Aankondiging

Samenvouwen
Nog geen aankondiging momenteel

Jupiter vannacht, 14 mei

Samenvouwen
X
  • Filter
  • Tijd
  • Toon
Alles wissen
nieuwe berichten

    Jupiter vannacht, 14 mei

    Vannacht om kwart over 2 kwam Jupiter in het vizier, op een hoogte van slechts 14 graden. De seeing was redelijk goed, ik had al dubbelsterren van 0,7" goed kunnen scheiden, maar zo laag was het toch of je door een aquarium zat te kijken naar een blauw/rode bal. Maar dan had ik nog een paar wondermiddelen in de tas, een ADC , en een binoviewer. En dat maakte alle verschil, met de ADC verdwenen de dikke blauwe en rode randen als sneeuw voor de zon, en de binoviwer maakte het onrustige beeld ineens veel scherper. Ik kon bij een vergroting van ruim 200x een mooi beeld krijgen. Er ging net een maantje van de planeet af, ik denk Io, duidelijk waren al die maantjes van verschillende grootte.
    Maar wat mij heel erg opviel waren de felle kleuren. De NEB was roodbruin, heel vlekkerig en onregelmatig, de SEB was erg dun en grijs, wat ribbelig. Maar de ruimte er tussen was echt citroengeel, en zo heb ik het niet eerder gezien, zeer opvallend. De zuidelijke pool was grijsblauw, streperig, en de noordelijke pool was lichtgrijs.
    Ik heb geprobeerd het in een schetsje weer te geven, het lijkt me zeker de moeite waard om Jupiter eens op te zoeken.
    Bedankt voor het kijken.

    Klik op de afbeelding voor een grotere versie naam: Jupiter 3  14-5-2019 001 compr.jpg views: 78 grootte: 11,2 KB id: 1416421
    Last bewerkt door skyfan; 15-05-19, 11:26.
    Takahashi Mewlon 210, Kson 1026ED apo

    #2
    Super! Als de seeing, door de lage stand, niet wil meewerken, kunnen we nog altijd van de kleuren genieten
    Libra 4x22, Lunt LS35THa B400 (Anorexia), Eden XP 8x42 (Salsa), Omegon Argus 16x70 (Maxima), WO Zenithstar 80 FD (Natacha), Sumerian Alkaid 30 cm (Bertha), OOUK 30 cm Dobson (Irma)

    Commentaar


      #3
      Leuke waarneming en mooi dat je ondanks die lage stand toch nog zoveel eruit weet te halen!
      Dat was inderdaad Io die tevoorschijn kwam. Rond 00:18 uur UT oftewel 02:18 uur zomertijd.

      Die Mewlon blijft verbazen. Wat ik drie uur voor je Jupiterwaarneming zeer fraai vond was de combinatie van jouw 210mm Mewlon en de Vixen 42mm LVW. Dat is een zeer goede! M39 nog geheel in beeld en sterren puntjes tot op de rand. Prachtig!

      Commentaar


        #4
        Gaaf dat je dit verschijnsel / deze verkleuring van de Equatoriale zone hebt vastgelegd.

        De eerste tekenen hiervan schijnen al in 2018 zichtbaar moeten zijn geweest, aldus een artikel in Sky & Telescope.
        Andere geruchtmakende verschijningen waren in 1792, 1839, 1869-1873, 1920, 1961-1965, aldus hetzelfde artikel. Het lijkt te gaan om het verdwijnen van de witte hoge ammoniak wolken, zodat de donkerder onderlaag in meerdere of mindere mate zichtbaar wordt. Volgens het artikel vindt dit verschijnsel om de 6 7 jaar plaats, maar uiteraard niet elke keer met dezelfde intensiteit. Opvallend vind ik wel het geringe aantal amateur-meldingen daarover. Wel kan ik mij het verdwijnen en de terugkeer van n van de banden herinneren.

        De zestiger jaren waren nog voor mijn amateur-tijd, maar wellicht is jou iets opgevallen uit die periode?? (misschien in oude aantekeningen?)
        Schiedam: Evostar APO 120ED, Vixen ED102 (upgraded by FirstLight), UK OMC140 Maksutov op GPDX, Skywatcher Maksutov 102 (g&g) op Alt/Az. Jena 10X50, Gucky. In het heelal aan het speuren sinds 1970.

        Sterrenwacht Rijswijk : 130mm Astro-Physics Starfire op NEQ6, C8 op NEQ6, 14 inch Meade Schmidt Cassegrain op EQ8, Lunt.

        Commentaar


          #5
          Oh, dat is interessant. Ik zat als chemicus al een zwavelhoudende verbindingen te denken, die zullen wel onder die ammoniakwolken zitten. Het was heel opvallend, maar Jupiter staat natuurlijk heel laag, en komt pas rond 3 uur in het zuiden, dus ik kan me voorstellen dat er nog niet veel amateurs dit jaar naar Jupiter hebben gekeken. En een ADC is natuurlijk wel haast een must nu.
          In de vijftiger/zestiger jaren keek ik nog niet naar Jupiter, eigenlijk alleen naar veranderlijke sterren. Dus dat zou ik ook niet zo gauw weten. Ik zal eens op het web rondkijken.

          Aanvulling: ik lees net dat onder de ammoniaklaag een wolkenlaag zit waarin zwavelwaterstof met ammonia heeft gereageerd tot NH4SH, dat zal die gele kleur geven. Hoe meer zwavel, hoe geler. De bovenlaag van ammoniak is kennelijk dunner geworden.

          En ik ben de eerste niet, in 1869 was het ook een item: http://adsabs.harvard.edu/full/1920MNRAS..80..467W

          Hier nog wat interessante informatie: http://planetaryweather.blogspot.com...l-stripes.html
          Takahashi Mewlon 210, Kson 1026ED apo

          Commentaar


            #6
            Uit de bovengenoemde studie uit 1920 blijkt dat het verschijnen van de kleur in de EZ in de 19e eeuw om de 11,95 jr plaatsvond, als Jupiter in zijn aphelium zat. Ik weet even niet of dat nu het geval is. Ze concluderen dat het niets met de zonnecyclus te maken heeft. De verkleuring kan dan tot 3 jaar duren.
            Op het duitse astroforum staat een melding van een amateur die 16 februari de EZ bruin gekleurd zag. Verder heeft daar ook nog niemand hierover gerapporteerd.
            Onze Spaanse medewerker (kom er maar in wvreeven ) heeft Jupiter veel hoger staan, dus die zit in het voordeel.
            Takahashi Mewlon 210, Kson 1026ED apo

            Commentaar


              #7
              Jupiter gaat op 20 januari 2023 door het perihelium. Dat is over minder dan 4 jaar dus gezien een omlooptijd van bijna 12 jaar staat hij nu niet in de buurt van het aphelium.

              Enne ik ben eigenlijk niet zon enorme planetenfan hoor. Ik besteed mijn tijd liever aan zwakke vlekjes.
              50 cm Van Gastel dob - 30 cm Van Gastel dob - 15 cm zelfbouw Newton - ASI1600MM-C met een Esprit 80 ED op een SW HEQ5-Pro, ASI1600MM-C met een 8" RC op een EQ6-R

              Commentaar

              Werken...
              X