Aankondiging

Samenvouwen
Nog geen aankondiging momenteel

Magnetische velden en magnetosferen van planeten

Samenvouwen
Dit onderwerp is gesloten.
X
X
 
  • Filter
  • Tijd
  • Toon
Alles wissen
nieuwe berichten

    Magnetische velden en magnetosferen van planeten

    Ik zit al een tijdje met een paar vragen over magnetische velden in ons zonnestelsel in mn hoofd. Wie weet kunnen jullie er antwoord op geven.

    A. Om te beginnen bij de aarde, ik heb gelezen dat er een proces gaande is waarbij het magnetisch veld van de aarde steeds omdraait. Hierbij verwisselen noord en zuidpool met elkaar na verloop van tijd. Dit effect schijnt ompoling te heten maar hoe kan zoiets? Voor zover ik weet is dit een onverklaarbaar verschijnsel.

    B. Kan iemand me in Jip en Janneke taal uitleggen wat het verschil is tussen een magnetisch veld en de magnetosfeer?

    C. Is het feit dat Mercurius een relatief sterk magnetisch veld heeft een aanwijzing dat de planeet vroeger veel groter was?

    D. Heeft Venus een magnetisch veld? Zo ja waarom is het zwakker dan die van de aarde? Venus en de aarde zijn bijna even groot.

    E. Waarom is op dit moment nog niet duidelijk of Pluto een magnetisch veld heeft, staat Pluto simpelweg te ver weg?

    F. Waarom hebben Venus en Mercurius geen magnetosfeer?

    Ik hoop dat ik met deze vragen een nieuwe discussie op gang brengen, er kunnen best onwaarheden in mn verhaal staat, als dat zo is hoor ik het graag.
    -- Worm-Hole.be -- ;)

    #2
    Antwoord A

    Het feit dat het aards magnetisch veld met tussenposen omkeert is vastgesteld aan de hand van de studie van lavaformaties in Hawaii. Het blijkt dat de tijd tussen de omkeringen niet vast staat en varieert tussen de 10.000 en miljoenen jaren, met een gemiddelde interval van 250.000 jaar. De laatste omkering vond 780.000 jaar geleden plaats – we zijn dus ruim ‘over tijd’.

    Het mechanisme achter de ompoling is niet goed begrepen. Enkele wetenschappers hebben modellen ontwikkeld voor de kern van de aarde, waarin het magnetisch veld slechts semi-stabiel is, waarbij de magnetische polen (niet de geografische uiteraard) spontaan naar een nieuwe positie migreren. Andere denken dat de geodynamo zichzelf spontaan afsluit, om daarna omgekeerd weer op te starten. Het proces daarachter? Niemand die het precies weet.

    Antwoord B

    Ik neem aan dat je bij 'magnetisch veld' het 'magnetisch veld van een planeet' bedoelt en niet 'magnetisch veld in het algemeen'. Ik bedoel maar, als ik een magneet op mijn bureau leg dan heb ik ook een magnetisch veld voor mij neus.

    De magnetosfeer is een onderdeel van het magnetisch veld van een hemelobject. Bij de aarde is de magnetosfeer strict genomen het deel boven de ionosfeer, waarin het magnetisch veld van de aarde een dominerende invloed heeft op de bewegingen van gassen en plasma.

    In het algemeen is een magnetosfeer van een planeet de regio waarin alle fenomenen geregeerd worden door het magnetisch veld. Behalve de aarde hebben alle magnetische planeten een magnetosfeer die zich uitstrekt tot ver boven hun oppervlak, zeg maar een uitbreiding van het magnetisch veld in de ruimte. Het gaat hierbij om Jupiter, Saturnus, Uranus en Neptunus.

    Mars heeft slechts enkele plekken met oppervlaktemagnetisme maar geen globaal magnetisch veld en dus geen magnetosfeer. Mercurius heeft wel een magnetisch veld, maar dat is te zwak om invloed uit te oefenen op plasma ver boven het oppervlak - technisch gezien heeft Mercurius dus geen magnetosfeer.

    Antwoord C

    Het magnetisch veld van Mercurius is geen bewijs voor het vroeger groter zijn, althans voor zover ik weet. Wat het magnetisch veld op Mercurius veroorzaakt is niet bekend, maar het heeft waarschijnlijk te maken met inwendige stromen in de zeer grote kern van Mercurius.

    Heeft Mercurius een kern in dezelfde proporties als de overige aardse planeten die hebben, dan zou het magnetisch veld veel kleiner zijn. Het bezit van een relatief grote kern is indirect wel bewijs voor het vroeger groter zijn van de planeet, maar dat bewijs kan niet direct aan het voorkomen van het veld op zich gekoppeld worden.

    Antwoord D

    Venus heeft in zijn geheel geen magnetisch veld. Dat komt doordat de processen die op aarde het magnetisch veld veroorzaken op Venus niet voorkomen. Op aarde wordt het magnetisch veld geacht te ontstaan door het verschil in rotatie tussen de buitenkern en de mantel, waarbij frictie ontstaat in een materiaal dat werkt als vloeibare geleider. Het gevolg is een krachtige elektrische stroom, en dus een krachtig magnetisch veld. Men weet niet hoe dit alles in detail in zijn werk gaat.

    De rotatie van Venus is extreem traag in vergelijking met die van de aarde, waardoor de frictie en elektrische stroming veel te laag is voor het opwekken van het geodynamisch effect.

    Antwoord E

    Pluto staat inderdaad te ver weg. We zullen moeten wachten op New Horizons. Toch zou ik op Pluto geen proces kunnen bedenken dat een geodynamisch effect veroorzaakt. Ik denk dus niet dat Pluto magnetisch zal zijn.

    Antwoord F

    Zoals eerder aangegeven is de magnetosfeer de regio boven het oppervlak waarin het een dominerend effect heeft op de stromingen van gas en plasma. Mercurius en Venus hebben geen veld dat hier krachtig genoeg voor is.
    This person attempts not to panic, with the aid of several towels.

    Commentaar


      #3
      Bedankt voor je antwoorden DaMatrix, maar ik haal er nog een paar punten uit:

      Bij antwoord A: De wetenschap heeft dus nog geen verklaring gevonden voor het fenomeen "ompoling" op onze planeet. Zijn wij echter het enigste object in het zonnestelsel wat dit verschijnsel kent? Misschien is ompoling meer regelmaat dan uitzondering.

      Bij antwoord C: is onderzoek naar het magnetisch veld van Mercurius niet een van de doelen van de MESSENGER missie. Rond 2011 zullen we hierover meer weten denk ik.


      Voor de rest waren je antwoorden erg helder, heb er weer wat van opgestoken.
      -- Worm-Hole.be -- ;)

      Commentaar


        #4
        A: de wetenschap heeft wel enkele vermoedens en hypotheses, maar nog geen sluitende verklaring nee. Het magnetisch veld van de aarde blijft mysterieus.

        Of er ompolingen voorkomen bij andere planeten? Dat is nu nog niet te zeggen. We hebben immers geen gegevens van ompolingen in het verleden van planeten die een globaal magnetisch veld bezitten. Overigens geldt dat alleen voor Mercurius, maar ik denk niet dat MESSENGER de middelen bezit om de polarisatie in magnetische rotsen te meten vanaf een baan om de planeet.

        Verder beschikken de vier grote gasreuzen over krachtige magnetische velden, maar het proces achter hun ontstaan is vrijwel zeker anders dan bij de aarde. Ik heb geen idee of het mechanisme ompolingen toestaat bij gasplaneten. Misschien dat iemand anders hier meer van weet?

        C: het onderzoeken van het magnetisch veld in het algemeen is wel een van de doelen van MESSENGER. Misschien dat dit wetenschappers kan vertellen welk proces precies verantwoordelijk is voor het veld. Is dat proces vergelijkbaar met die van de aarde, dan zou je daar uit af kunnen leiden dat Mercurius ook ompolingen kent.

        Maar ja, aangezien we over het magnetisme op andere planeten nog minder begrijpen dan van het aards magnetisme, blijft dit alles hangen in de rijk der suggestie en 'educated guesses'.
        This person attempts not to panic, with the aid of several towels.

        Commentaar

        Werken...
        X