Aankondiging

Samenvouwen
Nog geen aankondiging momenteel

Bewustzijn bepaalt realiteit?

Samenvouwen
Dit onderwerp is gesloten.
X
X
 
  • Filter
  • Tijd
  • Toon
Alles wissen
nieuwe berichten

    Bewustzijn bepaalt realiteit?

    Ok, dit is een nogal zweverige tekst die afkomstig is van een al even zweverige site. Hoewel ik meestal niet zo hou van dat gezweef, vind ik onderstaande stuk toch wel interessant. Ik zeg niet dat ik het geloof, maar ik vind het wel interessant. Het sluit toch wel een beetje aan bij enkele van mijn posts in het onderwerp "Black Light". Ik denk dat vooral socrates dit interessant zal vinden en ik ben benieuwd wat ~Henk~ ervan vindt:

    --------------------------

    Een mysterieus fenomeen in de kwantumwereld, lijkt erop te duiden dat hetgeen wij waarnemen vorm krijgt op het moment dat wij ervan bewust worden. Het is zelfs zo, dat hetgeen wij weten invloed heeft op wat zich manifesteert. Deeltjes als fotonen of elektronen blijken trillingen te zijn, tot er waargenomen wordt; op dat moment stort de trilling in tot een deeltje.

    Men is tot deze ontdekking gekomen toen de Engelse wetenschapper Thomas Young in 1805 poogde vast te stellen of licht uit een golfvorm bestaat of uit deeltjes.

    Hiertoe nam hij een plaat met twee sleuven met daarachter een projectiescherm. Voor de plaat wordt een lichtkanon opgesteld die op de spleten schijnt. Zoals we op onderstaande afbeelding kunnen zien, zien we wat er gebeurt als er golven door de sleuven zouden gaan:

    De golven zouden nadat ze door de spleten zijn gegaan met elkaar interfereren. Op het punt dat de top van een golf een dal van een andere golf kruist, heffen ze elkaar op. Op die manier ontstaat er een band van verticale lijnen.

    Als er vaste deeltjes op een willekeurige plek tegen de plaat worden geschoten, zullen er ook deeltjes door de spleten gaan. Deze deeltjes vliegen in een rechte lijn en kunnen niet met elkaar interfereren. De plek waar een deeltje op de plaat met de spleten terecht komt, is louter toeval. Daarom zou er het volgende patroon op het projectiescherm ontstaan:

    Wat bleek? Er ontstond een interferentiepatroon op het projectorscherm. Dus nam Thomas Young aan dat licht een golfvorm - een trilling - moest zijn. Het werd dan ook tot begin 20e eeuw aangenomen dat licht een golf was. Later werd ontdekt dat licht uit fotonen bestaat, vaste deeltjes.

    Met gevorderde technologie, wist in 1961 Claus Jonsson van de Universiteit van Tubingen het experiment met elektronen uit te voeren. Wat bleek? Er ontstond ook een interferentiepatroon met elektronen, terwijl elektronen vaste deeltjes - materie - zijn! "Dit kan niet", dachten wetenschappers, en men nam aan dat de elektronen onderling met elkaar botsten en zo alsnog een interferentiepatroon vormden. Totdat de technologie toestond elektronen één voor één af te vuren, dit was in 1974,

    Materiedeeltje bevindt zich op alle posities tegelijkertijd

    In 1974 wist een team wetenschappers geleid door Pier Giorgio Merli aan de Unversiteit van Milan elektronen één voor één af te schieten. Het lukte hen één elektron per schot af te vuren, zodat het zeker was dat elektronen niet met elkaar interfereerden. Wat bleek? De elektronen veroorzaakten nog steeds interferentiepatroon, alsof het een golf was! Dit moest inhouden, dan een elektron door beide spleten tegelijkertijd gegaan moest zijn, om met zichzelf te interfereren! Inderdaad, de elektron bleek zich in superpositie te bevinden, oftewel, moest zich op alle plaatsen tegelijkertijd bevinden. Ook toen werd het experiment genegeerd, omdat het niet te bevatten was door wetenschappers.

    Echter 15 jaar later in 1989, met geavanceerdere elektronica en onderzoek, had het bedrijf Hitachi in Japan apparatuur ontwikkeld die onomstoten één elektron per keer afvuurde op de spleten. De apparatuur was namelijk getest, en toonde aan dat er elke keer één elektron afgevuurd werd. En inderdaad, ook toen ontstond een interferentiepatroon op het projectiescherm. Het deeltje moest dus door alle twee de spleten tegelijkertijd zijn gegaan. Hoe kan dit? Gaat die echt door twee spleten tegelijkertijd? Of bevindt het elektron zich op alle mogelijke plekken tegelijkertijd?

    Golfvorm wordt een concreet patroon als er waargenomen wordt

    De wetenschappers waren slim, en gingen bij de spleten zelf kijken door welke spleet de elektron schoot. Dit deden ze door een meetapparaat bij de sleuven zelf te plaatsen die informatie verschaft door welke spleet het elektron gaat.

    Wat er toen gebeurde was verrassend: Alle elektronen gingen nu wél door één spleet tegelijkertijd, en er ontstonden twee banden zoals verwacht wordt als je harde deeltjes door de sleuven zou schieten! Het deeltje moest een golf - een trilling - zijn voordat er gemeten werd, en de trilling werd een deeltje als er met een apparaat gemeten, - gegluurd - werd door welke spleet het elektron ging.

    Dit kan twee dingen betekenen:

    A) Het meetapparaat veroorzaakt de ineenstorting van de trilling, - de superpositie - doordat de meting interactie heeft met het elektron.
    B) De waarnemer (de mens) die de uitslag van het meetapparaat uitleest veroorzaakt de ineenstorting. Dat houdt in dat de bewustzijn van de mens de ineenstorting veroorzaakt.

    Wetenschappers dachten dat punt A het meest logische zou zijn. Want een bewustzijn, een geest, bestaat wetenschappelijk gezien niet. Maar als bewustzijn wel bestaat? Wat als alle hersencellen op kwantumniveau gekoppeld zijn aan een kwantumveld, een hologram, die het "toeval" laat bepalen op basis van wat jij weet? Is het wellicht hetgeen iemand wéét en gelooft wat het toeval bepaalt?

    Dan zouden we bij punt B komen. Omdat de mens, laten we hem Piet noemen afleest van het meetapparaat door welke spleet het elektron is gegaan, neemt zijn bewustzijn die informatie op. Het weet, denkt en gelooft door welke spleet de elektron is gegaan.

    Op het moment dat Piet weet door welke spleet de elektron is gegaan, zal Piet dus een patroon op het projectiescherm zien die zou onstaan alsof elektronen vaste balletjes waren, materie. Zou Piet niet weten door welke spleet het elektron is gegaan, ongeacht of hij deze meetuitslag direct, tien jaar later of vijftig jaar later te weten komt, dan zou het deeltje in superpositie verschijnen - het zou geen vorm hebben.

    Dit brengt ons bij een nieuw experiment: Theoretisch zou de theorie "dat het bewustzijn van de mens de ineenstorting van de golf bepaalt" zeggen, dat als de informatie van het meetapparaat na de meting vernietigd wordt er weer een interferentiepatroon op het projectiescherm zou moeten verschijnen. Immers, Piets bewustzijn weet dan niet door welke spleet het deeltje gegaan is, en als het het bewustzijn zou zijn dat de ineenstorting veroorzaakt, zou het deeltje zich in superpositie blijven bevinden; het interferentiepatroon zou verschijnen. Dit toont dan aan, dat het niet de interactie tussen het meetapparaat en de elektron is die de ineenstorting van de golf veroorzaakt.

    Waarneming van de meetinformatie veroorzaakt keuze van de deeltjes

    Pas in 2000 hebben wetenschappers getest wat er gebeurde als de informatie van de meting direct daarna vernietigd zou worden. Dit is gedaan met een "Quantum Eraser", die, zoals het woord al zegt, de kwantuminformatie van door welke spleet het deeltje is gegaan zonder dat iemand de informatie heeft gezien vernietigt. Ook ging men testen wat er gebeurde als men de informatie later pas vernietigt, ook zonder dat iemand deze informatie heeft gezien. Dit heet de "Delayed Quantum Eraser".

    Het experiment is uitgevoerd en gepubliceerd door verschillende wetenschappers, Yoon-Ho Kim, R. Yu, S.P. Kulik, Y.H. Shih, and Marlan O. Scully, na te lezen in Phys.Rev.Lett. 84 1-5 (2000).

    Tot grote ontsteltenis van de wetenschappelijke wereld, toont het experiment aan dat het niet de interactie van het meetapparaat en het deeltje is wat de omzetting van de trilling naar een deeltje veroorzaakt.

    Als eerste maten ze op de klassieke wijze. Als de meting uitgevoerd werd zonder dat de informatie gewist werd, zoals bij eerdere experimenten het geval was, ontstonden er inderdaad twee banden op het projectiescherm. Hierdoor werd aangetoond dat de elektronen "hard" werden, en een keuze hebben gemaakt door welke spleet ze gingen bij detectie.

    Echter, bij het nieuwe experiment werd de informatie van het meetapparaat direct gewist. Wat bleek? Zodra de informatie van het meetapparaat direct gewist werd en niemand de informatie te weten kwam, verscheen het interferentiepatroon weer terug! Verrassend genoeg hebben de deeltjes nu dus geen keuze gemaakt en bevinden zich in superpositie! De detectie van de deeltjes door het apparaat bleek dus totaal irrelevant of er een ineenstorting of geen ineenstorting gebeurt!

    En wat nu, als de informatie van de meting niet direct, maar pas nadat de elektronen het projectiescherm geraakt hebben gewist wordt? En die meetinformatie nooit door iemand gelezen is? Ook dan bleek er een interferentiepatroon te ontstaan van superposities van deeltjes! Alsof er door de tijd gereisd is! Hoe kan dit?

    Inderdaad, het experiment toont aan dat het universum een groot hologram is, een brij van golven, die door ons bewustzijn vorm krijgen. Waarin tijd virtueel is, en er eigenlijk geen verleden, heden of toekomst bestaat. Dat het een brij van golven is die al bestaat, en waar wij met ons bewustzijn het toeval creëeren. Alles is met elkaar verbonden, een blauwdruk waar ieder individu zijn of haar kennis en geloof op projecteert.

    Een hologram is een foto die zich in superpositie bevindt; het bestaat uit een wirwar van lijnen - van interferentiepatronen - die alle informatie van de afbeelding bevatten. Als er een lichtbundel met dezelfde golffrequentie erop schijnt als het hologram gemaakt is, verschijnt de foto. Het vreemde echter is, zou men een holografische foto in vieren knippen, dan bevat elk kwart nog steeds de gehele foto! Zo is het ook met ons universum en alle elementen, alle deeltjes die er zijn: Alles omvat alles. De hemel zit in je. De toekomst zit in je, en het verleden zit in je.

    Het feit dat Piet de informatie van het meetapparaat leest, ongeacht of het nu, straks, of vlak voor zijn dood is, is hetgeen de ineenstorting van de golf/trilling veroorzaakt op het moment dat hij naar het projectiescherm kijkt!

    Met het delayed quantum eraser experiment is bewezen dat doordat Piet slechts kijkt naar de meetuitslag de golfvorm een deeltje is geworden, ongeacht het tijdstip in de toekomst dat Piet de meetuitslag te weten komt.

    Zou Piet nooit in zijn leven die meetinformatie te weten gekomen zijn, dan zou de trilling niet naar een deeltje omgezet zijn. Dan zouden de deeltjes zich op alle posities tegelijkertijd bevinden - Dan zou hij een interferentiepatroon op het projectiescherm gezien hebben - een onbeschenen hologram.

    Waarschuwing van DaMatrix: Hier stopt het wetenschappelijke deel en begint het gezweef!

    Het moet dus de binnenkomst van informatie in het menselijk bewustzijn zijn, hetgeen de collapse veroorzaakt, en niet de meting op zich. De hersenen moeten dus een verbinding hebben met het kwantumveld, de blauwdruk van het heel-al.

    Je bepaalt zelf het toeval op basis van wat je gelooft, denkt en weet

    Het toont aan, dat het toeval bepaald wordt door hetgeen een mens gelooft. Immers, de elektronen werden totaal willekeurig op de plaat met de spleten geschoten. Alle mogelijkheden waar het op de plaat terecht komt waren er tegelijkertijd - het interferentiepatroon bewijst dit -, totdat Piet te weten komt middels een meetapparaat waar het elektron is doorheengegaan. We kunnen concluderen dat het bewustzijn van Piet dus de positie bepaald heeft waar het elektron op de plaat terecht kwam. En de macroscopische wereld is uit niets anders opgebouwd dan een kwantumwereld.

    Dit brengt ons tot de volgende boodschap: Geloof je oprecht in positieve dingen en visualiseer je positieve dingen die je wilt dat gebeuren, dan zullen de golfvormen van de materie zich manifesteren op de manier jij gelooft dat er dingen gebeuren. Het lot ligt letterlijk in je eigen handen, en wat jij denkt en gelooft is hetgeen de superpositie tot materie vormt. Alle mogelijkheden zijn er tegelijkertijd tot jij observeert, en die observatie gaat naar je hersenencellen en via je hersencellen naar het kwantumveld waar een ineenstorting van holografische golven ontstaat die laat gebeuren wat jij gelooft. Mediteer en visualiseer intens alsof je het al hebt, en het veld stort in zoals jij het wenst.

    De Here Jezus heeft ons dit al 2000 jaar geleden geleerd. Marcus 11:20 "En toen zij des morgens vroeg langs de vijgeboom kwamen, zagen zij, dat hij van de wortel af verdord was. En Petrus herinnerde het zich en zeide tot Hem: Rabbi, zie de vijgeboom, die Gij vervloekt hebt, is verdord. En Jezus antwoordde en zeide tot hen: Hebt geloof in God. Voorwaar, Ik zeg u, wie tot deze berg zou zeggen, hef u op en werp u in de zee, en in zijn hart niet zou twijfelen, maar geloven, dat hetgeen hij zegt geschiedt, het zal hem geschieden. "
    24. "Daarom zeg Ik u, al wat gij bidt en begeert, gelooft, dat gij het hebt ontvangen, en het zal geschieden."

    Waarom denk je dat Petrus over het water kon lopen naar Jezus toe (Mattheus 14:28)? Omdat hij niet twijfelde dat het niet kon. Hij was zo gefocusd dat het wel kon, dat hij er niet bij nadacht dat het niet kon. Zijn bewustzijn creëerde de mogelijkheid. Telekinese onmogelijk? Niet als u gelooft dat het wel mogelijk is. Het is bewezen.
    This person attempts not to panic, with the aid of several towels.

    #2
    Op de laatste twee alinea's na vind ik het wel hout snijden !! Alhoewel ik betwijfel dat alles gebeurd als wij dat maar willen dat het gebeurd.. In mijn ogen maken wij deel uit van de natuur en nemen wij daar binnen absoluut geen bijzondere positie in !! Dat zou naar mijn smaak veel te pretentieus zijn..

    Commentaar


      #3
      Oh sorry, ik ontdek nu pas dat ik zelfs in het vekeerde topic geland ben... Dat stuk van DaMatrix: tja, eigenlijk is het allemaal bekende stof. Het onderliggende probleem is de interpretatie van de werkelijkheid. Uiteraard is er maar één correcte verklaring maar zolang die niet duidelijk is, passen wij een gemankeerde logica toe om er iets zinnigs over te zeggen. Mystiek is het in ieder geval niet! De kwestie van de invloed van de waarnemer op de kenmerken van hetgeen waargenomen wordt, is indertijd al door de Griekse filosofen onderzocht. Eigenlijk is het dus een antiek probleem...

      Commentaar


        #4
        John Bell toonde aan dat zodra er drie of meer karakteristieken onder de paraplu van de onzekerheid komen, dat er dan een experiment bestaat om de realiteitsvraag te onderzoeken. Het eenvoudigste experiment in dit verband heeft te maken met iets dat bekend staat als ‘spin’ (roterende beweging die lijkt op een voetbal die ‘met effect’ op zijn doel afgaat).
        De natuurkundige David Bohm heeft de samenhang van de spins van elektronen gaan meten door detectors te plaatsen.
        John Bell ontdekte dat zelfs wanneer je de spin van een deeltje niet rond meer dan één as kunt bepalen, dat je dan, als het deeltje in feite rond elke as een vaste spin heeft, de consequenties van die spin waar kunt nemen.

        Door spindetectors te gebruiken die meten in welke richting (wijzerrichting, tegenwijzerrichting) en volgens elk van de geselecteerde drie assen, de elektronen binnenkomen, kun je eenzelfde experiment doen.
        Door assen onder drie verschillende hoeken te gebruiken heeft Bell een manier gevonden om Pauli’s engelen te meten (ge weet wel deze op de punt van de naald)

        Als je golf en deeltje als twee dimensies beschouwt dan moet je om ze te kunnen meten in een meerdimensionaal stelsel werken. Als ze daarenboven complementair zijn brengt dit mee dat indien je golf meet je geen deeltje kunt meten en vice versa. Als ze niet ‘supercomplementair’ (dan sluit het ene het andere uit) zijn, zou dit betekenen dat de twee eigenschappen samen aanwezig zijn (misschien niet altijd in dezelfde mate?))

        Ideeën naar “DE ONTRAFELING VAN DE KOSMOS OVER DE ZOEKTOCHT NAAR DE THEORIE VAN ALLES” van Brian Greene.
        Mors et Vita

        Commentaar


          #5
          Re: Bewustzijn bepaalt realiteit?

          Origineel geplaatst door DaMatrix
          Men is tot deze ontdekking gekomen toen de Engelse wetenschapper Thomas Young in 1805 poogde vast te stellen of licht uit een golfvorm bestaat of uit deeltjes.

          Hiertoe nam hij een plaat met twee sleuven met daarachter een projectiescherm. Voor de plaat wordt een lichtkanon opgesteld die op de spleten schijnt. Zoals we op onderstaande afbeelding kunnen zien, zien we wat er gebeurt als er golven door de sleuven zouden gaan:

          De golven zouden nadat ze door de spleten zijn gegaan met elkaar interfereren. Op het punt dat de top van een golf een dal van een andere golf kruist, heffen ze elkaar op. Op die manier ontstaat er een band van verticale lijnen.

          Als er vaste deeltjes op een willekeurige plek tegen de plaat worden geschoten, zullen er ook deeltjes door de spleten gaan. Deze deeltjes vliegen in een rechte lijn en kunnen niet met elkaar interfereren. De plek waar een deeltje op de plaat met de spleten terecht komt, is louter toeval. Daarom zou er het volgende patroon op het projectiescherm ontstaan:

          Wat bleek? Er ontstond een interferentiepatroon op het projectorscherm. Dus nam Thomas Young aan dat licht een golfvorm - een trilling - moest zijn. Het werd dan ook tot begin 20e eeuw aangenomen dat licht een golf was. Later werd ontdekt dat licht uit fotonen bestaat, vaste deeltjes.
          Ik heb bij de sectie de film: "What the bleep do we now" gepost met de vraag of dit een leuke film is.. De 1 zegt van wel en de ander vind het onzin en een beetje een spirituele film..

          In een trailer hiervan wordt dit fenomeen inderdaad uitgelegd d.m.v. een animatie.. Ik moet zeggen dat ik dit inderdaad interessant vind..
          "Have you ever tried to imagine how huge the universe is? I've tried it many times.."

          Commentaar


            #6
            Raar maar waar, vind ik 'm nu toch niet. Kopen dus. Nu nog bekijken.
            Is wel Engelse versie, zal dus mijn best moeten doen!

            Kan misschien ook nog iets te maken hebben met mijn post van 17-12-06 13:03 "Black light enz"
            [Het zelfbeeld is een spiegel (trouwens de spiegel of het spiegelen is een goed alternatief om tot nieuwe inzichten te komen), alleen durven we niet 'door' de spiegel (Alice in Wonderland)
            http://en.wikipedia.org/wiki/Alice%27s_ ... Wonderland
            Zie ook Alice in Wonderland en de gespiegelde deeltjes
            http://www.kennislink.nl/web/show?id=76474
            ]
            Mors et Vita

            Commentaar


              #7
              @dh-breuer
              Stomme pech vermoed ik. De film zegt 'This film can not be played in your region'
              En daarmee zit ik dus Hier in Europe gekocht!
              Misschien is dit reeds een stukje antwoord


              1. Om iets te zien moeten we aangepast materiaal hebben.
              2. Alle regionen zijn niet hetzelfde en overal kunnen we dus niet hetzelfde zien.
              3. ....

              Mors et Vita

              Commentaar


                #8
                Damatrix, wil je de volgende keer de bron er even bij zetten? Ik las dat er hier en daar plaatjes in de originele tekst staan, en die zijn toch ook wel interessant om eens te bekijken.

                Verder heb ik dat "Black Light" topic niet gevolgt, en weet ook niet in hoeverre deze 2 topics raakvlakken hebben. Ik vind dit alvast een erg interessante tekst, maar niet nieuw. Dit wordt uitgebreidt besproken in "de ontrafeling van de kosmos" van (jawel) Brian Greene.

                Ik vind het erg interessant te lezen en het bezorgt je hoofdbrekens. En het is maar net hoe je het interpreteert: degene die het verhaal geschreven heeft, was op de zweeftoer (totaal niet mijn ding!!!), maar je kunt het ook vanuit andere oogpunten bekijken. Dit verhaal zou een aanwijzing kunnen zijn dat tijd helemaal niet bestaat, en dat alles NU plaatsvindt. Maar dat is weer een heel ander verhaal.
                Vuja De': the strange feeling you get that nothing has happened before.
                http://www.everyoneweb.com/demelzaramakers/

                Commentaar


                  #9
                  DaMatrix
                  Heeft het ook iets met dit boek te maken?
                  http://www.ode.nl/article.php?aID=3764
                  Natuurkundige en filosofe Danah Zohar gebruikt de kwantumfysica om beter inzicht te krijgen in het menselijk bewustzijn, psychologie en sociale structuren. Haar voorspelling is dat inzicht in het Zero Point Field een kwantumsprong in bewustzijn teweeg kan brengen.

                  In haar boek The Quantum Society komt de Amerikaanse natuurkundige en filosofe Danah Zohar tot de conclusie, dat de problemen waarvoor onze samenleving zich gesteld ziet, in feite aspecten zijn van een dieper gelegen probleem: ‘Onze problemen komen voort uit een onderliggende spirituele crisis, die vrijwel de gehele Westerse cultuur in haar greep heeft. We ervaren deze spirituele crisis niet alleen omdat we niet meer zo vanzelfsprekend vertrouwen op oude goden en gevestigde godsdiensten, maar omdat wij het besef hebben verloren van wat het is om mens te zijn. We zijn het contact met de diepe wortels van ons menszijn kwijt. Als gevolg daarvan zijn we het contact verloren met de bron van onze eigen kracht als persoonlijke en morele personen. We weten niet meer wat ons de autoriteit geeft om te handelen.’
                  Zohar is echter ook optimistisch: ‘Wellicht staan we aan de vooravond van een meer volwassen fase in de evolutie van ons bewustzijn. De nieuwe wetenschappelijke vindingen wijzen ons op onze verantwoordelijkheden. Dit zijn de ontnuchterende implicaties van het nieuwe verbond dat wij met de natuur sluiten op basis van de kwantum wereldvisie. Het is een radicale mentaliteitsverandering ten opzichte van het oude “Hoera, we staan aan de top van de creatieladder.” In het nieuwe kwantumwereldbeeld zijn we volledig onderdeel van de hele schepping en al haar processen. We zijn op de lange termijn alleen succesvol als we voortdurend in dialoog met onze omgeving handelen. Wij zijn niet het grote slotakkoord in de schepping, maar nederige dienaren in een spel dat ons nodig heeft om zich te ontvouwen. Wij worden geroepen om deze volwassen fase in te gaan.’
                  Zohar ziet het als haar taak mensen bewust te maken van de verregaande gevolgen van de kwantumfysica op ons dagelijks leven. In The Quantum Self schrijft zij: ‘Als we inzien dat de fysiologie van het menselijk bewustzijn voortkomt uit kwantumprocessen in de hersenen, dan is het gevolg hiervan dat ons bewustzijn onlosmakelijk is verbonden met alles in het hele universum. Het kwantumwereldbeeld overstijgt de traditionele tweedeling tussen lichaam en geest, tussen binnen en buiten. Het laat ons zien dat de bouwstenen van de geest en de bouwstenen van materie ontspruiten uit een gemeenschappelijk kwantumveld.’

                  Meer informatie: Danah Zohar: The Quantum Self (Bloomsbury Publishing, 1990), The Quantum Society (Bloomsbury Publishing, 1993)
                  Mors et Vita

                  Commentaar


                    #10
                    @Demelza:

                    Nee hoor, in het Black Light topic geef ik aan dat de ruimte misschien wel illusionair is, al moet ik zeggen dat ~Henk~'s verhandelingen over de primaire velden en hun relatie met de ruimte behoorlijk overtuigend zijn. Als ruimte dan 'echt' is, wellicht is 'tijd' dan illusionair?

                    "What the bleep do we know" is een boeiende film, in mijn ogen dan. Je moet er wel over open staan om een hoop gezweef over je heen te krijgen, maar het is wel inspirerend. De laatste paar alinea's in mijn post (bron: http://www.xerson.nl), over het visualiseren en realiseren van je persoonlijke realiteit, is eigenlijk precies waar die film over gaat. Of ik het geloof? Mwoah....misschien...maar nu niet direct. Is het inspirerend en interessant? Ja, dat dan weer wel!

                    Over exact hetzelfde onderwerp gaan overigens de boeken van Neale Donald Walsch, genaamd "Conversations with God". In feite grenst het 'geloof' van Walsch aan een sekte-achtig iets, maar toch staan zijn boeken vol met inspirerende dingen die aansluiten bij mijn eerste post in dit topic, én bij "What the bleep do we know" én bij de notie van het "nulpuntsenergieveld" en overigens ook bij bepaalde boedhistische stromingen, het Gnostische Christendom (zeer oude en afwijkende richting van het Christendom) etc.

                    Het is wellicht een beetje vreemd dat een kosmologisch ingestelde persoon als ikzelf zich (tot op een bepaalde hoogte) bezig houdt met dit spirituele gezweef, maar ja ik ben ook een beetje vreemd :P
                    This person attempts not to panic, with the aid of several towels.

                    Commentaar


                      #11
                      @ socrates:

                      Een dergelijk "universeel kwantumveld" zou inderdaad wel eens een invloed kunnen uitoefenen op de menselijke maatschappij. Toch zijn veel dingen die je noemt uit het boek iets te wazig. Een spirituele crisis, waardoor we niet meer weten wat het is om mens te zijn. Hmmm....dat gaat me wat ver.

                      Het bestaan van een overkoepelend kwantumveld dat al het leven omringt doet misschien wat denken aan "The Force" van Star Wars, maar ik wil dan toch even wijzen op een website waarin, op een manier die zo weinig filosofisch als mogelijk is - maar meer met de toon die ~Henk~ gebruikt, bloedserieus dus - een theorie wordt beschreven waarbij kwantummechanica direct de bron van ons bewustzijn is, en dat ieder lichaam een overkoepelende 'geest' heeft, een holografische projectie van het bewustzijn.

                      Een hoop van deze "kwantumzielen" bij elkaar zouden dan een soort "universeel bewustzijn" kunnen creëeren. Opnieuw zeg ik niet dat ik het direct geloof: het is nogal zweverig en ik ben van huis uit toch echt wetenschappelijk ingesteld (al begint daar langzaam een verschuiving in te komen), toch is het uiterst interessant. De link is:

                      http://www.helsinki.fi/~matpitka/art...nutshellc.html

                      Bijzonder pittig, maar wel een aanrader!
                      This person attempts not to panic, with the aid of several towels.

                      Commentaar


                        #12
                        Wetenschappers twijfelen aan het bestaan van een schepper
                        Hier vindt je de twee stellingen in twee boeken

                        Beschrijving:
                        I. Francis S. Collins
                        'De taal van God': de DNA-ontcijferaar over de oorsprong van het leven

                        'Vanaf nu hebben wij inzicht in de taal, waarin God het leven schiep', sprak de Amerikaanse president Bill Clinton in 2000 bij de presentatie van het onderzoek naar het menselijk DNA, waarvoor Francis S. Collins verantwoordelijk was.

                        De befaamde geneticus die het menselijke DNA ontcijferde, schreef een boek over zijn ontdekkingen en legt daarin verband met het bestaan van God. Daarbij durft hij het aan rationele gronden aan te voeren voor het bestaan van een schepper. Volgens Collins kan het geloof in een transcendente, persoonlijk God, en ook de mogelijkheid van een plotseling plaatsvindend wonder, goed samengaan met een wetenschappelijk beeld van de wereld waarin ook evolutie een plaats heeft.

                        Dit persoonlijk geschreven boek geeft een nieuwe impuls aan het eeuwenoude debat over de relatie tussen wetenschap en geloof. Collins weet op overtuigende wijze de tegenstellingen te overstijgen. Hij kent uit eigen ervaring de bezwaren van zowel wetenschappelijke als orthodoxe zijde (inclusief Intelligent Design), maar weerlegt ze.

                        Francis S. Collins is Amerika's meest vooraanstaande geneticus en leider van het Human Genome Project. Hij groeide op als agnost en ontwikkelde zich tijdens zijn studie chemie tot een uitgesproken atheïst. Daarop volgde een carrière in medische genetica, waarbij hij steeds meer ging openstaan voor een christelijk wereldbeeld. Hij werd vooral bekend als 'ontcijferaar' van het menselijk DNA.

                        Een ontdekking voor ieder die zich de grote vragen stelt: waarom zijn we hier, hoe zijn wij ontstaan en wat is de zin van dit leven?
                        De taal van God


                        II. God als misvatting

                        Controversieel, actueel, urgent

                        In zijn onnavolgbare, pakkende, soms geestige stijl richt Richard Dawkins zijn scherpzinnige pijlen op het geloof in een bovennatuurlijke god. Dawkins bekritiseert het godsidee in al zijn vormen, van de door seks geobsedeerde tiran van het Oude Testament tot de heel wat minzamere (maar nog altijd onlogische) ‘Grote Klokkenmaker’ van sommige verlichtingsdenkers. Hij laat geen spaan heel van de belangrijkste argumenten voor religie (het bieden van troost, het funderen van ethiek, etc.) en toont de grote onwaarschijnlijkheid van een opperwezen aan. Hij laat zien hoe religie oorlog voedt, onverdraagzaamheid in de hand werkt en aanzet tot kindermishandeling. De auteur maakt overtuigend duidelijk dat geloof in God niet alleen irrationeel is, maar ook potentieel dodelijk.

                        Dawkins heeft een even gepassioneerde als rigoureuze weerlegging van religieuze aanspraken geformuleerd, die omarmd zal worden door iedereen die zich stoort aan de inconsistenties en wreedheden waarvan de Bijbel – weliswaar van grote literair-historische waarde volgens Dawkins – doorspekt is; door iedereen die niets moet hebben van de oppervlakkigheid van Intelligent Design; door iedereen die zich kwaad maakt over het fundamentalisme in het Midden-Oosten of in de hedendaagse VS. Dawkins’ boek zal een welkome steun in de rug zijn voor ieder die zich met trots atheïst durft te noemen. En een vurig pleidooi voor het ‘uit de kast komen’ van ieder die zich diep in zijn hart al een atheïst weet. Een ongelooflijk boek over het ultieme onderwerp, dat beslist veel stof doet opwaaien.

                        Zie ook de bijdrage van Rob van den Berg in het NRC Handelsblad of volg de discussie over God als misvatting op het NRC Boekenblog.

                        Op zondag 26 november traden gelovigen en ongelovigen in De Duif te Amsterdam met elkaar in discussie over Dawkins' laatste boek. Klik hier voor meer informatie.

                        Zie ook:
                        Wikipedia (Eng)
                        Wikipedia (Ned)
                        Wired

                        Gegevens
                        paperback € 24,95
                        320 blz. 15 x 23 cm
                        oorspronkelijke titel The God Delusion
                        vertaling Hans E. van Riemsdijk
                        omslagontwerp Studio Jan de Boer
                        ISBN 90 468 0147 0
                        NUR 730 filosofie algemeen; 706 godsdienstwetenschappen
                        november 2006
                        http://www.nieuwamsterdam.nl/godalsmisvatting
                        Mors et Vita

                        Commentaar


                          #13
                          @DaMa
                          Ik ben eens gaan kijken bij je link

                          http://www.helsinki.fi/~matpitka/articl ... hellc.html
                          en vond ondermeer dit

                          ftp://rock.helsinki.fi/pub/misc/matpitka/genememec.pdf

                          Ik ben niet genoeg onderlegd om dit alles correct te interpreteren maar er valt me toch het een en ander op. Ondermeer de overeenstemming met (computer)taal, DNA.
                          Het getal acht (het liggende stelt oneindig voor!).
                          Wiskunde is een taal. Ik lees hier in NWT dat leven mogelijk van een oervirus zou afstammen en dat de evolutieleer eigenlijk gezorgd heeft dat het DNA ontstond.
                          Zoals reeds meermaals gezegd, wie de sterrenkunde wil kennen moet bereid zijn zich in alle wetenschappen te verdiepen, want alles heeft met mekaar te maken.
                          Mors et Vita

                          Commentaar


                            #14
                            Misschien wat zwaar DaMa om het jaar mee te eindigen en een nieuw mee te beginnen maar je weet maar nooit!
                            Kijk eens naar Egypte?
                            http://www.touregypt.net/amen.htm
                            Het onzichtbare is steeds en immer ons raadsel
                            Mors et Vita

                            Commentaar


                              #15
                              Een mysterieus fenomeen in de kwantumwereld, lijkt erop te duiden dat hetgeen wij waarnemen vorm krijgt op het moment dat wij ervan bewust worden. Het is zelfs zo, dat hetgeen wij weten invloed heeft op wat zich manifesteert. Deeltjes als fotonen of elektronen blijken trillingen te zijn, tot er waargenomen wordt; op dat moment stort de trilling in tot een deeltje.
                              Het probleem van die tekst is dat het van alles en nog wat suggereert zonder dat de schrijver het hard kan maken. Neem dat 2 gaten experiment eens waarvan ik in CQM een tekeningetje had geplaatst. In het geval dat de beide spleten "onbespied" open staan, zien wij op de detector een interferentiepatroon. Maar als wij achter de beide gaten een lens plaatsen (zo'n groot ding uit een vergrootglas) dan blijken de fotonen op de detector keurig 2 concentraties te vormen: exact alsof er miniscule "fietskogeltjes" door de spleten werden geschoten. Maar... ook dit experiment kan zonder menselijke waarnemers uitgevoerd worden en nooit en te nimmer zullen de solitaire fotonen na het passeren van de lens een interferentiepatroon produceren.
                              Met andere woorden, de schrijver van die tekst begrijpt het experiment niet helemaal. Plaats die gaten maar wat verder uit elkaar en het hele interferentiepatroon - uiteraard zonder lens - stort in elkaar.

                              Het enige wat geconcludeerd kan worden uit al deze proeven is dat onze huidige wijze van denken over de natuurkundige fenomenen niet helemaal klopt. Fenomenen bevinden zich kennelijk wel in een ruimte waar alles elkaar tot op zekere hoogte beïnvloedt. Maar dan wel volgens de natuurwetten die bijvoorbeeld restricties stellen aan de afstand waarop 2 fotonen nog waarneembaar met elkaar kunnen interfereren. Eigenlijk laten deze proeven uit het artikel zien dat het situatie II denken (komt uit het CQM-topic) in de praktijk niet op alle fenomenen toepasbaar is.

                              O ja, die opmerking dat het waarnemingsprobleem al bij de Griekse filosofen bekend was, betrof het volgende. Er is in de oudheid verhit gediscussieerd over de vraag of een roos alleen rood is als je er naar kijkt... De discussie had aan de ene kant tot doel om de persoonlijke interpretatie van een waarneming helder te krijgen (want ook toen werd er aan getwijfeld of iedereen wel hetzelfde zag bij het waarnemen), maar aan de andere kant vonden sommigen het ook wel lekker om iedereen uit te dagen om aan te tonen dat het waargenomene nog steeds identiek was als niemand keek. Ik kan mij vaag herinneren dat er hele spitsvondige redeneringen waren waar je eens flink voor op de kop moet krabben als je met die logica geconfronteerd wordt.

                              Commentaar

                              Werken...
                              X