Aankondiging

Samenvouwen
Nog geen aankondiging momenteel

1 juni 2019: één nacht in Grandpré en 'first light' van de 13 inch binodob

Samenvouwen
X
  • Filter
  • Tijd
  • Toon
Alles wissen
nieuwe berichten

    1 juni 2019: één nacht in Grandpré en 'first light' van de 13 inch binodob

    De 13 inch binodob is zo ver klaar dat er normaal mee waargenomen kan worden: onderstel en hoogtelagers, collimatie en merging, oculairen, dauwbestrijding, iets van strooilichtschermen, zoekers; het is er allemaal in zoverre dat het goed genoeg is om echt mee aan de slag te gaan. Helemaal klaar? Neen; met name collimatie en merging blijven nog wat lastig. Na lang nadenken besloot ik dat collimatie en merging bestaat uit het theoretisch alles goedzetten, waarbij het uitgangspunt is dat focusers en tertaire met de laser goed afgesteld kunnen worden, de hoofdspiegels evenwijdig aan het hoofdframe dmv een meetlat en de secundaire als uiteindelijk collimatie-middel dmv een Chesire. Als dat gedaan is, is de collimatie goed en de merging een heel eind op weg, en dat bleek eerder, in de achtertuin, inderdaad te werken. Alle aanpassingen zijn dan te doen via de secundaire spiegel, en daar zit de crux: doordat de Ross-Sacket ophanging betekent dat het aanpassen van de ene afstelling meteen ook de andere vier beinvloedt (elke secundaire heeft vijf afstelmogelijkheden), is dat niet eenvoudig. Een beter ontwerp is conceptueel klaar, moet in detail uitgewerkt worden en dan gemaakt worden. Draai- en freesbank zijn hiervoor nodig, en die zijn gelukkig beschikbaar.

    Anyhow .. .. toevallig viel het gereedkomen van bovenstaande samen met een Grandpré-waarneemactie, en dus ga ik één nacht met de groep waarnemen, van zaterdag 1 juni op zondag 2 juni 2019. De weersvoorspellingen waren prima, dus niets houdt ons tegen. De allsky-tracker ging mee en maakte opnamen van 120 seconden belicht via een 4.5mm F2.8 Sigma 180-graden circular fisheye op F3.5, met Pentax K3 op ISO 800 met interne ruisonderdrukking, gevolgd met een auto-return gemodificeerde Super Polaris montering.

    Telescopen op het veld. Gelukkig konden mijn bino-dob en de allsky-tracker er nog bij.

    Klik op de afbeelding voor een grotere versie naam: FOTO 1A.JPG views: 5 grootte: 112,9 KB id: 1418509

    Klik op de afbeelding voor een grotere versie naam: FOTO 2A.JPG views: 5 grootte: 73,7 KB id: 1418510

    De 560mm telescoop van Harro .. .. een groot monster!

    Klik op de afbeelding voor een grotere versie naam: FOTO 3A.JPG views: 5 grootte: 103,9 KB id: 1418511

    De collimatie heb ik nogmaals gecontroleerd voordat het donker is, maar zonder het juiste middel om de stand van de hoofdspiegels goed te controleren en met het moeilijk afstellen van de secundaire spiegels, blijft het moeizaam. Ik hoop er maar het beste van.

    21:50hr. De zon is net onder, maar er hangt wat neveligheid in de lucht. We zijn ervan overtuigd dat deze neveligheid zal verdwijnen. Het is nog er licht; het duurt zeker nog anderhalf uur voordat het echt donker is.

    De 400mm vacuum-SCT van Ralf wordt precies afgesteld.

    Klik op de afbeelding voor een grotere versie naam: FOTO 4A.JPG views: 5 grootte: 30,3 KB id: 1418512

    Zodra de eerste sterren zichtbaar worden, controleer ik de merging van de beelden. De fout was wat minder dan een half beeldveld met de Panoptic 24; wat bijstellen van de secundaire spiegel van de rechter OTA is nodig. Daarmee is de collimatie van deze OTA wat minder dan optimaal (maar nou ook weer niet dramatisch slecht), maar dat los ik op als de ophanging van de secundaire spiegels verbeterd is. Nu laat ik het zo, om het niet slechter te maken.

    Het waarneemveld met de vele telescopen, vanaf het terrein voor de gite.

    Klik op de afbeelding voor een grotere versie naam: FOTO 5A.JPG views: 5 grootte: 48,7 KB id: 1418513
    Last bewerkt door Skyheerlen; 12-06-19, 06:36. Reden: Typo.

    #2
    De sterrenhemel mét sluierbewolking die gelukkig ver genoeg wegtrok.

    Klik op de afbeelding voor een grotere versie naam: FOTO 6 - 23.04hrA.JPG views: 0 grootte: 42,5 KB id: 1418515

    Het eerste object, bij SQM18.58, is M13. Het is nog te licht, maar toch al heel goed in de Panoptic 24.
    23:30hr, SQM20.31, en de sterrenhemel wordt steeds helderder en indrukwekkender, met de Melkweg langzaam omhoog komend, en bijna van horizon tot horizon doorlopende. M13 is heel mooi in de Pan24. Een drie-dimensionale sterrenhoop tussen de andere sterren; kijken met twee ogen blijkt weer vele malen natuurlijker dan kijken met slechts één oog.
    We kijken met de 560mm zelfbouw-telescoop van Harro naar M51. Heel indrukwekkend, met de spiraalstructuren en veel andere details duidelijk zichtbaar. Zijn ES20 (100 graden) verwisselen met mijn Ethos 21 .. .. mmm, op het eerste gezicht zijn de verschillen niet spectaculair. Deze oculairen zijn aan elkaar gewaagd, terwijl de Ethos toch een heel stuk duurder is. ES heeft een goede kloon gemaakt; dat is duidelijk.

    Middernacht, en het is nog steeds niet helemaal donker.

    Klik op de afbeelding voor een grotere versie naam: FOTO 7 - 23.54hrA.JPG views: 0 grootte: 31,3 KB id: 1418516

    23:56hr en ik bekijk galaxies in Virgo. Het begin is wat lastig: de RDF is te donker (nadat deze eerst te licht was en ik ‘m aangepast heb, maar blijkbaar wat te veel), en de 60mm zoeker vergroot te weinig, waardoor de sterren te zwak blijven (de Plossl 20 moet vervangen worden door wat anders). Sowieso is gewenning nodig: alles beweegt net wat anders, en met de rug naar de sterrenhemel zitten, is ook vreemd. De bewegingen van de telescoop zelf, zijn prettig: goed te richten en te bewegen, geen stick-slip en snel weer uitgetrild. De telescoop loopt wat zwaarder, ongeveer net als mijn reisdob, en dat vind ik wel prettig (anderen vinden het misschien wat te zwaar).
    M99 heeft een heldere kern, uitgerekt, met een sterretje ernaast. Ook nu een mooi, schijnbaar 3D-gezicht. NGC4298 en NGC4302 meteen zien. NGC4302 is lang en uitgestrekt; NGC4298 meer rond. Perifeer kijkend zijn meer details en nuances zichtbaar. En inderdaad: perifeer kijken met een bino gaat dus gewoon; ongeveer net zoals in een verrekijker.
    NGC4377, een klein vlekje dat meteen opvalt tussen twee sterren. Een heldere kern; perifeer is één en ander goed zichtbaar.
    0:20hr, SQM21.58. De hoeveelheid sterrenstelsels zichtbaar in Markarian's Chain is indrukwekkend; zeven, acht, zelfs negen tegelijk in beeld in de Pan 24. Welke zijn het allemaal? Ik ga het niet opzoeken, maar kijk er gewoon naar; het is heel mooi allemaal. Drie-dimensionaal met twee ogen, het is veel meer dan een groep zwakke vlekjes, en het is net alsof ze op de voorgrond staan, met de sterren van onze Melkweg als achtergrondverlichting. Mysterieus. Eén oog dicht .. .. dat maakt inderdaad een belangrijk verschil. Hoeveel exact de winst van de tweede OTA is (in vergelijking met een grotere mono-telescoop) moet ik nog een keer vaststellen. Maar niet nu dus; nu alleen maar kijken.
    0:49hr, SQM21.64. Ik zoek de Ursa Minor Dwarf, hoog boven de noordelijke horizon. De kleine galaxy IC1110 onmiddellijk naast de UMi Dwarf is in de Pan24 met regelmaat zichtbaar (terwijl er eigenlijk een sterkere vergroting voor nodig is). Met de Delos17.3 gaat het gemakkelijker en is deze galaxy te zien als een fijn, langgerekt streepje. De UMi Dwarf zie ik in de Pan24 niet; met de Delos17.3 meen ik er wel wat van te zien, maar het blijft onduidelijk en te weinig om de waarneming te bevestigen. Deze zeer zwakke structuren zijn misschien zwakke sterren die met één oog niet te zien zijn.

    De sterrenhemel om 1:55hr – en de bewolking hangt overal, behalve boven Grandpré.

    Klik op de afbeelding voor een grotere versie naam: FOTO 8 - 1.55hrA.JPG views: 0 grootte: 31,7 KB id: 1418517

    1:45hr; Pan24 weer erin en ik blijf twijfelen; neen, uiteindelijk zie ik toch wat heel zwakke sterretjes ter plekke (die verdwijnen als ik één oog dicht doe), maar ik besluit dat dat toch echt niet de UMi Dwarf is.
    2:15hr en we zien de Starlink-satellieten voorbij komen. Geen treintje meer; eerder een ongeordend zooitje kinderen dat niet netjes in de rij wil lopen.
    Ik bekijk de Lagoon Nebula (M8) met de bino-dob met Pan24 oculairen. De open sterrenhoop is uiteraard heel goed te zien, en nevel ook, met veel helderheidsnuances. Met name westelijk is een groot, donker geheel te zien. Richting de Trifid Nebula is een verheldering te zien; dit zal de galactische nevel NGC6526 zijn.
    Zuidelijk van de Lagoon Nebula staan twee bolhopen: NGC6544 (de noordelijke) en NGC6553 (de zuidelijke). In de bino met Pan24 kan ik ze niet helemaal in sterren oplossen; NGC6544 is kleiner en geconcentreerder en NGC6553 is wat uitgestrekter. Ik zap rond in de omgeving. De Swan Nebula (M17) is indrukwekkend met veel details en in M24 zijn de donkere nevels aan de noordkant heel opvallend.
    Noordelijker: M11. Het bekende vierkante stratenpatroon van sterren met die ene, heldere ster in het midden is heel opvallend. M11 is een zeer herkenbare open sterrenhoop. Zuidelijk van M11 staat de donkere nevel B112, zeer herkenbaar en opvallend donkerder, met één gedeelte boven het boogje van sterren in het midden van B112, veel donkerder dan de rest van deze donkere nevel. Tussen M11 en B112 loopt een donkere ‘weg’ tussen de sterren door; dit is de donkere nevel B318, met name goed zichtbaar tussen twee noord-zuid sterren net westelijk van M11/B112 en daarna tussen drie sterren iets verder westelijk heen loopt. Net westelijk van deze drie sterren splitst de B318 zich is zichtbaar; met name de noordelijke tak is heel duidelijk te volgen. De donkere nevel B108 staat net noordelijk van B318, dicht bij een zwakker sterretje. Het is een bijna-vierkant object; een gebiedje dat wat donkerder is en waar minder sterren staan dan er omheen. Oostelijk van B112 staat nog een donkere-nevel-complex, bestaande uit meerdere gedeelten met meerdere namen. Het gedeelte dat B115 heet, is heel opvallend; donker. Van daaruit loopt een gedeelte langs twee noord-zuid staande sterren; dit deel heet B114. B115 en B114 zijn volgens de Uranometria (kaart A14) verbonden door een smaller gedeelte, en ook dat is zichtbaar. Verder zuidelijk, door een rijtje sterren dat vanuit B112 door B114 loopt en dan afbuigt naar het zuiden, kom ik uit bij donkere nevel B116, met een sterretje er tegenaan. B116 is ook zeer duidelijk te zien. Verder zuidelijk, een stukje oostelijk, staat B118, die ook al zichtbaar is. Deze B118 staat geïsoleerd en is wat donkerder. B117 tenslotte is wat minder donker dan B118, maar ook goed zichtbaar.
    Verder noordelijk, noordelijk van M11, staat de donkere nevel B320. Middenin staat een ster. Open sterrenhoop NGC6704, iets noordelijker, is meteen zichtbaar. De enorme donkere nevel B111 (de Packman) is meteen zichtbaar als een heel grote, donkere plek tussen de sterren. Donkere nevel B119 is een donkerder gedeelte in het verlengde van de tanden van de Packman (B111); B120 (vlak erbij), is wat groter, maar wat minder donker en valt daardoor wat minder op. De sikkelvorm van B117a/B119a is waarneembaar. B117a, dicht bij de tanden, is misschien het donkerste gedeelte. B119a ligt in een helderder deel van de hemel en valt daardoor wat beter op, maar is echt wat minder donker dan B119a.

    Tegen een uur of drie begint het langzaam weer lichter te worden. Opruimen, naar bed en de volgende ochtend alles afbreken en weer in de auto proppen. En dat valt niet mee: de Golf is eigenlijk te klein voor deze bino-dob: mijn waarneemstoel kan niet mee en de hoogtelagers passen maar net. Een 2x 14 inch bino (dat was mijn eerste overweging) had nooit gepast.

    3:24hr, en het wordt weer lichter in het noordoosten.

    Klik op de afbeelding voor een grotere versie naam: FOTO 9 - 3.24hrA.JPG views: 0 grootte: 33,6 KB id: 1418518
    Last bewerkt door Skyheerlen; 12-06-19, 10:49.

    Commentaar


      #3
      The day after: de bino is er nog.

      Klik op de afbeelding voor een grotere versie naam: FOTO 11A.JPG views: 0 grootte: 139,7 KB id: 1418521

      Het waarneemveld wordt leger en leger.

      Klik op de afbeelding voor een grotere versie naam: FOTO 12A.JPG views: 0 grootte: 120,6 KB id: 1418522

      De hoogtelagers zijn wat aan de grote kant.

      Klik op de afbeelding voor een grotere versie naam: FOTO 13A.JPG views: 0 grootte: 65,1 KB id: 1418523

      De voorlopige conclusies na een paar uur waarnemen met de bino-dob:


      De positieve kanten:
      • De telescoop is goed in balans, beweegt en remt prettig en trilt weinig na nadat er tegen gestoten is;
      • De waarneempositie, zittend voor de telescoop op een stoel, is ok, ook als de telescoop laag gericht is. Het lopen naar de RDF en zoeker is wat omslachtig, maar went snel.
      • De samenvallende beelden zijn spectaculair; alles krijgt een 3D-effect. Waarnemen met slechts één oog lijkt erg onnatuurlijk na een poosje met twee ogen waargenomen te hebben. De vergelijking met andere telescopen moet gemaakt worden.
      • De meeste collega-waarnemers waren in staat om de beelden te mergen en goed scherp te krijgen, m.n. bij de lagere vergrotingen.
      • De dauwverwarming van de zoeker-oculair en het objectief en de secundaire spiegels doet het prima; geen last van dauw terwijl bij anderen wel optiek besloeg.

      De dingen die lastig zijn cq. die gewenning behoeven:
      • Het is allemaal gróót en zwaar; past eigenlijk niet in de VW Golf. Een busje, zoals een Peugeot Partner of een Citroen Berlingo of zoiets is misschien de weg vooruit. Daar moet ik toch eens over nadenken.
      • Starhoppen is wennen. De zoeker vergroot te weinig en de bewegingen zijn anders dan gewend. Ook staat de waarnemer eigenlijk net verkeerd om ten opzichte van de sterrenhemel.
      • Door twee Delossen (17.3, 10 en 6) heenkijken is toch iets lastiger dan door twee Panoptics (24mm), maar het is, naar mijn ervaring, een kwestie van gewenning.

      Dingen die perse aangepast moeten worden:
      • De ophanging vd secundaire spiegel moet zo aangepast worden dat elk van de zes afstelmogelijkheden onafhankelijk van de andere gedaan kunnen worden. Dit wordt nog een heel issue! De huidige ophanging (Ross-Sacket) voldoet prima voor een mono-telescoop, maar is ellendig voor een bino. Het ontwerp is in hoofdlijnen af; nu detailleren en uitvoeren.
      • Er moet een mal komen om de hoofdspiegels snel en eenvoudig evenwijdig aan elkaar en aan het hoofdframe te kunnen zetten.
      • De zoeker vergroot te weinig; een beeldveld van meer dan 4 graden is te veel van het goede. De Plössl 20 moet vervangen worden door iets anders.
      • De RDF is nu weer te donker. Het lasertje dimmen met een stukje chips-zak is te veel van het goede. Er moet ook iets tegen dauw gedaan worden, maar een dauwlint past niet. Zelf iets bouwen dus.
      • Dauwlinten kunnen niet gebruikt worden rondom de oculairen van de telescoop zelf; het maakt de oculairen te dik. Andere oplossing uit te vogelen.
      • Er moeten deksels en houders komen om de spiegels te beschermen tijdens transport.
      • Het ontbreken van een shroud is misschien niet goed. De primitieve lichtschilden onder de secundaire kooien doen hun werk, maar zijn te primitief en moeten vervangen worden.
      • De centrale dots op de hoofdspiegels zijn zwart en dat is lastig als het wat donkerder wordt. Beter dus inderdaad die witte ringen.

      Al-met-al is de conclusie dat deze bino-dob een fijn waarneeminstrument is, maar dat er nog wel wat werk te doen is. Dat is ook goed; anders zou ik me misschien gaan vervelen.
      Last bewerkt door Skyheerlen; 11-06-19, 08:50.

      Commentaar


        #4
        Haha, dat binoproject houdt je wel van de straat :-) Wat een genot moet dat zijn en is het blijkbaar inderdaad ook. Dat 3D-effect bij bolhopen lijkt me super.
        Dat van die zoeker is toch makkelijk op te lossen met een korter oculair? Tenminste, ik neem aan dat het een zoeker is met verwisselbare oculairs? En de RDF, die van mij van twee tientjes kun je gewoon stellen op helderheid, van uit tot fel.
        Heel veel respect voor het geduld en doorzettingsvermogen om dit instrument te bouwen en te perfectioneren. Hij ziet er ook wel heel indrukwekkend en gewoon fraai uit.
        Mooi dat je er nu ook echt een serie mooie waarnemingen mee hebt kunnen doen
        16" F4.5 Harroscope, 102/1000 Refractor, 4.5" F4.4 Newton, 50mm F4 Gropescope.

        Commentaar


          #5
          Mooi uitgebreid verslag, leuk om te lezen. Komt vast wel goed met dat lijstje van verbeterpunten. Dit is geen forum over auto's, maar ik zou niet gaan voor iets Frans. Een VW Caddy ofzo, misschien is dat wel wat.

          Ik hoop dat je nog 'ns een goede vergelijking kunt maken tussen deze bino en mono's, ben daar benieuwd naar.

          Commentaar


            #6
            Goed om te horen dat de eerste echte (i.e. donkere) test - ondanks enkele werkpunten - prima verlopen is. Heb je objecten kunnen vergelijken tussen jouw bino en de 56 cm van Haro?
            Libra 4x22, Lunt LS35THa B400 (Anorexia), Eden XP 8x42 (Salsa), Omegon Argus 16x70 (Maxima), WO Zenithstar 80 FD (Natasja), Sumerian Alkaid 30 cm (Bertha), OOUK 30 cm Dobson (Irma)

            Commentaar


              #7
              Leuk verslag. Vond het geweldig om door je binootje te kijken. Enkel 2x M13 gezien met je panoptics. 1x in schemer, 1x in donker, maar beide keren een geweldig beeld. Vooral het feit dat je hersenen diepte in je beelden wil maken en dat dat nog een extra dimensie geeft in het waarnemen.

              Een genot om door te kijken en zodra je verbeterpunten gedaan zijn zal het echt vechten zijn om erdoor te mogen kijken.
              Hopelijk tot snel weer.
              Skywatcher 72ED F420 op HEQ 5 PRO / 60mm/700mm refractor / 10x50 bino/ 7x50 bino Canon 700d DAW mod/ 130mm/650mm newton als reserve

              Commentaar


                #8
                Het was inderdaad een vernieuwende ervaring met een bino waar te nemen. Ik ben ook blij dat de meeste collega-waarnemers een goed gemerged en scherp beeld kregen; waarom het één van ons niet lukte, kunnen we niet verklaren. M13 in 3D blijft een geweldig beeld, en als first light voor een binodob perfect geschikt. Ik wacht in spanning op de Orionnevel.

                De vergelijking met een andere telescoop moet ik nog maken; we hebben dat nu nog niet gedaan. De Harro-scope (560mm) is waarsch te groot hiervoor; ik denk dat deze bino ergens in de buurt van de prestaties van een 18 inch telescoop uit gaat komen (volgens de site van Arie Otte). De telescoop van TomC is misschien een goede maatstaf; dat gaat er nog wel een keer van komen. Maar eerst m.n. de ophanging van de secundaire spiegel verbeteren (ik zit net met de schetsen op m'n schoot en denk na over hoe dit nog verder te verbeteren).

                MBT die zoeker: ja, inderdaad een ander oculair. Iets van een Plossl 12 of zoiets, maar daar denk ik nog even over na.

                MBT die VW Caddy: die zijn gebruikt echt duur, en al het geld dat in een auto gaat zitten, kan niet in optiek. Ik gok op een busje van max. Euro 1000 (ben zelf handig, dus overkoombare gebreken aan een busje maken me niet uit), en dan is zo'n VW niet mogelijk. Peugeot, Citroen, Fiat; dit soort busjes zijn dan wel mogelijk. Maar het is nog niet definitief.
                Last bewerkt door Skyheerlen; 10-06-19, 12:17.

                Commentaar


                  #9
                  Werkelijk een prachtinstrument.
                  Heel strak en solide gefabriceerd. Het opbouwen van jouw kijker kost wel behoorlijk wat tijd maar dan heb je ook wat staan!

                  De beelden zijn inderdaad ook voor andere gebruikers erg makkelijk op maat te “mergen”, Dat heb je echt heel professioneel gebouwd.

                  Het waarnemen met een bino is heel anders dan met een mono;
                  Voordeel: je krijgt een 3D effect.
                  Voordeel: je ziet meer contrast
                  Nadeel: bino waarnemen met widefield-oculairen > 70graden is te lastig: vooral de hoeken links en rechts blijven altijd buiten bereik van minstens 1 oog: wat resteert is een klokhuisvormig beeld.
                  Harro bekijkt de hemel het liefst met een grote Newton en een goed gezelschap (560mm F/3,6 zelfbouw trussdobson met optiek van John Nichol Optical :)

                  Commentaar


                    #10
                    Txs Harro. Ja, dat opbouwen kost wat tijd, maar ik vind het te doen. Bij mijn C14 duurt het nog wat langer.

                    Het kijken door twee Delossen vind ik inderdaad ook wat lastig, maar ik denk dat het een kwestie van gewenning is. Na een paar uur vond ik het gemakkelijker worden. Wat in ieder geval noodzakelijk is, is het precies instellen van de juiste oogafstand.

                    Commentaar


                      #11
                      Heel blij dat ik die 'first light' mocht meemaken! Ik heb enkel M13 meegepikt, maar wàt een zicht zeg!
                      Prachtprestatie! Hoedje af voor jouw bouwkunsten, hier ga je nog lang kunnen van genieten!

                      Wat een lijst donkere nevels, ook! Bouw je twee prachtsterrenkijkers, en dan kijk je naar wat er tussen zweeft!
                      Esprit 80ED f/5 Triplet, Esprit 120ED f/7 Triplet, 10” LX200 ACF f/10; 12" f/4 Sumerian; C11 EdgeHD - iOptron CEM60, iOptron IEQ45 pro - ASI 071 MC PRO

                      Commentaar


                        #12
                        Donkere nevels zijn echt leuk, en mijn ervaring so far onder donkere hemels is dat alle Barnard donkere nevels met redelijke apparatuur (mijn 13 inch mono, maar zeker ook kleinere telescopen) te zien zijn. Of eigenlijk zie je ze niet; je ziet een donkerder deel aan de hemel en het ontbreken van sterren.

                        Het komische is dat het helemaal niet zo moeilijk is, als je er maar oog voor hebt. Inderdaad is het gemakkelijk er overheen te kijken, aangezien je daar ter plekke 'niets' ziet.

                        Commentaar


                          #13
                          Wat een geweldige kijker(s)!
                          Dit moet wel de ultieme manier van waarnemen zijn. Twee 13 inchers vangen evenveel licht als één 18 inch kijker, maar dat binoculaire kijken geeft uiteraard die extra dimensie.
                          Diepe buiging, knieval en zwaai met de chapeau voor deze prestatie!
                          Schiedam: Evostar APO 120ED, Vixen ED102 (upgraded by FirstLight), UK OMC140 Maksutov op GPDX, Skywatcher Maksutov 102 (g&g) op Alt/Az of Star Adventurer. Jena 10X50, Gucky. In het heelal aan het speuren sinds 1970.

                          Sterrenwacht Rijswijk : 130mm Astro-Physics Starfire op NEQ6, C8 op NEQ6, 14 inch Meade Schmidt Cassegrain op EQ8, Lunt.

                          Commentaar


                            #14

                            Dat is een prachtig stuk werk! Ik wou alleen dat ik in Nederland was om zoiets van schoonheid persoonlijk te zien. bedankt voor het geweldige schrijven en foto's.

                            Commentaar


                              #15
                              Zeer vermakelijk verslag Frank.
                              Ik vond het een eer om erdoor te mogen kijken, waarbij het bedieningsgemak toch wel opviel. Gefeliciteerd met dit resultaat!
                              Zelfbouw 400mm Flex-SCT, Comavrije C-11 bino, comavrije kat, comavrije C8, Comavrije C9,25. Bijna:Comavrije 450mm SCT.. Bino! (de "Binosaurus")

                              Commentaar

                              Werken...
                              X