Announcement

Collapse
No announcement yet.

Ideeén over buiten het heelal

Collapse
X
  • Filter
  • Time
  • Show
Clear All
new posts

  • #16
    Misschien onstaat er bij iedere supernova die afgaat wel een heel universum-in-een-notedop, en zijn wij ook zo'n ding, en zitten we in een zwart gat, en is dat onze event horizon. Heerlijk fantaseren ;-) De gelijkenis met een supernova en een big bang is wel interessant vind ik. Wij zien in het heelal om ons heen om de haverklap gigantische dreunen, en we weten ook dat er vaak iets goed scheef gaat met de zwaartekracht en de tijd. Miscshien is onze hele observable universe wel ontstaan uit een in elkaar klappende ster.

    Belangrijk is denk ik om je tijd en ruimte voor te proberen te stellen niet als absolute waarheden. De tijd is geen 'randvoorwaarde' of altijd aanwezig 'iets', de tijd kan vertragen, versnellen, en ruimte kan gekromd worden, en wat niet al. Een lege ruimte is iets heel anders dan 'niets': er bevindt zich namelijk 'ruimte', noem dat maar niks. Het probleem is een beetje dat je 'niets' niet kunt lokaliseren, het heeft geen plek. Je kan niet zeggen, wat zit er 'voorbij' het einde van ons heelal, want dan probeer je het je al voor te stellen als een plek. Er is geen plek. Het blijft vreemd.

    Comment


    • #17
      De wetenschappelijke manier van werken is om bepaaalde eigenschappen te postuleren, de consequenties van die eigenschappen door te rekenen en dan te kijken of je dat kan meten. Hetgeen gelijk betekent dat het juist niets met een persoonlijke perceptie te maken heeft.

      Kan je er wel aan rekenen, maar niet aan meten, dan is het filosofie. Lukt het rekenen ook niet, is het slechte filosofie.
      What where the skies like when you were young?

      Comment


      • #18
        Interessante posts.

        het niets is dus eigenlijk niet voor te stellen voor een mens, het ligt niet binnen ons denkvermogen om te begrijpen wat het niets is.

        en omdat tijd geen voorwaarde is en ook trager en sneller kan gaan, zou het ook stil kunnen staan, voornamelijk buiten de rand van het uitdijende heelal, en zonder die tijd ook geen ruimte.

        heel gek idee, kan ik daaruit opmaken dat wij als mensen niet in staat zijn om het te begrijpen... al zou het antwoord in een boek staan.

        Comment


        • #19
          svdwal Uiteraard grotendeels met je eens (waarbij ik aanneem dat waar je "slechte filosofie" schrijft, je "slechts filosofie" bedoelt). Maar daar waar nog niet gemeten en gerekend en slechts verwonderd is, betreden we het speelveld van perceptie. En het mooie van perceptie is, dat je je eigen werkelijkheid kunt creëren. Dit is een vorm van creativiteit die kan leiden tot prachtige verwonderingen en vervolgens vragen, meten en rekenen. Zo bedoel ik het eigenlijk.
          Meade LX90-GPS 8" SCT l Guide: TS 80/600 refr. | Meade DSI PRO l DBK21au04 l Canon EOS 1000d gemod l Canon EOS 350d gedebayerd I Sony a200 ongemod I Fujinon 10x70 FMT-SX

          Comment


          • #20
            Die 'e' staat daar goed.
            What where the skies like when you were young?

            Comment


            • #21
              Volgens mij wordt het allemaal nog spannender/gekker :-)
              Interessant verhaal wat in februari een keer gepubliceerd is.

              https://sputniknews.com/europe/20170...eory-evidence/
              TS 80mm F7 ED | Robtics 130mm F7 EDT | Celestron AVX, starsense & polemaster | Canon 450D full spectrum.

              Comment


              • #22
                Toch bespeur ik veronderstellingen in eerdere reacties die tot nu toe niet bekend zijn in de natuurkunde.

                1) er zijn geen aanwijzingen dat ons heelal een onderdeel is van een reeks, noch voorafgaand, nog in de (onze) toekomst.
                2) er zijn geen aanwijzingen dat er "verderop" of "buiten" een ander heelal is.

                Veronderstellingen door het weglaten van het woord "geen" komen voort uit het onvermogen voor de mens (jij en ik dus) om "geen tijd" en/of "geen ruimte" voor te stellen.

                3) Je kunt alleen de tijd bij een ander vertragen t.o.v. van jouw tijd. Natuurkundig kun je zelf in een minder verre toekomst terechtkomen dan je tweelingbroer. Wil je echt dat je er zichtbaar (biologisch meetbaar) jonger gaat uitzien dan je tweelingbroer of je kind dan zal je op ruimtereis moeten. Met zo'n reis kun je echter alleen jonger uitkomen dan je tweelingbroer, nooit passeren als een ouder iemand, tenzij je je broer zelf op ruimtereis stuurt en hem richting lichtsnelheid laat gaan of hem een poos in de buurt van een zwart gat parkeert.
                Hoe kan dat nou dat meteorieten altijd precies in het midden van een krater terechtkomen?

                Comment


                • #23
                  Originally posted by Bert Bogchelman View Post
                  Nee hoor, je bent alleen niet krankzinnig genoeg.
                  Ik heb de andere posts ook gelezen en denk nu echt dat ik krankzinnig ben geworden...............
                  Celestron Orange C8 1975. Dekkerscoop 140mm F-14.3 SCT 1975. 120mm F-8.3 RR refractor (EQ, V2.0 2015). 60mm F-15 "Towarex" (EQ, 1958).

                  Comment


                  • #24
                    Ben je gek . Al die hypotheses zijn speculatief, en omdat het hypotheses zijn mogen ze elkaar gerust tegenspreken. Wat je als natuurkundige het liefst hebt is dat ze elkaar tegenspreken op punten waar je eraan kan meten. Maar zolang dat niet kan zijn het net voetbalclubs aan het begin van het seizoen: niemand weet nog wie straks kampioen is.
                    What where the skies like when you were young?

                    Comment


                    • #25
                      Originally posted by svdwal View Post
                      De wetenschappelijke manier van werken is om bepaaalde eigenschappen te postuleren, de consequenties van die eigenschappen door te rekenen en dan te kijken of je dat kan meten. Hetgeen gelijk betekent dat het juist niets met een persoonlijke perceptie te maken heeft.

                      Kan je er wel aan rekenen, maar niet aan meten, dan is het filosofie. Lukt het rekenen ook niet, is het slechte filosofie.
                      Ik zou toch een lansje willen breken voor het onberekenbare en onmeetbare gefantaseer ;-) Volgens Karl Popper is de wetenschappelijke manier zoals jij hem beschrijf slechts de (tweede) helft van het verhaal: 'the context of justification'. Wat daarvoor ligt volgens hem, is 'the context of discovery', wat je zou kunnen opvatten als de irrationele, intuitive, en volkomen creatieve voorbereidingsfase, waarin niets gek genoeg is. Hoe gekker, hoe beter. Ook als er (nog) niks aan te meten valt ;-) Laten wij dus de fantasie de vrije loop, niet gehinderd door enige limiet, als inspiratiebron voor de tweede stap: de toetsing zoals je die correct beschrijft. Maar die 'postulatie van bepaalde eigenschappen': het moet ergens vandaan komen! Zou het misschien kunnen dat? Maar als je je nou eens voorstelt dat? Leven we misschien in een? Zou de zwaartekracht helemaal geen..? Zou de tijd zelf misschien kunnen? Ja, het zijn die creatieve fantasieen die de grondslag vormen van de wetenschap. En we gebruiken het experiment als deel B van de wetenschappelijke methode om onze ideeen te toetsen. Ontoetsbare ideeen delven inderdaad het onderspit.

                      Comment


                      • #26
                        Dat is de plek waar theorieen vandaan komen. Daarna moeten ze langs de poortwachter van de fysica. Anders is het nog steeds geen wetenschap.

                        Voor filosofie staat er overigens ook een poortwachter, maar die heeft andere criteria.
                        What where the skies like when you were young?

                        Comment


                        • #27
                          Context of discovery (wild gespeculeer) is geen wetenschap? Of onvolledige wetenschap? Ik zou zeggen dat ongefundeerd gespeculeer onderdeel uitmaakt van de wetenschappelijke methode.

                          Even for the sake of argument dan he!

                          Comment


                          • #28
                            Aardappels koken is ook pas aardappels koken als je ze, al dan niet geschild, in een pan met kokend water hebt. Alleen de pan vullen met water is niet voldoende.
                            What where the skies like when you were young?

                            Comment

                            Working...
                            X