Aankondiging

Samenvouwen
Nog geen aankondiging momenteel

Reisverslag La Palma - Maart '18; Messier Marathon!

Samenvouwen
X
 
  • Filter
  • Tijd
  • Toon
Alles wissen
nieuwe berichten

    Reisverslag La Palma - Maart '18; Messier Marathon!

    Dag 1: Het weerzien


    Op vrijdag vertrekken we al erg vroeg, midden in de nacht om precies te zijn, om de vlucht van 6:00 te halen. Het inchecken verloopt soepel en ook dit keer wordt er niet gevraagd om de telescoop open te maken (is me nog nooit gebeurd op Schiphol). Na een vlucht van 4,5 uur kunnen we al om 9:30 de auto ophalen en hebben dus nog een hele dag de tijd om het eiland wat te verkennen. De afstanden zijn kort op La Palma, maar de wegen bochtig en dus heb je je tijd wel nodig. Na wat sightseeing en boodschappen doen komen we om 15:00 aan bij het huisje in Puntagorda in het noordwesten van het eiland.


    Click image for larger version  Name:	huisje.jpg Views:	1 Size:	1.09 MB ID:	1373666Click image for larger version  Name:	uitzicht zee.jpg Views:	1 Size:	887.1 KB ID:	1373667OrionnevelM43Vlamnevel en de Paardenkopnevel natuurlijk nog even mee, beide zeer detailrijk en afgetekend in beeld, al zie ik er bij B33 geen vorm van een hoofd in, maar meer een vuist. De kijker gaat een tikje naar links voor de RosettenevelX-Mas Tree Cluster en ook hier wil ik zien wat de verschillen zijn met thuis. Het is een schitterend gebied in de volle 1,4 graden beeldveld die de Pan24 laat zien, met veel sterren van verschillende helderheid en prachtige blauwe kleuren. Wat spelen met het H-Beta filter laat weer de neveligheid rond STF 951IC 466 staan, geen idee meer waarom, maar ik richt mijn kijker er maar eens op. Het blijkt een wel erg klein object te zijn. Een neveltje bijna als een planetary. In de 10mm blijft het bij een rond dotje dat ik zonder filter bekijk. Dan weer een showpiece: . Ja ja, wat is deze mooi! Duidelijk zijn de twee vleugels te zien, waarvan eentje een stukje zwakker. Tegenover de zwakke vleugel zijn nog veel nevelflarden te zien zoals ook op de schets van @oetie

    In de nok van Puppis zie ik in de ISDA nog een dubbele galaxy staan, dus die wekt mijn interesse. Het zijn NGC 2566, die zwak, niet helemaal rond, maar met direct zicht te zien is en IC 2311, die klein en rond is en alleen perifeer is op te pikken. We zakken een stukje af naar een planetary: He 2-7, waarvoor blinking nodig is om hem eruit te laten springen in zijn omgeving. Verder doorvergroten maakt dat het object niet meer stellair is, maar verder zie ik geen details. Er vlakbij staat NGC 2547NGC 2736, ofwel de Pencil Nebula, een supernova restant in de vorm van een vrijwel rechte lijn. Het is een flinterdunne naald die vooral perifeer en alleen met OIII te zien is. Fraai! Er in de buurt, boven λ Vel (Suhail) vind ik nog NGC 2792K 2-1NGC 3079NGC 3073) is wel te zien, maar toch een stukje zwakker dan in Dijkgatsbos. Wel dient opgemerkt te worden dat UMa hier wat lager staat dan thuis, maar ik verwacht niet dat de invloed daarvan heel groot zal zijn. Verder in UMa kijk ik nog naar IC 2574, ofwel
    Last bewerkt door cloudbuster; 22-03-18, 13:35.
    16 inch F/3.8 & 10 inch F/4.8 Sumerian Alkaid op EQ-platform / SW Heritage 130 / 16 x 70 bino / www.deepskysketch.com

    #2
    Dag 2: Messier Marathon!


    Natuurlijk wordt er ook dit jaar een Messier marathon ondernomen net als de voorgaande 2 jaren, waarbij ik in 2016 (9 maart) tot 109 objecten kwam (M30 niet) en in 2017 (25 maart) samen op de Roque met RoelClick image for larger version  Name:	MB.jpg Views:	1 Size:	113.2 KB ID:	1373671DatumLengtegraadHorizonLichtvervuilingVoorbereidingClick image for larger version  Name:	Caldera 1000.jpg Views:	1 Size:	350.5 KB ID:	1373785Click image for larger version  Name:	stek 1.jpg Views:	1 Size:	744.1 KB ID:	1373673

    Tegen 19:30 zien we de zon ondergaan en verschijnen er al gauw daarna een prachtige Venus en Mercurius er boven.

    Click image for larger version  Name:	sunset 1000.JPG Views:	1 Size:	395.1 KB ID:	1373789

    De marathon kan stilaan gaan beginnen! Alle nu volgende observaties zijn gedaan met de 24mm (50x), tenzij anders vermeld.

    Het is wachten tot de sterren verschijnen en er een poging kan worden gedaan voor M74M77 (20:30) in Cetus die duidelijk te zien is als een wattige heldere ster naast een andere ster. Daarna bekijk ik eerst nog Uranus, omdat ik na het zien van de binnenplaneten ook zoveel mogelijk andere planeten wil zien deze nacht. Uranus is zeer helder in het oculair en laat een mooi blauw/groen schijfje zien.

    Nu moet ik een klein stukje op verplaatsing zodat Andromeda tussen de bomen door piept. M31 (20:41) staat als een naald omhoog, met de bekende parelachtige kern. M32 (20:41) staat er vlak naast als een helder, wattig dotje. M110 (20:41) is ook nog goed te zien, niet alleen de kernzone, maar ook de ellipsvormige gloed er omheen.

    Nog net boven de motorkap zie ik naast Cassiopeia M52 (20:44) als een korrelige gloed in de vorm van een bos bloemen. 1 heldere ster springt eruit.

    Ik moet nu weer verkassen voor M33 (20:47) en ook deze staat laag. Ondanks dat is het stelsel mooi te zien. Het is erg groot en laat een uitgestrekte kernzone zien. De emissienevel NGC 604 is ook te zien, net als een hint van de spiraalarmen.

    Nu weer terug naar de plek naast de auto voor M103 (20:52) in Cassiopeia. Deze staat in een ongelofelijk sterrijk gebied, maar is toch aardig afgetekend te zien. De vorm is wat driehoekig en in het centrum staat een duidelijk rode heldere ster. Aan de rand nog twee iets minder heldere witte en nog een dozijn zwakkere er tussen.

    De cruciale avondobjecten zijn nu afgerond en dus kan ik weer rustig ademhalen en wat meer tijd nemen voor de volgende reeks in Perseus. M76M34 (21:09) is hier een blote oog object. Het is een groot, rijk en los open cluster met wat donkere stofbanen er doorheen. De heldere sterren zijn wat lukraak verdeeld en het is niet heel duidelijk begrensd. Verder staan er nog veel zwakke sterren in.

    Zo langzamerhand kom ik in Taurus bij de winterhemel aan en bij M45 (21:12) blijf ik ook even hangen want deze is prachtig te zien. De Meropenevel is enorm. Buiten de bekende driehoekige vorm waaiert de sluier nog veel verder door hier. Zo mooi zag ik deze niet eerder. Daarom probeer ik ook eens de Maia nevel, maar die is niet te zien. In ieder geval is er geen verschil met de gloed die ik ook rond de andere, zeer heldere blauwe sterren zie.

    M79 M42to take it all inM43Sirius Sirius BM78 (22:01), het derde object in Orion, laat een mooie nevel rond 2 sterretjes zien in de vorm van een dennenappel. Ook rond 1 van de 2 sterretjes eronder is nog wat neveligheid te zien en naast de hoofdnevel ook nog wat plukjes.

    M1 M35 (22:04), ook een blote oog object. Deze is heel mooi groot met daarin een sterketting in de vorm van een kerstster. Ook buurcluster NGC 2158 is mooi te zien als een wazig rond vlekje met korrelige structuur.

    Dan is het de beurt aan de Auriga clusters, M37 (22:05) is fantastisch met heel veel zwakke sterretjes en in het centrum een helder rode lucida. Het heeft een soort spinvorm en staat in een heel rijk stergebied. M38 (22:07) is misschien nog wel mooier, het heeft een kruisvorm met in het midden een licht rode ster en daar omheen een beetje een leegte. Er in de buurt staat nog NGC 1907, met perifeer 10 spikkels erin en tegen twee heldere sterren aan. M36 (22:09) heeft een soort spiraalarmpjes van heldere sterren. Het is wat losser dan de andere twee en lijkt ook wat minder sterren te bevatten.

    De voorgaande drie Auriga clusters zijn alle met het blote oog te zien, al is het net aan. M41 (22:11) in Canis Major is dat ook, maar wel wat makkelijker, het is te zien als een grote wazige vlek. Door het oculair is het groot en is de vorm wat onregelmatig met slingerende sterkettingen en is het in de rijke steromgeving niet overduidelijk los te zien van de omgeving.

    In puppis staan nog drie prachtige open clusters. M93 (22:15) staat in een vreselijk rijk stergebied, maar is mooi compact en bestaat uit wat helderdere sterren dan de omgeving in de vorm van een aambeeld. Twee oranje sterren springen eruit. Ook deze is net perifeer met het blote oog te zien (!). M47 (22:17) is dat ook weer, voornamelijk omdat er een paar flink heldere sterren in staan. Het is niet heel opvallend, maar er lopen wel een paar lange sterkettingen doorheen. Het is groot, net als buurcluster M46 (22:18), maar deze is veel rijker en een stuk zwakker in de vorm van een spin. Er staan maar 1 of 2 iets helderdere sterren in. Ook het neveltje NGC 2438 is met gemak te zien bij 50x en er is zelfs de ringvorm in te zien met een sterretje op de rand. Al met al een supermooi cluster om hier te bekijken.

    M50 (22:20) in Monoceros is al weer een tijdje geleden voor mij. Het cluster heeft de vorm van een helikopter die aan komt vliegen met aan de bovenkant gekromde wieken en aan de onderzijde een cirkelvormige sterketting. Het tekent zich goed af van de omgeving en ik tel meer dan 70 sterren.

    M48 (22:24) in Hydra is met het blote oog te zien, maar toch heb ik een paar minuutjes nodig om het te vinden in een voor mij niet zo bekend gebied. Het heeft een duidelijke U-vorm van sterren en loopt uit in een puntvorm waardoor het me aan een ijshoorntje doet denken. Dit langwerpige sterrenbeeld komen we pas veel later weer tegen.

    Cancer kent twee Messier objecten. M44 (22:29) is natuurlijk heel groot en past niet in de 24mm. Het is zeer los en open en er zijn veel heldere sterren te zien en nog wat meer zwakkere. M67 (22:31) is heel mooi compact en goed begrensd. Het is gevuld met veel sterren van veelal dezelfde helderheid en de zwakkere sterren zijn allemaal wel net op te lossen, maar geven het cluster een beetje een achtergrondgloed. De happervorm ontbreekt wat in de telescoop, het is nu meer als een gespiegeld euroteken. Het heldere sterretje achter het cluster is goed te zien.

    En hiermee komt voorlopig even een einde aan de open clusters en maken we de sprong naar Leo, waarvoor de telescoop weer een verplaatsing moet maken. Het is duidelijk lente, want vanaf nu gaat er een heel blik aan galaxies opengetrokken worden! M95 (22:40) en M96M105 (22:43) en nog twee stelsels in een haakvorm. De Messier is het helderst en de andere twee zijn NGC 3384 en NGC 3389 zie ik later (staat niet in de PSA). Vervolgens door naar het Leo Triplet: M66 (22:43) en M65 (22:43), waarvan de eerste het helderst is, een ovale vorm heeft en de balk niet helemaal parallel aan de gloed heeft staan. De tweede is al behoorlijk naaldvormig, maar heeft wel een wat ronde, uitgerekte kern. Het derde lid is NGC 3628M81 (22:45) is vooral een GROTE ovale gloed met twee sterretjes erin en eentje er net buiten. De spiraalarmen zijn perifeer ook te zien, best wel goed zelfs. M82 (22:45) ernaast, de bekende sigaar, laat een wat helderder centrum te zien en de donkere lijntjes erin zijn ook te spotten. Verderop M97 (22:47), de Uilnevel. Een mooi egaal verhelderde zachte bol met perifeer wat verdonkering erin, al is het bij zo vluchtig kijken lastig te zien als twee oogjes. Ernaast staat de Surfboard Galaxy M108 (22:48) en deze is te zien als een streep met een duidelijke voorgrondster erin net buiten het centrum. M109 (22:51) lijkt behoorlijk wat last te hebben van de lichtgloed van γ UMa (Phecda), maar is desondanks vlot te zien. Het is wat ellipsvormig met een ronde gloed en een duidelijke, stellaire kern. Er staat nog een sterretje naast, nog net binnen de gloed. M40 (22:55) dan, de dubieuze dubbelster met twee sterren van gelijke helderheid. Er staat een galaxy onder die met direct zicht te zien is: NGC4290, in een hoek met een heldere ster. Er rechts van zijn nog twee stelsels perifeer te zien, klein en rond: NGC 4335 en NGC 4358.

    Canes Venatici is een klein gebied vol met prachtige galaxies. M106NGC 4248 en als ik wat verder afzak kom ik uit bij een groepje sterren waarbij het langgerekte stelsel NGC 4217 pal tegen eentje aanstaat, maar zelf ook een sterretje in het stelsel heeft staan. M94 (23:03) is vrij klein, maar heel helder rond met een ellipsvormige gloed er omheen. Perifeer zie ik een donker kransje om de kern heen aan twee zijden, waarmee het stelsel in ieder geval twee spiraalarmen verraadt. M63 (23:06) is weer niet heel groot (voor een Messier dan). Staat bij twee heldere sterretjes, waarvan eentje bijna getoucheerd wordt. Het heeft een redelijk heldere, parelachtige kern die niet helemaal in het midden ligt van de ovale (2:1) gloed. Ik zie geen spiraalarmen. Dan M51 (23:09) en NGC 5195. De spiraalarmen zijn duidelijk te zien, ik zou ze zo kunnen tekenen. Een ervan is haakvormig en ook is er behoorlijk wat detail te zien in het buurstelsel, al is de brug niet te zien.

    Het wordt nu toch wel wat frisser, dus ik trek mijn skibroek aan en stop twee voetenwarmertjes in mijn schoenen, handschoenen zijn gelukkig nog niet nodig. We eten even snel een groot stuk quiche, drinken wat koffie en gaan weer verder. B verblijft af en toe in de auto om wat te gamen en tutorials door te nemen over astrofotografie. Goed bezig!

    Afscheid van de Grote Beer wordt nu genomen met alweer een face-on stelsel, dus ik kan ze mooi met elkaar vergelijken. M101 (23:20) is een stuk groter en de armen zijn wel behoorlijk wat lastiger te zien dan bij het vorige object. De kern is compact en helderder dan de omgeving, er staat een sterretje naast. De armen zijn perifeer toch wel te zien en ook deze zou ik kunnen tekenen nu. Er staan hier en daar wat plukjes in de nevel die wat helderder zijn dan de directe omgeving.

    In Draco dan NGC 5866, ofwel het stelsel dat voor M102 (23:26) door moet gaan. Het is niet groot, maar vormt een mooie driehoek met 2 sterren en staat in een gebied met een paar mooie heldere sterren. De kern is vrij uitgestrekt en is iets helderder dan de rest van de lange ovaal.

    Een bolhoop nu even in Coma Berenices: M53NGC 5053M64 (23:35), de Black Eye Galaxy is wat groter dan ik me kan herinneren. Het is een heldere gloed met een beetje een stellaire kern, waar het donkere randje omheen goed te zien is met perifeer kijken. Mooi object.

    Canes Venatici herbergt ook nog een hele mooie bolhoop: M3M98 (23:46), een naaldachtige galaxy met wattige kern. M99 (23:47) is rond en niet heel helder, er staat een sterretje op de rand. Het bestaat uit een derde kern en twee derde gloed er omheen. M100 (23:49) lijkt wel wat op zijn voorganger, maar is iets groter en helderder en heeft een iets meer stellaire kern. Er staat een klein streepje naast en dat is NGC 4312, deze is met direct zicht te zien. M85 (23:51) is wel weer een flink heldere. Vooral de kern met een ovale gloed er omheen waar een sterretje in staat. Ernaast staat een klein stelseltje met een zeer heldere kern, waarbij ik twijfel of het geen voorgrondster is. Dit is NGC 4394. M84 (23:52) en M86M87 (23:55) is weer echt een heldere, vlakbij twee heldere sterren. Het is bijna rond met een redelijk grote heldere kern. M89 (23:58) dan, deze is erg klein en bijna stellair te noemen, er bevindt zich weinig gloed omheen. M90M88 (0:01) is een heldere, lange galaxy. Een lange ovaal met een redelijk compacte kern. Het staat vlakbij een dubbelsterretje. M91 (0:02) is wat dimmer dan zijn voorganger, maar toch ook wel goed te zien. Iets kleiner met een redelijk stellaire kern. Er staat een stelseltje in de buurt, vlak naast een ster. Deze NGC 4571 is zwak en egaal verhelderd. M58 (0:04) staat ook weer vlakbij een heldere ster. Het is een klein stelsel met een ronde kern en een kleine gloed er omheen. M59 (0:06) is klein en iets uitgerekt, maar trekt minder aandacht dan de twin galaxies er in de buurt die een stuk helderder zijn. Een daarvan is M60 (0:06) en is bijna helemaal egaal verhelderd, met slechts een korte zwakke gloed er omheen. Het buurstelsel is NGC 4647M61 (0:15), deze lijkt een wat ondefinieerbare S-vorm te hebben, een face-on dus, de kern is iets helderder. Nu dan toch M49 (0:21) als ik mijn fout heb ontdekt. Deze is rond met een wattige kern en heeft een grote gloed waar een sterretje in staat. Het staat in een zeer rijk galaxy gebied, maar om de rest is het me nu even niet te doen. Daarna door naar de echte Sombrero M104 (0:24). Het stelsel is helder, uitgestrekt en zeer strak begrensd, zelfs op 50x is de stoflaan te zien met nog een plukje neveligheid erboven. Er staat een heel mooi asterisme omheen.

    We verlaten nu Virgo en zakken een heel stuk af weer richting Hydra. M68Omega CentauriM83 (1:59) in beeld schuift. De balk is te zien en de spiraalarmen ook redelijk. Het stelsel is groot met een compacte, heldere kern.

    M5M13 (2:06) zich snel prijs. In de 24mm is de grote kern goed te zien en maken de stersporen een figuur van een spin. M92 (2:08) is een stuk kleiner met een compacte kern en een niet helemaal ronde halo van duidelijke sterretjes er omheen in de vorm van spiraalarmen.

    Tijdens een korte pauze kijken we even naar Jupiter en doe ik een SQM meting. Deze geeft maximaal 21.83 aan.

    Ook Ophiuchus is inmiddels ontwaakt en daar staat een flink aantal bolhopen in. De zomerhemel dient zich aan. De eerste is M107 (2:27) en deze is vrij klein en alleen perifeer wat gespikkeld. Het grootste deel bestaat uit kern. Het stelt eigenlijk niet zo heel veel voor bij 50x. M10 (2:29) is wel een mooi exemplaar, niet vreselijk groot maar wel met een groot omhulsel en is al goeddeels op te lossen. Het heeft een mooie heldere kern met een flink gepeperde halo. M12 (2:31) doet er niet veel voor onder. Misschien iets kleiner en een iets minder heldere compacte kern (wat losser en wat zwakker). Ook hier is er veel gruis in te zien en is er al een goed deel op te lossen. Er staan een paar fiks heldere sterren in een driehoek omheen. Bij de volgende starhop kom ik langs NGC 6366, maar daar is niet veel van te zien. Het blijft een wazige vlek met perifeer heel lichtjes misschien wat zwakke sterretjes. Dan kom ik bij M14 (2:35) aan en dat is wat meer een wazige gloed. Het lijkt een vrij grote kern te hebben met een korte halo er omheen en is best wel helder. M9 (2:38) is een erg kleine bolhoop, maar wel helder. Het grootste deel is de kern die wat op een balk lijkt. Perifeer zijn er wel wat spikkels in te zien.

    Dan even een korte uitstap naar Scorpio. M4 (2:40) is een prachtige bolhoop. Groot en los met heel veel afzonderlijke sterren. Er loopt een rechte lijn van sterretjes door het centrum en een gebogen lijntje van sterren daar onder. Ruim er omheen zijn nog heel veel sterretjes te vinden. Showpiece! Een groter contrast met M80 (2:46) kan er bijna niet zijn. Deze is erg klein en compact, maar wel erg helder. Perifeer zijn er amper spikkels te zien.

    Dan terug naar de Slangendrager voor wederom een wat kleinere bolhoop: M62M19M57 (2:54), de Ringnevel. Deze laat natuurlijk een mooi heldere ovale donut zien en voor het eerst lijk ik er een wat blauwe kleur in te zien, wellicht omdat ik hem op de laagste vergroting bekijk. M56M29 (3:00) moet wel het saaiste cluster zijn in deze lijst. Het is klein, onopvallend, heeft 6 heldere sterren in de vorm van een koeltoren en nog een paar wat zwakkere. Maar in het volgende object verslik ik me een beetje. M39M27 (3:25) in Vulpecula is dan ondanks zijn lage stand wel snel gevonden en de haltervorm is goed te zien.

    Er vlak naast in Sagitta staat de bolhoop M71 (3:27). Bij 50x is deze klein, bijna kernloos en lijkt een beetje een puntvorm te hebben. De vorm doet me wat denken aan een drietand of een pootafdruk.

    De kolkende lichtmassa, ook wel genaamd zomermelkweg, staat inmiddels boven de horizon en dat betekent dat het tijd wordt voor Sagittarius. Het eerste object M23 (3:47) staat hoog in het sterrenbeeld. Het is een groot cluster in de vorm van een ruit met een aantal sterkettingen erin van redelijk gelijke helderheid. Er staat 1 heldere stip onder.

    Dan eerst nog even een object in Serpens: M16M21M20 (4:01), de Trifidnevel, is dan natuurlijk wel een showpiece. Deze bestaat uit twee delen, gescheiden door een donkere laan en beide rond een heldere ster. In de hoofdnevel zijn op de laagste vergroting al de bekende donkere lanen te zien die de nevel in 3 stukken splijt. Mooi!

    Een uitstapje dan naar de twee resterende objecten in de staart van Scorpio die met het blote oog te zien zijn. Natuurlijk M6 (4:04), een groot, los en helder cluster. Het bestaat voornamelijk uit 4 sterkettingen vanuit het centrum en aan de onderkant een boog. De sterren zijn van redelijk gelijke helderheid, maar 1 rode ster springt eruit. En M7M24 (4:09) bekijken. Wat een genot! Het gebied is veel te groot voor mijn laagste vergroting en laat een oceaan van sterren zien. Ook de twee Barnards zijn goed zichtbaar. Ik moet nu regelmatig B erbij roepen om hem al deze fraaie objecten te laten zien en ook hij die niets met astronomie heeft vindt het allemaal even mooi en blijft gekleefd aan het oculair zitten. M18 (4:25) is echt een clustertje van niks. In de sterrijke omgeving is het net los van de omgeving te zien. Het is een beetje een rechthoek van een dozijn min of meer heldere sterretjes en een paar wat zwakkere. Er omheen zijn wat donkere flarden te zien. M17 (4:28) laat een mooie zwaanvorm zien. De hele hals is te volgen, al is het deel bij de snavel al wel zwak. In het lijf zitten mooie donkere plukjes en buiten het object zijn ook nog nevelflarden te zien. Voor deze schuif ik ook even de 10mm met UHC filter erin en laat deze zitten bij het volgende object. M8 (4:32), de Lagune, laat mooie neveligheid te zien met twee patches aan de noord- en zuidkant, die aan de noordkant net wat helderder zijn. Met de 5mm is ook de hourglass erin te zien met geconcentreerd kijken. Dit is het helderste deel(tje) van de nevel met een zwak sterretje er bovenop.

    In Scutum zie ik M11 (4:38), ook weer een prachtobject. Een heel geconcentreerde bijna vlek, maar de sterretjes zijn toch allemaal net los van elkaar te zien in een soort H-vorm. 1 heldere ster springt eruit. M26Click image for larger version  Name:	dark horse.jpg Views:	1 Size:	166.5 KB ID:	1373676

    Terug voor de laatste lange reeks in Sagittarius is M25M28 (4:45) is weer een heldere, kleine bolhoop die voor de helft uit kern en voor de helft uit halo bestaat. Perifeer zijn er net wat losse sterretjes in te zien. M22 (4:47) is dan wel een hele mooie en komt hier goed tot zijn recht. Het is voor een goed deel op te lossen in afzonderlijke sterren. De vorm is wat ovaal en 1 heldere ster prikt er langs het centrum. De halo is wat stervormig. Saturnus staat hier ook in de buurt en deze nemen we dan ook meteen even mee, net als MarsNGC 6652. Deze staat dicht bij een paar heldere sterren, is heel klein en alleen perifeer heeft deze een beetje een halo, je ziet geen spikkels. Net buiten de halo staat een zwak sterretje. Bijna log ik deze als het Messier object, maar ik voel aan mijn water dat er iets niet klopt. Dus doe ik de starhop nog eens over en merk ik mijn vergissing op. De echte M69 (4:56) is ook best klein en staat dicht bij een helder sterretje. Het bestaat voor de helft uit kern en voor de helft uit halo waar net wat afzonderlijke sterretjes in zijn te zien. M70 (5:00) lijkt nog kleiner dan zijn voorganger, echt heel klein zelfs. Het is een stellair helder pitje met een hele kleine halo. Er lijkt een sterretje naast de kern te staan. M54 (5:02) is ook weer klein, bijna perfect rond en met een behoorlijke heldere ongeveer 1/3 kern en een veel zwakkere 2/3 halo. Na wat zoekwerk stuit ik dan op M55 (5:12), een hele mooie bolhoop, zelfs nu deze nog zo laag staat. Het lijkt haast wel een open cluster zo zonder ontbreken van een echt kernzone. Het is bijna egaal verhelderd, alleen de rand is iets zwakker. De vorm is niet helemaal rond. M75 (5:18) is wat lastig te vinden in een sterarm gebied en mijn RDF heeft ook kuren want die verplaatst steeds als ik laag kijk. De bolhoop is helder en net iets wattiger dan een ster. Er zijn geen losse sterretjes in te zien en het lijkt meer op een planetaire nevel.

    We komen nu weer langzaam in de herfst terecht, want in Pegasus vind ik M15 (5:21) en hier moet ik weer half voor achter mijn rots vandaan komen. Gelukkig is het een helder exemplaar en is het snel gevonden. De kern is helder en er staat een grote gespikkelde halo omheen. Het staat vlakbij een paar heldere sterren.

    In Aquarius staat M72 (5:24) nog erg laag en van de bolhoop is er niet meer van te zien dan een klein wazig vlekje, nog net met direct zicht te zien. Door problemen met de starhop duurt het wat langer voor ik bij M73 (5:36) uitkom. Het is kleiner dan ik me kan herinneren en door de lage stand zie ik slechts een klein driehoekje van 3 sterren. De vierde ster kan ik niet scheiden. Door het beeld te switchen met M72 weet ik zeker dat ik op de goeie plek zit te kijken. 8 Minuten later gaat dan ook M2M30! dreistein, merci dat jij er bent. Dankzij jouw detailkaart (waar ik zo vaak gebruik van maak) is de missie volbracht.

    Na het afbreken en teruglopen naar de auto rijden we naar de ingang van het observatoriumterrein waar de slagboom nog dicht zit. Maar om stipt 7:00 komt er een mannetje naar ons toe die ons maant verder te rijden. Zo komen we mooi op tijd boven aan om op de zonsopkomst te wachten. We zoeken een fotogeniek plaatsje en het duurt niet lang voordat de eerste zonnestralen over de horizon kruipen, een prachtig gezicht. Rechts op de foto is El Teide te zien, de 3700 meter hoge vulkaan op Tenerife.

    Click image for larger version  Name:	sunrise.jpg Views:	1 Size:	256.8 KB ID:	1373677

    Al binnen 10 seconden is het licht te fel om in te kijken, dus lopen we langzaam terug naar de auto. Als we daar naar het westen kijken is er een prachtige belt of Venus te zien waarin langzaam een vreemd silhouet ontstaat. Het duurt even voordat we in de gaten hebben dat we naar de schaduw zitten te kijken van de berg waar we nu op staan. Op de voorgrond is de Telescopio Nazionale Galileo (TNG) te zien.

    Click image for larger version  Name:	schaduw Roque 1000.JPG Views:	1 Size:	196.5 KB ID:	1373784

    Nu is het de hoogste tijd om weer naar beneden te rijden. De rit gaat soepel en om 8:30 kunnen we eindelijk gaan slapen.
    Last bewerkt door cloudbuster; 23-03-18, 21:08.
    16 inch F/3.8 & 10 inch F/4.8 Sumerian Alkaid op EQ-platform / SW Heritage 130 / 16 x 70 bino / www.deepskysketch.com

    Commentaar


      #3
      Dag 3: Een ontspannen laatste avondKlik op de afbeelding voor een grotere versie naam: terras nacht.jpg views: 129 grootte: 150,2 KB id: 1373680


      Heb ik dan ook wat gezien deze avond? Jazeker. Komt ie:

      IC 456, alleen perifeer een uiterst zwak en klein vlekje met het vermoeden van een zwak sterretje ernaast. Dan Mi 3-1, een klein, net niet stellaire planetary in de 10mm. Blinking met OIII geeft uitsluitsel. NGC 2352 is een zwak en klein cluster. Er staan 5 sterretjes in het cluster in de vorm van een vlieger, met rond het centrum veel zwakke spikkels. NGC 2382 is een zeer kleine en zwakke galaxy, net niet met direct zicht te zien. Het is rond en egaal verhelderd.

      Cr 140 is met het blote oog te zien en vormt een winkelhaak van 4 heldere sterren met verder veel zwakke sterren die niet tot het cluster lijken te behoren. Cr 132 is zeer groot en los en bestaat uit 8 heldere sterren, waarvan 1 dubbel. Verder nog een tiental wat zwakkere en veel zwakkere sterren die niet bij het cluster lijken te horen. Er loopt ook een donkere stofband doorheen aan de noordwestzijde. Cr 135 is een mooi driehoekig cluster met 4 zeer heldere sterren, waarvan de helderste rood is met een blauwe begeleider. Een prachtige dubbelster. Ik tel slechts 4-6 andere leden en verder weinig gruis.

      NGC 2439 is een mooi compact en rijk cluster met heldere lucida. In de 10mm zijn de fijne sterretjes net aan op te lossen. Het heeft een cirkelvormige sterketting rond de kern met nog een tweede boog van sterren daar omheen. NGC 2483 is een niet heel duidelijk gedefinieerd cluster van een tiental wat helderdere sterren in een soort + vorm en een tiental nog wat zwakkere. NGC 2533 is een heel klein en compact, rijk cluster in de vorm van een driehoek met een vrij heldere lucida. Het fijnste sterrenstof is niet helemaal op te lossen.

      Bij mijn starhop naar het volgende object kom ik een galaxy tegen met de naam ESO 494-35NGC 2559 is een vormloos vlekje tegen een sterretje aan.

      Het lijkt wat saai allemaal, maar het was heerlijk om lekker te verdwalen tussen al dit sterrenpracht en allemaal van dit soort kleine ontdekkingen te doen. Het is vaak ook de sport om gewoon iets te kunnen zien, zonder dat er verder iets aan het object te zien is. Het is volledig stil op het waarneemterras en het er staat geen zuchtje wind. Slechts af en toe hoor ik het geknip van de dslr naast me, B vermaakt zich gelukkig ook nog steeds prima!

      Door naar NGC 2635NGC 2663, de galaxy is duidelijk te zien al in de 24mm, maar de 10mm laat een ovaalvorm zien met een iets verhelderde kern. NGC 2658Mi 3-6 is een planetary waarbij blinking noodzakelijk is om het als zodanig te herkennen tussen de andere sterren, maar het blijft stellair. Het is een vrij helder object dat ook zonder filter goed te zien is. Bij Abell 27 vind ik mijn Waterloo, deze is met geen mogelijkheid te zien of zelfs maar te vermoeden. NGC 2588 is een klein cluster en lijkt wat op een bolhoop. Het is bijna perfect rond en er zijn alleen perifeer een paar losse sterretjes in te zien. NGC 2845 is al zichtbaar in de 24mm, maar laat in de 10mm een ellipsvormige galaxy zien (2:1) met iets helderdere kern. Niet heel vlot zichtbaar, maar wel net met direct zicht. NGC 2818 tot slot is een zwak en vrij los open cluster met 3 iets helderdere sterretjes erin en ook een planetary: NGC 2818A, die bij 120x perifeer wel wat structuur lijkt te laten zien. Leuk combi-object!

      Hierna is het 0:30 en begint de vochtigheid problemen te geven, vooral bij de cameralens, die we voor de gelegenheid omgebonden hadden met heatpacks en elastiek (hielp goed trouwens!). Het was een zeer ontspannen avondje, een groter contrast met de dag ervoor kan er bijna niet zijn. De spullen worden binnengezet en al gauw vallen we in een diepe slaap. De wekker gaat om 5:30 om nog eenmaal te proberen de melkweg boven het huisje te fotograferen, maar het is bewolkt geworden en dus kunnen we nog 1,5 uur langer tukken. Om 10:30 vertrekt het vliegtuig namelijk weer en brengt ons terug naar het koude Nederland.

      Het was een zeer geslaagd reisje en gelukkig hoef ik niet lang te wachten tot de volgende keer, want in juni kom ik weer terug naar dit prachtige eiland voor de planeten, de zomermelkweg en voor Scorpio en Sagittarius in het bijzonder :wow


      Klik op de afbeelding voor een grotere versie naam: view Alkaid.jpg views: 117 grootte: 125,8 KB id: 1373681
      16 inch F/3.8 & 10 inch F/4.8 Sumerian Alkaid op EQ-platform / SW Heritage 130 / 16 x 70 bino / www.deepskysketch.com

      Commentaar


        #4
        50 cm Van Gastel dob - 30 cm Van Gastel dob - 15 cm zelfbouw Newton - ASI6200 met een Esprit 80 ED op een SW HEQ5-Pro, ASI1600MM-C met een 8" RC op een EQ6-R

        Commentaar


          #5
          Wauw... in 1 ruk uitgelezen..
          Wat een mooie trip is dit geweest!
          Heb je lang stil moeten zitten voor die laatste foto?
          Mijn telescoop is het mooist in het donker...

          Commentaar


            #6
            Origineel geplaatst door wvreeven Bekijk bericht
            Volgend jaar ga ik hem nogmaals proberen denk ik!
            Beter probeer je het in 2020, dan is de nieuwe maan datum in maart ideaal!


            Origineel geplaatst door hansweijers Bekijk bericht
            Heb je lang stil moeten zitten voor die laatste foto?
            20 seconden


            16 inch F/3.8 & 10 inch F/4.8 Sumerian Alkaid op EQ-platform / SW Heritage 130 / 16 x 70 bino / www.deepskysketch.com

            Commentaar


              #7
              Origineel geplaatst door cloudbuster Bekijk bericht
              Beter probeer je het in 2020, dan is de nieuwe maan datum in maart ideaal!
              Goed punt! Volgend jaar oefenen en dan in 2020 er vol voor gaan
              50 cm Van Gastel dob - 30 cm Van Gastel dob - 15 cm zelfbouw Newton - ASI6200 met een Esprit 80 ED op een SW HEQ5-Pro, ASI1600MM-C met een 8" RC op een EQ6-R

              Commentaar


                #8
                Goeiemorgen, wat een verslag *bonk*. Geef B maar de complimenten voor de mooie sfeervolle foto's, maar wat een fanatisme hier. Prachtige lijst objecten, en dan die Messiermarathon, lijkt me zenuwslopend. Knap dat je dat voor elkaar hebt gekregen, proficiat! Daarnaast toch ook nog een heel aantal exoten op de bon geslingerd, Mission complete.
                Last bewerkt door Rem; 22-03-18, 15:32.
                16" F4.5 Harroscope, 102/1000 Refractor, 4.5" F4.4 Newton, 50mm F4 Gropescope.
                True light is from above.

                Commentaar


                  #9
                  *toink*

                  Nominatie voor "Topic van het Jaar".

                  Weergaloze Messier marathon - die zal je heel je leven bijblijven.
                  -- Objects on sketch are fainter than they appear --

                  Commentaar


                    #10
                    Oh ja, en natuurlijk gefeliciteerd met Sirius B!
                    Moest er wel van komen natuurlijk, als je B foto's laat maken van Sirius.
                    16" F4.5 Harroscope, 102/1000 Refractor, 4.5" F4.4 Newton, 50mm F4 Gropescope.
                    True light is from above.

                    Commentaar


                      #11
                      Mooie foto's, meneer B kan er wat van; die knalblauwe luchten heb ik in Grandpre wel een beetje gemist.
                      Indrukwekkend die Messier marathon, heel mooi beschreven ook (zelf wacht ik daar nog maar even mee).
                      Belangrijk ook het inzicht dat je met 16" in NL toch nog wat meer kunt zien dan 10" op LP. Het waarnemen in NL blijft gelukkig belangrijk zo.
                      En tenslotte heel wat bijzondere objecten bekeken, toch ook belangrijk. Goed bezig geweest in LP, prachtverslag!
                      C11, C8, AVX, HEQ5 zwart, Skytee 2, GS Alt Az, SW mak127, AZ Goto

                      Commentaar


                        #12
                        Geweldig, wat een verhaal! Mooiere beschrijving van de Messiers in een verhaal heb ik nooit gezien. En Sirius B, twee heldere sterren naast elkaar, lachen!
                        En het is inderdaad geruststellend te lezen dat we hier met onze dobs ook nog heel wat kunnen zien.
                        Takahashi Mewlon 210, Altair Astro 152 refractor

                        Commentaar


                          #13
                          Wat een topic! La Palma stond al lang op mijn lijstje, maar dat is nog 13 maand wachten

                          ik denk dat ik toch maar eens ga kijken voor een extra reisje dit jaar...

                          Esprit 80ED f/5 Triplet, Esprit 120ED f/7 Triplet, 10” LX200 ACF f/10; 12" f/4 Sumerian; C11 EdgeHD - iOptron CEM60 - ASI 071 MC PRO

                          Commentaar


                            #14
                            Wat een verslag... Ik ben sprakeloos. En zeer gefeliciteerd met de MM !
                            Sumerian Optics 17,5" f4,1 Dobson, 10" f5 Alkaid & volgplatform / ES 80mm APO Triplet op SW AZ4 / Elfje (RIP) / Vixen SG 2,1x42 widefield bino / Bushnell Legend 8x42

                            Commentaar


                              #15
                              Geweldig wat je allemaal gezien hebt, Cloudbuster!
                              Ik hoop ook nog eens boven waar te nemen.
                              Was dat zijweggetje waarop je waargenomen hebt 5 minuten rijden vanaf de slagboom met die man?
                              En dan in westelijke richting neem ik aan.
                              Ik heb ook een plekje gezien op het pad van Mirador de los Andenes naar de Roque, in WZW richting.

                              Commentaar

                              Werken...
                              X