Eerste keer kijken door een Polarex, 60mm

Soloman

Titan
Enkele maanden geleden had ik het geluk een Polarex telescoop aan te treffen op Martkplaats. Gelijk een bod geplaatst, er werd meer geboden, maar ik ging ermee vandoor.
Een 60mm objectief 900mm brandpundsafstand, azimuthaal, in een houten kist, 200 euro.
Het is een NS-114, volgens de documentatie stamt de kijker uit 1968, bijna net zo oud als mezelf.

Van kijken kwam het maar niet, want het werd maar niet donker en ook nu houdt het niet over in een wijk met veel verlichting. Toch heb ik vanavond de stoute schoenen aangetrokken toen ik Jupiter zag staan. Mooie test voor een eerste impressie.

Het opzetten van de telescoop is niet moeilijk, maar ook niet echt eenvoudig. De drie houten poten wapperen wat in het rond als je met het metalen tussenstuk de boel een beetje orde probeert te krijgen. Het is even een handigheidje met alle schroeven en scharnieren om het zaakje "waterpas" te krijgen, perfectionist die ik ben. Het monteren van de buis vergt enige vingerhandigheid met de moertjes. Maar als die staat, dan staat die ook, als een huis. Wel jammer dat het statief op scherpe metalen punten staat, niet best voor je vloer. Daar moet ik nog rubbertjes voor kopen.

Als je daarna begint met het kijken, tref je enkel opvallende kwaliteit aan. Het instellen van de zoeker. Ik kende deze zoeker al, een 4x19, een metaalkleurige, en ik was er destijds gelijk al aan verslingerd. Weinig zoekers van dit kleine formaat kunnen hieraan tippen. En toen kreeg ik de telescoop niet scherp. Wat bleek? Er is nog een tussenbuis! Dat was even zoeken geblazen hoe en wat.
Ik stelde de zoeker en telescoop in op Jupiter. Prachtig! De onmiskenbare 4 manen. In het begin zag ik een waasje rond Jupiter, maar die verdween na verloop van tijd. Het beeld was ontzettend scherp. Maar, volgens mij was de seeiing niet best, en ik had het gevoel dat hij er tegen de atmosfeerbanden aan zat te hangen, want ik zag ze nèt niet, maar volgens mij is het een kwestie van seeiing dat ik er binnenkort een of twee zal kunnen zien in deze telescoop. Heerlijk vond ik de twee draaiknoppen waarmee je de hoogte en azimut kunt bijstellen. Eindelijk niet meer die stomme kabels met draaiknoppen! Wat had ik daar altijd een hekel aan. En ontzettend solide!

Bij de telescoop zitten drie oculairs, een Ramsden 25mm (36x), een Kellner 18mm (50x) en een "Symach" 9mm (100x). Geen idee wat een Symach is, maar dat staat erop. Bij deze seeiing was de Symach een beetje teveel van het goede, bleek. Volgens mij is 100x ook het maximum mogelijke bij een 60mm telescoop. De Kellner 18mm (50x) gaf het mooiste beeld. Er zit nog een prisma bij, maar die heb ik nog niet geprobeerd. Ook een zakje met allerlei staafjes en rommel, geen idee wat het is.

Mijn eerste oordeel:
Plus:
- De houten kist (werkelijk heerlijk, geen kartonnen rommel, en je kunt je telescoop goed opbergen)
- De enorm solide opstelling. Staat als een huis.
- De stevige draaiknoppen, geen gedoe met kabels.
- De zoeker, geen sluitpost dit keer op een telescoop, scherp en solide, geen plastic meuk.
- De voortreffelijke beeldkwaliteit, superscherp.
Min:
- Het statief is niet in hoogte verstelbaar
- Het statief heeft scherpe metalen punten die kunnen krassen over je vloer
- Het middenstuk dat de poten bij elkaar moet houden, had beter gekund.
- De tussenbuis. Die moet je ook af en toe bijstellen bij oculairwisseling.

Vergeleken met andere telescopen vond ik dit een beleving, het was de ervaring op zich, het gevoel dat je hier bezig was met solide kwaliteit.

Volgende keer zal ik wat foto's maken, het is nu laat.
Even een opmerking: Ik woon in een flat, en ik heb gekeken van uit mijn studeerkamer, met de deur open. Dat kan verklaren dat de seeing niet best was, door temperatuurverschillen.
ps. Heeft iemand een tip voor mij voor een rood lampje waarbij ik kan tekenen in het donker? Alvast bedankt.
 
Laatst bewerkt:

Brainiac

Moderator
Discussie over rode lampjes:
 

Soloman

Titan
Discussie over rode lampjes:
Dank je wel! Ik heb even gekeken. Dat ik niet op dat Hema-fietsachterlampje ben gekomen!!
 
Staat er geen Unitron op die symach? Heb gewoon eens google images gedaan. Het lijkt op een Orthoscopic type. Absoluut geen slecht type voor hoge vergrotingen op planeten, het ortho type wordt nu nog steeds gemaakt. En jouw oculairs zijn waarschijnlijk nog van het oude 0,965inch formaat? Je hebt een museumstuk in handen!
 

Soloman

Titan
Staat er geen Unitron op die symach? Heb gewoon eens google images gedaan. Het lijkt op een Orthoscopic type. Absoluut geen slecht type voor hoge vergrotingen op planeten, het ortho type wordt nu nog steeds gemaakt. En jouw oculairs zijn waarschijnlijk nog van het oude 0,965inch formaat? Je hebt een museumstuk in handen!
De oculairs passen niet op mijn andere telescopen, daar zijn ze inderdaad te klein voor. Het objectief heeft ook niet die uitstulpinkjes om te collimeren. Er zat een folder van Polarex bij uit 1967 met handleidingen (getypte A4-tjes) erbij.
Nee er staat geen Unitron op. En de telescoop werkt nog uitstekend!

Ik heb hier nog even verder rondgekeken op het forum en een Symach schijnt een soort Plössl te zijn. Nou heb ik in de bergen nog de resten van een oud Polluxje liggen, die heeft ook kleine oculairs, die zijn ergens in een rommelbakje beland, omdat ze niet veel waarde hebben. Ik weet niet of ze van hetzelfde formaat zijn, maar die ga ik zoeken, ik moet de berging toch opruimen. Dan heb ik er gelijk drie bij.

En dan, vrouwen...
Mijn vrouw vindt de Polarex mooi. "Eindelijk een echte". Ja, inderdaad, het is een echte. Maar ik had hem niet gekocht voor de prestaties. Ze kon mijn 20 cm dob wel het huis uitkijken ("Afweergeschut"). Dus die heb ik netjes naar de berging verplaatst. Ik kan wel uitleggen dat een 20cm veel meer ziet dan een 6cm, maar ga er maar aan staan.
Het is altijd al een droomwens geweest om een echte Polarex te bezitten, puur nostalgie, omdat ik daar als jongen tegenop keek, maar dat niet kon betalen. En dan een Polarex van bescheiden formaat, als ik iets wil dat veel meer presteert, koop ik wel een andere telescoop. In mijn jeug had ik een zelfbouw 5 cm (uit het boek van Alders), dat was behelpen. Het liefst had ik nu een Polarex 50mm, maar die zijn nergens te vinden, de 60mm is veel verkocht, dus die duikt nog regelmatig op. En deze doe ik nooit meer weg. Als ik eerder naar de eeuwige jachtvelden ga dan vrouwlief, verkoopt ze hem voor mijn part voor een leuke duit. :)

Gewoon lekker, simpel, kijken. Met alle respect voor de astrofotografen hier, maar ik heb daar gewoon simpelweg geen zin in en het budget niet voor.
 
Laatst bewerkt:

ocharms

Atoom
Leuk te lezen. Ik had een vergelijkbare wens vanuit nostalgische herinneringen en kon vorig jaar een 60mm kopen. Heb inmiddels wel een adapter voor 1,25 oculairen erbij gekocht. En het houten statief heb ik vervangen door een aluminium….neem ik ‘m toch net wat vaker mee naar buiten….
 

Soloman

Titan
Als jongen dacht ik dat ik spiraalarmen ging zien met een 5cm-telescoop, ongelooflijk, wat een wijze lessen heb ik geleerd. Het was de tijd van de Mercury, Gemini- en Apolloprojecten en astronomie stond helemaal in het middelpunt. Met prachtige boeken, zoals Welke ster is dat. Of Zelf sterren kijken van Van Diggelen (ik heb ze nog steeds)
Ik ben nu al een stuk ouder, en het echt helemaal geen zin in "stacken" van foto's en weet ik allemaal veel. En telescopen met een kleine diameter vind ik wel iets hebben. Het is ook een uitdaging. Geen GoTo's, gewoon roeien met de riemen die je hebt. Geen luxe camera's met motoren die voor jou het werk doen terwijl je achter de tv gaat zitten terwijl de telescoop en fotocamera het werk doen. Maar zoals toen, met een heel weinig geld een droomtelescoop kopen en dan staan in de achtertuin in de winterse kou. En dan toch hele leuke dingen zien en tekenen.
 
Bovenaan Onderaan