Announcement

Collapse
No announcement yet.

Hello darkness my old friend…

Collapse
X
  • Filter
  • Time
  • Show
Clear All
new posts

    Hello darkness my old friend…

    I’ve come to talk with you again


    Vanwege de toch wel goede weersverwachting voor Grandpré en omdat ik nog wat vrije dagen over heb dit jaar, toch maar besloten om last minute naar Noord Frankrijk te gaan voor een paar nachtjes waarnemen. Er werd een airbnb huisje gevonden aan de rand van het gehucht Bar-lès-Buzancy, het laatste huisje aan een landweg een beetje op een heuvel met vrij uitzicht op het zuiden.

    Click image for larger version  Name:	IMG_5994.JPG Views:	1 Size:	120.4 KB ID:	1396444


    Click image for larger version  Name:	IMG_5999.JPG Views:	1 Size:	77.9 KB ID:	1396445

    Er werd gedurende drie wolkeloze nachten waargenomen bij een langzaam afnemende maan. De eerste nacht was nog wat vochtig, maar de twee nachten daarna waren prima. Vrijwel windstil en al best fris. De temperatuur kwam steeds net onder de 10 graden en ik had lekker mijn skibroek en winterjas aan. De dauwverwarming is gedurende mijn hele verblijf uit gebleven. En was het ook donker? Ja, maar wel met een kanttekening. Fransen houden ervan hun kerken aan te stralen en doen dit blijkbaar tot klokslag 0:00. Tot die tijd was er dus nog een zwak lichtkoepeltje te zien van het naastgelegen dorp Buzancy. De straatverlichting werd wel netjes om 21:30 uitgeschakeld overal. Verder was er laag aan de horizon van noord (Sedan) naar west (Vouziers, en verder weg Reims) een lichtband zichtbaar. In het oosten is een zwakke en lage lichtkoepel van Stenay te zien. Het zuiden is absoluut donker tot op de horizon. De SQM kroop langzaam richting de 21.4 en dat viel me wat tegen. Het is een waarde die we in noord Nederland ook kunnen halen tijdens een goede nacht, al had ik wel het idee dat de hemel hier beter was, zeker richting zenith!

    Woensdag 3 oktober 20:00 – 2:00


    Nog in de schemering wordt er afgetrapt met twee planeten: Mars en Saturnus, waarbij de eerste zelfs wat donkere vlekjes laat zien. Dan een dubbelster die ik al vaker heb geprobeerd, maar tot op heden niet gesplitst kon worden: 16 Vul. Ook dit keer geen succes; mijn vermoeden van PA is totaal verkeerd. Het “splitsrecord” blijft daarmee voor mij op 0,9” staan.

    Daarna is het wel donker genoeg om de eerste sterrenstelsels op te gaan zoeken. Hickson 88 is een wat tegenvallende groep. Het staat vrij laag en de stelsels zijn niet erg spectaculair te noemen. Ook is er wat verwarring over; één lid blijkt namelijk twee aanduidingen te hebben: NGC 6975 = NGC 6976. Ik zie op internet en ook in deepskylog vaak dat het zwakke stelsel MCG-01-53-014 voor NGC 6975 wordt aangezien, maar dat is dus niet juist. Bij het in beeld zetten van de groep zie ik direct twee stelsels (NGC 6977 en NGC 6978) en perifeer nog de derde (NGC 6975/76). MCG-01-53-014 blijft nog verborgen, maar ik heb goede hoop deze tijdens het schetsen nog te gaan zien, dus centreer ik NGC 6975/6976 voor een mooie kadering. Maar na een half uurtje tekenen moet ik het zwakste stelsel helaas toch opgeven, ik kan het streepje niet overtuigend genoeg zien…

    Click image for larger version  Name:	Hickson 88.png Views:	1 Size:	270.1 KB ID:	1396449

    Hierna neem ik de tijd voor een object dat ik fotografisch één van de mooiere vindt, maar dat visueel vrij slecht uit de verf komt: NGC 7023, ofwel de Iris nevel. In de 10” zag ik deze eerder als een heldere ster zoals gezien door een aangedauwd oculair, maar nu met de grote dobson onder een donkere hemel en het object in het zenith is er toch wel iets meer dan dat te zien. In het zoekoculair is meteen de heldere ster met het nevelige wolkje er omheen te zien, maar valt ook het bijna beeldvullende “stof” op dat als een sluier over de sterren ligt. Langs de rand van het beeldveld zijn talloze heldere sterretjes zichtbaar, maar daarbinnen worden de sterren zwaar gedempt. Detail in deze 50’ grote wolk zie ik niet, het oogt als een donkere nevel. Wat verder inzoomen tot 129x laat de Iris nevel mooi zien en het sterrijke gebied verdwijnt uit het beeldveld. Details sijpelen binnen… allereerst bestaat de “kern” duidelijk uit twee heldere delen, gespleten door een dikke absorptielaan. Het bovenste deel is het grootst, helderst en lijkt wat mottled. Het onderste deel heeft een soort kommavorm en vanuit dit deel loopt een vrij heldere arm door naar rechts om vervolgens onder een hoek van 90 graden naar boven af te buigen. Aan de linkerkant is dit beeld eigenlijk gespiegeld, maar wel iets minder duidelijk. Binnen deze brede “U-profiel doorsnede” vorm is veel zwakke neveligheid te zien. Een showpiece dus, deze Iris, wie had dat gedacht.

    Click image for larger version  Name:	NGC 7023.png Views:	1 Size:	258.3 KB ID:	1396446

    Hierna bekijk ik NGC 7129, ofwel de Small Cluster Nebula. Het is een erg klein clustertje en een geboorteplaats van nieuwe sterren die het jonge stof van zich afblazen en dit vervolgens aanstralen, wat dan bij ons weer te zien is als een reflectienevel. Voor dit type heb je geen filter nodig, maar wel een donkere hemel en goede optiek. Het is een leuk gezicht. De nevelflarden concentreren zich voornamelijk in een vierkant rond de 4 helderste sterren (al blijft 1 sterretje wat dof...), met in het midden een verdonkering met uitlopers, in een soort kruis vorm. Voor wie moeite heeft om de Meropenevel in de Plejaden te zien, is dit een goed testobject, omdat deze reflectienevel zeker wel wat makkelijker is.

    Click image for larger version  Name:	NGC 7129.png Views:	1 Size:	270.2 KB ID:	1396447

    Het is 0:00 geweest en alle lampen zijn inmiddels uit. De duisternis is compleet. Af en toe rijdt er nog een auto richting het dorp die met zijn lampen een begraafplaats aanstraalt. De silhouetten van de grafzerken bewegen achter mij over de muur van het huisje… creepy. Ik ben in het goede gezelschap van een uil die ik van tijd tot tijd hoor roepen en zo nu en dan valt er een rijpe appel van de boom, POF…

    Ik kijk achteloos naar de zuidelijke hemel en een bijzondere rij sterren valt me op. Het blijken de sterren van het asterisme “DNA-strand” te zijn en de gelijkenis is zeer treffend. Te zien met het blote oog zijn 3 groepjes sterren (3, 3 en 4 sterren) die samen de dubbele helix van het DNA molecuul vormen. Het geeft zelfs een beetje een 3D indruk. Leuk! Is me nooit eerder opgevallen.

    Dan is het weer tijd voor een schets en wel die van NGC 7479, ofwel de Superman galaxy. Ook hier is een donkere hemel onontbeerlijk om de fraaie krul (perifeer) op te pakken en het stelsel is nu mooi te zien. De krul is een enorme boog aan de zuidzijde. Aan de noordzijde zit ook een kortere krul, maar daar zie ik eigenlijk niks van, alleen de aanzet ertoe. De kern is smal, iets uitgerekt en behoorlijk verhelderd.

    Click image for larger version

Name:	NGC 7479.png
Views:	1
Size:	257.4 KB
ID:	1396464

    Vervolgens bekijk ik nog een tiental H400 II galaxies, waarvan de meeste niet echt boeiend zijn. Maar het zijn juist de positieve uitzonderingen die het speuren naar deze zwakke galaxies leuk maken, zoals NGC 7218 (staan twee sterretjes tegenaan en ten tweede is er een krul in te zien, hierdoor krijgt het een banaan vorm) en NGC 24 (lijkt een edge-on, behoorlijk langwerpig en de W zijde lijkt wat verder door te lopen (en taps?) dan de O zijde).

    Dan piept de maan over de heuvelrand en begint de hemel lichter te worden, tijd om te stoppen dus. Maar niet voordat ik de variabele ster Mira nog eens bezoek. Deze heb ik in januari op zijn maximum geschetst en inmiddels is hij al weer een maandje over zijn minimum heen. De hoogste tijd dus voor weer een schatting! Het bekende sterveld is al gauw gevonden en inderdaad is Mira nu slechts één van de vele sterretjes, waar hij eerder dit jaar krachtig straalde met een goudgeel licht en zelfs vette spikes liet zien. Het contrast met toen is groot.

    Click image for larger version  Name:	Mira2.png Views:	1 Size:	141.2 KB ID:	1396448

    De dag was erg lang met ’s ochtends nog werken en ’s middags een lange autorit, dus zoek ik om 2:00 mijn bed op.
    Last edited by cloudbuster; 10-10-18, 21:17.
    16 inch F/3.8 & 10 inch F/4.8 Sumerian Alkaid op EQ-platform / SW Heritage 130 / 15 x 70 bino op P-mount / Swift Audubon 8,5 x 44 / Vixen SG 2.1 x 42

    #2
    Donderdag 4 oktober 20:30 – 3:00


    Na 4 uurtjes ben ik al weer wakker en kan ik niet meer slapen, dus doe ik rustig aan vandaag. Beetje wandelen, koffie op het balkonnetje, lezen, waarnemingen terugluisteren en de waarneemlijst aanpassen. Eind van de middag slaap ik nog een uurtje en dan begint het stilaan weer te schemeren en kan ik weer gaan opbouwen. Aan de noordzijde van het huisje dit maal, want daar is een groot vlak betonnen terras met uitzicht op een paar objecten die ik daar heb zitten, te beginnen met de Draco triplet. Dit is een hele leuke omdat de drie stelsels erg verschillen van elkaar. NGC 5985 is een grote ovale wolk met een kleine heldere kern. NGC 5982 in het midden is het helderst en licht ovaal. Waarschijnlijk zie ik (bijna) alleen de kern. NGC 5981 is perifeer nog het best te zien als een vrij egale en lange streep. In de schets staat nog een klein en zwak stelseltje die waarschijnlijk niet bij de groep hoort: NGC 5976 en even verderop buiten beeld is ook NGC 5976A nog te zien. Een zeer elegante groep!

    Click image for larger version  Name:	Draco triplet.png Views:	1 Size:	246.8 KB ID:	1396452

    Daarna besteed ik veel tijd aan IC 1396, een enorm H-II gebied dat ook wel de “elephant trunk” genoemd wordt, maar dat is eigenlijk maar een klein deel ervan. Met het blote oog is al een vlekje te zien naast Mu Cep, ofwel Herschel’s Garnet Star, een opvallend oranje ster. Maar het blote oog laat eigenlijk het stercluster Trumpler 37 zien, bestaande uit vele honderden sterren met in het centrum de fraaie drievoudige ster STF 2816. In de beide verrekijkers is het een schitterend gebied en worden ook donkere nevels zichtbaar. Van de eigenlijke elephant trunk en ook het H-II gebied geen spoor, ook niet met blinken met UHC. Dan komt de Heritage er aan te pas die ook dapper de strijd aan gaat om de nevelflarden los te weken, maar het is een kansloze strijd. Zelfs voor de Heritage is het gebied nog te groot en de lichtkracht niet genoeg. Dan dus maar met de 16” en de Nagler 26 het gebied afstruinen. Het lukt me om alle geregistreerde donkere nevels te zien en met blinken van het (te kleine 1.25”) UHC filter is dan ook eindelijk iets van de nevel te zien, vooral langs de randen van het gebied, maar lastig is het zeker! Ik ben dan ook wel verbaasd dat er zoveel positieve waarnemingen te vinden zijn op deepskylog. Maar het aller moeilijkst is wel de elephant trunk zelf, ofwel IC 1396A, op foto’s komt deze mooi naar boven, maar visueel is deze eigenlijk alleen maar te zien doordat het net linksonder twee heldere sterren wat meer contrasteert met de donkere nevel van de “trunk”. Een twijfelachtige observatie dus. In het puntje van de slurf zoek ik nog vdB 142 op, maar ook de waarneming van deze reflectienevel is twijfelachtig. Misschien is er iets meer neveligheid rond het sterretje in de kern te zien bij hoge vergroting, misschien…

    Daarna bekijk ik een reeks planetaire nevels, waarvan Abell 61 wel de mooiste en moeilijkste vangst is denk ik. Maar ook NGC 6742, NGC 7076 en IC 1454 zijn stuk voor stuk fraai. Ik eindig de reeks met NGC 40, ofwel de Bow Tie Nebula en deze beauty die ik een maand eerder bij Hans Weijers in de telescoop zag komt nu op papier. Kenmerkend is de wat rechthoekige vorm, waarbij de twee lange zijden wat helderder zijn. Ook is de heldere centrale ster goed te zien met een donkerte daar omheen. Toen ik 2,5 jaar geleden begon met schetsen was dit het tweede object (na Caldwell 1 ) waar ik me aan waagde. Leuk om deze nu eens naast elkaar te leggen al is het vergelijk natuurlijk niet helemaal eerlijk.

    Click image for larger version  Name:	C2.jpg Views:	1 Size:	44.1 KB ID:	1396453

    Click image for larger version  Name:	NGC 40.png Views:	1 Size:	241.4 KB ID:	1396454

    Tja, en dan is het tijd voor een object waarbij weer geldt: hoe donkerder de hemel, hoe beter: M33. Deze wil ik nu eens helemaal “strippen”. Perifeer met het blote oog te zien aan de hemel, ik hoef er enkel de RDF op te prikken. Het is een ENORM stelsel onder een donkere hemel en met de Nagler 26 net in één beeldveld te vatten. Buiten de “normale” spiraalarm structuur loopt de neveligheid nu bijna door tot aan de rand van het 1,2 graden beeldveld. Aan de noordkant is de duidelijkste arm te zien, die naar NGC 604 voert, maar daarnaast loopt een slankere en zwakkere arm nog helemaal door tot bijna aan een heldere ster. Er zit een beetje een knik in aan de N-W kant. Aan de zuidkant is een wat onregelmatige dikke arm te zien plus nog een arm die wat korter is dan de heldere noordarm en ook wat minder duidelijk. Tussen deze korte arm en de kern zijn 7 heldere sterretjes goed te zien bij elkaar. Onder de kern staat ook nog 1 heldere ster. Een lange en zwakkere arm loopt nog ver door naar het zuiden om ineens een haakse bocht te maken. In de spiraalarmen zijn verschillende heldere knopen te zien, dit zijn emissienevels met NGC aanduidingen en zijn met direct zicht te zien. Verder zijn ook alle IC nummers te zien die het stelsel rijk is en deze worden gevormd door sterrenclusters en H-II gebieden. De helderste extragalactische ster B342 is ook vrij eenvoudig te zien, al vraag ik me af of deze “beacon of light” wel inderdaad een ster is. Verder staan er nog twee bolhopen in het stelsel die met amateurtelescopen zichtbaar zouden moeten zijn. Hiervan zie ik alleen C 39 en wel op de rand van het zichtbare. Af en toe blinkt deze (samen met een naastgelegen m 16.1 sterretje) op als een uiterst zwak stellair puntje. De bolhoop C 27 die nog een halve magnitude zwakker is lukt niet. M33, de absolute showpiece van deze reis…

    Voor wie zelf een poging wil wagen om alle objecten in M33 te zien: http://www.astronomy-mall.com/Advent...ar.Clouds.html

    Na deze tour de force is het al weer 3:00 en de bouwlamp komt boven de horizon. Tijd dus om op te ruimen en een wederom mooie avond af te sluiten.
    16 inch F/3.8 & 10 inch F/4.8 Sumerian Alkaid op EQ-platform / SW Heritage 130 / 15 x 70 bino op P-mount / Swift Audubon 8,5 x 44 / Vixen SG 2.1 x 42

    Comment


      #3
      Vrijdag 5 oktober 20:30 – 5:00


      Vandaag bezoek ik de delegatie in Grandpré en zie hun toch wel prachtige locatie! Een mooi groot huis met voldoende ruimte voor 12/13 man en een schitterend waarneemterras daar ook nog eens bij. Misschien voor een volgende editie toch maar eens inschrijven . De transparantie lijkt gedurende de dag beter te worden en het is ook wat minder vochtig weer dan eerder. Dit belooft een hele mooie nacht te worden met ook nog eens een maan die zich pas laat zal laten zien.

      Eerst bekijk ik wat van Fred’s planetaire nevels, waarvan Mi 2-47 de lastigste is, daarna nog een paar stelsels uit de H400 II lijst waarbij de mooiste vangst wordt gevormd door het paar NGC 7541 en NGC 7537. Nu is het weer goed donker en tijd voor weer een schets. NGC 6946 heeft als bijnaam de “Fireworks Galaxy” vanwege de vele supernova’s die hier regelmatig plaatsvinden en waarvan de laatste vorig jaar goed te zien was. Het is een groot face-on stelsel met drie zichtbare en in helderheid variërende spiraalarmen en een kern die klein is en maar iets helderder dan de rest van de toch wel ijle en vrij egaal verhelderde gloed. De armen worden wat geaccentueerd door drie donkere inkepingen, waarvan eentje fiks. Het beeldveld is besprenkeld met vele voorgrondsterretjes, ook vóór het stelsel en er zijn twee HII knopen te zien (links onderin het stelsel en rechtsboven). En oh ja, het heeft ook nog een Arp kenmerk: “one heavy arm”. Smullen dus, dit stelsel!

      Click image for larger version  Name:	NGC 6946.png Views:	1 Size:	257.4 KB ID:	1396457

      Na de schets valt het me op hoe stil het is, de omgeving is volledig sereen en ik besluit een stukje over de landweg te lopen om even verderop te genieten van 360 graden gezichtsveld. Dit vind ik altijd wel een bijzonder moment, alsof je even helemaal alleen op de wereld bent en dan ook nog eens onder zo’n geweldige sterrenhemel. Het is windstil en je hoort he-le-maal niets, “the sound of silence…”. Daarna loop ik terug en bekijk ik nog een paar dertien-in-een-dozijn galaxies en Hickson 7, waarvan alle vier de stelsels zichtbaar zijn, maar NGC 197 wel op de rand van het zichtbare.

      Tijd voor het echt zwakke werk nu, te beginnen met WLM (Wolf-Lundmark-Melotte), een zeer zwak en uitgestrekt dwergstelsel op zo’n 3 miljoen lichtjaar van ons vandaan. Hier verwacht ik wel wat problemen mee, maar met de Nagler 26 aangekomen in het juiste gebied zie ik de sigaarvorm van het stelsel meteen perifeer. Leuk! Ik heb verder niet meer ingezoomd om er nog meer uit los te peuteren, dat bewaar ik voor nog betere omstandigheden.

      Click image for larger version  Name:	WLM.png Views:	1 Size:	261.5 KB ID:	1396458

      Nu dan door naar IC 1613, een onregelmatig dwergstelsel die wat makkelijker zou moeten zijn, maar dit in de praktijk helemaal niet is. Later verneem ik dat het stelsel in de Gegenschein staat en dat helpt natuurlijk niet mee… Het extra beeldveld van de Nagler 26 helpt dan wel om de grote ronde bal los te weken van de hemelachtergrond. Detailkaart is mee en deze is noodzakelijk om op de exacte locatie perifeer te gaan zitten turen. Ooit eerder bevestigd met de 10" op Breezanddijk, maar ik kan me moeilijk voorstellen dat dit geen hersenspinsel was, want dit object is echt heel moeilijk.

      De volgende; UGC 12613, ofwel de Pegasus dwarf is dan de eenvoudigste van de drie. Zonder detailkaart is er al een vermoeden van zichtbaarheid en met detailkaart wordt het vermoeden meteen bevestigd. Staat pal naast een "Y" vormig asterisme van 4 sterren. In de 20 mm nog iets beter te zien dan in de Nagler 26, ondanks het kleinere beeldveld. Het is een niet al te grote dwerg. Perifeer is het een zwakke, iets langwerpige gloed zonder enig detail.

      Hierna bekijk ik nog een hele waslijst aan H400 II stelsels en ook Hickson 21 (NGC 1091 lukt niet helaas) en Holmberg VI (vrij eenvoudig). De winterhemel dient zich nu aan en ik doe een paar showpieces aan, waaronder natuurlijk M42 (schitterend!), M78, M81/82 enz. Maar dan zie ik de maan ineens verschijnen. Wat, nu al? Wat is de tijd snel gegaan vandaag. In de atlas kijk ik snel of er nog iets leuks op zuid te zien is waar het thuis wat te laag voor is. Ik kom uit bij NGC 1360, Robin's Egg Nebula, een erg bijzondere planetary mag ik wel zeggen. Vooruit, nog één schets dan voordat ik de handdoek in de ring gooi. Het is een enorm grote nevel met een duidelijke centrale ster. De vorm is een beetje als die van een klomp en het deel rechtsonder in de schets is het helderst. Verder is er wat "draderigheid" in te zien en een donkere holte die drie uitlopers lijkt te hebben. Fraai!

      Click image for larger version  Name:	NGC 1360.png Views:	1 Size:	235.4 KB ID:	1396459

      Het waren drie mooie nachten. De hemel was goed, al viel me de SQM van 21.4 wel wat tegen. Noord Frankrijk is een mooi, rustig gebied om waar te nemen en niet zo gek ver van huis. Ik denk dat ik hier nog wel eens vaker een last minute naartoe zal boeken als de voorspellingen voor Nederland wat minder zijn en als het goed valt te regelen met werk en thuisfront.
      Last edited by cloudbuster; 10-10-18, 21:26.
      16 inch F/3.8 & 10 inch F/4.8 Sumerian Alkaid op EQ-platform / SW Heritage 130 / 15 x 70 bino op P-mount / Swift Audubon 8,5 x 44 / Vixen SG 2.1 x 42

      Comment


        #4
        Het kan ook beter dan de nachten die je geweest bent; de beste nacht was duidelijk (na een drietal uur nagelbijten tot de lage bewolking en dan de Cirrus weg was) van zondag op maandag. Dan zie je hier zonder problemen de Sluiernevels, de Heart and Soul enz. met de 10x50 verrekijker, zonder filter en al fluitend.

        e SQM-waarden zeggen niet alles, trouwens, want ook dan bleef de SQM-meting steken op 21.62 (met SQM-L en naast de melkweg), al zag ik meer dan bij een vorige editie waar die op 21.87 klokte.
        Alexis Cousein -- "Number Six is feeling unmutual today". Zelfgemaakte 400mm f/4.46 op Tom O. platform; 250mm f/4.8 Alkaid; Skywatcher 130mm f/5 reflector; 60mm Lunt.

        Comment


          #5
          Wat een waanzinnige schetsen alweer!!!

          Volgende keer moet je maar eens een live workshop geven


          Best leuke locatie vond je daar, trouwens.
          Esprit 80ED f/5 Triplet apo, 127mm f/7.5 triplet apo, 10” LX200 ACF f/10 sct; 12" f/4 Sumerian dob. Mounts: AVX, NEQ-6 pro, IEQ45 pro. Canon 600D (modded)

          Comment


            #6
            Goh, man... wat een fantastische schetsen! Ik zit precies weer achter m'n telescoop
            I don't pretend to understand the Universe - it's a great deal bigger than I am.

            Comment


              #7
              Prachtig verslag … maar nog meer waanzinnig dat je dit allemaal inclusief schetsen NU AL hebt uitgewerkt
              De nachten waren inderdaad helder maat niet super-transparant. Er zat meestal nog een dunne mist of sluier in de lucht die de échte duisternis wat wegdrukte.

              Volgende keer gewoon meekomen met de groep van 12 naar de gites in Talma. Niet voor het waarnemen hoor, wel voor het gezelschap
              Alkaid 16" f/4.2 Nichol optics - Celestron SCT CGEM1100 - Doublet ED80CF f/7 - Pentax ED 10x50 DCF

              Comment


                #8
                Originally posted by SkyNomad View Post
                Goh, man... wat een fantastische schetsen! Ik zit precies weer achter m'n telescoop
                Bert, eerst een 400mm kopen, eh...

                Ik zag in de Fireworks Galaxy in de nacht van zo-ma de armen echt wel verder doorlopen (en splitsen, zodat het er vier waren) en zag zelfs een hint van een vijfde korte arm (afijn, misschien een keten HII-regios) en een zeer zwakke gloed die "rechts" verder reikte, maar dat toont nog eens dat het van nacht tot nacht verschilt: je schets toont exact wat ik zag op do-vr.
                Alexis Cousein -- "Number Six is feeling unmutual today". Zelfgemaakte 400mm f/4.46 op Tom O. platform; 250mm f/4.8 Alkaid; Skywatcher 130mm f/5 reflector; 60mm Lunt.

                Comment


                  #9
                  Jongens, wat een kunstgalerie weer. De Irisnevel kan ik inderdaad als een heldere ster in een aangedauwd oculair maar blijkbaar is hij dat echt niet :-) En leuk om je vooruitgang van 2.5 jaar te zien. Die oude schets van NGC40 is al niet verkeerd, over de nieuwe zullen we het maar niet hebben ;-) Goed bezig geweest in Frankrijk!
                  16" F4.5 Harroscope, 102/1000 Refractor, 4.5" F4.4 Newton, 50mm F4 Gropescope
                  One star at your side is better than 10^24 in the universe.

                  Comment


                    #10
                    Mooi hutje had je daar, met volop sfeer zo te lezen (zoals de uil en oplichtende grafzerken).
                    En leuk ook dat je vrijdagmiddag even langs kwam bij ons in Grandpre
                    Het verslag en de schetsen zijn weer topkwaliteit, en een bron van waarneemideeen ook (zoals die NGC 7129 bijvoorbeeld, of de krul van de superman, Draco triplet, NGC 1360 enz..)
                    Kortom, kan nauwelijks beter.
                    C11 SCT 28cm f/10, Skytee 2, HEQ5, Intes MK67 15cm Mak, SW mak127

                    Comment


                      #11
                      Wat een ongelooflijke schetsen! En knappe selectie van objecten!
                      Log je waarnemingen op http://www.deepskylog.org/
                      457mm f/4.5 Obsession #693 - 350mm f/4.6 zelfbouw Dobson - 200mm f/4 Reisedobson

                      Comment


                        #12
                        Geweldig verslag, geweldige object keuze en tjongejonge wat een schetsen zeg! Het is momenteel bewolkt in Spanje maar dat was het vrijdag, zaterdag en zondag niet en toen ben ik er niet op uit gegaan (waar ik goede redenen voor had) maar daar baal ik nu toch wel gigantisch van. Petje af voor je verslagen en tekeningen!
                        50 cm Van Gastel dob - 30 cm Van Gastel dob - 15 cm zelfbouw Newton - Modded EOS 700D met een WO ZS 71 ED op een SW HEQ5-Pro, QHY9 met een 8" RC op een EQ6-R

                        Comment


                          #13
                          Stoer dat je gewoon ff een huisje hebt geboekt voor jou alleen. Lijkt me heerlijk. En wat een magnifieke schetsen! Gewoon nog ff wat dwergstelsels meegepakt, EN mira (wat leuk om te zien zeg!) en dan ook nog zoveel detail in de Irisnevel. Fijn he, zulke goede optiek
                          Spuit 9 op zijn minst...
                          16" Canopus met Nichol spiegel, 8" GSO dob, AZ-3+WO Zenithstar 80ED, Star Adventurer + 60D

                          Comment


                            #14
                            Wat een prachtige schetsen, levensecht! Goed idee om eens zo'n huisje te huren.
                            Starsplitter 14.5" Dobson, Intes Rumak M703, Kson 1026ED apo

                            Comment


                              #15
                              Ik echo met de anderen mee: indrukwekkend verslag en schetsen.

                              Een paar van je objecten stonden tevens op mijn waarneemlijstje dat weekend. De extragalactische ster B324 (en niet B342) was ook in de 30 cm te zien. Meestal smolt B324 samen met de nevel IC 142 als een klein vlekje (en was dus niet als apart object zichtbaar), maar soms floepte hij in beeld als een duidelijk stellair object.
                              Libra 4x22, Lunt LS35THa B400 (Anorexia), Eden XP 8x42 (Salsa), Omegon Argus 16x70 (Maxima), WO Zenithstar 80 FD (Natacha), Sumerian Alkaid 30 cm (Bertha), OOUK 30 cm Dobson (Irma)

                              Comment

                              Working...
                              X