Nog geen aankondiging momenteel

Setback as string theory of the universe is de-bunked

Dit onderwerp is gesloten.
  • Filter
  • Tijd
  • Toon
Alles wissen
nieuwe berichten

    Setback as string theory of the universe is de-bunked

    Setback as string theory of the universe is de-bunked

    Observer News Service: For decades, physicists have been sure they could explain the universe in a handful of complex equations: now many are starting to fearthey have been led down a cul-de-sac

    The most ambitious idea ever outlined by scientists has suffered are markable setback. It has been dismissed as a theoretical cul-de-sac thathas wasted the academic lives of hundreds of the world's cleverest men and women. The billions of dollars being spent on huge test sites, or 'accelerators' , could also be going to waste.

    This startling accusation has been made by frustrated physicists, including several Nobel prize winners, who say that string theory - which seeks to outline the entire structure of the universe in a few brief equations - is an intellectual dead end. Two new books published in Americaquestion its very basis.

    Far from providing mankind with the answers to the mystery of the cosmos, the theory is bogus, they claim. As one scientist put it: 'The uncritical promotion of string theory is now damaging science.'

    However, string theory proponents - who also include several Nobel prizewinners - have defended their field. It has already led to many major breakthroughs in mathematics and physics, they say.

    Suddenly string theory is tying scientists in knots - although the idea's origins are innocuous enough, and can be traced to physicists'attempts to get out of an intellectual impasse. Last century, they created quantum mechanics to explain how tiny things - atoms and electrons -behave, while Einstein produced his theory of general relativity to account for the behaviour of huge objects such as galaxies.

    Both theories work well - but they are incompatible. Quantum physics cannot explain massive things and relativity cannot account for little ones. By comparison, biologists have Darwin's theory of natural selection to explain living things, big and small, from whales to bacteria. Physicists have no unified code - a prospect that upset Einstein so much that he spent his last 20 years hunting, fruitlessly, for a unified theory of everything.

    Then, in the Eighties, a group of scientists created string theory. Matter is not made up of small dot-like entities such as neutrons or quarks, they claimed, but of incredibly small threads of energy that vibrate. A string that vibrates one way becomes an electron. Another,vibrating differently, becomes a neutron. And another becomes one of the carriers of the force of gravity.

    'You can think of the universe as a symphony or a song - for both are made up of notes produced by strings vibrating in particular ways,' said Professor Michael Green of Cambridge University.

    It sounds intriguing. Unfortunately, to make their equations work,scientists had to add another six dimensions to the universe: four were not enough, though we cannot see these extra dimensions because they are so tightly crumpled up that they are invisible, it was argued. To the general public, of course, all this is faintly baffling.

    Nevertheless, string theory proved encouragingly effective - at atheoretical level - to explain both the very small and the incredibly large, and so it began to dominate the study of fundamental physics at universities through the world. According to protagonists, it would soon be possible to describe the cosmos in a few simple equations that could fit on a T-shirt.

    But as the years have passed, scientists failed to produced a single practical observation to support the theory. One problem, they said, was that the energy needed to break open matter and study the strings inside it is so colossal that it would require machines big enough to cover the planet.

    On top of these problems, recent calculations have produced a surprising prediction from string theory: that there may be an almost infinite number of different universes, some of which would be like our own, and others that would be very different.

    And it is at this point that the rot set in. An unprovable theory that talks of unseeable parallel universes and 10-dimensional space has proved too much for some physicists. 'Quasi-theology' and 'post-modern' have been among the most polite terms used; 'bogus' and 'nonsense' among the less forgiving.

    'Far from a wonderful technological hope for a greater tomorrow, stringtheory is the tragic consequence of an obsolete belief system,' said Stanford University's Robert Laughlin, winner of the 1998 Nobel Prize for physics.

    For a theory that purports to explain the entire structure of the universe, such a high-level attack is very serious. Nor is Laughlin alone: for example, Peter Woit, of Columbia University, and Lee Smolin, of the Perimeter Institute, Canada, have just published books attacking stringtheory.

    'Too many people have been overselling very speculative ideas,' said Woit - author of Not Even Wrong - last week. 'String theory has produced nothing.'

    This point was backed by Smolin, whose book is called The Trouble with Physics. Scientists have poured all their energies into a theoretical approach that is proving sterile, he said. 'It is as if every medicalresearcher in the world had decided there was only way to fight cancer and had concentrated on this line of attack, at the expense of all other avenues,' he said. 'Then that approach is found not to work and scientists discover they have wasted 20 years. That's the parallel with stringtheory.'

    Part of the problem, say critics, is that, in the Eighties, talented young physicists were encouraged by professors to take up string theory because of its immense promise. Now they are middle-aged department heads who have committed their lives to the subject and cannot see it is bogus. It is the scientific equivalent of the emperor's new clothes.

    Not surprisingly, such accusations are angrily rejected by stringtheorists. A theory of everything cannot be created overnight, they argue. It is like complaining about the sound made by an unfinished violin.'String theory is on the right path,' said David Gross, of the Universityof California, Santa Barbara, and another Nobel prize-winner. 'But this path is quite long. Further breakthroughs are required.'

    Nor is it correct to argue that the theory is wrong because it makes no provable or disprovable predictions, said Sanjaye Ramgoolam, of Queen Mary,University of London. 'There are a number of ways that we could prove - or disprove - string theory. For example, Europe's new Large Hadron Collider [being built at Cern in Geneva] may well be powerful enough to provide evidence that suggests we are on the right road.'

    And as for the notion that string theorists have their heads stuck in the sand and refuse to see the truth, this is firmly rejected by Green: 'All scientists are excited by new ideas. That is why we are scientists. But when it comes to a unified theory, there have been no new ideas. There is no alternative to string theory. It is the only show in town - and the universe.'

    Bron: www.hindu.com
    Vuja De': the strange feeling you get that nothing has happened before.

    Interressante tekst. Blijkbaar dus veel "tweespalt" tussen de groepen onderzoekers en deskundigen. Maar goed, we houden de snaartheorie nog maar even aan...
    SkyWatcher Heritage 130p Flextube (Dob)
    Meade DS2070AT (70mm refractor + Autostar) 76/700 Newton type "Kijkshop"


      Wacht even.
      Als ik dit verhaal reduceer tot de meeste elementair vorm dan zegt' ie toch gewoon dat je niet te veel gevolgen moet koppelen aan dingen die niet aantoonbaar waar zijn?

      Maar daar hebben alle huidige theorien over dit soort dingen toch last van?
      Als dat zo is dan verwacht ik meer van een nobelprijs winnaar.
      Soortgelijke argumenten bestaan al sinds het ontstaan van het/een geloof.
      Of ben ik nou dom?
      Guan Sheng GS-500 150mm f/5


        mee eens, je kan wel met een leuke theorie aankomen maar zolang er niks concreet aantoonbaar is moeten mensen niet te snel enthousiast uit hun stoel schieten, ikzelf heb de theorie al een tijd vrij plausibel geacht maar uit de mond van een vooraanstaande nobelprijswinnaar komt 't natuurlijk geloofwaardiger over
        Meade AR6/Skywatcher 150/750 Refr/Orion ed80/WO 66 Petzval/C8/ETX70
        Canon Eos 350d mod/DSI II Color/Atik 16hr
        LXD-55 - Vixen GP - EQ6 Goto


          Erg nuttige samenvatting van een geweldig complex concept. Het is wat mij betreft (hoewel ik er geen drol van kan en wil begrijpen) nog steeds een nuttig axioma, zeg maar collectief uitgangspunt van waaruit verder getheoriseerd en onderzocht kan worden.

          Ik lees hier eigenlijk ook dat je binnen de kosmologie misschien ook een vorm van agnosticisme aan kan hangen waarbij je mag stellen dat deze inzichten over de opbouw van het universum eenvoudigweg niet te bewijzen vallen met absolute feiten maar ook niet te falsifieren zijn. Cool! Religie meets science halfway!
          "Zu groŖ, zu klein, Er kŲnnte etwas grŲŖer sein..."


            Als een theorie "gelooft" in 1-dimensionale fenomenen, dan is het geen vraag of de theorie serieus genomen kan worden: het is gewoon onzin want de natuur kent geen 1-dimensionale fenomenen.
            Maar... desondanks is de snaartheorie in zoverre opmerkelijk dat de natuurkunde - door het niet verketteren van de uitgangsprincipes - heeft gebroken met het heilige geloof dat de vooruitgang van het fundamentele onderzoek alleen mogelijk is door een onafgebroken hechte koppeling tussen theorie en experiment.
            Indertijd - begin vorige eeuw - heeft de Engelse sterrenkundige Eddington heel revolutionair verkondigd dat de diepste raadselen in de werking van de natuur gevonden konden worden door in een leunstoel te gaan zitten en diep na te denken. Maar dat werd indertijd door de wetenschap toch een beetje als een soort "branieschopperij" gezien.
            Zo'n dikke 50 jaar later bleek deze veronderstelling van Eddington al niet meer zo beladen en was het mogelijk om medestanders te vinden voor de
            ontwikkeling van de snaartheorie. Daarbij moet wel aangetekend worden dat de aanleiding voor de snaartheorie een vergelijking was (ik dacht van een Argentijn) die sterk leek op een bekend natuurkundig fenomeen. Dus
            de snaartheorie is vergeleken bij het idee van Eddington toch nog wel een beetje een "gelegenheidstheorie" en dat bedoelde Eddington niet. Eddington had het onderzoek naar de grondslagen voor ogen op een wijze "a la Einstein" (modelvorming vanuit een "herbezinning" op de grote lijn).

            Een stapje dieper...
            Er bestaat dus een "praktische" natuurkunde die stap voor stap door experimenteel onderzoek en theorievorming tot het ontsluiten van de raadsels van de natuur tracht te komen. Het doel was indertijd het leren kennen van "de aard van de werkelijkheid" (een oud filosofisch begrip waarmee het achterliggend mechanisme van de werkelijkheid wordt bedoeld en niet de kennis van alle relaties tussen de waarneembare natuurkundige fenomenen).
            De wijze waarop dit in de praktijk tot stand kwam was dus die koppeling tussen experiment en theorie en zo langzamerhand begon dus het realisme bij veel natuurkundigen door te dringen en legde men het accent op het correct beschrijven van de relaties tussen de waarneembare natuurkundige fenomenen.

            De snaartheorie wijkt dus sterk af van "de hoofdstroom" binnen de fysica.
            Het heeft een klein beetje wat weg van het theoretisch zoeken naar het achterliggende mechanisme van de werkelijkheid maar dan op een manier waarbij je denkt: "Wie bouwt nu zijn model op zulke wrakke uitgangspunten?!"

            Concreet: de zoektocht van de "snaarfysici" sluit dus meer aan bij het ultieme doel van de natuurkunde, het vinden van het achterliggende mechanisme van de werkelijkheid.
            De "officiŽle" natuurkunde houdt zich daarentegen bezig met het correct beschrijven van alle verhoudingen tussen de waarneembare natuurkundige fenomenen (= deeltjes, velden, krachten).

            De kosmologie is helaas volledig afhankelijk van het natuurkundig referentiekader. Op basis van dit "gereedschap" kan de kosmoloog correcte conclusies trekken uit de waarnemingen van de verre hemellichamen (de hele santekraam aan sterren, kometen, planeten, sterrenstelsels, clusters van sterrenstelsels, etc., etc.) die meer zijn dan alleen het categoriseren van verschijnselen (type ster, planeet, etc., etc.) en het veranderen van deze verschijnselen in de tijd.

            O ja... die laatste alinea over wat Green beweert t.a.v. alternatieve "grand theory's". Wat hij bedoelt, is dat er op dit moment geen alternatieve theorieŽn worden gepromoot die gedragen worden door een deel van de gevestigde topfysici. Er rouleren uiteraard genoeg "allesomvattende" theorieŽn - al was het alleen al op internet - maar deze theorieŽn wekken dus onvoldoende enthousiasme op bij fysici. Hier zie je dus weer de bijzarre moeilijkheidsgraad van zuiver theoretisch onderzoek: je moet niet alleen in staat zijn om de raadsels van de natuur te doorgronden - maar nog belangrijker - je moet het je collega's in het vakgebied ook nog naar de zin maken! Pffff.....


              Waarbij de vraag natuurlijk is in hoeverre is de waarneming correct?
              Zie Einstein die reeds roet in het eten gooide door te stellen dat elke waarnemer zijn eigen referentiekader hanteert?
              Mors et Vita