Aankondiging

Samenvouwen
Nog geen aankondiging momenteel

Ontstaan en einde heelal

Samenvouwen
Dit onderwerp is gesloten.
X
X
 
  • Filter
  • Tijd
  • Toon
Alles wissen
nieuwe berichten

    Ontstaan en einde heelal

    Ik ben benieuwd naar jullie visie over het ontstaan en einde van ons heelal. Hier de mijne:


    Omtrent de oerknal bestaat veel onduidelijkheid. Niemand weet of de oerknal daadwerkelijk heeft plaatsgevonden, wat er toen gebeurde en hoe de oerknal tot stand kwam. Er bestaan diverse theorieŽn over de ontstaanswijze van ons universum, maar de huidige theorieŽn wijzen erop dat de oerknal de meest waarschijnlijke is.

    Volgens de huidige metingen is ons heelal 13,7 miljard jaar geleden ontstaan. Hier ga ik voor het gemak dan ook maar even vanuit. Men is erin geslaagd de Ďkosmische filmí terug te draaien tot 2 seconden na de oerknal, verder is het ze tot dusver niet gelukt. Over de eerste twee seconden van de geboorte van ons heelal, weten we dus nagenoeg niks.
    Ook over de oorzaak is vrij weinig bekent. Zolang wij niet helemaal terug kunnen gaan naar het allereerste begin, tasten we in het duister en zijn we aangewezen op theorieŽn.

    Een mogelijke oorzaak van de oerknal zou een botsing tussen zogenaamde branen kunnen zijn. Dit zou meteen verklaren waar de materie vandaan kwam. Branen kunnen (potentiŽle) universa zijn en bevinden zich in een multiversum. Vergelijk de branen met bijvoorbeeld een sperzieboon. In die boon zitten zaden, dat stellen de branen voor. Die boon kan gesloten, maar ook open. Dat maakt nu even niks uit.
    Deze branen zouden onderling kunnen botsen waarbij ze energie overdragen en zo kunnen de universa onderling groeien en krimpen. Als een botsing hard genoeg gebeurt, zou er een nieuw universum geboren kunnen worden, door middel van een oerknal.

    Botsende branen hoeven niet per definitie een nieuw heelal te vormen. Ze kunnen in alle denkbare soorten aanwezig zijn. Van piepkleine heelalletjes tot Ďoneindigí grote reuzen-heelallen. Maar, de kans dat er een vergelijkbaar heelal ontstaat is erg klein. Denk je maar eens in: als er ietsje meer anti-materie ontstaan was tijdens de oerknal, dan waren wij er niet geweest. De kans is dus minimaal, maar we praatten over een ruimte die zo ontzettend groot is, dat zelfs de dingen met de kleinste kans voor zullen komen. Zoals ons heelal zouden er ontelbaar veel kunnen zijn, maar er zijn er nog veel en veel meer die niet te vergelijken zijn met het onze.

    Vroeger dacht men dat er niets buiten de aarde was. Toen dachten ze dat het ophield na ons zonnestelsel. Daarna kwam de melkweg en nu ons heelal. Dus waarom zou er buiten het heelal niets meer zijn?

    Tijdens de oerknal kwam er zoveel energie vrij dat de temperatuur ontzettend hoog opliep en de dingen zich niet gedroegen zoals ze zich behoren te gedragen. Een simpel voorbeeld. Stel, je hebt nog nooit van water of waterijs gehoord en je krijg twee glazen. In 1 glas zit ijs, in het andere water. Je zou nooit, zonder hulpmiddelen, erachter kunnen komen dat het om dezelfde stof gaat. Water kent dus vele verschijningsvormen (vast, vloeibaar en gasvorimig) die niet op elkaar lijken. Zo zal dat ook zijn met de velden (zwaartekracht etc.), de materie enzovoorts kunnen zijn gebeurt in die eerste seconden van de geboorte van ons heelal. Niet zoals water van uiterlijk kan veranderen natuurlijk, maar het is ermee te vergelijken. Juist omdat het heelal in die eerste 2 seconden zo gruwelijk heet was, kan men er tot dusver niet achterkomen wat er gebeurt is.
    Na de afkoeling begon het heelal uit te dijen en ontstond de materie en uiteindelijk het heelal zoals wij dat kennen.

    Men heeft het er vaak over dat ruimte en tijd tijdens de oerknal begonnen. Dit hoeft echter niet zo te zijn. Ruimte en tijd hadden er al kunnen zijn, als een Ďoneindigí iets. Dan krijg je het volgende: er kan dan niet 1 plaats geweest zijn waar de oerknal plaats heeft gevonden. Je zou geen plek kunnen aanwijzen van: daar ontstond het allemaal. De oerknal zou overal in de ruimte plaatsgevonden hebben als ruimte en tijd inderdaad al bestonden.

    Dan het einde van het heelal. Er zijn grof gezegd drie mogelijke aflopen van ons universum: het inkrimpen (Big Crunch), het oneindig blijven uitdijen en de zogenaamde ĎSteady Stateí, de uitdijing komt dan tot stilstand. Zelf denk ik niet dat het heelal weer zal gaan krimpen, omdat ik, simpel en kort gezegd, denk dat dit niet mogelijk is. Wat zou dat proces in gang moeten brengen? Niet uitgesloten, maar ik kan het me niet goed voorstellen. Blijven de twee andere optie over, waarvan ik uiteindelijk ga voor de Steady State. Het heelal zal voorlopig blijven uitdijen, waarbij de versnelling steeds langzamer gaat en uiteindelijk tot stilstand komt. De materie is dan uiteindelijk zo verdeeld dat je het met het blote oog niet meer kunt waarnemen. Zwarte gaten zullen uiteindelijk ook verdampen waardoor er Ďnietsí meer overblijft, op een lege ruimte na.


    Kort samengevat geloof ik zelf dus dat de oerknal daadwerkelijk heeft plaatsgevonden, waarbij ik denk dat het heelal ontstaan is door botsende branen, omdat dit verklaart waar de materie vandaan komt. Of ruimte en tijd er al waren, daar heb ik nog geen mening over. Het zou goed kunnen zijn, dat dit inderdaad het geval was.

    Wat denken jullie?
    Vuja De': the strange feeling you get that nothing has happened before.
    http://www.everyoneweb.com/demelzaramakers/

    #2
    Ik geloof ook dat de oerknal heeft plaatsgevonden. Zoals ik al eens eerder met je erover gehad hebt. Toentertijd heb je me het concept van de branen ook uitgelegd. Dit klinkt mij wel waarschijnlijk in de oren. Toch ben ik nog niet helemaal overtuigd. Dus dat de oerknal heeft plaatsgevonden staat voor mij als een paal boven water. Maar net als jouw onderschrift bewijst, weten we niet waar het vandaan komt. Misschien moet ik dat boek eens lezen dat ik dan wel overtuigd raak van de branen.

    Jouw sperzieboontheorie is ook een duidelijke opvatting. Toch rest mij hier een paar vragen over:

    Jij geeft aan dat de bonen gezien kunnen worden als branen. Wat is dan de boon zelf? En houdt dat ooit op? Dat zich buiten hetgeen we kennen nog iets bevindt?
    Wij weten dat het heelal er is. Buiten het heelal zou iets kunnen zijn, wat wij nu een braan noemen. Het is een aannemelijke theorie, omdat we dan eventueel de oerknal kunnen verklaren. Maar hoe groot is zo'n braan? En groeit dat mee met het heelal?

    Mijn conclusie op dit moment is dus nog niet zo bevredigend dat ik overal een antwoord op heb. Dat komt omdat ik mij deze dingen afvraag.

    Ik ga dus voor de oerknal. En wil eventueel geloven dat het door botsende branen is gekomen, maar mochten er andere theorieŽn zijn zal ik deze niet direct afschuiven.

    Dan het einde: ik denk ook dat er op dit moment maar drie scenario's in aanmerking komen om op waarheid te berusten.

    De Big Crunch vind ik toch wel aannemelijk. Omdat het heelal nu uitdijt en langzamerhand minder snel, zal het op een kritisch punt komen dat de uitdijÔng stil valt. Ik denk dat door de zwaartekracht die heerst in het heelal materie naar elkaar toegetrokken zal worden. Maar dat daardoor ook de Big Crunch ingezet wordt.

    Het eeuwig blijven uitdijen van het heelal lijkt mij onwaarschijnlijk. Eens is de materie op en blijft er dus niet genoeg over om uit te dijen.

    De Steady State is eventueel ook mogelijk. Maar ik denk dus eerder aan de Big Crunch.

    Kort samengevat:
    Ontstaan van het heelal -> Oerknal, voor mij onduidelijk waardoor.
    Einde van het heelal -> Big Crunch

    Commentaar


      #3
      De materie zou als het ware overgedragen zijn. Twee branen botsen waarbij een derde ontstaat. De eerste twee geven daarbij materie aan de derde af.

      Nou ja, die 'spercieboontheorie'... Dit is hoe ik het zie. Die bonen zitten in de spercieboon zelf of zitten erop. Zo kunnen het aparte 'sub-multiversa' zijn of onderdeel van 1 groot multiversum. Maar ja, misschien is dat dan ook weer onderdeel van iets groters en dat van iets nog groters. Op deze manier wordt het probleem eigenlijk alleen maar verlegt, want waar kwamen die branen dan weer vandaan?
      Die branentheorie is pure speculatie en science fiction. Maar ik kan me ermee verzoenen. Voorlopig althans.

      Jammer genoeg zullen wij hier in ons leven waarschijnlijk geen antwoord op vinden, maar nogmaals: ik vind dit de meest aannemelijke theorie op dit moment. Morgen denk ik er misschien weer heel anders over.

      Ik zal zeker openstaan voor andere theorieŽn. Graag zelfs. Niets is zo fascinerend als hierover brainstormen!

      Over het einde van het heelal: ik zou het echt niet weten. We kunnen zoveel kanten op. Ik heb er eigenlijk zelf nog niet echt een mening over gevormt.
      Vuja De': the strange feeling you get that nothing has happened before.
      http://www.everyoneweb.com/demelzaramakers/

      Commentaar


        #4
        Het zal dus zo zijn dat er in de branen zelf voldoende materie bevindt. Kan het ook zijn dat door de botsing er zoveel energie vrijkomt dat materie gevormd wordt?

        Ik zie de theorie over de branen als volgt:

        De sperzieboon zelf is een braan. In die braan bevinden zich "bonen" heelallen. OF, wat ook kan: er bevindt zich maar 1 "boon" oftewel heelal in de braan. (ooit ook wel genoemd als "hazelnoottheorie)

        We zullen hier inderdaad nooit een bevredigend antwoord op krijgen. Maar dat maakt deze speculatie en discussie nou zo fijn! Iedereen kan gelijk hebben. Iedereen die iets inbrengt heeft een nuttige inbreng, omdat alles kan kloppen. Als het goed onderbouwt is, is het allemaal interessant. En zo leer je toch weer veel van elkaar! Heerlijk dat brainstormen!

        Commentaar


          #5
          Als je met 'oerknal' bedoelt dat het heelal uit een enkel punt ('oneindig klein' dus: niet de plancklengte of iets dergelijks maar echt met afmeting 0) is ontstaan: daar heb ik een hard hoofd in. Misschien komt dat door mijn beperkte voorstellingsvermogen en relatieve onbekendheid met het soort fysica dat daarvoor nodig is, maar ik zie niet hoe een enkel punt de bron kan zijn van zoveel informatie. Inflatie klinkt voor mij dan al aannemelijker, maar daarbij schuif je het probleem eigenlijk ook weer op - waar kwam die eerdere, dichte toestand van het heelal dan vandaan?

          Over de verdere evolutie van ons universum: voor zover ik weet (wat gemeten is, dus) is de expansie aan het versnellen. Dit doet vermoeden dat een 'big crunch' nooit zal kunnen plaatsvinden, en dat het heelal steeds groter en leger (zelfde energie-inhoud, grotere ruimte) wordt. Als je die versnellende expansie doortrekt kom je uit op een heelal waarin alleen de allerdichtste materieconcentraties nog voor langere tijd weerstand zullen kunnen bieden aan die expansie. Met andere woorden: grote zwarte gaten zijn van de vorm van materie die het langst stand houdt. Het gaat naar een leeg heelal met hier en daar een zwart gat - en zelfs die zouden kunnen verdampen (nog nooit waargenomen, maar aannemelijk vanuit de huidige theorie). Wat ook een gevolg is van die versnellende expansie is dat verschillende gebieden van ons heelal afgesloten zullen raken van elkaar: licht uitgezonden door een gebied zal een ander gebied nooit meer kunnen bereiken omdat de tussenliggende ruimte zo hard expandeert. In die zin zou je misschien kunnen spreken van nieuwe heelalletjes, aangezien die gebieden helemaal niets meer met elkaar te maken zullen hebben en elkaar onderling niet kunnen detecteren. Of er, ver in de toekomst, wellicht nog een verschuiving plaatsvindt van het energieniveau van het vacuum (Higgs-veld) naar een lagere, nog stabielere waarde (waarbij wederom een hele hoop energie wordt vrijgemaakt en nieuwe materie gevormd wordt) is pure speculatie, maar ik vind het wel leuk klinken.
          The scientific theory I like best is that the rings of Saturn are composed entirely of lost airline luggage. ~ Mark Russell

          A MacBook user!

          Commentaar


            #6
            Ik denk ook dat we open moeten staan om onze eigen mening aan te passen, omdat er eigenlijk elke dag wel weer nieuwe zaken ontdekt en bewezen worden. Zo vallen de puzzelstukjes steeds meer op hun plek.

            Jammer genoeg denk ik ook dat we in ons leven niet de hele puzzel af kunnen maken, omdat je er ook elke keer achterkomt dat de puzzel toch weer groter is als je dacht.

            Ik geloof zelf in een vorm van big crunch, of implosie van het heelal. Of er na die implosie weer een Big Bang komt, zodat er sprake is van een cyclus, weet ik niet, maar het blijft altijd de vraag wat er voor de allereerste Big Bang was, en dat is nou net de belangrijke vraag, waar iedereen antwoord op zou willen krijgen...
            De kosmos, wat een geniaal ontwerp.....

            Commentaar


              #7
              En ik kan me heel goed vinden in jou beeld hiervan, Brinx. Zo goed, dat ik zelf de mogelijkheid groot acht dat je gelijk zou kunnen hebben. De laatste tijd heb ik ook het een en ander gelezen over een andere ontstaanstheorie, waarin het heelal NIET op 1 punt ontstond. Ik weet er nog te weinig van om daar een oordeel over te geven, maar het is zeker fascinerend.
              Vuja De': the strange feeling you get that nothing has happened before.
              http://www.everyoneweb.com/demelzaramakers/

              Commentaar


                #8
                Gaat die theorie niet over dat het ontstaan van het heelal niet op 1 punt, maar overal tegelijk plaatsvond?
                Waardoor het heelal niet uit 1 punt is ontstaan, maar overal is ontstaan. Dat de uitdijÔng daardoor ook overal plaatsvindt. Tenminste, zoiets had ik er van begrepen. Weet niet meer precies waar ik dit gelezen heb, zal er eens naar opzoek gaan.

                Nu je het zo uitlegt trouwens Brinx, klinkt het wel logisch. Het heelal blijft uitdijen, totdat de materie "verdampt" en dat er alleen maar een leeg heelal overblijft. Toch zal die materie ergens moeten blijven naar mijn mening. Waarschijnlijk dan in zwarte gaten? Maar hoe kunnen die verdampen? Er moet toch iets voor terugkomen? Materie kan toch niet zomaar verdwijnen?

                Wat mij wel aannemelijk lijkt is dat het heelal zo groot wordt dat het lijkt alsof er niks meer is, door de onderlingen afstand. Stel je neemt een hand zand, deze gooi je in een lege kamer van 1 bij 1. Dan zul je wel kunnen zeggen dat de kamer gevuld is met zand. Als de kamer nu gaat uitdijen en dit blijft doen. Zodat de kamer onnoemelijk groot wordt, vind je op een gegeven moment het zand niet weer in de kamer. Daardoor zou de kamer leeg lijken. Terwijl er net zoveel zand is als voorheen.

                Maar jij hebt het over dat het heelal steeds sneller uitdijt. Is het niet zo dat die versnelling juist afneemt? Of dat dat op den duur gaat afnemen, door de zwaartekracht die heerst in het heelal?

                Commentaar


                  #9
                  Origineel geplaatst door Am|cA
                  Gaat die theorie niet over dat het ontstaan van het heelal niet op 1 punt, maar overal tegelijk plaatsvond?
                  Waardoor het heelal niet uit 1 punt is ontstaan, maar overal is ontstaan. Dat de uitdijÔng daardoor ook overal plaatsvindt. Tenminste, zoiets had ik er van begrepen.
                  Klopt inderdaad, Amica. Volgens mij heb je er hier iets over op dit forum gelezen.

                  De materie zal echter niet verdwijnen, maar verspreiden. Net zoals je zelf met dat voorbeeld van zand komt: gooi een hand zand verspreid door de kamer. En leg nu een hand zand op de tafel op een hoopje. Op de tafel zul je het zand zien, in de kamer niet, terwijl bij beide dezelfde hoeveelheid neergelegd is. De materie zal zich dus dusdanig verspreiden dat het niet veel nut meer zal hebben. Het is er dus nog wel.

                  Nou stel, dat na dit stadium het heelal weer gaat krimpen. Dan komt de materie weer dichter bij elkaar en krijg je weer vorming van hopen, misschien zelfs weer in de vorm van een sterrenstelsel. Je zou dan niet kunnen weten of het heelal nou uitdijdt of krimpt als je geen gebruik gaat maken van meettechnieken om roodverschuiving (of blauwverschuiving) te meten.
                  Vuja De': the strange feeling you get that nothing has happened before.
                  http://www.everyoneweb.com/demelzaramakers/

                  Commentaar


                    #10
                    Dus volgens jou blijft de materie wel in het heelal, netzoals ik aangeef. Bij een eventuele inkrimping van het heelal betekent dit, dat de materie weer compacter aanwezig zou zijn.

                    In hoeverre kan de theorie dat de materie uit het heelal "verdwijnt" kloppen? Want ik ben benieuwd hoe dat kan werken! Hoe het kan dat materie gewoon verdwijnt/oplost!

                    Commentaar


                      #11
                      Nee, ik geloof niet dat de materie verdwijnt of oplost. Waar zou het heen moeten gaan? Dan zou je ook kunnen zeggen dat de materie spontaan ontstaan is, en dat gaat me teveel doen denken aan iets of iemand die de boel stuurt. Een soort god dus, en dat gaat er bij mij niet in.

                      Bij een inkrimping van het heelal zou je (denk ik) gewoon kunnen zien wat wij nu zien. Sterren worden gevormt, planeten ontstaan, misschien met intelligent leven. Het enigste verschil zou dan zijn dat je blauwverschuiving zou waarnemen i.p.v. roodverschuiving.
                      Vuja De': the strange feeling you get that nothing has happened before.
                      http://www.everyoneweb.com/demelzaramakers/

                      Commentaar


                        #12
                        copry right

                        Commentaar


                          #13
                          Origineel geplaatst door Am|cA
                          Gaat die theorie niet over dat het ontstaan van het heelal niet op 1 punt, maar overal tegelijk plaatsvond?
                          Waardoor het heelal niet uit 1 punt is ontstaan, maar overal is ontstaan. Dat de uitdijÔng daardoor ook overal plaatsvindt. Tenminste, zoiets had ik er van begrepen. Weet niet meer precies waar ik dit gelezen heb, zal er eens naar opzoek gaan.

                          Nu je het zo uitlegt trouwens Brinx, klinkt het wel logisch. Het heelal blijft uitdijen, totdat de materie "verdampt" en dat er alleen maar een leeg heelal overblijft. Toch zal die materie ergens moeten blijven naar mijn mening. Waarschijnlijk dan in zwarte gaten? Maar hoe kunnen die verdampen? Er moet toch iets voor terugkomen? Materie kan toch niet zomaar verdwijnen?

                          Wat mij wel aannemelijk lijkt is dat het heelal zo groot wordt dat het lijkt alsof er niks meer is, door de onderlingen afstand. Stel je neemt een hand zand, deze gooi je in een lege kamer van 1 bij 1. Dan zul je wel kunnen zeggen dat de kamer gevuld is met zand. Als de kamer nu gaat uitdijen en dit blijft doen. Zodat de kamer onnoemelijk groot wordt, vind je op een gegeven moment het zand niet weer in de kamer. Daardoor zou de kamer leeg lijken. Terwijl er net zoveel zand is als voorheen.

                          Maar jij hebt het over dat het heelal steeds sneller uitdijt. Is het niet zo dat die versnelling juist afneemt? Of dat dat op den duur gaat afnemen, door de zwaartekracht die heerst in het heelal?
                          Even een paar dingen rechtzetten. Niemand weet wat er gebeurt met materie als in het in een zwart gat terecht komt. De 'oude' theorie zegt dat alle informatie wordt vernietigd en dat een zwart gat alleen massa en spin kent. Door middel van Hawkings-straling verdampt de massa en verdwijnt de materie - maar alle informatie over de materie was al verdwenen op het moment dat het in het gat viel.

                          Snarentheorie zegt dat zwarte gaten geen singulariteiten zijn in de zin van het woord (geen 'puntobject' maar een object met een diameter - een 'snarenbal') en dat informatie behouden blijft. Dan zit je dus met het probleem waar de informatie over de materie blijft als de gaten verdampen. Zal alles wat er ooit in is gevallen spontaan tevoorschijn 'ploppen'? Dan zou rond ieder zwart gat een expanderende regio ontstaan met hete materie en energie. Zou op deze manier een zwart gat inderdaad het ontstaan van een ander heelal inluiden?

                          Verder dijt het heelal inderdaad versnelt uit, Amica. Donkere energie is de mysterieuze substantie die hiervoor is 'verzonnen'. Al zijn er vele manieren om dit te verklaren. 1 van de meer speculatieve verklaringen is het feit dat zwarte gaten niet bestaan, maar in feite 'energiesterren' zijn geworden die ruimtetijd-golven uitzenden die een verklaring vormen van zowel donkere materie als donkere energie, maar die theorie is nog science fiction.

                          Tot slot wil het feit dat het heelal nu versnelt uitdijt niet zeggen dat dat altijd het geval is/was. Vroeger was er geen versnelde uitdijing, dus misschien in de toekomst ook niet. Dan zal na het 'koude vervliegen' van het heelal, waar Brinx het over had, misschien alsnog een Big Crunch plaats kunnen vinden. Of het heelal botst in de toekomst opnieuw met een andere braan (snarentheorie), net zoals aan het begin is gebeurt. Of het hele heelal komt in een nieuwe vacuumstaat (quantummechanica). De mogelijkheden zijn eindeloos.
                          This person attempts not to panic, with the aid of several towels.

                          Commentaar


                            #14
                            Ja, dat de mogelijkheden eindeloos zijn is mij bekend. Dat maakt het juist zo interessant. Want wat is het meest aannemelijk? En wat vinden andere mensen ervan?

                            Ik ben nu op de hoogte dat het heelal op dit moment versnelt uitdijt, (wel fijn om even te weten bij dit onderwerp trouwens) maar persoonlijk denk ik dat de snelheid langzamerhand minder gaan versnellen. uiteindelijk constant zal zijn en op een gegeven moment zelfs minder snel zal uitdijen. Of het dan uiteindelijk zover komt dat het eventueel niet meer uitdijt... mmmh, lijkt me dan onvermijdelijk. Of er na de steady state een inkrimping in werking wordt gezet, waardoor de Big Crunch veroorzaakt zou kunnen worden, durf ik niet te zeggen nu.

                            Wat ik van zwarte gaten weet is dat ze alles als het ware opslokken. Dat houdt in dat zich in deze zwarte gaten gigantisch veel materie bevindt met een extreme dichtheid natuurlijk. Mochten de zwarte gaten 'verdampen' moet er toch wel iets met deze materie gebeuren?

                            Commentaar


                              #15
                              Wel het onstaan zou ik niet weten , maar ik veronderstel dat bvb deze foto ( groote van het heelal tot hoever we weten):


                              Al die puntjes van die megagrote clusters zouden toch deeltjes kunnen zijn van een stof ( bvb tennisbal ) in een andere wereld (nee geen ruimteschepen maar deeltjes ) onze tijd gaat veel trager terwijl die in een andere wereld sneller gaat , en die hun wereld ook anders gaat. doorschuifsysteem , niet uit te geraken.
                              Jupiter. Mannen weten waarom.

                              Commentaar

                              Werken...
                              X