Autoguidercamera met guiderscope of off axis guider?

Goedendag,

Ik ben nieuw in het vak astrofotografie.
Mijn telescoop:
-Meade LS 8 SCT telescoop (alt/az mount, brandpunt van 2032mm)

Ik heb nu een vraag over autoguiding voor precisie volgen van deepsky objecten zodat ik langere sluitertijden kan gebruiken.

Eerste vraag:
Heeft iemand ervaring met het astrofotograveren met de Meade LS8 en is hiervoor dan een autoguider nodig voor het heel precies volgen van objecten? Of is deze mount daar al goed genoeg voor?

Tweede vraag:
Kan je een autoguider camera op een alt az mount gebruiken? Ik las ergens dat dat niet mogelijk is…

Derde vraag:
stel het kan gebruikt worden( een guidercamera) is dan bij een SCT telescoop makkelijker om de camera op een guidescoop te zetten, of is een off axis guider hiervoor meer geschikt?

Vierde vraag:
Op mijn mount zit geen autoguider port waar je bijvoorbeeld een guidercamera in kan drukken. Dus ik kan de camera alleen maar op mijn laptop aansluiten. Is het dan mogelijk om de camera en telescoop te laten communiceren? Anders is een guidercamera natuurlijk nergens goed voor toch?

Ik hoop dat jullie mij met deze vragen kunnen helpen!
 

Barlov

Meteoriet
Omdat tot op heden niemand een reactie heeft gegeven wil ik wel een poging wagen:

1)
Ik heb het vermoeden dat er geen mensen zijn met (goede) ervaringen met langere deepsky foto's met deze setup. Om twee redenen een alt/az montering is niet geschikt voor lang belichten omdat er "veld-rotatie" optreedt en omdat ik bang ben dat de stabiliteit voor het lange brandpunt van de telescoop onvoldoende is.

2)
Het is in theorie mogelijk maar gezien het antwoord op 1) niet heel zinvol.

3)
Het kan beide goed. Zelf heb ik liever een losse volgkijker, meer keuze van volgsterren en een optische trein die wat eenvoudiger is. Voorwaarde is een stabiele verbinding tussen telescoop en volgkijker.

4)
Als je de montering kan besturen met de computer kan je PHD2 gebruiken om guide correcties via de besturing van de montering door te geven zonder ST4 poort; dit wordt "pulse guiding" genoemd.

Conclusie is toch eigenlijk wel dat deze montering en telescoop niet geschikt zijn voor deepsky fotografie (door een beginner). Een 60-80mm refractor op een equatoriale montering geeft veel meer kans op een resultaat waar je blij van wordt.
 

TomB

Donateur
Volgt deze montering een object als je hem in beeld hebt? Of moet je dat handmatig doen met je handcontroller? Als je het handmatig moet doen kun je deepsky astrofotografie vergeten.
Ik neem aan dat hij het object wel volgt. Dan is deepsky fotografie nog steeds moeizaam. Om minstens 2 redenen:

- door de lange brandpuntsafstand van 2032mm. Dat beperkt de belichtingstijd die je kunt gebruik enorm. Als je er in slaagt om 15sec opnames te maken zonder dat je ovale sterren krijgt zou dat al boven verwachting zijn. Er zijn weinig objecten die bij 15sec belichting en je F/10 openingsverhouding goed in beeld komen.

- door de beeldrotatie die je met een Alt/Az montering krijgt. Je object in het centrum blijft wel (ongeveer) goed in beeld maar alles eromheen draait om het midden.

Autoguiding gaat je voor beide punten niet helpen.

Fotografie van maan en planeten is met jouw opstelling véél kansrijker. En experimenteren met astrofotografie is altijd leuk en je leert altijd bij. Als je een camera en de benodigde adapters hebt of je hebt het geld er voor over dat aan te schaffen: gewoon beginnen!
 
Laatst bewerkt:

DeepSkyScanner

Halsstarrige sterrenstaarder
Wat voor hemelse objecten had je eigenlijk willen fotograferen met deze setup? Voor planeten heb je geen precieze guiding nodig. Tracking doet de mount wel, en dat is voldoende voor die taak.
Voor deep sky zou je hiermee wellicht de Virgo Cluster galaxieën kunnen afbeelden, omdat die niet veel groter dan 0,1° aan de hemel staan, zoals M95 en M100.
Zoals TomB al hierboven aangeeft, zal het vermoedelijk niet meevallen om concurrerende afbeeldingen voor elkaar te krijgen, als je langere belichtingen gaat toepassen op lichtzwakke deep sky objecten.
Met Jupiter en Saturnus is dit totaal anders. Daar is zo'n SCT voor gemaakt.
Volgt deze montering een object als je hem in beeld hebt?
Deze setup beschikt wel over een calibratie-startup waarmee een aardige tracking wordt gewaarborgd. Dat lijkt me wel iets wat je mag verwachten van zo'n systeem.
 
Laatst bewerkt:
Goedendag heren,

Heel erg bedankt voor alle reacties, dit heeft echt onwijs geholpen. Ik wist eerst nog niks van astrofotografie… ik zag deze telescoop op marktplaats en dacht die is groot, grote brandpunt, zal wel goed zijn. Dit alles behalve dus. Voor wat ik wil( wide field ) astrofotografie zal ik klein moeten beginnen. Ik heb de keuze gemaakt om deze telescoop weer te verkopen, omdat ik hier alles behalve trotse afbeeldingen mee ga maken.

Ik heb gekozen voor de volgende setup:

William optics zenithstar 73.
Een EQ mount ( skywatcher HEQ5 ).
William optics 50mm volgkijker.
ZWO 120mm guide camera.
Een H-alpha filter tegen lichtvervuiling.

Ik hoor graag wat jullie van deze setup vinden en of het geschikt is voor mij als beginner.

Groet Sil
 

TomB

Donateur
Goede keuze! Hier kan je heel lang verder mee. Het Halpha filter zal je nog niet snel nodig hebben. Dat is al een beetje specialistische type filter die vraagt om veel langere belichtingstijden. Eerst uitgebreid ervaring opdoen.
Ik zou je ook aanraden de guide camera en volgkijker nog even in de kast te laten. Je hebt genoeg om handen met het leren van de poolafstelling, scherpstellen, object vinden, geschikte belichtingtijden per type object, stacken en nabewerking van opnames. Zonder autoguiding kan je met deze setup denken aan maximale belichtingstijden van bv 2min en dat is voor veel objecten genoeg
 
Op het Ha filter na lijkt dit me een uitstekende keuze...
En idd ook non guided kan je alvast mooie opnamen maken.
In ieder geval zul je je handen vol hebben:)
 

DeepSkyScanner

Halsstarrige sterrenstaarder
Hier kan ik me alleen maar bij aansluiten. Doe rustig aan en gun jezelf de tijd om er aan te wennen. Dan verandert ook langzaam maar zeker het perspectief op deze hobby en kun je steeds iets beter inschatten wat je wilt en wat je kunt.
Met zo een mooie APO ben je eigenlijk al geen beginner meer, maar het is wel een juweeltje van een refractor die je niet zal teleurstellen, of je nou een beginner bent of al meer ervaren.
Bedenk wel dat je nog een flattener zou willen toevoegen, zodra je foto's met deze APO gaat maken. Voor visueel door een oculair turen is dat nog niet meteen nodig.

Een H-alfa filter lijkt me tricky voor een beginner. Je filtert er bijna alles mee weg, behalve de smalle rode H-alfa band. Het is dan de vraag hoe je daarmee wilt omgaan. Ga je vooraleerst een unmodded DSLR gebruiken, dan krijg je dus rode opnames in H-alfa en gebruik je maar een kwart van je pixels. Heb je een astro-camera op het oog, dan komt die het beste tot zijn recht als het een mono-camera is die alle pixels vanzelf altijd benut. Wat sommigen doen is een DSLR gebruiken en vervolgens een H-alfa gefilterde reeks opnames toevoegen om het contrast te verbeteren en daarbij toch kleuren te behouden. De die-hards zullen echter geen DSLR gebruiken, maar een mono-camera en een set van filters: H-alfa, S-II en O-III.

Kortom, begin niet meteen met filters voordat de basis gelegd is, en dat is de omgang met skoop en statief. Pool-uitlijning. Tracking. Focusering. Field of view inschatting, vergroting, afbeeldings-afmetingen. Wegwijs worden in het firmament en de objecten herkennen.
Foto's maken is dan eigenlijk iets te veel van het goede. Dat komt nog wel vroeg genoeg zodra de basis vertrouwd voelt.
 
Laatst bewerkt:
Hier kan ik me alleen maar bij aansluiten. Doe rustig aan en gun jezelf de tijd om er aan te wennen. Dan verandert ook langzaam maar zeker het perspectief op deze hobby en kun je steeds iets beter inschatten wat je wilt en wat je kunt.
Met zo een mooie APO ben je eigenlijk al geen beginner meer, maar het is wel een juweeltje van een refractor die je niet zal teleurstellen, of je nou een beginner bent of al meer ervaren.
Bedenk wel dat je nog een flattener zou willen toevoegen, zodra je foto's met deze APO gaat maken. Voor visueel door een oculair turen is dat nog niet meteen nodig.

Een H-alfa filter lijkt me tricky voor een beginner. Je filtert er bijna alles mee weg, behalve de smalle rode H-alfa band. Het is dan de vraag hoe je daarmee wilt omgaan. Ga je vooraleerst een unmodded DSLR gebruiken, dan krijg je dus rode opnames in H-alfa en gebruik je maar een kwart van je pixels. Heb je een astro-camera op het oog, dan komt die het beste tot zijn recht als het een mono-camera is die alle pixels vanzelf altijd benut. Wat sommigen doen is een DSLR gebruiken en vervolgens een H-alfa gefilterde reeks opnames toevoegen om het contrast te verbeteren en daarbij toch kleuren te behouden. De die-hards zullen echter geen DSLR gebruiken, maar een mono-camera en een set van filters: H-alfa, S-II en O-III.

Kortom, begin niet meteen met filters voordat de basis gelegd is, en dat is de omgang met skoop en statief. Pool-uitlijning. Tracking. Focusering. Field of view inschatting, vergroting, afbeeldings-afmetingen. Wegwijs worden in het firmament en de objecten herkennen.
Foto's maken is dan eigenlijk iets te veel van het goede. Dat komt nog wel vroeg genoeg zodra de basis vertrouwd voelt.
Goedenavond,

Ik heb inderdaad even bekeken hoe het zit met de flattener. Waar zorgt deze precies voor en is deze echt nodig bij astrofotografie door deze scope? Ik las ergens dat je ook gewoon bij het bewerken de rand eraf kan snijden, is dit inderdaad mogelijk?

Mvg Sil
 
Een field flattener zorgt voor een vlak beeld. Zonder zie je in de hoeken dat de sterren meer op aardappels lijken dan dat ze rond zijn. Ze krijgen een ovale vorm. Zeker op snelle telescopen is dit een probleem. Maar ook op F/7 zie je het maar al te duidelijk. Een refractor heeft beeldkromming, field curvature in het Engels. De field flattener lost dit afbeeldingsprobleem op.
Tuurlijk kan je croppen (bijsnijden) maar dan verlies je veel beeldveld wat zeker op telescopen met een grootbeeld juist niet de bedoeling is.
 

DeepSkyScanner

Halsstarrige sterrenstaarder
Een flattener maakt jouw opnames met een refractor wat netter. Je kunt het natuurlijk eerst proberen zonder die flattener, misschien valt het wel mee, maar ik vermoed dat het niet voor niets wordt aanbevolen, dus wees er op voorbereid dat het ook in jouw geval wel nodig zal blijken te zijn.
Bij reflectors (Newtonians) is een coma-corrector vanzelfsprekend wanneer men opnames wilt maken. Bij een refractor zijn de optische afwijkingen aan de beeldranden wat minder opvallend, maar ook hier speelt het een rol.
 
Je kan idd beginnen met een telescoop zonder field flattener...maar soms is het niet altijd zo eenvoudig achteraf er eentje te bestellen die goed is voor je telescoop...Het is soms een gegoochel met de afstand sensor -ff.
Daarom heb ik 2 telescopen met dedicated ff gekocht...die schijnen goed te werken. Op mijn F/7 heb ik er achteraf een bijgekocht, werkt prima maar ik kan er geen filters inschroeven..jammer, over het hoofd gezien...
 

TomB

Donateur
Je kan idd beginnen met een telescoop zonder field flattener...maar soms is het niet altijd zo eenvoudig achteraf er eentje te bestellen die goed is voor je telescoop...Het is soms een gegoochel met de afstand sensor -ff.
Mij aanpak is geweest om eerst een paar jaar zonder flattener te werken en zelf te beoordelen hoe storend ik de beeldfouten in de hoeken vond. Dat viel me niks tegen. Ik heb inmiddels wel een flattener, om mee te experimenteren. Er bestaan adapters waar je de afstand tussen flattener en sensor op de mm nauwkeurig kunt instellen.
 
Bovenaan Onderaan