Aankondiging

Samenvouwen
Nog geen aankondiging momenteel

Beginnersvragen kosmologie

Samenvouwen
Dit is een vastgezet onderwerp
X
X
 
  • Filter
  • Tijd
  • Toon
Alles wissen
nieuwe berichten

    Zwarte gaten

    Ik heb ook een aantal vragen....

    Ik heb geen studie gevolgd hoger dan MBO/HBO...

    De eerste ten aanzien van zwarte gaten.

    Is het niet zo dat wij een zwart gat niet kunnen zien omdat we niet terug in de tijd kunnen kijken? Aangezien tijd stilstaat op de event horizon. Want er komt wel degelijk materie weer uit de zwarte gaten. Soms miljoenen lichtjaren ver. Gamma straling.

    Als er niets sneel kan als het licht, hoe kan de Big Bang dan voor een expansie gezorgd hebben die wel die snelheid overtreft?

    Is de Big Bang niet meer dan de explosie van een gigantisch zwart gat? En betekent dit dan dat ons universum een groot perpetium mobile is?

    Kan de zwarte energie geen antimaterie zijn die zich heeft omgevord tot een nonreactief materiaal waarin ons universum 'zwemt'?

    Ik weet niet of ik dit zo goed heb geformuleerd, maar dit, en nog veel meer houdt me wel enorm bezig, en maakt me nieuwsgierig.
    Mijn verontschuldigingen als ik alle vragen in een aparte vraag hier had moeten plaatsen.

    Commentaar


      Ik zal je vragen proberen een voor een te beantwoorden.

      1) nee. We kunnen wel degelijk terug in de tijd kijken. Zo staat de maan ongeveer op 400.000km van ons vandaan. Het licht gaat met 300.000km/s dus als we naar de maan kijken, zien we de maan van 400.000km/300.000km/s=1.3s oud. Dit is ook met de Apollomissies bevestigd. Op die manier kan je van alles dat licht uitstraalt min of meer de afstand bepalen. Alleen straalt een zwart gat geen licht uit. Immers daarom was het juist een zwart gat.

      2) de restrictie dat niets sneller kan gaan dan de lichtsnelheid geldt voor alles in het heelal maar niet het heelal zelf.

      3) een perpertuum mobile kan niet bestaan. Is vanuit thermodynamisch oogpunt onmogelijk. Immers in een systeem (heelal) neemt de entropie (wanorde) alleen maar toe. Op de oudste foto's van ons heelal zien we een zeer gelijkmatig heelal. Dit neemt dus alleen toe. Maar als de big bang een ontploffing van een zwart gat is, moet iets die kosmologische pijl omdraaien om weer terug te komen op iets dat regelmatig is. Ik heb geen redenen om dat bij een zwart gat te veronderstellen.

      4) zeer onwaarschijnlijk. Laten we aannemen dat op onze vrijwel alle elementaire deeltjes aanwezig zijn. Dan zou, als jouw idee waar is, een regelmatige annihilatie moeten plaatsvinden van deeltjes. Dit zou je kunnen zien als voortdurende gammaflitsjes. Echter, dit zien we niet dus klopt je theorie niet.
      Last bewerkt door Statler; 14-01-15, 23:20.

      Commentaar


        Ik heb een vraag over onze zon die in een baan om het centrum van het melkwegstelsel beweegt.

        Ik lees overal dat onze zon zich nu in de Orion arm bevindt, en dat we over miljoenen jaren weer in een andere spiraalarm zitten. Nu mijn vraag, beweegt de zon zoveel sneller om het centrum dan de Orion arm doet waarin we ons nu bevinden? De Orion arm (met al zijn sterren) zal toch ook om het centrum heen bewegen met een bepaalde snelheid, ik zou het dan logisch vinden dat de zon met dezelfde snelheid om het centrum snelt en wij zodoende in de Orion arm blijven.

        En als de zon dan sneller beweegt dan de sterren in de orion arm (of een andere spiraal arm), wat houdt die spiraalarmen dan bij elkaar? Waarom bewegen die sterren allemaal wel met dezelfde snelheid?

        Ik ben erg benieuwd.
        Last bewerkt door Stephan1991; 15-01-15, 23:27.
        Celestron Powerseeker 114mm EQ F=900mm
        20mm, 9mm, 6mm en 4mm oculairs

        Commentaar


          En spiraalarm is geen vast ding, maar een soort dichtheidsgolf. Op de plek van de spiraalarm wordt gas samengedrukt waardoor er meer sterren ontstaan, en de spiraalarm zie je omdat die sterren, met name de zwaardere, het omringende gas op laten lichten. Dat lichtende gas straalt in H-alfa, het zijn al die lichtende nevels die de astrofotografen zo mooi kunnen fotograferen.

          de sterren, en de gaswolken trouwens ook, bewegen gewoon om het centrum van de melkweg heen. Die snelheden veranderen maar heel weinig als de dichtheidsgolf langskomt.

          Wat er dus gebeurt is dat een gaswolk wordt samengedrukt door de dichtheidsgolf. Er ontstaan sterren. De hele zware ontploffen al terwijl de dichtheidsgolf nog langskomt. De lichtere houden het langer vol, en die hebben de baan die de gaswolk eerst had. Op een gegeven moment is de dichtheidsgolf voorbij en dan zit je als ster tussen twee spiraalarmen in. Tot de volgende dichtheidsgolf langskomt.
          What where the skies like when you were young?

          Commentaar


            Aha oke, dat maakt het iets duidelijker denk ik. Ik zat met het idee in mijn hoofd dat de spiraalarmen uit grote concentraties sterren bestaan, het zijn dus meer gaswolken die deze armen zichtbaar maken. Tussen de spiraalarmen bevinden zich dus ook grote concentraties sterren die minder opvallen?
            Celestron Powerseeker 114mm EQ F=900mm
            20mm, 9mm, 6mm en 4mm oculairs

            Commentaar


              Bedenk dat de Orion arm (met onze oude zon erin) maar een 'kleine' spiraalarm is - die tussen twee grote zit (de Sagittariusarm en de Perseusarm).

              Je kunt ons melkwegstelsel beter als een schijf zien waarop dichtheidsgolven zich bewegen (zie de reactie van svdwal hierboven). De jonge (en dus heldere) sterren vooral in de gebieden waar zich sterren kunnen vormen: in de dichtheidsgolf dus (hoge dichtheid + instabiliteit => stervorming).
              Daarom valt die dichtheidsgolf (=spiralen) zo op ...

              Oude sterren zitten vooral in de halo en de bulge (geen nederlandse term voor ... dit is de bolvormige verdeling van sterren in het centrum).
              Sterren van 'middelbare leeftijd', zoals de zon, hebben veel minder een vaste woon- of verblijfplaats.

              Zie ook: http://abyss.uoregon.edu/~js/ast122/lectures/lec26.html

              Commentaar


                Origineel geplaatst door Eelco Bekijk bericht
                Bedenk dat de Orion arm (met onze oude zon erin) maar een 'kleine' spiraalarm is - die tussen twee grote zit (de Sagittariusarm en de Perseusarm).

                Je kunt ons melkwegstelsel beter als een schijf zien waarop dichtheidsgolven zich bewegen (zie de reactie van svdwal hierboven). De jonge (en dus heldere) sterren vooral in de gebieden waar zich sterren kunnen vormen: in de dichtheidsgolf dus (hoge dichtheid + instabiliteit => stervorming).
                Daarom valt die dichtheidsgolf (=spiralen) zo op ...

                Oude sterren zitten vooral in de halo en de bulge (geen nederlandse term voor ... dit is de bolvormige verdeling van sterren in het centrum).
                Sterren van 'middelbare leeftijd', zoals de zon, hebben veel minder een vaste woon- of verblijfplaats.

                Zie ook: http://abyss.uoregon.edu/~js/ast122/lectures/lec26.html
                Dankjewel voor het antwoorden. Het is me al een stuk duidelijker.
                Celestron Powerseeker 114mm EQ F=900mm
                20mm, 9mm, 6mm en 4mm oculairs

                Commentaar


                  Hoi heren en dames,

                  Ik weet van mijzelf niet veel van natuurkunde of scheikunde af, ben er tenslotte te weinig in aanraking mee geweest.
                  Echter heb ik wel een theorie of hypothese als ik het goed zeg.

                  Als ik het goed begrijp is de big bang de gebeurtenis die ons universum heeft gecreŽerd met de melkweg en andere sterrenstelsels, en waar wij zo genieten om naar te kijken.

                  In mijn hypothese en theorie is dat ten tijde van de big bang er niets was, er dus ook geen zwaartekracht of massa was en enkel uit zwarte materie. Dan zou ik denken dat de big bang zich als een bol zou expanderen door de ruimte die overal gelijk/symetrisch is met de zelfde materie. En dan zou dit betekenen dat er ergens een sterrenstelsel is met een zonnestelsel is zoals de onze.

                  Maar als de big bang niet symetrisch zou zijn dan moet iets invloed hebben gehad op het expanderen van het heelal. Zoals een multiversum om ons heelal heen die zwaartekracht druk gaf op de big bang.

                  Klinkt dit logisch?

                  Alvast bedank,

                  Mvg James

                  Commentaar


                    Nee. Om te beginnen, de Big Bang creerde ook ruimte en tijd, in die theorie expandeert het heelal niet ergens in. En er is ook geen enkele reden om te verwachten dat er ergens een kopie van ons melkwegstelsel zou moeten zijn als er een bepaalde symmetrie is. Er is wel een hypothese dat als het heelal groot genoeg is er te weinig unieke quantumtoestanden zijn om elk plekje van het heelal uniek te laten zijn.

                    dat andere heelallen dat van ons zouden raken is iets waarnaar gezocht wordt in de verdeling van de komsische achtergrondstraling.
                    What where the skies like when you were young?

                    Commentaar


                      Dank je wel!

                      Commentaar


                        Ik loop al lang met deze theoretische vraag. Als we niet richting de B.Bang kijken, hoever kunnen we dan de tegengestelde kant opkijken? Als dat ook een aantal miljarden lichtjaren is, dan zou de B.Bang eerder moeten hebben plaats gevonden. Ik neem namelijk niet aan dat wij precies op het randje wonen.

                        Groet Jaap

                        Commentaar


                          Er is geen "rand". De "big bang" is niet een explosie ergens in de ruimte, het is een uitzetten van de ruimte zelf. Overal.

                          Vůůr de big bang kan het heelal trouwens even goed oneindig groot zijn (en overal 'nog groter' na de big bang, net zoals een soort oneindig deeg dat zou gaan rijzen), maar zelfs als dat niet zou zijn is het vele malen groter dan het observeerbare universum.

                          We kijken dus naar alle kanten naar "het midden", net als iemand die zich nu zou bevinden op de verste melkwegstelsels die we kunnen waarnemen.
                          Alexis Cousein -- "Number Six is feeling unmutual today". Zelfgemaakte 400mm f/4.46 op Tom O. platform; 250mm f/4.8 Alkaid; Skywatcher 130mm f/5 reflector; 60mm Lunt.

                          Commentaar


                            Dank Sixela! Ik moet nog wel even over je antwoord nadenken.....(13 m. km moest natuurlijk lichtjaar zijn.)

                            Commentaar


                              Een van de betere artikels:
                              http://www.mso.anu.edu.au/~charley/p...DavisSciAm.pdf
                              Alexis Cousein -- "Number Six is feeling unmutual today". Zelfgemaakte 400mm f/4.46 op Tom O. platform; 250mm f/4.8 Alkaid; Skywatcher 130mm f/5 reflector; 60mm Lunt.

                              Commentaar

                              Werken...
                              X