Aankondiging

Samenvouwen
Nog geen aankondiging momenteel

Beginnen met een 8” Dobson: een jaarverslagje

Samenvouwen
X
  • Filter
  • Tijd
  • Toon
Alles wissen
nieuwe berichten

    Beginnen met een 8” Dobson: een jaarverslagje

    Ongeveer een jaar geleden kwam ik erachter dat je met een oude verrekijker een sterrenstelsel buiten onze Melkweg kan zien (M31). Zodra ik dat gedaan had, smaakte dat natuurlijk naar meer en ben ik op zoek gegaan naar een telescoop waarmee ik nog meer zou kunnen zien. Ik wilde er ongeveer 300 tot 350 euro voor uitgeven: het was immers ook een soort probeersel. Uiteindelijk ben ik (niet geheel verrassend) uitgekomen bij de 8” Skywatcher Dobson geworden. Die heb ik nu ongeveer 11 maanden in gebruik, daarom dacht ik dat het wel eens leuk zou zijn om een waarneemjaarverslag/ review te schrijven. Misschien is het zelfs handig voor medebeginners.

    Zoals wellicht bekend, wordt de telescoop geleverd met twee oculairs van 10 en 25 mm. Over de kwaliteit ervan kan ik weinig zeggen, want ik heb nog geen vergelijkingsmateriaal. Volgens mij zijn deze niet geweldig, maar voordat ik overga tot de aanschaf van kwalitatief goed bekende oculairs, wil ik eerst leren om de telescoop fatsoenlijk te collimeren, daarover later meer.
    De enige aankopen die ik tot nu toe ter aanvulling heb gedaan zijn een Omegon cheshire collimator, de Pocket Sky Atlas (die ik eerlijk gezegd nauwelijks gebruik, ik vind Stellarium op de laptop toch fijner werken), een rood led-hoofdlampje van Decathlon en tot slot nog een fatsoenlijke 10x50 verrekijker. Die gebruik ik zowel om mee waar te nemen en als hulpmiddel bij het starhoppen. Die verrekijker is daar voor mij overigens wel essentieel voor.
    De eerste waarnemingen waren al snel succesvol. In de tuin van onze voormalige woning kon ik Saturnus zien. Gaaf om de ringen te kunnen zien! Natuurlijk wilde ik M31 ook eens door de telescoop zien. Dat was ook mooi. Wel even wennen, want in tegenstelling tot het beeld van de verrekijker staat alles natuurlijk op zijn kop.
    Hierna heeft het waarnemen even op een laag pitje gestaan door een verhuizing + studie en werk, maar tussen de bedrijven door heb ik nog wel tijd gehad om de Orionnevel en komeet 46P waar te nemen.
    In het voorjaar ben ik weer een beetje begonnen om de draad op te pakken en heb ik me vooral gericht op Messierobjecten. De eerste keer dat M13 in de 10mm verscheen werd ik toch wel aangenaam verrast, alsof je naar vuurwerk kijkt dat in de lucht blijft hangen. Hetzelfde geldt voor M92. Ook het dubbelcluster in Perseus en de ring- en halternevel zijn erg mooie objecten om te zien. Mooier dan ik in eerste instantie verwachtte, maar mijn verwachtingen waren niet hoogdravend.
    Natuurlijk zijn er ook minpunten aan deze telescoop. Het zoeken en volgen van objecten in en rond het zenit zijn met een Dobson namelijk geen pretje. Soms ben ik sowieso lang bezig met zoeken (een half uur tot 3 kwartier voor M27 bijvoorbeeld), terwijl ik het object met de verrekijker zonder moeite in beeld kon krijgen. Des te groter is de voldoening als het me dan toch lukt om het object te vinden met de telescoop. Als ik 3 of 4 niet eerder geziene objecten in een avond/nacht kan toevoegen in mijn lijst, ben ik al tevreden. Sowieso ben ik al snel een half uur naar één object aan het kijken, dus dan ben je al snel anderhalf uur verder voor één object.
    De focusser vind ik ook niet ideaal. Fijnafstelling is lastig. Maar misschien wordt dat beter als hij goed in collimatie komt. Dat brengt ons bij het grootste struikelblok tot nu toe: het collimeren. Ik ben toch een beetje bang dat ik de telescoop nog verder uit collimatie breng en het dan niet meer zelf kan herstellen. Het is overigens niet zo dat alles uit focus is. Ik kan vooralsnog prima waarnemen met de Dobson. Na het volgen van de minder uitgebreide handleiding van Jan van Gastel, lijkt het erop dat de vangspiegel in ieder geval nog goed op zijn plek zit, dus het sleutelen zal voorlopig alleen aan de hoofdspiegel hoeven.

    Voor mij is de 8” Dobson de ideale telescoop om mee te beginnen. Meer opening wordt bij meer dan 8” een stuk duurder, dus om te beginnen/proberen mogelijk wat minder interessant. Alles opstellen is in een mum van tijd gebeurd. Dat werkt natuurlijk ook drempelverlagend om het spul buiten te zetten voor een minder lange waarneemsessie. Ondanks de imposante verschijning (vooral als ‘ie in de dozen wordt thuisbezorgd), is het vrij eenvoudig sjouwen. Ik heb de telescoop in een vrije slaapkamer op de eerste verdieping opgeborgen. In twee delen til ik hem naar beneden en weer naar boven, waar hij ergens in een hoekje staat.
    Ik heb er al veel mee kunnen zien. Iets wat ik een jaar geleden nog niet voor mogelijk hield, dus ik ben erg benieuwd wat het me nog meer gaat brengen!
    Voeg bestanden toe

    #2
    Leuk verslag, zo te lezen bevalt de telescoop goed.
    Misschien dat een soort 'Push To'-systeem iets voor je is om gemakkelijk objecten te vinden. Dat kan al tamelijk low cost als je zelf wat wilt knutselen. Lees dit maar 'ns.

    Commentaar


      #3
      Mooi verslag ben sinds kort ook in bezit van skywatcher 10 maar nog niet zo veel gezien als u .

      Commentaar


        #4
        Origineel geplaatst door Rudy Bekijk bericht
        Leuk verslag, zo te lezen bevalt de telescoop goed.
        Misschien dat een soort 'Push To'-systeem iets voor je is om gemakkelijk objecten te vinden. Dat kan al tamelijk low cost als je zelf wat wilt knutselen. Lees dit maar 'ns.
        Het ziet er inderdaad handig uit. Misschien is het bevestigen van een digitale hoekmeter op de buis alleen al een vergemakkelijking van het zoeken? Als ik dat goed doe, zou ik dus op de juiste hoogte zitten. Dan moet ik misschien nog wat naar links en rechts bewegen om het object te vinden.

        Erik1977: dat gaat vast nog wel komen. Zo veel heb ik ook nog niet gezien hoor. Ik heb nog 90 Messiers te gaan!

        Commentaar


          #5
          Een zeer leerrijk en oprecht verslag, erg bedankt om te delen!
          -- Objects on sketch are fainter than they appear --

          Commentaar


            #6
            Leuk dat je of eens terugkomt om je ervaringen te delen!

            Zit er een optische zoeker op de dobson? Als je moeite hebt met vinden van objecten kan je ook eerst eens een RDF (Red Dot Finder) proberen. Kost maar een paar tientjes (zo'n goedkope als deze is prima). RDF zoekers werken een stuk intuïtiever en gemakkelijker, met optische zoeker zit je je altijd af te vragen of je eigenlijk wel in het correcte stukje hemel zit te kijken of net ernaast en met een RDF zit je eigenlijk altijd spot on.
            Explore Scientific UL 12" dobson, Meade Lightbridge 8" dobson, Skywatcher Heritage Flextube 13cm, Skywatcher 80mm ED, Lunt LS50THa/B400P zonnekijker

            Commentaar


              #7
              Zo'n RDF lijkt me ook wel handig! Het is inderdaad soms lastig om het beeld van de zoeker te koppelen aan hetgeen ik door de verrekekijker heb gezien, vooral natuurlijk omdat het beeld in de zoeker omgekeerd is. Voor twee tientjes kan ik er in ieder geval geen buil aan vallen. Dank voor de tip!

              Commentaar


                #8
                Ik denk toch dat het handig is om met de zoeker te blijven oefenen. Ik heb er zelf ook een hele tijd over gedaan voordat ik snel mijn weg kon vinden met een zoeker, maar zelf nu ik een push-to systeem heb, gebruik ik de technieken die ik heb geleerd tijdens het gebruik van een zoeker nog vaak gebruiken. Vooral als je wat/veel zwakkere objecten wil gaan waarnemen, dan brengt een push-to systeem je wel in de buurt van het gezochte object, maar heb je de technieken van het star-hoppen nog steeds nodig om het object effectief te kunnen vinden.
                Log je waarnemingen op http://www.deepskylog.org/
                457mm f/4.5 Obsession #693 - 350mm f/4.6 zelfbouw Dobson - 200mm f/4 Reisedobson

                Commentaar

                Werken...
                X