Aankondiging

Samenvouwen
Nog geen aankondiging momenteel

De meimaand 2019, een terugblik uit Noordwijk

Samenvouwen
X
 
  • Filter
  • Tijd
  • Toon
Alles wissen
nieuwe berichten

    De meimaand 2019, een terugblik uit Noordwijk



    De afgelopen meimaand is astronomisch gezien voor mij zeer vruchtbaar geweest. Maar liefst 9 waarneemnachten tot nu toe, en voor vannacht ziet het er zowaar weer gunstig uit, dit heb ik nog niet eerder meegemaakt.
    Een hoogtepunt voor was natuurlijk Jupiter, die een fikse kleurverandering in de equatoriale zone liet zien. Dit zag ik voor het eerst op 13 mei, een duidelijk citroengele kleur waar alle jaren ervoor, en ik observeer Jupiter al vanaf ca 1995, die EZ altijd wit gekleurd was. Normaliter bestaat de EZ uit witgekleurde ammoniakwolken. Soms wordt die wolkenlaag dunner, en dan komt er een laag tevoorschijn waarin ammoniak en zwavelverbindingen ammoniumwaterstofsulfide gevormd hebben, en dat geeft een gele of geelbruine kleur. Dit verschijnsel is in de 19e eeuw door astronomen die toen nog zelf door hun telescopen keken, meerdere keren waargenomen, volgens een onderzoek uit 1920 zat er een periodiciteit van 11,95 jaren in, precies de omlooptijd van Jupiter. De laatste decennia is het echter niet waargenomen.
    Ook de GRS is weer eens aan verandering onderhevig, visueel is ie nu oranje (vorig jaar vond ik hem meer zachtrose) en hij lijkt materie te verliezen. Zeer opvallend zaterdagnacht 25 mei , toen hij bijna aan de W zijde verdween, dat de SEB achter de GRS heel dun was, en een eindje verderop weer dik werd.
    Jupiter staat zeer laag, ca 13 graden, ik gebruik daarom een ZWO-ADC , en verder een binoviewer, de beste vergroting was ca 300x.
    Hoogtepunten van de laatste week waren voor mij de grote zomerbolhopen. Op de ATT heb ik een 12 mm Explore Scientific LER 92 graden oculair aangeschaft, dat in mijn Mewlon 210 200x vergroting geeft en bijna een halve graad beeldveld. Dit geeft ruim voldoende vergroting om bolhopen als M13, M92, M3 , M5 volledig op te lossen in honderden naaldfijne sterpuntjes, maar ook zoveel ruimte eromheen dat je een hele wolk fijne zwakke sterpuntjes eromheen ziet, waarvan de dichtheid naar buiten toe geleidelijk afneemt. Ik denk dat dat uitgestoten sterren zijn, het is werkelijk een fantastisch mooie aanblik. 92 graden is ook een zeer imposant beeld, en ik kan het met bril op in zijn geheel overzien, of je door een groot raam zit te kijken.
    Afgelopen dinsdag 28 mei was het na alle regen zo transparant dat zelfs de zeer laag staande M4 , waarvan ik tot nu toe alleen maar een paar sterren kon zien, een helder oplichtende bol liet zien met flink wat sterpuntjes.
    Ook M10 en M12 lieten zich al mooi bekijken, beiden met een helder oplichtende achtergrond, en M10 met wat helderder sterren, en kleiner dan M12.
    Ook de verre bolhoop NGC 6229 in Hercules liet een aantal sterretjes zien.
    Omdat het zo laat donker wordt, ben ik alle avonden begonnen met dubbelsterren.
    Dat is natuurlijk wel een voordeel van goto, zodra je maar een hemellichaam, hetzij de maan (in de eerste helft van de maand) of een heldere ster kunt zien, kun je de montering uitlijnen en gaan zoeken naar dubbelsterren. Meestal kon ik even na tienen, als het nog licht was, al heldere dubbelsterren waarnemen, en even na elf uur waren begeleiders van mag 10 al goed te zien. Maar van mij mogen ze die zomertijd evengoed wel afschaffen hoor!
    Ik heb heel veel dubbelsterren gelogd, ik ga ze hier niet allemaal opnoemen, ze komen nog in Deepskylog te staan. Maar enkele aardige wil ik wel memoreren:
    STF 1728 in Coma Berenices, mags 4.9/5.5 , dit is een Algol type eclipsvariabele, de laatste overgang was in 2015, en in 2019 is de afstand 0,5”. Met de 7XW plus 2x TV barlow (690x) zag ik hem duidelijk uitgerekt, maar geen insnoering. Het theoretisch scheidend vermogen van de Mewlon is 0,55”, dus scheiding is niet waarschijnlijk. Wel heb ik nog wat andere uitdagende dubbels kunnen scheiden, bv:
    STF 2118 in Draconis; mags 71/73 en 0,9” , twee mooie witte puntjes bij 345x.
    Deze staan in werkelijkheid 75 AE uit elkaar. Die mooie SF tekeningen van twee zonnen vlak bij elkaar aan de hemel van een planeet kloppen waarschijnlijk niet erg. Als de dubbelsterren vlak bij elkaar staan zal een planeet niet echt een stabiele baan hebben. En op 75 AE zal een ster niet erg groot aan de hemel zijn.
    Een mooie drievoudige ster is STT (OSigma) 367 in Lyra, de hoofdster is een gele mag 7.3, op 35”staat een paar van mag 97/98 en 1.0”scheiding, mooi gezicht bij 345x.
    Sh 233 in Her is mag 71/83 , 59”en geel en blauw.
    STF 2063 in her is mags 57/87, 17”, en blauw en rood.
    STF 2140, Rasalgethi in Her is mags 35/54 , 4,8” en knalgeel en knalblauw, een zeer fraaie aanblik!
    En zo waren er nog vele mooie te zien.
    In de eerste helft van Mei was 8 Mei ook een hele mooie nacht, na de regen werd het zeer transparant en kon ik tot 3 uur heel wat galaxies in Virgo waarnemen. Dat geeft vooral leuke beelden als twee of meer stelsels in een beeld staan. Daarbij is het zeer fijn waarnemen met de Explore Scientific 17 mm LER 92 graden, die een vergroting van 142x geeft. Dit is net een “sweet spot”voor wat zwakkere galaxies, die dan ook nog in een mooi groot sterveld staan.
    Erg mooi was M 51 , die al perifeer spiralen liet zien. Ook Hickson 68 in UMa is heel mooi met 5 galaxies in een beeldveld.
    Ook een aantal edge-ons gezien, erg mooi waren NGC 4565, NGC 5005, NGC 4244.
    28 mei ook de Boxnevel , NGC 6309, waargenomen, een rechthoekige nevel met centrale ster en een heldere ster er vlak boven, waardoor het geheel op een uitroepteken leek.
    24 mei zag ik tussen de jagende wolken die na twaalf uur vanaf de Noordzee binnendreven, het “treintje” van de 60 SpaceX satellieten langskomen, een zeer fraai gezicht. Ik dacht eerst dat het een meteoorspoor was, maar het bewoog en je zag er allemaal witte puntjes in.
    En zo heeft mijn telescoop mij deze maand weer heel veel vreugde bezorgd, ondanks het feit dat ik in een zeer lichtvervuild westen leef, en we in de zgn. grijze nachten zitten.
    En nu alles gaan inbrengen in DSL, ik ben nog wel even bezig!



    Takahashi Mewlon 210, Kson 1026ED apo

    #2
    Mooie terugblik! Zo wil ik er wel vaker van je lezen
    50 cm Van Gastel dob - 30 cm Van Gastel dob - 15 cm zelfbouw Newton - ASI1600MM-C met een Esprit 80 ED op een SW HEQ5-Pro, ASI1600MM-C met een 8" RC op een EQ6-R

    Commentaar


      #3
      Wat een productie!
      Het aantal reacties tot nu toe lijkt wel omgekeerd evenredig aan jouw waarneemreeks in mei. Blijkbaar is iedereen helemaal murw gebeukt.

      Mooi dat die ES12 mm zo goed bevalt, hij lijkt jouw geliefde 12,5 mm Docter zelfs naar de kroon te steken. En dat oculair is volgens Sixela als één van de weinige weer beter dan zijn Leica zoomoculair. Het is dat die ES 92-graden oculairs zo zwaar zijn, anders kwam ik bijna ook in de verleiding. Gelukkig heb ik al een 12,8 mm en 16,7 mm Zeiss Diaskope, die vond ik op jouw Mewlon gelijk presteren met de ES-oculairs, op dat enorme beeldveld na dan.

      ES wist op de beurs te vertellen dat er eind 2019/begin 2020 een uitbreiding van de reeks (van twee, nu slechts 12 en 17 mm) komt. Hopelijk precies op tijd voor de volgende beursaanbieding!

      Commentaar


        #4
        Mooi totaalverslag van de maan Mei!
        Het grappige is dat wij een enkele keer bijna simultaan waargenomen hebben. Je hebt trouwens in die sessies wel meer te pakken genomen dan ik.
        Schiedam
        Telescopen: Skywatcher Widefield 150mm Achro, Evostar APO 120ED, Vixen 102ED (upgraded by FirstLight), UK OMC140 Maksutov op GPDX, Skywatcher Maksutov 102 (g&g) op Alt/Az of Star Adventurer.
        Astrobino's: Swift 20X80, Skymaster 15X70, Jena 10X50, Habicht 7X42, Gucky 2.3X40.

        Sterrenwacht Rijswijk
        Telescopen: 130 mm Astrophysics Starfire op NEQ6, 150 mm Newton op GP, C8 op NEQ6, Meade 14" op NEQ8, Lunt.

        In het heelal aan het speuren sinds 1970

        Commentaar


          #5
          Mooi gebruik gemaakt van de heldere nachten in mei! Ondertussen ben ik nu wel benieuwd geworden naar de kleurverandering van Jupiter.
          Mooi dat je nieuwe oculair zo goed bevalt, je beschrijving van de bolhopen klinkt indrukwekkend... NGC 6309 is inderdaad een leuke, ik zag er ook een uitroepteken in.
          16" F4.5 Harroscope, 102/1000 Refractor, 4.5" F4.4 Newton, 50mm F4 Gropescope.
          True light is from above

          Commentaar

          Werken...
          X