Aankondiging

Samenvouwen
Nog geen aankondiging momenteel

Wanneer en hoe sterven we nou eens uit?!

Samenvouwen
Dit onderwerp is gesloten.
X
X
 
  • Filter
  • Tijd
  • Toon
Alles wissen
nieuwe berichten

  • Martijn
    antwoordde :
    jah ik ken het boek ben alleen geen fan van thea beckman maar dat staat hier buiten.

    Het praten over korte en lange termijn is vind ik in deze wetenschap er lastig. Kijk naar films als The Day After Tomorrow, Independence Day. Alleemaal doemsenario's maar in hoeverre krijgen wij zo'n doemsenario te verwerken?

    Een komeet die ons treft? ik vraag het me af, er is al zovaak gewaarschuwd enz enz maar dan vliegen ze nog vlak langs (met de nadruk op vlak (nog verder voorbij als de maan aan de hemel staat) ) dus dat is altijd wat lucratief vind ik.

    Kijk eens zal er wel een einde aan deze wereld komen, maar dan praten we op zijn vroegst over duizende jaren later, en volgensmij zitten we dan al lang en breed in een mooi ruimtehotel (vaste verblijfplaats) bestaat nasa niet meer de esa evenmin, zijn er commerciele bedrijven waar je voor een paar galactische galjoenen een vlucht naar het ruimtehotel Alfa kunt boeken waar je prachtig zicht hebt op saturnus. Voor de wat rijkere kun je naar Epsilon en dan heb je een geweldig uitzicht op Alfa Centauri!

    Dit maar even om te schetsen dat wij wel na kunnen denken over wat er zou gebeuren als de wereld vergaat, maar dat maken wij toch niet mee, en onze kinderen en of kleinkinderen en achterklein kinderen ook niet.
    Tegen de tijd dat de aarde vergaat dan is de technologie al zo veel verder dat wij ons dat niet meer kunnen voorstellen! Wie weet wordt er dan wel gezecht ach de aarde vergaat daar leefde mijn voor ouderen miljoenen jaren geleden. Jammer voor de geschiedenis, maar hier (waar dat dan ook mag zijn) hebben wij het veel en veel beter.

    Laat een reactie achter ::


  • Lieuwe
    antwoordde :
    [quote=Martijn]
    Origineel geplaatst door "Lieuwe"korte termijn[/quote
    Wat is jou definitie van korte termijn? Kijk in de economie is korte termijn de komende maanden dus laten we stellen dat dat vast niet is wat jij bedoelt.

    Des al niet te min wat is korte termijn dan? 1000 jaar? 1000000000 jaar?
    Ach ja, korte termijn... Ik heb eens even geGoogled:

    1: De zon heeft nog voor 5 miljard jaar brandstof. Maar over 1 miljard jaar zal 'ie dusdanig veel veranderd zijn (voornamelijk feller) dat het voor ons niet echt prettig meer schijnt te zijn

    2: De botsing met Andromeda vind over een paar miljard jaar plaats. De kans dat we dit overleven is trouwens meer dan 90%. Dus ik zie de zon als grootste bedreiging.

    Een beetje komeet kunnen we tegen de tijd dat het nodig is wel uit de lucht schieten. En zelfs met veel tsunami's, aardbevingen en orkanen denk ik dat er nog altijd wel mensjes zijn die het overleven.

    Niet echt wetenschappelijk, maar iemand toevalli "Kinderen van moeder Aarde" van Thea Beckman gelezen? Die beschrijft de wereld nadat de aarde gekanteld is onder invloed van een kernoorlog. De ijskapen verplaatsen zich. Groenland ontdooit en krijgt een perfect klimaat, Amerika wordt de nieuwe Sahara... Eigenlijk denk ik dat dit het sceario is waar we als eerste mee te maken krijgen...

    Laat een reactie achter ::


  • Martijn
    antwoordde :
    [quote="Lieuwe"korte termijn[/quote]Wat is jou definitie van korte termijn? Kijk in de economie is korte termijn de komende maanden dus laten we stellen dat dat vast niet is wat jij bedoelt.

    Des al niet te min wat is korte termijn dan? 1000 jaar? 1000000000 jaar?

    Laat een reactie achter ::


  • Lieuwe
    antwoordde :
    Eeeehhhmmm ik zie 2 scenario's op korte termijn die feitelik ook gaan gebeuren.
    1: de zon dooft uit en we zij nog niet zover dat we een heel eind weg kunnen vliegen
    2: We botsen met een nabijgelegen sterrenstelsel.

    Beide gaan daadwerkelijk gebeuren, alleen ik weet niet meer wat nu eerst kwam.

    Laat een reactie achter ::


  • Demelza
    antwoordde :
    Nee, super onwaarschijnlijk is het zeker niet. Maar er hoeft ons maar een klein iets in de weg te zitten, iets te gebeuren, en we zijn te laat hiermee. Het koloniseren van het zonnestelsel zal ontzettend veel tijd vergen en tegen de tijd dat we eraan toe zijn bestaan we misschien al niet eens meer.

    Laat een reactie achter ::


  • DaMatrix
    antwoordde :
    Het is meer hoop, Demels, alhoewel het heus niet super onwaarschijnlijk is. De aarde krijgt het zwaar te verduren, en er zullen momenten komen waarop natuurrampen, epidemiŽn, oorlogen, etc de mensheid behoorlijk decimeren. Maar dat wil niet per se zeggen dat we onszelf vernietigen, ik denk dat in de toekomst de technologie dusdanig ontwikkeld is dat we de aarde kunnen ontlasten en eindelijk een duurzame maatschappij opbouwen. Of het gebeurt? Geen idee. Of het mogelijk is? Jazeker! Als we vervolgens het zonnestelsel koloniseren ziet de toekomst van de mens er al rooskleuriger uit. Vervolgens is het even afwachten in hoeverre de science fiction overeen komt met de natuurwetten, maar wellicht zijn we in staat om met allerlei Star Trek-achtige technieken de sterren te koloniseren en, zoals je stelt, dan kan weinig ons nog stoppen.

    Een mogelijk (en imho realistisch beeld) wordt geschept in het 'World Building' universum Orions Arm.

    http://www.orionsarm.com

    * hard science
    * plausible technology
    * realistic cultural development
    * vast setting
    * 10000+ year timeline
    * no humanoid aliens

    Laat een reactie achter ::


  • Martin Cramer
    antwoordde :
    Als je eenmaal de eerste stap gezet hebt (en dan praat ik niet over het koloniseren van Mars, maar verder) dan zijn we al zo ver geevolueerd en zitten we al op zoveel verschillende plekken dat er wel iets heel vreemds moet gebeuren willen we met z'n allen het loodje leggen. Een grote natuurramp o.i.d. treft dan maar 1 planeet of maan, terwijl de mens verspreid zit.
    precies Zolang ons heelal maar niet instort o.i.d.

    Laat een reactie achter ::


  • Demelza
    antwoordde :
    Als je eenmaal de eerste stap gezet hebt (en dan praat ik niet over het koloniseren van Mars, maar verder) dan zijn we al zo ver geevolueerd en zitten we al op zoveel verschillende plekken dat er wel iets heel vreemds moet gebeuren willen we met z'n allen het loodje leggen. Een grote natuurramp o.i.d. treft dan maar 1 planeet of maan, terwijl de mens verspreid zit.

    Maar Damatrix, je schept wel een heel optimistisch beeld hoor! Denk je echt dat de kans reeel is dat dit gebeurt, of is het meer een hoop?

    Laat een reactie achter ::


  • Martin Cramer
    antwoordde :
    ik geloof graag dat de mens een grote kosmische toekomst heeft.
    Is inderdaad een mooie gedachte.
    En tja, als we eenmaal in staat zijn om ons zonnestelsel te verlaten (als dat mogelijk is) en ons ras telt honderden miljarden individuen verspreid over de melkweg, who's gonna stop us then?!

    Laat een reactie achter ::


  • DaMatrix
    antwoordde :
    Origineel geplaatst door Marijn
    Bedoel jij niet kernsplitsing?
    Nee, kernfusie. Waterstofbommen bestaan al sinds de jaren '60 - ze zijn alleen nooit gebruikt

    Verder geloof ik niet dat de mensheid aan zijn einde komt, althans niet binnen een paar miljoen jaar. Tuurlijk, door vervuiling en natuurrampen zullen wij ons portie ellende wel krijgen. Hoe zeer ik het ook hoop voor het leven op aarde dat wij verdwijnen, ik ben bang dat we moeten leren leven met het feit dat de planeet onherkenbaar veranderd wordt. Ik denk dat de mens het overleeft, zal verhuizen naar andere planeten en evolueert tot vele soorten, ieder aangepast aan zijn eigen planeet/omgeving, waarschijnlijk met behulp van genetische manipulatie. Om uiteindelijk alsnog te verdwijnen als het heelal eindigt, hoewel we tegen die tijd onze geest misschien wel kunnen 'uploaden' in een singulariteit en vervolgens het einde van het heelal overleven.

    Klinkt als science fiction, ik weet het, maar ik geloof graag dat de mens een grote kosmische toekomst heeft. Maar ja, als morgen een asteroide ter grootte van de staat Texas de planeet ramt valt alles alsnog in duigen. Toch denk ik dat de mens dusdanig standvastig is, dat wij niet zomaar even uit te roeien zijn.

    Laat een reactie achter ::


  • Demelza
    antwoordde :
    Jazeker. Ik kom een beetje verkeerd over lees ik nu.

    Ik bedoelde dat zwarte gaten materie zullen blijven opslokken. Intussen blijft het heelal uitdijen, waardoor de materie uiteindelijk zover verdeeld is, dat je geen planeten e.d. meer over zult houden. Dus niet alleen zwarte gaten zullen de boosdoeners zijn, integendeel. De uitdijing van het heelal speelt een grotere rol. Daarnaast sterven sterren, die blazen materie weg het heelal in, dat verspreidt weer verder.

    Laat een reactie achter ::


  • Marijn
    antwoordde :
    Ehm, Demels? Is er geen maximummassa voor zwarte gaten?

    Gevonden! http://chandra.harvard.edu/press/05_rel ... 21505.html

    Laat een reactie achter ::


  • Demelza
    antwoordde :
    Uiteindelijk zal er niks meer overblijven in het heelal. Materie wordt 'opgeslokt' door zwarte gaten die de materie verdampen. Uiteindelijk hou je geen vaste materie meer over. Om als mens te moeten overleven zou je dan naar een ander heelal moeten gaan. En tja, we weten niet eens of er andere universa bestaan, laat staan dat ze vergelijkbaar zijn met het onze. Maar zover zal het nooit komen. Ik betwijfel of we uberhaupt ooit onze planeet verlaten.

    Laat een reactie achter ::


  • dh-breuer
    antwoordde :
    Daar gaat het allemaal om: Wanneer?

    Ik denk dat als we zo doorgaan het niet lang zullen redden op aarde. Voornamelijk door de vervuiling/vergiftiging van de atmosfeer.

    (Ik houd trouwens wel altijd in gedachte dat natuurlijk ooit die destructieve steen :P op ons nietige wereldje zou kunnen inslaan.)

    Als we ons kunnen koloniseren op Mars zouden we de levensduur van de mens natuurlijk kunnen verlengen (of we moeten het hier op aarde 'netjes' houden). En als we ons zouden koloniseren op planeten in andere zonnestelsels zouden we het natuurlijk veeel langer kunnen overleven. Maar uitdeindelijk denk ik dat we toch ten onder gaan als gevolg van een kosmologische ramp. We kunnen ons toch 'nooit' buiten ons eigen sterrenstelsel begeven en sterrenstelsel gaan ook uiteindelijk ook ten onder toch? d.w.v. het supermassive blackhole in de kern die alles opslokt (of zie ik dat verkeerd?).

    Laat een reactie achter ::


  • sanakthe
    antwoordde :
    Ik zeg dat een grote deel van de bevolking op aarde dood gaat door natuurrampen. Simpel, maar wel realistisch.

    Laat een reactie achter ::

Werken...
X