Aankondiging

Samenvouwen
Nog geen aankondiging momenteel

7-Eleven

Samenvouwen
X
  • Filter
  • Tijd
  • Toon
Alles wissen
nieuwe berichten

    7-Eleven

    7x. Dat is het aantal avonden dat ik deze maand november al buiten heb gestaan met een telescoop. En dat is best veel voor een maand die te boek staat als één waarbij waarnemen vaak gehinderd wordt door wind, regen, hoge vochtigheid en de eerste echte kou.

    Ook nu waren de omstandigheden niet ideaal; vooral de eerste avonden was het zeer vochtig en trok er later op de avond sluierbewolking over het land. Niet goed genoeg dus om af te reizen naar donkere oorden… Maar het plezier in de hobby wordt gelukkig niet bepaald door hoe goed de hemel is of hoe groot de telescoop, want als je de doelstellingen aanpast aan de mindere omstandigheden dan is de avond gewoon net zo leuk!

    In mijn geval betekent het dat ik op zoek ga naar asterismen, dubbelsterren en hier een daar een verdwaalde planetary of open cluster. De asterismen vallen visueel vaak tegen, maar het zijn juist de uitzonderingen die het leuk maken en vaak ook het speurwerk, vooral als het gaat om de zeer zwakke jongens die slechts bestaan uit een paar sterretjes op een oppervlak van 1x1 boogminuut. De dubbelsterren die ik bekijk, gaan meestal op schets. Behalve als ze echt niet mooi zijn of (op dat moment) niet goed te scheiden. OC’s en planetaries worden ook alleen op papier gezet als ik ze mooi vind of als er iets bijzonders mee is.

    Van alles wat er voorbij is gekomen de afgelopen avonden zal ik me hier beperken tot de objecten die ik getekend heb. Voor wie geïnteresseerd is in de rest: zie DeepskyLog.

    Op 8/11 bekijk ik Gamma Ari, ofwel Mesarthim, die bekend staat vanwege de vrijwel identieke helderheid van de sterren die je als twee witte koplampen tegemoet stralen. Mooi! Het kleurverschil is heeeel subtiel, maar omdat de twee sterren zo dicht op elkaar staan is het toch “aan te voelen”, evenals het minieme verschil in helderheid. De scheiding is een prettige 7.4” en de C component is in de schets ook te zien, rechts van het midden.

    Klik op de afbeelding voor een grotere versie naam: Mesarthim.png views: 1 grootte: 341,6 KB id: 1401218

    Op 11/11 hangt er sluierbewolking in de lucht en is het erg vochtig. Mooie omstandigheden dus om weer verder te gaan met een paar dubbels! De eerste is 1 Ari met een heldere gele hoofdster en een secondant die wat lichtblauw lijkt. Deze twee zijn al vrij nauw met 2.9” en hoge vergroting was nodig om ze mooi te scheiden (seeing was niet zo best).

    Klik op de afbeelding voor een grotere versie naam: 1 Ari.png views: 1 grootte: 339,6 KB id: 1401219

    Dan meteen door naar Iota Tri, tegenwoordig meer bekend als 6 Tri met een okergele primary en een wat minder heldere begeleider die wat vaal violet oogt. Best nauw met 3.7”.

    Klik op de afbeelding voor een grotere versie naam: iota Tri.png views: 1 grootte: 346,6 KB id: 1401220

    De laatste van de avond is Zeta Per, ofwel Atik. Deze is helder en staat in een mooi, rijk veld. Het is een multiple stersysteem van 5 leden, maar om ze allemaal te zien is wel wat opening nodig want het verschil in helderheid is groot! Alle sterren ogen wit, B misschien iets blauwig en C is het lastigst, daar moet de vergroting wel wat voor omhoog. B is helderder dan D en E (boven Atik), maar omdat deze in de “glow” van de hoofdster staat lijkt er toch wat minder licht vanaf te komen.

    Klik op de afbeelding voor een grotere versie naam: Atik.png views: 1 grootte: 344,0 KB id: 1401221

    13 november blijft het bij een schetsloze sessie in de tuin, maar twee dagen later is het goed genoeg om eens (een klein stukje) op verplaatsing te gaan naar de Knardijk. De maan stoort wat, maar verdwijnt al snel achter de bomen. Daarna ziet de hemel er ondanks de hoge vochtigheid nog redelijk uit. Sinds lange tijd gaat er nu weer eens een open cluster op papier. NGC 1545 is er eentje uit de H400 lijst en is fraai. Het centrum wordt gemarkeerd door een heldere driehoek van sterren en van hieruit lopen een paar mooie sterkettingen, vooral die naar ZW (links in de schets) is markant. Er is een mooi verschil in helderheid tussen de sterren en sommige laten een kleurtje (voornamelijk geel) zien. Als bonus verrijkt dubbelster STF 519 het veld, rechtsonder het centrum.

    Klik op de afbeelding voor een grotere versie naam: NGC 1545.png views: 1 grootte: 248,1 KB id: 1401222

    Op 17 november zijn de weersomstandigheden eindelijk eens echt goed te noemen, maar helaas is er nog wel heel lang een maan te zien. Daarom begin ik pas om 22:00 en ga door tot 3:00 in de tuin.

    We beginnen met dubbelster STF 533. Het is grappig, want ik was voornemens om 56 Per in beeld te zetten, maar ik blijk me te hebben vergist en heb de lijn van 3 heldere sterren precies omgedraaid . Gelukkig is ook deze eerste ook best een mooie. De hoofdster is lichtgeel en de begeleider hou ik wat violet/grijsachtig en de afstand tussen de twee bedraagt momenteel 19.6”.

    Klik op de afbeelding voor een grotere versie naam: STF 533.png views: 1 grootte: 262,1 KB id: 1401223

    Dan komt er een mooi cluster in beeld dat nog wel eens over het hoofd wordt gezien: Stock 23, vernoemd naar Jürgen Stock die het in 1956 ontdekte. Maar omdat het cluster zo helder was, had hij het idee dat het al eerder ontdekt was en deed er geen verder onderzoek naar. Pas in 1977 werd het “herontdekt” door John Pazmino en daarom staat het sindsdien vooral te boek als “Pazmino’s Cluster”. Hoe het ook zij, het is een mooi cluster dat in het centrum opvallend leeg is en op vier hoeken een heldere ster laat zien, waarvan de lange “punt” duidelijk geel is en één hoek gemarkeerd wordt het vijfvoudige systeem STF 362. Een fraaie “V” van sterretjes wijst de dubbelster aan. Verder is er ook nog een mooi rood sterretje te ontdekken.

    Klik op de afbeelding voor een grotere versie naam: Stock 23.png views: 1 grootte: 245,4 KB id: 1401224

    Toch wel leuk die clusters en daarom besluit ik om nog maar eentje aan te pakken. Uit de H400 lijst: NGC 1342. Zonder meer direct te zien als een los cluster dat goed uit de omgeving springt en die niet echt geconcentreerd lijkt. De vorm is wat rechthoekig en de heldere sterren zijn redelijk gelijk in magnitude en lijken willekeurig verdeeld. Samen vormen ze een pijl, waarbij de “staart” gebogen is aan het eind. Waarschijnlijk heeft het daar zijn bijnaam “stingray” (rog) aan te danken. Een paar sterren (in lijn) vertonen een wat donkergele kleur. Toch wel weer een leuk exemplaar.

    Klik op de afbeelding voor een grotere versie naam: NGC 1342.png views: 1 grootte: 246,6 KB id: 1401225

    Het is nu 1:30 en de maan is zo goed als onder. In het zuiden prijkt Orion bijna op zijn hoogste punt en dus begin ik met een volgend project; het inzoomen op M42. Het is een mooi gezicht, zelfs vanuit de tuin bij een SQM van 19.4, maar het ziet er natuurlijk nog wel wat flets uit allemaal. Maar dat geeft niks, want nu heb ik mooi de gelegenheid om het trapezium (E en F zijn te zien) en de omringende sterren (theta 2-ori etc.) in te tekenen. Gaandeweg prikken er steeds meer lichtpuntjes door de dikke brij van nevelflarden heen. Ook probeer ik een eerste grove nevellaag in te tekenen en dat valt nog niet mee. Opvallend bij deze hoge vergroting (259x) is dat de “fishmouth” niet mooi rond is, maar meer rechthoekig met uitstulpinkjes en plukjes nevel in de “mond”. Afijn, hier komen we uiteraard later op terug . Op naar de volgende nieuwe maan periode!
    16 inch F/3.8 & 10 inch F/4.8 Sumerian Alkaid op EQ-platform / SW Heritage 130 / Vixen 60mm refractor / 15 x 70 bino op P-mount / Swift Audubon 8,5 x 44 / Vixen SG 2.1 x 42

    #2
    Originele objectkeuze
    Zie ik nou kleur in élke schets?! Gaat dit de standaard worden ... sterk staaltje hoor!
    -- Objects on sketch are fainter than they appear --

    Commentaar


      #3
      Erg mooi, vooral ook de cluster schetsen.
      Iota Tri heb ik in Grandpre ook bekeken; een 'Heldere gele en iets minder heldere lichtblauwe'. Blij dat het redelijk overeenkomt, leuk om nog eens terug te zien zo.
      C11 SCT 28cm f/10, Skytee 2, HEQ5, Intes MK67 15cm Mak, SW mak127

      Commentaar


        #4
        Bijzonder mooie illustraties bij je waarnemingen en leuke objectkeuze. Kan ik het boek vast bestellen?
        16" F4.5 Harroscope, 102/1000 Refractor, 4.5" F4.4 Newton, 50mm F4 Gropescope
        High earth, deep sky.

        Commentaar


          #5
          Echte kunstwerkjes stuk voor stuk. Vooral de fijne sterretjes, het is haast alsof je echt door de telescoop kijkt.

          Commentaar


            #6
            Ik blijf het herhalen: je schetsen zijn telkens zo prachtig (en snel!) afgewerkt
            Libra 4x22, Lunt LS35THa B400 (Anorexia), Eden XP 8x42 (Salsa), Omegon Argus 16x70 (Maxima), WO Zenithstar 80 FD (Natacha), Sumerian Alkaid 30 cm (Bertha), OOUK 30 cm Dobson (Irma)

            Commentaar


              #7
              Subtiele schetsen van vrijwel fotokwaliteit. Alleen, die spikes in het Mesarthim dubbel roepen toch wat vraagtekens op.
              Mak 180 Pro - 150 mm Solar H-alpha, Losmandy GM-8.
              (https://www.neophoto.nl)

              Commentaar


                #8
                Origineel geplaatst door Neo Bekijk bericht
                Alleen, die spikes in het Mesarthim dubbel roepen toch wat vraagtekens op.
                Ik kon een glimlach niet onderdrukken toen ik dit las en ik waardeer je kritische blik (niet stiekem inzoomen op je telefoon hè! )
                Tijdens de observatie van Mesarthim zag ik geen dubbele spikes, dus besloot ik het ook niet zo te tekenen. Een hele enkele keer is de dubbele spike wel evident, zoals bv bij Castor het geval was, toen tekende ik hem wel zo in. Begeleiders bij dubbelsterren zijn meestal niet helder genoeg om spikes te genereren en bovendien staan de sterretjes vaak zo dicht bij elkaar dat ze in elkaar over lijken te lopen.

                Feitelijk staan in de schets de dubbelsterren veel te ver van elkaar vandaan, in werkelijkheid is de "resolutie" vele malen hoger dan 800 x 800 pixels. Het is dus altijd een beetje schipperen om de tekening zo realistisch mogelijk te krijgen.

                Ik hoop dat ik wat van je vraagtekens heb weten weg te nemen

                Bedankt voor jullie positieve reacties!

                16 inch F/3.8 & 10 inch F/4.8 Sumerian Alkaid op EQ-platform / SW Heritage 130 / Vixen 60mm refractor / 15 x 70 bino op P-mount / Swift Audubon 8,5 x 44 / Vixen SG 2.1 x 42

                Commentaar


                  #9
                  Ik moet bekennen dat ik wel een pixel peeper ben ;-)
                  Vooral omdat alles zo zorgvuldig en griezelig gedetailleerd getekend is, vroeg ik me af hoe de visuele indruk van de spikes is in geval van vrijwel gelijke dubbelsterren, en waarom je ze dan zo ingetekend zou hebben als je hier gedaan hebt. Zelf maak ik ook wel eens close up opnames van dubbels en heb door mijn kijkers (Mak en refractors) nooit spikes en kon het daarom ook niet zomaar verklaren of als foutief wegzetten, en vond het wel een opmerking waard. Thnx voor de verklaring! ;-)

                  Dat van die variabele schaal is ook een leuk detail trouwens, het is een beetje als stretchen om meer dynamiek in je schets te krijgen, maar dan niet in helderheid maar qua schaalgrootte. Een dubbel als Epsilon Lyrae is anders bijna niet mooi te tekenen.
                  Mak 180 Pro - 150 mm Solar H-alpha, Losmandy GM-8.
                  (https://www.neophoto.nl)

                  Commentaar


                    #10
                    Prachtige schetsen! Die 1342 heb ik afgelopen week ook bekeken en ik krijg meteen weer zin om achter de kijker te kruipen als ik dit zie, zo mooi realistisch!
                    En ja, clusters en dubbelsterren zijn fantastisch, en ook zeer geschikt om in onze lichtvervuilde omgeving te bekijken.
                    Takahashi Mewlon 210, Kson 1026ED apo

                    Commentaar


                      #11
                      Heel mooie schetsen. Zoals hierboven al vermeld wordt krijg je automatisch zin om onmiddellijk achter je telescoop te kruipen. Die clusters zijn een lust voor het oog, en heel veel zijn gelukkig voor ons waarnemers onder lichtvervuilde hemels, meestal vrij helder.
                      Schiedam: Evostar 120ED, Vixen ED102 (upgraded by FirstLight), UK OMC140 Maksutov op GPDX, Skywatcher Mak 102 (g&g) op Alt/Az. Jena 10X50, Gucky.
                      Sterrenwacht Rijswijk : 130mm Astro-Physics Starfire op EQ6, 14 inch Meade Schmidt Cassegrain op EQ8, Lunt.

                      Commentaar


                        #12
                        Ik kijk liever naar jouw schetsen dan naar foto's van hetzelfde gebied. Motiveert om zelf ook weer meer in de buurt van huis te doen. Je schetsen geven me de neiging om SkySafari weer default op 'Color Chart' te zetten ipv op Monochrome (in het donker is toch alles rood).
                        Sumerian Optics 17,5" f4,1 Dobson, 10" f5 Alkaid & volgplatform / ES 80mm APO Triplet op SW AZ4 / Elfje (RIP) / Vixen SG 2,1x42 widefield bino / Bushnell Legend 8x42

                        Commentaar

                        Werken...
                        X