Aankondiging

Samenvouwen
Nog geen aankondiging momenteel

11 dimensies

Samenvouwen
Dit onderwerp is gesloten.
X
X
 
  • Filter
  • Tijd
  • Toon
Alles wissen
nieuwe berichten

    11 dimensies

    Dus, op een voorzet van Demelza;
    Volgens de snaartheorie zijn er 11 dimensies; 4 ervan kennen we. Maar wat met die zeven anderen???
    Ik ging er altijd vanuit dat deze groter waren dan de drie ruimtedimensies die de mens kent. De tweede dimensie staat loodrecht op de eerste, de derde staat loodrecht op de eerste twee; dus dan zal de vierde dimensie wel loodrecht staan op de drie dimensies die we kennen,enz. Alleen is er geen enkele manier om je dat voor te stellen.

    Maar blijkbaar denk ik dus fout, kan iemand mij dat uitleggen?
    Eerst was er niets, en toen ontplofte het nog ook :D

    #2
    De 4de dimensie is de tijd. De andere dimensies zouden heel klein zijn en met de huidige technologie nog niet waarneembaar. Als ze al zouden bestaan tenminste.
    Celestron C8 - Orion ED100 - Orion ED80 - Skywatcher ST80 - Tasco 17TR- Omegon Argus 16x70 - Helios Naturesport 10x50- Meade LDX75- AZEQ5

    Commentaar


      #3
      Er zouden (volgens de snaartheorie) nog 7 piepkleine opgerolde dimensies zijn. Nou heb ik laatst afbeeldingen gezien over hoe je je dat moet voorstellen, en ik weet verdorie niet meer waar dat was. Ik zal eens even gaan zoeken. Als ik iets vind, plaats ik het hier.

      Maar zou het ook mogelijk zijn dat er nog dimensies zijn die groter zijn? Zo groot dat wij ze niet kunnen waarnemen?
      Vuja De': the strange feeling you get that nothing has happened before.
      http://www.everyoneweb.com/demelzaramakers/

      Commentaar


        #4
        Ik mik maar een idee in de groep:

        Is snelheid niet ook een dimensie?

        Ik zeg maar wat, ik heb er geen verstand van..


        Bandit
        Achromatologisch

        Commentaar


          #5
          Gevonden! Jammer genoeg stonden ze in het boek 'De ontrafeling van de kosmos' van Brian Greene, zodat ik foto's van de afbeeldingen heb moeten maken. Ik hoop dat ze toch duidelijk zijn.


          Okee. Eerst de vraag van Bandit.

          Waarom is snelheid geen dimensie? Dimensies geven jou plek aan. Om iemand uit te leggen waar je bent vertel je dus (1) hoelaat je ergens bent, (2) in welke straat je je bevind, (3) in welk gebouw en (4) op welke verdieping.

          Dit is een simpele uitleg van Brian Greene, welke ik (net als onderstaande afbeeldingen) uit het boek: 'de ontrafeling van de kosmos' heb. Uiteraard zou je kunnen zeggen dat je ook een kamer moet aangeven etc. Maar het gaat nu even om het idee.


          Dan om terug te komen op de dimensies. Hieronder de afbeeldingen uit het boek met de tekst:


          Vanuit de verte lijkt een koord eendimensionaal, hoewel met een voldoend sterke telescoop de tweede, opgerolde dimensie zichtbaar wordt.



          Het oppervlak van een koord heeft één lange dimensie waaraan in elk punt een rondlopende dimensie is toegevoegd.



          Het Kaluza-Klein-model zegt dat op zeer kleine schalen aan elk gewoon punt in de ruimte een extra rondlopende dimensie is toegevoegd.



          Een close-up van een heelal met de drie gebruikelijke dimensies, gerepresenteerd door het rooster en (op de eerste tekening) twee opgerolde dimensies in de vorm van holle bollen en (op de tweede tekening) drie opgerolde dimensies in de vorm van massieve ballen.


          Greene gebruikt trouwens hierbij de vergelijking mens - worm. De mens kent 4 dimensies, maar een quantumworm (hypothetisch natuurlijk) kent er misschien veel meer.

          En eigenlijk beantwoord ik dan mijn eigen vraag of er misschien dimensies groter zijn dan die wij kennen: nee, dat zou volgens mij niet kunnen, omdat een veel groter wezen er juist maximaal 4 zou moeten kennen. Bijvoorbeeld de tijddimensie en 2 ruimtedimensies.



          De afbeeldingen zijn afkomstig uit dat boek van Brian Greene. Om uit te leggen wat ik bedoel, zou je eigenlijk zijn boek moeten lezen. Alleen zijn uitleg bestaan al uit een paar pagina's, laat staan dat ik het moet gaan proberen uit te leggen.
          Vuja De': the strange feeling you get that nothing has happened before.
          http://www.everyoneweb.com/demelzaramakers/

          Commentaar


            #6
            Ooit heb ik eens een lezing gezien van iemand die probeerde duidelijk te maken hoe een vijfde dimensie er uit zou moeten zien.

            Waarom spreken we in termen van groot en klein?
            Simpelweg;
            - ik kan om me heen kijken, ik zie ruimte. Ruimte bestaat zoals we hebben afgesproken uit 3 dimensies, alhoewel me dat al verdacht voorkomt, want het komt mij over als 1 dimensie.
            - Vervolgens wacht ik 5 minuten en ik heb tijd beleefd. Tijd komt bij mij over als 1 dimensie

            Even het woord dimensie vervangen voor beleving. Dus 2 mogelijke belevingen. Misschien is Zwaartekracht een uitvloeisel uit een andere beleving, waardoor het zo zwak overkomt in onze beleving van ruimte en tijd, misschien is zwaartekracht wel een andere dimensie.

            Dat zijn er dus 3 en het verschil termen als groter en kleiner kan ik echt niet verklaren.

            Of verknal ik hiermee totaal de quantum theorie en snaar gedachtes?
            Before I speak, I have something important to say. - Groucho Marx

            Commentaar


              #7
              Origineel geplaatst door Kubrick

              Of verknal ik hiermee totaal de quantum theorie en snaar gedachtes?
              Ik ben bang van wel. :lol:

              Je kunt dimensie niet vervangen voor beleving. Beleving is voor iedereen anders, dimensies niet. Je moet je eigen plaats kunnen aanduiden met dimensies. Dat kan met zwaartekracht niet. Ik zit nu thuis, achter mijn pc, het is 11 uur geweest. In mijn beleving kan zit ik misschien heel ergens anders. Pfff... Dit is een lastig onderwerp om uit te leggen.

              Tijd is een dimensie omdat het een van de factoren is die je plaats aanduidt. Als ik morgen met jou afspreek, en ik vertel je precies waar, dan zou je de hele dag op me kunnen wachten. Als ik jou vertel hoelaat ik er zal zijn, heb je alle informatie die je nodig hebt. Zwaartekracht speelt geen rol daarin.

              Als je echt geïnteresseerd bent hierin en meer wilt lezen hierover, raad ik je echt 'De ontrafeling van de kosmos' van Brian Greene aan (jaja, daar ga ik weer!).
              Vuja De': the strange feeling you get that nothing has happened before.
              http://www.everyoneweb.com/demelzaramakers/

              Commentaar


                #8
                Eigenlijk is het nog 'straffer'. Ruimtetijd is maar één dimensie. Maw ruimte en tijd zijn gekoppeld en zijn daarenboven (volgens mij alleszins ook) niet universeel. Wat bedoel ik hiermee niet 'constant'. Iedereen heeft zijn eigen ruimtetijd. Zie hetzelfde boek van Brian Greene waarin hij ruimtetijd als een brood voorstelt en waarin elk snede een 'beleving' zou kunnen voorstellen. Maar naargelang het standpunt kunnen de sneden in een andere hoek worden aangesneden. Het volledig brood zou uiteindelijk steeds de ruimtetijd voorstellen. Ik hou meer van de donut-vorm dan van het brood, by the way.

                Demelza jij kan hiervan misschien de geschikte plaatsjes 'schieten?

                Nu wat is er belangrijk hierbij? Dat indien ruimtetijd inderdaad de som is van alle individuele ruimtetijdsneden, ongeacht van welk snijpunt genomen je eigenlijk een oneindig aantal combinaties verkrijgt die weliswaar niet het ruimtebrood (of donut) zullen samenstellen.

                Wilt dit dan zeggen dat er meer dan één ruimtetijd kan zijn? Ik denk het wel. Wilt dat dan zeggen dat als je puzzelstukjes van verschillende ruimtetijden wilt samenbrengen je GEEN ruimtetijdbrood krijgt? Ja.

                Hier krijg je dan te maken met de chaos-theorie maar daarover een andere keer, want ik ben nog wat slapjes de tweede dag van mijn migraine.

                Dit zijn maar hypothesen, jullie zijn vrij om ze af te breken en er andere en betere op te bouwen.
                Mors et Vita

                Commentaar


                  #9
                  Als je de ruimtetijd niet als constante gaat bekijken, hoe ga je dan de plaats in het heelal van een object bepalen? Klein detail :P

                  De foto's zijn heel verhelderend, danku Demelza
                  Maar hier wordt het heelal voorgesteld als een verzameling van punten, vastgelegd in een rooster.
                  Nu goed opletten, want ik ga iets vreemd zeggen
                  Het begrip 'punt' is eigenlijk puur abstract; bij wiskunde leer je dat een lijnstuk bestaat uit een verzameling punten die aan elkaar verbonden zijn. Als ze niet verbonden zijn, zouden de punten ertussen(die dan ook bij de rechte horen) niet gedefinieerd zijn, en dat zou niet kunnen/mogen. Als ze verbonden zijn, betekent dat dat er geen afstand tussenligt. Maar als de afstand gelijk is aan nul, liggen de twee punten op dezelfde plaats, en zijn ze dus gelijk. Het zou ook betekenen dat twee punten a en b op dat lijnstuk sowieso op afstand nul van elkaar liggen!!! 8)

                  't Heeft misschien weinig te maken met de dimensies, maar toen ik die tekening zag,

                  Het verklaart al heel veel, maar ik zal vertellen hoe ik op die vraag kwam.
                  Om de kromming van het heelal voor te stellen, gebruikt men altijd ( of toch ontzettend vaak ) het beeld van het opgespannen doek met de bowlingbal, of iets in die trant.
                  In dat beeld zijn de drie ruimtedimensies voorgesteld als een tweedimensionaal vlak, heel leuk en handig allemaal, maar hoe kan de ruimte nu gekromd zijn als er geen vierde ruimtedimensie is die loodrecht staat op de 3 die wij kennen???
                  Of kan je dat ook verklaren door de opgerolde dimensietjes?
                  Eerst was er niets, en toen ontplofte het nog ook :D

                  Commentaar


                    #10
                    @jokke89
                    Dat is nu juist abstract denken. En ik denk dat je dat heel erg goed kunt.
                    Het is omdat wij mensen nu eenmaal graag iets 'voorstellen' bij het abstract denken dat we 'projecties' maken. En ja projecties zijn wat ze zijn, slechts stukjes van de puzzel. Om het geheel te kunnen maken moet je alles hebben. Zoiets als het bouwpakket (om toch maar een voorstelling te maken) Daarin vindt je een plan bijvoorbeeld maar ook een gebruiksaanwijzing en niet onbelangrijk natuurlijk ook de 'stukjes'. Maar zonder het geheel en een goede dosis begrip ga je er wellicht niet veel van terecht brengen.
                    Zoiets hebben we ook nodig voor de kennis van het heelal of de kosmos.
                    De basisstukjes, het plan, de gebruiksaanwijzing en niet te vergeten dat stel hersens om alles bijeen te kunnen brengen in één bouwdoos.
                    Good luck.
                    Mors et Vita

                    Commentaar


                      #11
                      Hé, bedankt, socrates
                      Ik moet wel zeggen dat ik die hersenbreker met het punt wel van mijn wiskundeleraar heb gehoord

                      De kleine dimensies snap ik nu, alleen blijft de vraag; Kan het feit dat het heelal 'gekromd' is ook verklaard worden door die mini-dimensies?
                      Eerst was er niets, en toen ontplofte het nog ook :D

                      Commentaar


                        #12
                        Eerst moet je natuurlijk weten wat je met 'gekromd' bedoeld.
                        Dat is wat we ons voorstellen bij een aantal zaken die we 'denken' te weten over de wetten van de ruimtetijd. Tot hiertoe is dit een redelijke voorstelling maar wellicht niet de enige of zelfs niet de juiste. Het is het beste dat we ervan kunnen maken tot hiertoe. 'As good as its gets'
                        Hierbij denken we aan de grote dingen (mega en macro) en eigenlijk niet aan de kleinste (micro en nano)
                        Nothing is perfect. Dat is waarom natuurkundigen nieuwe theorieën trachten te bedenken ondermeer de snaartheorie. Deze theorie tracht grootse met kleine dingen te verzoenen (Micro en nano met macro en nog groter)
                        En dan komen die mini dimensies tevoorschijn, want je moet niet alleen in grote porties denken maar ook op nano-vlak. De quantummechanica en de gewone natuurkunde liggen hier 'wiskundig' in een gordiaanse knoop.
                        De snaartheorie past hier een mouw aan maar heeft nog alle knopen niet ontwart. Ondermeer de chaostheorie kan wat roet in het eten gooien.
                        Wie neemt hier de nanodraad verder op?
                        Om misschien terug te komen op de chaostheorie, lang geleden heeft Sinterklaas (of Sint-Maarten) in zijn speelgoedfabriek ooit eens een grote boem gehad hebben en alle bouwdozen (met de stukjes, handleidingen en plannen) dwarrelden in het rond.
                        De pieten hadden heel veel werk. De kans dat een bouwdoos volledig compleet teruggevonden werd (alle stukjes, de handleiding en het correcte plan) was zo petieterig klein dus zo goed als onbestaande. Toen er dan nog een tweede ontploffing en een derde ontploffing was, werd de kans steeds kleiner en minimaler.
                        Iets dergelijks denken wetenschappers dat er gebeurt in het heelal of het universum. De chaostheorie speelt daar een rol. Maar wat blijkt echter? Dat ondanks de chaostheorie er zich blijkbaar veel meer 'scheppingen' voordoen dan normaal gesproken mogelijk is. Wat is hiervan de oorzaak? Hoe komt het dat ondanks de 'oerknallen' er zich 'werelden vormen? Dat raadsel wordt verder onderzocht.
                        Mors et Vita

                        Commentaar


                          #13
                          Chaostheorie of toch gewoon quantummechanica?

                          @jokke, vergeet niet dat de plaatjes voorbeelden zijn, die zeer waarschijnlijk niet eens de echte werkelijkheid bevatten. De mens kan dat soort dingen niet eens bevatten, omdat wij de vier-dimensionale wereld kennen, en geen 11-dimensionale. Brian Green geeft echter zijn visie, waarbij hij zelf aangeeft dat het zijn mening is en dat hij er misschien wel helemaal naast zit. Weinig wetenschappers die dat toegeven.


                          Socrates, zijn dit de plaatjes die je bedoelt?



                          Evenals een brood onder verschillende hoeken kan worden gesneden, kan een blok ruimtetijd door waarnemenrs in relatieve beweging onder verschillende hoeken in 'tijdplakjes' worden verdeeld.



                          Op grond van de algemene relativiteitstheorie zullen de ruimtesneetjes van het ruimtebrood o popeenvolgende momenten in de tijd niet alleen onder verschillende hoeken worden afgesneden (door waarnemers die zich ten opzichte van elkaar bewegen), maar zullen deze sneetjes zelf door de aanwezigheid van materie of energie bovendien gekromt zijn.



                          (a) In een gewoon brood veroorzaken sneetjes die onder verschillende hoeken zijn afgesneden, geen geweldig grote tussenruimte. (b) Hoe groter echter het brood, des te groter, bij dezelfde hoek, de tussenruimte.


                          Zie afbeelding hieronder, alleen draait plaatje b nu niet naar rechts, maar naar links. (Vergeten te uploaden van mijn camera)

                          (a) Twee individuele personen die ten opzichte van elkaar in rust zijn, hebben identieke begrippen van nu en derhalve identieke tijdsneetjes. Als de ene waarnemer zich van de andere af beweegt, gaan alle tijdsneetjes, datgene wat elke waarnemer als nu beschouwt, draaien ten opzichte van elkaar; zoals te zien is draait het donkergekleurde nu-sneetje voor de bewegende waarnemen naar het verleden van de waarnemer in rust. (b) Een grotere scheiding tussen de waarnemers leidt tot een grotere tussenruimte tussen de sneetjes: een groter verschil in hun idee van het nu.



                          (a) Wanneer een waarnemer naar de ander toe beweegt, zijn de nu-sneetjes niet naar het verleden, maar naar de toekomst van de andere waarnemer draait. (b) Een grotere tussen ruimte resulteert, bij dezelfde relatieve snelheid, in een groter verschil in ideeen over het nu, waarbij de draaiing in plaats van naar het verleden naar de toekomst is gericht.



                          Een voorbeeld van de nu-sneetjes voor een aantal verschillende waarnemers (bestaande of hypothetische) die zich op verschillende afstanden van de aarde bevinden en met verschillende snelheden bewegen.
                          Vuja De': the strange feeling you get that nothing has happened before.
                          http://www.everyoneweb.com/demelzaramakers/

                          Commentaar


                            #14
                            Dat was het inderdaad Demelza. Thanks. Ik zie dat ruimtetijdbrood graag als een donut, niet omdat ik zo graag donuts eet (wat ik wel af en toe doe) maar vooral omdat de vorm me meer aanstaat. Het is 'eindeloos' (een lus maar met veel dimensies). Probeer eens in te denken welke en je wordt er 'wild' van. :lol:

                            Chaostheorie of toch gewoon quantummechanica?
                            Zie ook Brian Greene met de chaostheorie.
                            Persoonlijk geloof ik dat er iets is (een soort geheugen, zie mijn vorige posts) dat maakt dat bepaalde combinaties 'gebeuren' (een 'plakregel' als het ware)
                            Mors et Vita

                            Commentaar


                              #15
                              Ik geef inderdaad ook de voorkeur aan een donutvorm. Ik weet dat Greene het daar ook over heeft gehad, maar een afbeelding heb ik gisteravond niet kunnen vinden.
                              Joh, dat boek van hem beschouw ik echt als dé bijbel van de hedendaagse kosmologie.
                              Vuja De': the strange feeling you get that nothing has happened before.
                              http://www.everyoneweb.com/demelzaramakers/

                              Commentaar

                              Werken...
                              X