk minder trillingen in de driepoot veroorzaken.

Bedankt!
 

MGralike

Donateur
Zit zelf een beetje te denken aan


niet al te duur, niet te zwaar en een redelijke qualiteit voor wat die moet doen (maan, planeten af en toe misschien heldere DSO, sterhopen, af en toe wat vogels kijken in de wei)

Ah...en hij is te collimeren (als het moet) en via een adapter ring, om te zetten naar een SCT aansluiting (voor mijn 2" diagonaal)
 
Bovenaan Onderaan