Aankondiging

Samenvouwen
Nog geen aankondiging momenteel

Zonnestelselvorming met materiaal van ontplofte sterren??

Samenvouwen
Dit onderwerp is gesloten.
X
X
 
  • Filter
  • Tijd
  • Toon
Alles wissen
nieuwe berichten

    Zonnestelselvorming met materiaal van ontplofte sterren??

    Ik dacht dat ik via bibliotheek eens iets had gelezen als:

    De zon en planeten ontstonden nadat in het heelal reeds sterren waren
    gevormd en geŽxplodeerd.
    Zon en planeten ontstonden mede vanwege materiŽn van ontplofte
    sterren.
    In zon en planeten komen meer metalen voor, wat het gevolg is van
    materiŽn van eerder ontplofte sterren.

    Via Internet kan ik zoiets echter niet terugvinden.
    Kan iemand me nader informeren?


    #2
    Even een snelle cursus "het ontstaan van de planeten" (toevallig heb ik daar onlangs een lezing over gehoord )

    Eerst vormen de sterren zich dus. Deze vormen zich uit wolken van gas (ten eerste helium- en waterstofgas). De deeltjes van dit gas botsten wel eens met elkaar, en bleven aan elkaar "plakken". Steeds meer deeltjes kwamen op het klompje te zitten en op een gegeven moment begon de zwaartekracht mee te helpen met het opbouwen van een bol gas. Er kwam steeds meer gas op de bol en uiteindelijk was het zo groot dat de druk in het midden van het gas zo groot was dat er nucleaire fusie plaats kan vinden. Zo gauw dit proces begint is een ster geboren. Planeten vormen op ongeveer dezelfde manier. Uit wolken van gas en stof begon materie zich op te hopen. De aardachtige planeten (Mercurius, Venus, aarde, Mars) vormden zich door het ophopen van stofdeeltjes. De gasplaneten (Jupiter, Saturnus, Uranus, Neptunus) vormden zich door het opstapelen van eerst stof, en daarna gas. Je denkt misschien dat de kern van gasachtige planeten dan bestaan uit een klomp massa (een kleine planeet). Dat is niet zo, want door de grote hoeveelheid gas die wordt "opgenomen" door de planeet is de druk zo hoog in de kern dat de vaste stof overgaat in vloeistof. De kernen van gasplaneten bestaan dus uit vloeistof. Planeten als Pluto (ookal is het dubieus of ze wel planeten zijn) bestaan vooral uit ijs. De Kuiper-gordel, waar Pluto tot behoort, is een overblijfsel van de planeetvorming. Uit de Kuiper-gordel komen een hoop planeten en zweven ijsobjecten zoals Pluto, Sedna en Quoaor rond. Nog verder is de Oortwolk, met nog kleinere objecten. Daar komen ook veel kometen vandaan.

    Ik hoop dat ik wat meer duidelijkheid heb geschept. Houd wel in gedachte, zoals Philip al zei bij de lezing, dat dit theorie is. Het is de meest-aannemelijke theorie, maar het blijft theorie. Laten we het maar gewoon aannemen, tenzij iemand nog een beter idee heeft.. ???:

    Commentaar


      #3
      Over de vorming van een ster-zon ga ik niet veel gaan zeggen, er zijn vele verschillende soorten sterren dus ook verschillende manieren dat een ster geboren kan worden.

      Rots planeten kan ik nog aannemen maar gas planeten zijn aan de buitenste grenzen van ons zonnestelsel.........wat mij logish lijkt.

      Gas is nl veel lichter dan alle andere materialen en in het begin heeft een ster-zon veel meer zonne winden en stormen dan nu het geval met onze zon is.
      Hierdoor werd het lichtere gas naar de buitenkant geblazen dat weer op zijn beurt klonterde met het toenmalige ijs en stof puin aan de buitenkant toe.
      Het verklaren hoe dat gas planeten aan de buitenkant zitten is makelijk, wat het zelfde is waarom rots planeten aan de binnekant zitten.

      Het enige waar ik problemen mee heb is nl de kernen van de gas en rots planeten die in het algemeen vloeibaar is.....en niet alleen door de werking van de zwaartekracht kan zijn.

      Commentaar


        #4
        In zon en planeten komen meer metalen voor, wat het gevolg is van
        materiŽn van eerder ontplofte sterren.
        om even terug te komen op de vraag van dazz:
        in het vroege heelal zijn alleen de allerlichtste elementen ontstaan, voornamelijk waterstof... hieruit ontstonden sterren, die door de zwaartekracht zo warm worden, dat kernfusie optreedt. bij dit proces vormen 2 waterstof-deeltjes een zwaarder deeltje, helium. hierbij komt veel energie vrij, zodat de ster begint te stralen.
        aan het einde van het leven van een ster, is alle waterstof op. maar de ster heeft 'brandstof' nodig om in leven te blijven en om weerstand te bieden tegen de zwaartekracht. dus gaat vervolgens de helium omgezet worden in zwaardere elementen, eerst stikstof, dan zuurstof, koolstof en later metalen (deze zijn namelijk allemaal veel zwaarder).
        op een gegeven moment is ook deze brandstof op en ontploft de ster. alle zware elementen worden de ruimte ingeslingert.
        bij het ontstaan van een nieuwe ster, gaan deze elementen in de nieuwe ster en haar planeten zitten.
        dit is de reden dat we weten dat de zon en de aarde ontstaan zijn uit de resten van oude sterren. zonder die eerdere generatie sterren zouden er namelijk geen zware deeltjes zijn, en zou de aarde dus niet ontstaan zijn... vandaar...
        Celestron C8 - WO Megrez 90 APO - WO ZS 66 SD APO
        Vixen Great Polaris
        Canon 350D - NexImage

        Commentaar


          #5
          en nog een kleine aanvulling:

          De eerste sterren waren super groot super zwaar en leefden fel en kort, waarschijnlijk enkele tientallen miljoenen jaren lang in tegenstelling tot onze eigen zon die een heel normaal en klein type ster is van de 2e generatie.

          Dat die eerste sterren zo snel opbrandden heeft er mee te maken dat ze puur en alleen uit brandstof bestaan, dus de ster brandde alles op en einde verhaal: een grote explosie volgde en het materiaal met hierin de zwaardere elementen werden verspeid en veroorzaakten vaak schokgolven als ze in cotact kwamen met andere gaswolken.met als gevolg dat er nieuwe sterren werden geboren.
          Dat onze zon dus niet zo snel opbrand en dus veel stabieler is heeft er mee te maken dat onze zon deze zwaardere elementen in zich heeft die de zon zeg maar afkoelen en de motor wat langzamer laat lopen met als gevolg dat onze zon 1000 malen langer leeft dan haar voorganger.
          Geniet meer van de kleine dingen in het leven,
          Word macro-fotograaf! Canon 350d +180mm macro/sigma + 90 mm macro/tamron :D

          Commentaar


            #6
            Humm coin......ik dacht net dat onze zon niet zulke zwaare deeltjes had...anders brand die nog veel te snel op gezien er ijzer word omgezet dan...

            Wel zo dat de eerste sterren uit hele zware elementen bestonden en dus ook snel aan hun einde kwamen...

            Commentaar


              #7
              ???: De eerste sterren bestonden uit zware elementen?? Maar neen, beste vriend! De eerste sterren bestonden vrijwel geheel uit lichte elementen: waterstof en helium. Door kernfusie werden de overige elementen tot en met ijzer gevormd, in supernova explosies alle zware elementen voorbij ijzer. De samenstelling van een ster zegt niets over het feit of een ster lang of kort leeft. De grootte doet dat wel: een grote ster heeft weliswaar meer 'brandstof' (waterstof dus) maar jaagt die brandstof er heel snel doorheen. Een grote ster leeft dus kort, een kleine leeft langer.

              Onze eigen zon heeft inderdaad meer zware elementen dan de eerste generatie sterren, maar deze elementen zijn echt niet van invloed op het langzamer laten lopen van de motor van de zon! Ook de zon bestaat nog steeds vooral uit waterstof en helium, de zware elementen vormen samen misschien 1% van de massa van de zon. De zon leeft langer doordat de zon relatief klein is en dus zuiniger op haar energievoorraad.
              This person attempts not to panic, with the aid of several towels.

              Commentaar


                #8
                DaMatriX
                Brok ruimtepuin


                Geregistreerd op: 25-8-2005
                Berichten: 15
                Woonplaats: Werkendam City
                Geplaatst: Vr Aug 26, 2005 4:10 pm Onderwerp:

                --------------------------------------------------------------------------------

                De eerste sterren bestonden uit zware elementen??


                Idd zware elementen...dacht dat er zelfs eens een nieuwsbericht is over geweest....vele dingen van vroeger worden vaker en vaker herzien door de nieuwe tch dat men ontwikkeld.

                Er waren in de begin fasa nadat het het universum afkoelde meer zware elementen dan nu...alvast alles was veel compackter en dus logischer wijze werden de eerste sterren gevormd door zware elementen.....nu is het meer verspreid en heb je vele nieuwe en andre soorten gassen en materie dan het begin....en hierdoor ook meerdere types van sterren dan toen.

                Commentaar


                  #9
                  Ik ben bang dat ik het niet met je eens bent. In het vroege heelal waren slechts drie elementen aanwezig: waterstof, helium en een heel klein beetje lithium. Alle ander (zwaardere) elementen zijn ontstaan door kernfusie - de eerste generatie sterren bevatten vrijwel geen zware elementen, omdat die er helemaal nog niet waren.

                  Is er een expert in de zaal om uitsluitsel te geven?
                  This person attempts not to panic, with the aid of several towels.

                  Commentaar


                    #10
                    Ik ben wel geen expert maar toch...........de eerste sterren zouden idd in het algemeen lichte sterren geweest zijn voornaamelijk bestaande uit helium en waterstof.....door deze lichte elementen hadden deze sterren dan ook geen lang leven gezien er vrijsnel helium werd omgezet in koolstof...en dan later de nog zwaardere elementen zoals ijzer.

                    Pak dat je vanaf de 3-4de generatie sterren zult gaan hebben zoals de onze...niet te zwaar en niet te licht.

                    Het hele universum steekt heel complex inelkaar....meer en meer wetenschappers breken zich het hoofd er over.
                    Alles heeft gewoon zijn plaats in het heelal(ik zeg dat al vaker) het ene kan niet zonder het andere, zonder het ene was er het andere niet etc...het universum is zoals een groot ecosysteem....neem er 1 onderdeel van weg en heel die keten valt in elkaar.
                    Met het universum is dat net zo...neem 1 onderdeel weg en de rest was er ook niet.


                    Iets waar velen geen rekening mee houden als onze zon aan haar einde komt en zich al tot de baan van Mars bevind.......wat gebeurd er met onze gasplaneten.

                    Ik heb daar een antwoord op...alvast iets wat ik gelezen heb en best wel mogelijk is.

                    Jupiter gaat een dans aangaan met onze zon als begeleider naar haar einde toe.
                    Jupiter zal alle gasplaneten gaan opslokken en hierdoor meer dan groot genoeg gaan zijn om als begeleider van onze zon.
                    Zo komen ze beiden aan hun einde en worden de gassen en materie vermengd waaruit dan wederom een zon word geboren en de nodige planeten.....het is een cycles die weer van voor af aan begint.

                    Alleen zou al dat gas en materie ooit moeten opraken, en hier zouden de zwarte gaten wel eens een hoofdrol kunnen in spelen.
                    Gezien alle materie en gassen keer op keer worden gebruikt voor de aanmaak van wat nieuws zou je hier eerder kunnen gaan spreken van een onuitputtelijk bron.....toch zwarte gaten slokken zoveel op..

                    Commentaar


                      #11
                      Ben ik het weer niet met je eens Ach, een gezonde discussie is nooit weg he. Jouw antwoord op het sterrenverhaal lijkt me dit keer het juiste. Maar de toekomst van de gasplaneten.....Jupiter die de rest opslokt? Naar mijn weten kan geen enkele zwaartekrachtswet, Newtoniaans of Einsteinisch, dit tot gevolg hebben. De planeten die nooit door de zon verzwolgen worden zullen tot het einde der tijden hun rondjes blijven draaien om een dode zon. Wat wat zou er anders met ze moeten gebeuren?

                      Met de zon is dat anders. De zon zal het grootste deel van haar massa als een planetaire nevel afstoten, inclusief de producten van haar fusie (verrijkt met zware elementen), die zich dan langzaam vermengt met het inter-stellair medium (alle gassen tussen de sterren). Misschien zullen deze gassen ooit samenklonteren tot moleculaire wolken die dan nieuwe sterren gaan maken. Met nieuwe planeten. Dat dan weer wel. Maar de planeten van het zonnestelsel doen hier niet aan mee. Maar, natuurlijk kan ik daar naast zitten. Ik heb van jouw theorie over het lot van de planeten in ieder geval nog nooit gehoord 8)
                      This person attempts not to panic, with the aid of several towels.

                      Commentaar


                        #12
                        Eventjes nadenken DaMatriX....en blijkbaar heb ik net zo een filisoof gevonden als ik zelf....dat we het daarom niet eens zijn met elkaar doet er niet aan toe.

                        Als onze zon veranderd in een rode reus of ster....dan gaan de magnetishe velden anders gaan zijn en hierdoor de aantrekkingskracht als afduwingskracht ook anders.

                        Als de zon op haar einde komt staat die dichter naar Jupiter toe...maar deze zou voldoende kracht kunnnen uitoefenen om zich van de zon weg te houden en misschien wel eens in een verdere baan terecht gaan komen en hierdoor word het dus mogelijk dat Jupiter de andere gasplaneten opslokt (theory misschien maar perfeckt mogelijk als je weet dat wetesnchappers ook maar theories hebben wat dat betreft)

                        Commentaar


                          #13
                          Je hebt gelijk met het verhaal van het afstoten van Jupiter. Als de zon groter wordt, verliest ze massa. Dit klinkt misschien tegenstrijdig, maar de dichtheid (hoeveel atomen per bv. meter) van de zon als rode reus is vele malen kleiner als dat van de zon nu. Als de zon groter wordt, neemt de zonnewind toe, en verliest de zon massa. De zon wordt dan dus een stuk groter, maar ook lichter. Als de zon dan haar buitenlagen als een planetaire nevel afstoot, wordt ze natuurlijk een heel stuk lichter. Het massaverlies zorgt ervoor dat de planeten verder van de zon gaan staan. De veranderde magnetische velden hebben daar naam mijn weten niet veel mee te maken.

                          Bovendien gaat niet alleen Jupiter verder van de zon staan....dat doen alle planeten! Dus Jupiter schuift op naar de baan van Saturnus (bijvoorbeeld, ik zeg nu maar wat) maar dan zal Saturnus opgeschoven zijn naar de baan van Uranus bijvoorbeeld.

                          Zelfs al zou dat niet het geval zijn.....als Saturnus blijft waar ze is, en Jupiter komt eraan, dan gaan de zwaartekrachtsvelden van de planeten een gevecht aan. Dat betekend dat de baan van het lichtste object (in dit geval Saturnus) ernstig verstoord wordt. Waarschijnlijk zal Saturnus dan in een bizarre baan om de zon terecht komen, of misschien wel het zonnestelsel helemaal uitgeslingerd worden.

                          Tot slot: zelfs als dat niet gebeurt dan zal Jupiter met Saturnus in botsing komen, wat misschien wel de vernietiging van beiden tot gevolg heeft.

                          Dus wat voor theorie je ook verzint, Jupiter zal de planeten nooit opslokken
                          This person attempts not to panic, with the aid of several towels.

                          Commentaar


                            #14
                            En wat zal er gebeuren als de zon haar lagen weggooid?? Jupiter als dichts zijnde planeet en geen kleintje gaat van die lagen profiteren en hierdoor beginnen uitzetten...ik blijf er bij dat het best mogelijk is.

                            Is een theory miss maar dat is net als de andere theory's dat altijd zo zal gaan blijven....we hebben de mogelijkheid niet echt om het elders te observeren en als het ons beurd zijn we er niet meer....dus wie nu gelijk of ongelijk heeft is en blijft een raadsel.

                            Commentaar


                              #15
                              Een deel van de uitgestoten gaslagen van de zon zal Jupiter opnemen ja. Maar dat zullen Saturnus, Uranus en Neptunus net zo goed doen. Maar ik denk dat de totale hoeveelheid misschien niet meer is dan 1% van de totale massa van de uitgestoten planetaire nevel. Daarmee worden de gasplaneten misschien 20% zwaarder, niet genoeg om van Jupiter een nieuwe Zon te maken. Het opvallende is wel dat er 2 periodes zijn waarop planeten zich kunnen vormen en ontwikkelen. Bij het ontstaan van een ster, en bij de dood ervan! Freaky, stel je voor dat als de zon sterft er een nieuwe gasreus ontstaat. Die planeet zal dan nooit het zonlicht gekend hebben, en al vanaf zijn ontstaan om een zwakke, stervende witte dwerg draaien!

                              Overigens zal Jupiter niet de dichtsbijzijnde planeet zijn. Mercurius en Venus zullen de zon als Rode Reus niet overleven, maar de Aarde en Mars wel...
                              This person attempts not to panic, with the aid of several towels.

                              Commentaar

                              Werken...
                              X