1-2 mei: galaxyseizoen in de achtertuin

ener

René
Afgelopen zaterdag zou het volgens Clearoutside helder worden. Ik had wel weer eens zin om door de dobson te kijken, dus naar beneden met dat ding! Ik ontdekte dat de vangspiegel behoeftig is aan collimatie, maar daar durf ik toch niet zomaar aan te zitten zonder het te eerst te checken door een collimatiekapje, dus die heb ik nog één nodig.

Toen ik zaterdag buiten ging staan viel me op dat de seeing erg goed was. Ook met de transparantie leek het goed te zijn, dus besloot ik maar eens lager aan de horizon te beginnen. De 13mm Ethos Als eerste was het dubbelcluster aan de beurt, die toch altijd erg mooi blijft.

Daarna was het plan om verder te gaan met de sterrenstelsels, daar leent deze periode in het jaar zich natuurlijk het beste voor. Ik besloot nog maar eens voor NGC 2403 te gaan, best een uitgestrekt vlekje in het oculair. Toen ik het stelseltje in het vizier had, schoot er een oranje/bruine streep door het beeld, die zich snel zijdelings verplaatste en ook weer uitdoofde Zou het een meteoor zijn geweest? Een satelliet zie je immers als een wit stipje door het beeld bewegen.

Niet wetend dat dit het laatste object van de avond zou worden, ging ik naar M 3. Die had ik volgens mij nog niet eerder door de telescoop gezien. Een wollig vlekje met een driehoekachtige kern, sterretjes kon ik nauwelijks oplossen. Perifeer werd het wel wat stippeliger leek het. Dat kan natuurlijk door de slechte collimatie komen.

Vanuit het noorden dreef er, tegen de voorspellingen in, inmiddels vrij snel een dik pak lage bewolking over. Binnen enkele minuten zat het helemaal dicht en kon ik de boel weer binnenzetten.

De volgende avond volgde de herkansing. Ik had een lijstje met stelseltjes klaargezet in Skysafari. De bedoeling was dat ik een beetje ging rondhangen in Leo, Virgo en Coma Berenice. Skysafari maakt dan zelf een 'logische' volgorde aan.

Ik begon in Leo, met het befaamde triplet M 65, M 66 en NGC 3628. M66 is toch wel de mooiste, de inham was aardig te zien, zeker bij perifeer kijken. Het hamburgerstelsel moest nog even afgevinkt worden, die had ik vorig jaar gemist. Deze was erg zwak en uitgestrekt. Het Leo Triplet is dus bij dezen in zijn geheel afgevinkt!

M 106 was de volgende. Een mooi, helder stelsel met een heldere kern, een ovale gloed eromheen, die bij perifeer kijken nog verder uitbreidt.

Daarna was het tijd voor Markarian's Chain, die ik wederom niet in beeld kreeg. Op één of andere manier lukt het niet om mijn weg te vinden in dat gebied, er zijn daar ook weinig omgevingssterren om goed te kunnen navigeren.

Ik besloot in een vlaag van verstandsverbijstering maar eens met de Telrad te richten en plots had ik een erg vaag stelsel in beeld, waarvan ik niet wist wat het was. Nu is de kans natuurlijk groot dat je een stelsel vindt in dat gebied. Door wat opzoekwerk achteraf in Stellarium, bleek het om M 58 te gaan. Het was een stelsel met een ietwat heldere kern met wat donkerdere inhammen.

Ik besloot wat stelseltjes uit het waarneemlijstje over te slaan. Het was immers alweer 1:00 uur geweest en ik begon moe te worden en het werd wat kouder.

NGC 4565 was de volgende. Beter bekend als de 'Needle galaxy'. Hij deed zijn naam inderdaad eer aan. Bij direct zicht was alleen de heldere, ovale kern te zien, maar perifeer zag ik de rest duidelijk naar voren komen.

De vermoeidheid en de kou begonnen inmiddels hun tol te eisen. Ook begon het oculair te beslaan. Dat is een beetje de keerzijde van het continu gebruiken van hetzelfde oculair. Al is het wel fijn dat de 13mm Ethos voldoende vergroot (92x) en toch een behoorlijk groot beeldveld heeft. Zo kan ik het ook makkelijk de hele avond gebruiken.

Ik besloot nog één stelseltje mee te pakken, dat werd NGC 4725, die zich vrij eenvoudig liet zien. Een symmetrisch ovaaltje met heldere kern.

Normaliter zou ik nog afsluiten met een mooi, makkelijk object zoals M 81/82 of M 13. Maar ik besloot rond 2:00 uur om in te pakken en binnen af te sluiten met een welverdiend slaapmutsje. Ik zag dat ik inmiddels 55 van de 110 Messierobjecten gezien heb, dus nu op naar de volgende 55!
 
Laatst bewerkt door een moderator:

sixela

hulpbeheerder - hij/hem/zijn
Hoe kun je over NGC 4565 spreken zonder een woord te reppen over de prachtige stofband!
 

ener

René
De stofband was voor mij eigenlijk niet meer dan een afzwakking van het licht in het midden van de kern. Ik zal er de volgende keer nog beter op letten! Sowieso denk ik dat ik met steeds meer waarneemervaring ook steeds meer details kan gaan zien.
 

sixela

hulpbeheerder - hij/hem/zijn
Wat voor kijker is de Dobson? Een 13mm Ethos is nog een tikkeltje te lang voor de meeste Dobs om die stofband goed te zien omdat die zo nauw is.
 

sixela

hulpbeheerder - hij/hem/zijn
Voor zo'n Dob is een 10mm tot 13mm inderdaad ideaal voor NGC4565, vind ik.
 

ener

René
Komende vrijdag lijkt het weer helder te worden, dus dan ga ik hem waarschijnlijk nog eens proberen!
 

sterrenboy

I have a dream....
De stofband was voor mij eigenlijk niet meer dan een afzwakking van het licht in het midden van de kern. Ik zal er de volgende keer nog beter op letten! Sowieso denk ik dat ik met steeds meer waarneemervaring ook steeds meer details kan gaan zien.

Kan ook alleen een kwestie zijn van collimeren. Heb/had ik ook een probleempje mee.
Als de collimatie niet klopt dan mag je het schudden. Zoals mij bij M51, eerst een wazige vlek van ‘2 bollen’. Na een betere collimatie zag ik dikke armen. Misschien -en moet-, kan de collimatie nog beter. Maar daarvoor moet ik de stertest nog eens uitvoeren, maar dat lukt wel en komt helemaal goed.
 

sterrenboy

I have a dream....
Zaterdagavond 8 mei was ik nog maar eens gaan kijken, direct naar de dubbele trein naar de waarneemplek gereden. Precies om middernacht (00:00) klaar met uitpakken...

M51 was toch nog niet zo super. Kan liggen aan: de minder donkere plek (helemaal geen Ardennen-donker), de collimatie was gewoon super, de stertest was uitmuntend -beter kon denk ik niet-, de lucht was wel bezaaid met dunne ‘wolkendekens’ die soms ook weg waren en weer terug. Maar M51 bleef toch nog wazig, maar dat is denk ik wel te begrijpen wat er de oorzaak van was zoals vermeld.

Toch maar wachten op een ritje naar ‘the place to be!’...

To be continued!
 
Bovenaan Onderaan