Aankondiging

Samenvouwen
Nog geen aankondiging momenteel

Beginnersvragen kosmologie

Samenvouwen
Dit is een vastgezet onderwerp
X
X
 
  • Filter
  • Tijd
  • Toon
Alles wissen
nieuwe berichten

    Beginnersvragen kosmologie

    In navolging op dit topic bij deze een vervolg.


    Iedereen die beginnersvragen heeft m.b.t. de kosmologie, kan ze hier posten. Schaam je niet, en vraag maar raak. Er bestaan geen domme vragen, alleen domme antwoorden.

    Wat ik wel graag wil, is dat ook de antwoorden in een duidelijke taal gegeven worden, dus zo min mogelijk met vaktermen, tenzij de termen duidelijk uitgelegt worden.


    Dus: wil je iets vragen over de relativiteitstheorie, het ontstaan van het heelal, wat dan ook, aarzel niet en leef je uit!
    Vuja De': the strange feeling you get that nothing has happened before.
    http://www.everyoneweb.com/demelzaramakers/

    #2
    heb verschillende vragen over galaxy's (melkweg)

    hoe komt het dat sommige galaxy's mooie en verschillende kleuren hebben?

    heb enkel foto's gezien op dit forum en internet.

    hopelijk zie ik ze eens door een gigantische telescoop in Urania

    Sara
    kijk uit voor kastanjebolsters. ze zijn levensgevaarlijk !
    nog steeds gek op sterren en planeten !

    Commentaar


      #3
      Toevallig gaat de volgende (en laatste) "uitgelicht" over sterrenstelsels. Deze zal zondag of maandag geplaatst worden.

      In dit artikel kun je lezen hoe de Hubble telescoop foto's maakt. Misschien heb je hier wat aan. De meeste foto's maken gebruik van false color. De foto ziet er dan anders uit dan het stelsel in werkelijkheid is. Het menselijk oog kan maar een bepaald deel van het spectrum waarnemen. Infrarood zien wij bijvoorbeeld niet. Op deze foto's krijgen ze een kleurtje om ze zichtbaar te maken voor ons.
      Verder ligt het ook helemaal aan de chemische samenstelling van een stelsel wat voor kleur licht deze uitzend.
      Vuja De': the strange feeling you get that nothing has happened before.
      http://www.everyoneweb.com/demelzaramakers/

      Commentaar


        #4
        Uiteindelijk is het licht dat wij van een sterrenstelsel zien het licht van tientallen tot honderden miljarden sterren (of zelfs nog meer) gecombineerd. De kleur van een sterrenstelsel hangt dus in grote mate af van de kleur van de sterren erin.

        De kleur van een groep sterren wordt op zijn beurt weer bepaald door met name de leeftijd (en in mindere mate de chemische samenstelling) van de sterren. Een jonge sterhoop bevat veel zware en dus hete, heldere sterren die het licht van de groep domineren. We zien dus met name blauw (heet) licht van zo'n groep sterren afkomen. Naarmate de sterrengroep ouder wordt, 'sterven' de zware sterren als eerste (na een paar miljoen tot een paar honderd miljoen jaar) en blijven de lichtere sterren over. Deze sterren zijn zwakker en meer geel, oranje en rood van kleur. Een oudere groep sterren is dus ten eerste zwakker (want de helderste sterren zijn weg), maar ook roder van kleur (want de blauwe sterren zijn weg).

        In spiraalsterrenstelsels is er vaak veel gas te vinden in de spiraalarmen, en veel minder in het centrum (de 'bulge'). Het gevolg is dat in de spiraalarmen nog steeds veel nieuwe sterren ontstaan, terwijl dat in het centrum niet meer het geval is. De spiraalarmen bevatten dan dus veel jonge, blauwe sterren, de kern veel oude, rode sterren. Dit is bijvoorbeeld mooi te zien in onderstaande opname van M101 (hier gepikt en verkleind).



        Ten eerste is het kleurverschil tussen kern en spiraalarmen duidelijk te zien, maar daarnaast zie je duidelijk de donkere lijnen door de spiraalarmen lopen. Dat zijn stofwolken, waaruit nieuwe sterren kunnen ontstaan. Zie ook hoe deze wolken ontbreken in het centrum. De heldere 'klonten' in de spiraalarmen zijn jonge (open) sterhopen. Extreem veel jonge sterren zijn te vinden in zogenaamde starburst galaxies, doorgaans als gevolg van interacties ('botsingen') tussen verschillende sterrenstelsels. (Zie bijvoorbeeld Google image search voor mooie plaatjes).
        Only the true messiah denies his divinity

        Commentaar


          #5
          geluid bij supernova

          Als je de indrukwekkende foto`s of animaties van supernova`s ziet, verwacht ik dat daar een gigantische knal bij hoort. Ik heb daar alleen nog nooit iets over gelezen.
          Bresser 7 x 50
          Sky-Watcher Newton 200/1000mm EQ-5

          Commentaar


            #6
            Geluid heeft een medium nodig om zich voort te planten. In het heelal heerst een (bijna) vacuum, waardoor er geen knal te horen is.
            Vuja De': the strange feeling you get that nothing has happened before.
            http://www.everyoneweb.com/demelzaramakers/

            Commentaar


              #7
              Over dat bijna vacuum heb ik ook nog een vraag als dat mag: ik kan me van de natuurkundeproeven op school nog herinneren dat wanneer je een stolp hebt met daaronder een stuk lood en een eendenveer en je haalt de lucht onder de stolp weg en draait daarna de stolp om, dat dan beide voorwerpen met dezelfde snelheid naar beneden vallen onder invloed van de zwaartekracht van de aarde en omdat er geen luchtweerstand heerst in een vacuum omgeving.

              Nu is mijn vraag: hoe komt het dat de planeten en sterren gewoon blijven staan waar ze staan (als we de banen van planeten even buiten beschouwing laten), tenslotte hebben zowel planeten als sterren een eigen gewicht maar ze zweven wel rond in een bijna vacuum?
              Komt het omdat er geen zwaartekracht op die planeten en sterren werkt die ze naar beneden/opzij of welke kant dan ook op trekt?
              Bynostar SPN 130-900mm F7, Carl Zeiss Jena Deltrintum 8x30 bj'38, Bresser Corvette 10x50 bino, Bresser Astro 20x80 bino

              Commentaar


                #8
                Tuurlijk mag dat! Ieder object heeft massa, en wat massa heeft, heeft ook zwaartekracht. Door de snelheid van de planeten blijven ze netjes in een baan om hun ster en manen in een baan rond hun planeet. Hoe zwaarder een object is, hoe meer invloed het uitoefend op andere hemellichamen.
                In het heelal is geen boven of onder. Geen vloer of plafond met massa en zwaartekracht, waardoor een ster, planeet, maan of ander hemellichaam dus niet naar boven of beneden kan vallen. Wel valt een planeet richting ster, maar door de snelheid van het object zal het niet snel tot een botsing leiden.

                En tenzij er een ster dicht genoeg bij een andere ster in de buurt is, zal de ster niet een andere richting opgetrokken worden dan de richting waarin het al beweegt.


                Ik hoop dat het een beetje duidelijk is. Uitleggen is niet mijn sterkste kant.
                Vuja De': the strange feeling you get that nothing has happened before.
                http://www.everyoneweb.com/demelzaramakers/

                Commentaar


                  #9
                  Dankjewel Demelza voor je uitleg, het is me nu een stukje duidelijker geworden.
                  Bynostar SPN 130-900mm F7, Carl Zeiss Jena Deltrintum 8x30 bj'38, Bresser Corvette 10x50 bino, Bresser Astro 20x80 bino

                  Commentaar


                    #10
                    Kleine aanvulling op Demelza: Als je een planeet hebt met een bepaalde massa en afstand tto de ster, dan is daarmee ook de omloopstijd gegeven. Die omloopstijd is dan in feite al voorgeschreven.
                    Dit is geen undersign.

                    Commentaar


                      #11
                      *Bump*

                      Heb je nog (beginners)vragen m.b.t. de kosmologie, schroom niet ze te stellen!
                      Vuja De': the strange feeling you get that nothing has happened before.
                      http://www.everyoneweb.com/demelzaramakers/

                      Commentaar


                        #12
                        Goeiedag,
                        ik had wel 'ns gelezen dat zichtbare positie van een hemellichaam
                        kan zijn verbogen vanwege materie in de ruimte.

                        Onlangs zag ik video -over quasars, en meer-
                        waarin (na 4.10min) wordt gezegd
                        dat bij het observeren van quasars er een ongebruikelijk fenomeen
                        werd ontdekt: Gravitational lensing.
                        Nou vraag ik me af of er afbeeldingen bestaan die een vervormde
                        weergave geven van realiteit.
                        Vervormd, in zoverre dat het licht van een ver object
                        vanaf verschillende richtingen kan komen
                        of, dat vanwege krommingen van licht
                        er ook wel symmetrie wordt gezien wat gevolg is van gravitational lensing
                        of...

                        Zou het misschien nuttig kunnen zijn
                        om een telescoop als Hubble of zo
                        in een baan rond Mars te brengen
                        om juistere afbeeldingen te maken?

                        Of niet?

                        Bedoelde video: ('t begint met een wat opmerkelijk citaat)
                        Quasars 7.46min.

                        Commentaar


                          #13
                          Zware objecten, zoals zwarte gaten en complete stelsels kunnen er inderdaad voor zorgen dat licht wordt afgebogen. Ik heb hier wel een mooi plaatje gevonden van een gravitatielens, zie vooral de rechterkant van het plaatje. Deze is gemaakt met de Hubble.
                          http://www.spacetelescope.org/images/la ... c0705a.jpg

                          Hiet is nog een plaatje van 'hoe het werkt'.


                          Zoals je op het plaatje kan zien komt het licht van een quasar langs een zwaar object (in dit geval een melkwegstelsel) en wordt het licht ervan afgebogen. Dit komt bij ons op aarde aan, maar in plaats van 1 rechte lichtbundel zien we er 2, en lijkt het licht dus van 2 plaatsen aan de hemel te komen. Je ziet die ene quasar 2 keer (soms zelfs meer, of een uitgerekte Quasar op een cirkel, dat licht aan de positie van het zware object dat het licht afbuigt tussen de quasar en de aarde).

                          Maar kleine gravitatielenzen bestaan ook. Deze verschijnselen worden onder andere gebruikt om exoplaneten aan te tonen. Als een planeet om een andere ster tussen de gezichtslijn van de aarde naar die ster in komt, kan deze een heel klein gravitatielensje vormen. Dit zorgt dan voor een kleine versterking van het licht van de ster dat wij hier op aarde ontvangen.

                          Gravitatielenzen worden voorspeld door de Algemene Relativiteitstheorie van Einstein. Tijdens een zonsverduistering is inderdaad waargenomen dat onze zon licht van de sterren erachter afbuigt. Tijdens een verduistering kunnen we dat veel beter waarnemen, omdat de zon dan bedekt is. De zon trok in de korte tijd van de eclips voor sterren langs, die 'omhoog' leken te bewegen aan de hemel, ten gevolge van afbuiging van hun licht door de zon. Dit is een van de grote 'tests' geweest van de Algemene relativiteits theorie.


                          Waarom zou een telescoop in een baan om Mars volgens jou een beter zicht hebben? De afstand aarde-Mars is te verwaarlozen ten opzichte van de 'gelenste' objecten.
                          I (L) MY LB!

                          Jij bent gek Brazilliaanze hakkebar!

                          Commentaar


                            #14
                            Dag Sanne,
                            dank je voor je reaktie.
                            Hoe kon je zo snel zulke relevante afbeeldingen vinden,
                            en je tekst is ook nogal begrijpelijk...

                            Origineel geplaatst door Sanne
                            Waarom zou een telescoop in een baan om Mars volgens jou een beter zicht hebben? De afstand aarde-Mars is te verwaarlozen ten opzichte van de 'gelenste' objecten.
                            Ik vroeg me -al een tijdje- af,
                            dat als er een telescoop als Hubble in baan rond Mars wordt gebracht,
                            en afbeeldingen worden vergeleken met die rond Aarde,
                            of er dan een beter inzicht kan worden verkregen van het heelal.

                            Commentaar


                              #15
                              Daar hoef je geen telescoop in een baan om mars te hebben. Je neemt gewoon vandaag een foto met bijv. Hubble en over een half jaar neem je nog een foto van hetzelfde object en die 2 ga je vergelijken. We zijn immers nu aan de andere kant van de zon, dus hetzelfde verschil zou moeten optreden.
                              Swingen op Buena Vista Social Club

                              Commentaar

                              Werken...
                              X