E=mc^2 in ander perspectief gezien

sixela

hulpbeheerder - hij/hem/zijn
Mag ik je erop attent maken dat Natuurkunde, en theoretische Natuurkunde in het bijzonder, net zo'n geloof is als welke religie dan ook?
Het verschil is dat een wetenschappelijke theorie testbaar moet zijn en voorspellende waarde moet hebben, en religie niet.

Het is geen "geloof", het zijn modellen met voorspellende waarde. 'Geloof' komt er pas als je de theorieën gaat interpreteren, en inderdaad, dan kom je vaak op het terrein van de metafysica, en dat is niet louter een wetenschap.

in de nabije toekomst zal blijken dat het Higgs mechanisme slechts een moderne vorm van phlogiston is
We wachten met ingehouden adem op je artikel in 'peer-reviewed' literature over het onderwerp. Dat is inderdaad een testbare voorspelling.

De vernangende massaloze rishonen
Dat klinkt eigenlijk erg goed en het metrum is interessant. Al gedacht aan poezië schrijven?

Oh, en mag ik je als moderator en medebeheerder op attent maken dat je niet én een eigen onderwerp start en ook iemand anders' onderwerp moet kapen?
 
Laatst bewerkt:

Viesik

Stofdeeltje
[Aangepast door een moderator] Ik wens hier niet verder over te discussiëren.
 
Laatst bewerkt door een moderator:

sixela

hulpbeheerder - hij/hem/zijn
Viesik, zou je alsjeblief beleefd willen blijven? Ik heb alles wat hier niet thuishoort even weggewerkt in je bericht.
 

svdwal

Sander - Moderator
Het god-deeltje is naar aanleiding van een kreet van een natuurkundige dat het Higgs-deeltje het g*dd*mned deeltje is, omdat het zo moeilijk te vinden was. Daar heeft een journalist dan weer de 'damn' afgehaald, en zo is die kreet een geheel eigen leven gaan leiden.

In de moderne Quantum Veldentheorie is een deeltje en het veld hetzelfde, zonder veld geen deeltje, en zonder deeltje geen veld. Het Higgsveld als moderne Aether kan dus alleen maar betekenen dat er geen Higgsdeeltje gevonden is op het voorspelde energienivo, maar iets anders, dat toevallig precies dezelfde energie heeft, maar dus niet de consequentie van het Standaardmodel.

Het is nu aan de mensen die het Higgs-veld een 'slecht idee' vinden om met een alternatieve theorie te komen, die beter is dan het Standaardmodel. Dat heeft meer voeten in de aarde dan wat roepen op een amateur-astronomie forum, niet echt de plek waar theoretisch physici zich plegen op te houden om op het scherpst van de snede hun hypotheses te laten beoordelen door de concullega's
 

FredBt

Donateur
Beste Forumleden,

Dank voor alle reacties.

Ik wil graag iets verduidelijken.

Van leermomenten in mijn leven vormt kritiek een van de belangrijkste, ik beschouw het als zeer waardevol en verdiep mij er gericht en gedetailleerd in.

Er is veel kennis in het forum aanwezig en het risico fouten te maken was mij vooraf duidelijk. Voorbehouden maak ik omdat ik mij welbewust ben hoe diep mensen nadenken over hun vakgebied en hoe makkelijk het is om een te simpele voorstelling te maken.

Dat ik mijn posts verzonden heb komt mede door de tekst bij de linkinfo op de site van de Theoretische sterrenkunde waarin staat: “Buiten de melkwegstelsels is nog een heel groot gebied te verkennen, post hier o.a. je eigen ideeën over de kosmos”. Dat heeft mijn schroom wat verminderd.

Misschien een punt dat de discussie wat vertroebeld heeft is de vraag of een foton massa heeft of niet. In ieder geval vervult het zijn plaats in onze werkelijkheid, het werkt zoals het werkt, en blijkbaar met een rustmassa van nul.

Maakt dit uit voor mijn stelling? Ja: ik kan niet vaststellen dat er bij energieën altijd sprake is van massa in onze werkelijkheid waarmee ik het item opende.

Als drager van de elektromagnetische kracht blijven fotonen mij boeien. Uit energie kun je massa maken en omgekeerd bleek uit de discussie. Uit artikelen en publicaties lees ik dat rond september 2020 uit zeldzame (frontale) botsingen in de Atlas detector tussen 2 fotonen (energie) 2 W-bosonen (massa) ontstonden. Dit was de eerste keer dat deze reactie was gezien. Ook meen ik gelezen te hebben dat een negatief geladen W-boson weer kan vervallen in een elektron en een anti-neutrino. Dan zal een positief geladen W-boson waarschijnlijk vervallen in een positron en neutrino.

Het gaat mij nooit lukken om de dynamiek en de wisselwerkingen tussen alle energieën (ook de hypothetische) te doorgronden. Het blijft mij wel mateloos interesseren.

Maakt het uit voor mijn voorstelling van het moment van de oerknal en daarvoor? Nee: voor mijn gevoel zou het wat eleganter geweest zijn als er altijd sprake was van een massaterm. Maar als wij voor alles spreken over energieën dan klinkt het wat overzichtelijker. Tegen de term “nul massa”, ook in het perspectief van relativistische massa (qua effect pas merk- of meetbaar wanneer de lichtsnelheid voldoende behaald wordt), blijf ik wat onwennig aankijken, dat ligt aan mij.



Toelichting op het onderwerp “E=mc^2 in ander perspectief gezien

Ik meende een aanvullende uitleg van de SRT te zien.

Hieronder een impressie van de kosmische achtergrondstraling:

Kosmische achtergrondstraling.jpg

Vanuit de buitenaf gezien vroeg ik mij af van hoe de ruimte er uitzag voor de oerknal. Er waren geen energieën (deeltjes etc. werden pas gevormd na de oerknal uit de singulariteit zoals de fysici dit beredeneerd hadden en in wiskundige formules vastgelegd – dus binnen de grenzen van de kosmische achtergrondstraling-). Er was geen sprake van massa en ruimtetijd en van een situatie overeenkomstig het elektromagnetisme en de ART. Wat dan wel? In ieder geval geen dimensies zoals wij ervaren. Vectorvergelijkingen (er waren geen vectoren) gingen dus niet op. Die waren wel weer van toepassing als ik de kosmische achtergrondstraling van binnen uit gezien voorstelde.

Ik keek dus naar een 4-dimensionale manifestatie van “iets”. Bevond ik mij dan ook in een 4-dimensionale positie van iets? Nee, had ik eerder al vastgesteld.

Massa van een deeltje is altijd evenredig met zijn energie als je daarbij rustenergie optelt heeft Einstein ontdekt (E=mc^2). In kleine deeltjes moesten dus enorme hoeveelheden energie opgeslagen zitten.

Na een tijdje kwam de gedachte bij mij op om enerzijds de SRT en anderzijds het elektromagnetisme en de ART te splitsen denkbeeldig. Zo ben ik tot mijn visie gekomen. Meer is het eigenlijk niet en de wiskunde die de allereerste fase beschrijft is: E/c^2=m.

Eenmaal deze in de basis vrij simpele splitsing gemaakt ging doorredeneren en zaken benoemen automatisch.

In het gedachte-experiment vanuit waar ik mij bevond, zeg maar een soort van 1-dimensionale toestand, heb ik de oerknal buiten beschouwing gelaten en energieën teruggebracht naar een oerstaat. Dus alles tot een staat van geen begin en geen eind die ik “E” noemde. De kenmerken heb ik summier beschreven in een eerdere post (#98) in dit onderwerp. Hieronder nogmaals de tekst:

Klopt, "nog" suggereert tijd, daar heb je gelijk in. In de staat die ik bedoel te beschrijven is tijd maar ook afstand niet te benoemen. Het is misschien even omschakelen maar de staat die ik bedoel heeft als bijzondere kenmerken dat er geïntegreerd 4 toestanden van toepassing zijn: 1 geen tijd versus oneindige tijd en 2 geen afstand versus oneindige afstand. Met andere woorden, je bent er meteen maar om het te bereiken duurt oneindig. Ook voor afstand geldt dat je er al bent maar er nooit zult komen. Het is een misschien het beste voor te stellen als een eendimensionale oneindig aaneengesloten toestand. Een soort oneindige punt. De ontladingen komen voort uit het immense "spanningsverschil" (ik noem het “de paradox”) tussen nul en oneindig.”

De paradox tussen geen begin en geen eind (geen vectoren, geen tijd) vond ik interessant. Dit voelde aan als een spanningsveld. Ontladingen gaven verstoringen in deze oerstaat, “E”, met als resultaat de vorming van energieën in de vorm van deeltjes en dus een 4-dimensionale werkelijkheid.

De immense asymmetrie (geen en oneindig tegelijk) van deze toestand heeft mij tot het uiterste geboeid en aan het denken gezet. Vanuit deze asymmetrische toestand ligt in mijn ogen ook de verklaring waardoor er materie in enorme hoeveelheden gevormd kon worden zonder dat alles na een ontlading meteen 100% geannihileerd zou worden.

De verstoringen naar een 4-dimensionale toestand betroffen een, zoals ik in eerdere opmerkingen heb aangegeven, situatie van overgang van c^2 naar <”c” (geen perfect vacuüm). De ononderbroken aaneengesloten en energierijke oerstaat “E” (geen spin, geen massa, geen tijd) ontbond (gedeeltelijk) in elementaire energieën met uiteenlopende spin, positief- en negatief geladen. Het “verstofte” als het ware tot alle 1e generatie deeltjes en overige energieën in mythische proporties en zeer heftig proces. In dit proces vond natuurlijk ook annihilatie plaats op ongekende schaal, echter terugschalen van energieën met mc^2 naar (hun versmolten, als één entiteit, heel de ruimte vullende) oerstaat “E” kon niet meer waardoor ontsnappen aan de 4-dimensionale werkelijkheid niet meer mogelijk was.

Op dit moment zijn alle elementaire energieën gevormd. De ruimtetijd is mede ontstaan (er was immers sprake van een 4-dimensionale werkelijkheid) en dus ook meteen de regels van de ART (rudimentair overigens, er moest nog klontering plaatsvinden) van toepassing.

De situatie kon geen vacuümtoestand zijn want die kon op dat moment pas beginnen te vormen. Elementaire energieën konden niet met de 100% lichtsnelheid reizen omdat er geen perfect vacuüm heerste, dus altijd lager dan “c”, zo stelde ik mij voor.

In de eerste fase van de nieuw gevormde werkelijkheid zijn energieën deels gaan klonteren tot hadronen, atomen, moleculen etc. en concentreerde steeds verder naar binnen gericht tot grotere structuren. Hierdoor ontwikkelde zich een steeds in kracht toenemend vacuüm. Dit vacuüm heb ik de “anti-singulariteit” genoemd omdat dit het scheidingsgebied is tussen de oerstaat en onze werkelijkheid (waaraan het door zijn kenmerken behoort).

Op enig moment is de concentratie naar het centrum omgekeerd in een naar buiten gericht proces. Dit effect kan niet anders zijn als datgene wat wij donkere energie noemen. Dat dit proces op enig moment vanuit een centraal punt, bij maximale concentratie, begon is mede blijkens waarneming (uitdijing) aannemelijk. Dat uit dit vroege proces zwaartekrachtgolven en kosmische achtergrondstraling zijn te detecteren wijst er ook op.

In feite is mijn theorie in verschil met de inflatietheorie dat een oerknalachtig iets een secundair verschijnsel is geweest in de vorming van onze werkelijkheid. Voordeel is dat er geen oneindige temperaturen, -druk en gigantische inflatie voorkomen in mijn theorie. Vanuit de ontlading, krimp en expansie gezien vanuit mijn theorie sluit ik in mijn expansiefase naadloos aan bij expansie die uitgaat van de oerknal. (Synchroniciteit in beide theorieën voor de beeldvorming ongeveer 300 miljoen jaar na start in oerknaltheorie).

Vanuit dit proces gezien was het logisch dat zich uit de ontlading eerst de elektromagnetische kracht manifesteerde. Er was sprake van deeltjes met een positieve- of negatieve spin en ook van fotonen, de dragers van de elektromagnetische kracht. Door de grote hoeveelheden krachtvoerende bosonen die ook gevormd waren konden deze deeltjes interacteren met elkaar tot de structuren en verschijnselen die wij nu kennen. En het liet onverlet alle andere energieën die ontstaan zijn en wisselwerken in onze werkelijkheid.

De overige fundamentele natuurkrachten manifesteerden zich in de klonteringen en wisselwerkingen van de gevormde energieën. Dit waren dus de sterke kracht (die de protonen en de neutronen in de kern bij elkaar houdt), de zwakke kracht en de zwaartekracht.

Ondertussen vormden zich structuren in termen van intertiaalstelsels en geodeten die mede aantonen waar energieën zich bevinden en bewegen door de ruimtetijd volgens de ART.

Voor de leesbaarheid heb ik mijn stuk sterk ingekort, vooral op het punt van de zwaartekracht, omdat ik mij wilde concentreren op de aansluiting met de fysica tot het moment van expansie maar na de inflatie.

Tot slot:

Scheermes van Ockham? Toegepast: “die de minste aannames bevat en de minste entiteiten veronderstelt, wanneer er verschillende hypotheses zijn die een verschijnsel in gelijke mate kunnen verklaren”.

Verifieerbaar? Hoewel er elementen in zitten die niet getoetst kunnen worden (nog) heb ik een aantal argumenten die in mijn ogen verifieerbaar zijn en/of betere en aanvullende argumenten bieden voor andere theorieën. Hieronder een voorlopige opsomming:
  1. Geen oneindige druk bij start ontlading;
  2. Geen oneindige temperatuur bij start ontlading;
  3. Geen onwaarschijnlijk snelle inflatie bij start ontlading;
  4. Asymmetrische toestand. Hierdoor kon er significant verschil ontstaan tussen positief en negatief geladen energieën waardoor het ontstaan van een werkelijkheid kon plaatsvinden;
  5. Door intensiteitsverschillen in de ontlading is “klontering materie” bevorderd;
  6. Start onze werkelijkheid is niet een evenement dat zo groot verondersteld wordt als een “oeratoom” (oerknaltheorie);
  7. Oerknalachtig fenomeen is secundair optredend verschijnsel in vorming van een 4-dimensionale werkelijkheid;
  8. Gehoorzaamt aan wetten van behoud van massa en energie;
  9. Opbouwen van vacuüm na start ontlading;
  10. Door eerder gevormde vacuüm versnelde uitdijing (“donkere energie”) in expansiefase (aansluiting bij oerknaltheorie);
  11. Wiskundige aansluiting vanuit de ontlading gezien: E/c^2=m;
  12. Kosmische achtergrondstraling;
  13. Te detecteren zwaartekrachtgolven bij overgang naar de huidige expansie;
  14. Buiten de aanleiding tot de start van onze werkelijkheid laat ik in mijn theorie alle andere fysica onaangeroerd;
  15. Er kunnen oneindig veel 4-dimensionale werkelijkheden ontstaan.
Falsificeerbaar? Ik heb mijn uiterste best gedaan om criteria te kunnen vinden op grond waarvan mijn theorie (geheel of gedeeltelijk) zou moeten worden verworpen. Ik hou er rekening mee dat het forum met argumenten komt waardoor mijn theorie meteen het ronde archief in kan.
 

svdwal

Sander - Moderator
3) gaat al fout. Je moet een onwaarschijnlijk snelle inflatie hebben om bepaalde waarneembare eigenschappen van het Heelal te kunnen verklaren, met name de uniformiteit. Zie de literatuur over Inflationaire Heelal-modellen. De consequentie van zo'n snelle inflatie is helaas dat je geen idee meer kan hebben hoe het heelal er voor de inflatie uitzag.

Dan een tip: lees eens de werken van de usual suspects over hoe zij hun theorieen opzetten. Einstein, Maxwell, Pauli, Schrödinger, Newton, Dirac, Bohr, in ieder geval Feynmann. Ik kan geen kop of staart zien aan je theorie, en dat nodigt niet uit tot bestudering. Jij bent degene die de lezer door je gedachtegang mee moet nemen, niemand heeft de verplichting om een kluwen theoretische bespiegelingen te ontwarren.
 

Eelco

Aarde (meestal)
Beste FredBt,

ik bespeur een grote interesse in theoretische natuurkunde: die delen we. Maar je hebt mijn eerdere reactie niet ter harte genomen ...

Ik zie zinnen staan als "Ondertussen vormden zich structuren in termen van intertiaalstelsels en geodeten die mede aantonen waar energieën zich bevinden en bewegen door de ruimtetijd volgens de ART."
Daar laat je alleen maar zien de ART in het geheel niet begrepen te hebben: je zin staat vol basale fouten en verkeerd gebruik van de terminologie.

Ook zoiets als "Massa van een deeltje is altijd evenredig met zijn energie als je daarbij rustenergie optelt heeft Einstein ontdekt (E=mc^2)." klopt van geen kanten.

Lees je alsjeblieft eerst een beetje in ... je mag van alles zelf bedenken, uiteraard, maar als je uitspraken doet waarin staat "volgens de ART" en "heeft Einstein ontdekt", dan moeten die uitspraken ook wel overeenkomen met wat de ART daadwerkelijk zegt, en wat Einstein daadwerkelijk ontdekt heeft. Ik hoop dat je dát in ieder geval met me eens bent.
 
Bovenaan Onderaan