Aankondiging

Samenvouwen
Nog geen aankondiging momenteel

Een bak vol knikkers

Samenvouwen
X
 
  • Filter
  • Tijd
  • Toon
Alles wissen
nieuwe berichten

    Een bak vol knikkers

    Laatst zag ik een interessante documentaire op televisie op discovery over het heelal, tijdreizen en wormgaten. Nu dacht ik bij mezelf hoe zou ik het heelal kunnen visualiseren voor mijzelf? Ik heb er even over nagedacht en de volgende theorie bedacht;
    Stel je het heelal eens voor als een grote bak vol met knikkers. Elke knikker bestaat dan uit een sterrenstelsel. Dus in het midden van zoín onzichtbare energiebol of krachtveld bevind zich een sterrenstelsel. De ballen staan niet stil maar bewegen zich van elkaar als moleculen of atomen bovendien draaien ze ook erg snel rond hun as. Als twee van die ballen elkaar dicht genoeg naderen of raken dan zou er een wormgat kunnen ontstaan. Een verbinding van het ene sterrenstelsel naar het andere. Maar je zou ook via de bollen mee kunnen liften naar een ander sterrenstelsel zonder dat je daarvoor veel energie nodig zou hebben, je stapt gewoon over van bol naar bol. De enige reisafstand die je dan hoeft af te leggen is van je planeet naar de bolrand en van een bolrand naar een planeet.
    12" Lightbridge truss dob with ArgoNavis dsc
    6" Meade LXD55 SN
    GSO 80 Refractor
    Bresser 10x50 Bino
    Celestron Firstscope IYA2009

    [url]http://www.thedeepsky.nl[/url]

    #2
    Re: Een bak vol knikkers

    Stel je het heelal eens voor als een grote bak vol met knikkers. Elke knikker bestaat dan uit een sterrenstelsel.


    Hallo,

    Die knikker gedachten heb ik ook vaak.
    En als je eens elke knikker ziet als een apart heeleal, hoe nietig is de mens dan.


    Gr.
    stellarvue 80 ED
    skywatcher 100ED
    8" Dobje
    2x Philips spc900NC
    dsi proII

    Commentaar


      #3
      Als twee van die ballen elkaar dicht genoeg naderen of raken dan zou er een wormgat kunnen ontstaan. Een verbinding van het ene sterrenstelsel naar het andere. Maar je zou ook via de bollen mee kunnen liften naar een ander sterrenstelsel zonder dat je daarvoor veel energie nodig zou hebben, je stapt gewoon over van bol naar bol. De enige reisafstand die je dan hoeft af te leggen is van je planeet naar de bolrand en van een bolrand naar een planeet.
      Hoe is dit dan mogelijk volgens jou? Ontstaat er door de hoge snelheid, dichtheid of energie een wormgat?

      Lijkt me niet echt mogelijk. Energie en massa zou dan ook verdwijnen via het wormgat en dan zouden wij hier op aarde, tijdens observaties, toch moeten merken dat er energie en massa verdwijnt uit deze stelsels?
      Vuja De': the strange feeling you get that nothing has happened before.
      http://www.everyoneweb.com/demelzaramakers/

      Commentaar


        #4
        Sterrenstelsels als hele systemen bewegen zich praktisch alleen onder invloed van hun onderlinge (en hun eigen) zwaartekracht: dit is tenminste wat we lijken te zien als we ze bestuderen. De afstanden tussen sterrenstelsels zijn ook niet gebonden aan beperkingen zoals je tegenkomt in het knikkermodel: daarin kunnen de afstanden tussen buursterrenstelsels immers (gemiddeld) niet kleiner worden dan een knikkerdiameter. En dat is niet het geval.

        Je puntje over het reizen van planeet naar knikkerrand en verder naar andere planeet volg ik trouwens niet. Hoezo zou dat handiger, sneller of zuiniger zijn dan gewoon direct van ene naar andere planeet (volgens handig gekozen banen dan)?
        The scientific theory I like best is that the rings of Saturn are composed entirely of lost airline luggage. ~ Mark Russell

        A MacBook user!

        Commentaar


          #5
          Zo is er nog wel wat ruimte voor wat 'theorieŽn':

          - Stel dat als mijn buurman zijn rechter arm 40.000.001 m lang is en hij een beetje engelse ziekte heeft en z'n arm helemaal naar rechts uitstrekt, dan kan hij zo ook z'n linker oor aanraken.

          - Als de UFO's door wormgaten vliegen, zullen ze aan de andere kant wel voor hun CO2 uitstoot compenseren.

          Je kunt wel een model bedenken om de werkelijkheid proberen te reduceren naar behapbare onderdelen, maar omdat iemand een model bedacht heeft, hoeft de werkelijkheid zich daar nog niet naar te gedragen.

          En een beetje theorie bevat zelden de woorden 'stel' of 'als'.

          Groeten, Marc
          Informatie uit energie in focus & cosmic debris in flatfields.

          Commentaar


            #6
            Re: Een bak vol knikkers

            Origineel geplaatst door eskimo
            Die knikker gedachten heb ik ook vaak.
            En als je eens elke knikker ziet als een apart heeleal, hoe nietig is de mens dan.
            Ik zie dit ook vaker zo.. Ik neem aan dat iedereen wel de film " Men in Black" heeft gezien.. Kunnen jullie dit einde nog herrineren?

            Dit heeft mijn kijk op het heelal erg verandert (toen was ik er ook nog niet zo intensief mee bezig)

            Edit: bijbehorend filmpje klik hier
            "Have you ever tried to imagine how huge the universe is? I've tried it many times.."

            Commentaar


              #7
              Even een vraagje waar ik waarschijnlijk het antwoord al op weet:

              Waar eindigt het?

              Blijft het oneindig? maar dat kan weer niet.. overal moet toch een eind aan komen?
              "Messier Vrienden Club Berlicum"
              **Bresser Skylux 70/700**
              **Hard sparende voor een tweede scope**

              Commentaar


                #8
                Als het nergens eindigt moet het ook nergens begonnen zijn...en dat is juist het gekke! Ze hebben het altijd over "hoe het heelal begon". Maar ondertussen wordt wel verwacht dat het oneindig blijft.
                Dat klopt gewoon niet met elkaar, vind ik.

                Commentaar


                  #9
                  Ik denk dat het voor de menselijke hersenen teveel gevraagd is dat te kunnen bevatten..

                  Als ik erover nadenk heb ik echt zo'n gevoel van: het kan niet dat het oneindig moet zijn, maar het is het wel.. Maar ik kan het gewoon niet bevatten.. Echt een heel raar gevoel :P
                  "Messier Vrienden Club Berlicum"
                  **Bresser Skylux 70/700**
                  **Hard sparende voor een tweede scope**

                  Commentaar


                    #10
                    Origineel geplaatst door capella
                    Als het nergens eindigt moet het ook nergens begonnen zijn...en dat is juist het gekke! Ze hebben het altijd over "hoe het heelal begon". Maar ondertussen wordt wel verwacht dat het oneindig blijft.
                    Dat klopt gewoon niet met elkaar, vind ik.
                    Het heelal kan wel degelijk tegelijkertijd eindig maar ook oneindig zijn. Zie ook dit topic: Vorm van het heelal.
                    Vuja De': the strange feeling you get that nothing has happened before.
                    http://www.everyoneweb.com/demelzaramakers/

                    Commentaar


                      #11
                      Het is ook altijd heel complex om over het volgende na te denken:

                      Als het heelal een 'einde' heeft wat zit er dan achter het einde?

                      Ik heb het altijd zo geleerd het heelal te zien als een ballon. Teken hier een aantal stippen op en blaas de ballon op, zie de expansie. Druk met 2 vingers op de buitenkant en druk de binnenkanten tegen elkaar aan, zo zie ik een wormgat.

                      Maar? Wat zit er dan weer buiten die ballon. Ik denk geen ruimte/tijd of meerdere universa.

                      Als ik het dan mezelf voorstel dat er meerdere universa zijn en je hebt een bakje vol met knikkers, hoeveel knikkers heb je dan uiteindelijk. Hoe groot is de 'ruimte' waarin je al die knikkers bewaart, heeft dit ook weer een einde?

                      Het blijft een gevoelig onderwerp juist omdat je er alleen maar over kunt filosoferen.

                      I just can't wrap my brains around it
                      "Have you ever tried to imagine how huge the universe is? I've tried it many times.."

                      Commentaar


                        #12
                        Het heelal dijdt uit, maar wŠŠrin?
                        - Sidus Ludoviciana -

                        Commentaar


                          #13
                          De zwakte van zwaartekracht!!

                          Er zijn verschillende krachten die we kennen in de natuur die wij op een bepaald niveau herkennen.
                          En dan heb je zwaartekracht,die heel anders lijkt te zijn.
                          Maar zwaartekracht blijkt de zwakste te zijn in tegestelling tot de andere krachten.
                          Nou kun je om je heen kijken en zeggen zwaartekracht lijkt niet zwak,
                          maar als je er bij nadenkt:je hebt de hele aarde die aan je trekt
                          en toch kun je dingen op pakken.
                          zwaartekracht lijkt niet zwak in het allerdaagse leven,
                          hij is verantwoordelijk voor het geen wat onze benen op de grond houd.
                          De aarde draait om de zon enz,
                          maar eigenlijk is zwaartekracht heel zwak in vergeleken met de andere krachten.
                          Dit is makkelijk te accepteren als je een gewone magneet pakt en dat tegen een metalen pincet aanhoud,we weten allemaal dat je dan deze pincet oppakt.
                          En dat bewijst het verschil tussen zwaartekracht en magnetische kracht.
                          Het blijkt nu dat er verschillende nieuwe ideeen zijn om de zwakte van zwaartekracht te verklaren,als we extra dimensies hebben.

                          Toen de M theorie opdook vroegen we ons af of dat misschien het antwoord bied.
                          Kan zwaartekracht misschien lekken van ons universum in de lege ruimte
                          van de 11e dimensie.
                          Zwaarte kracht lijkt zwak te zijn ondanks dat het net zo fundameteel is als alle andere krachten,omdat het zn kracht verspreid in al die andere dimesies die je niet kan zien.
                          Er is geprobeerd te berekenen hoe zwaartekracht dan kan lekken van ons membraam universum in de lege ruimte,maar dat wou maar niet lukken.
                          Toen werd er veronderstelt dat er een theorie was over een ander membraam in de 11e dimensie.
                          Toen kwam er een hele rare gedachte:wat als zwaartekracht nou niet van ons universum weg lekte maar juist er naar toe.
                          Wat als het van dat andere universum kwam.
                          In dat membraam of braam zou zwaartekracht net zo sterk zijn als al die andere krachten,maar tegen de tijd dat het ons bereikt zou het alleen nog een dun signaal zijn.
                          Nu de berekeningen herberekend werden paste alles precies.

                          Stel je die 2 membramen eens voor,stel er is er een waarin wij zijn
                          en in die andere wat anders,maar niet de deeltjes waar hier alles uit bestaat en niet het spul wat wij verstaan onder krachten.
                          Als wij ergens anders in die extra dimensie zouden leven,zouden we de zwaarte kracht zien als erg zwak,want het besteed zn tijd meerendeels in het andere membraam.
                          We zien alleen de staart van de zwaartekracht.
                          De zwakte van zwaartekracht kon eindelijk worden uitgelegd,
                          maar alleen als we het idee introduceren van een paralel universum.
                          Dit idee opende de pandora's box,en plotseling theoretischi van over de hele wereld stortte zich in de 11e dimensie om eeuwen oude problemen op te lossen,en elke keer was er de perfecte verklaring, en dat was een ander parallel universum.
                          Overal waar ze keken vonden ze er meer en meer,van uit elke hoek van de 11e dimensie kwamen paralelle universum's opduiken.

                          Commentaar


                            #14
                            De M-theorie is een mooi voorbeeld van iets dat de reikwijdte van mijn fantasie test. Ik ben nog niet zo ver. Er wordt veel gesteld, en er is weinig praktisch toetsbaar. Ik vermoed dat het moedige stappen zijn naar een unificatie theorie, maar nog steeds niet meer dan dat. Het geeft ook geen antwoord op de vraag hoe het komt dat de reikwijdte van de ene string/membraan zo klein en de andere zo groot is. Als dit model zo solide zou worden dat we het als natuurwet zouden beschouwen, dan hebben we de horizon om vragen over te stellen weer wat naar achteren gelegd. Maar we zouden niet ophouden met het stellen van vragen.

                            Termen als 'parallele heelallen/universa' stuiten bij mij op weerstand. Misschien wel flauw taalkundig, maar het woord zegt het al: heel-al. (Probeer ook eens het 'multiversum', of nog mooier: 'multiversa'.)
                            Als je zonodig membranen wilt hanteren om zaken te scheiden, dan stel je feitelijk vast dat het heelal nog meer omvat, maar dat er delen zijn waar je nog minder over kunt zeggen. Of wil je ook beweren dat het 'heelal' achter het membraan ook nog een andere oorsprong van ontstaan heeft?

                            De huidige theoretische zoektocht is tot nog niet toetsbaar. En ook zijn er problemen te vinden. De theoretici doen hun best die dan met nieuwe aannames en wiskunde tot iets passends te vullen. In dat opzicht bestaan er wellicht overeenkomsten tussen de huidige zoektocht en de evolutie van het geocentrische model. In het geocentrisch model moesten epicirkels ingevoerd worden om de retrograde bewegingen van planeten te begrijpen.

                            Maar dat is niet erg. Dat is wetenschap bedrijven. Een model zoeken om tot een beter inzicht van de werkelijkheid te komen, en als we een nieuw, beter model hebben, dan trappen we het oude overboord.
                            Informatie uit energie in focus & cosmic debris in flatfields.

                            Commentaar


                              #15
                              Exact de M Theorie is ook maar een voorbeeld gokje eigenlijk wat er VOOR de "big bang" was .
                              We accepteren namelijk niet dat de oerknal of hoe je het ook wilt noemen
                              het begin was,zelfs niet het begin van de tijd,er was namelijk wel tijd voor de oerknal.
                              Elke theorie is gebaseerd op een theorie van een voorganger die zn theorie baseert op een aantal waarnemingen.

                              Commentaar

                              Werken...
                              X