Aankondiging

Samenvouwen
Nog geen aankondiging momenteel

Een 13" F4.45 binodob in wording - bouw gestart - en bijna klaar.

Samenvouwen
X
  • Filter
  • Tijd
  • Toon
Alles wissen
nieuwe berichten

    Hoi Frank mbt de te heldere rdf:deed me denken aan topic uit 2011
    heb toen het eea uitgeprobeerd
    De 2032 knoopcel batt(3V 240 miliamp) is eenvoudig uit te wisselen met een 2025(3V 170 miliamp)
    misschien een suggestie?
    gr Henk

    Commentaar


      Als je knoopcellen uitwisselt met dezelfde spanning helpt dit toch niet? De capaciteit van een cr2032 en een cr2025 is verschillend, maar de spanning is hetzelfde. En aangezien ze dezelfde techniek gebruiken (lithium) lijkt het mij onwaarschijnlijk dat ze verschillen in maximale stroom. In elk geval heb ik die dingen wel eens uitgewisseld, en ik heb geen verschil gemerkt.
      Explore Scientific UL 12" dobson, Meade Lightbridge 8" dobson, Skywatcher Heritage Flextube 13cm, Skywatcher 80mm ED, Lunt LS50THa/B400P zonnekijker

      Commentaar



        ​Ledje geleidt boven de doorlaatspanning dus heeft alleen zin om stroomsterkte te regelen met bijv. potmeter, hetgeen ook handig is voor verschillende omstandigheden zoals donkere hemel of sterveld met zwakke sterren. Helaas zijn veel rdf's vaak verlijmd.

        ​​​​​​
        Origineel geplaatst door dreistein Bekijk bericht
        Begrijp ik het dan goed...
        Blijkbaar niet

        Commentaar


          Deze RDF zit knalvast. Ik kan het glaasje aan de achterkant loskrijgen, en dan wat tape (zwartgemaakt) over het LEDje plakken 9en dat helpt), maar meer ook niet, helaas. So be it.

          Commentaar


            Als dat nog te fel is, zou je eens een stukje spiegelende folie van bijvoorbeeld een chips-verpakking kunnen proberen...

            Commentaar


              Hé ja; snel een zak leegeten; dit kan helpen. Txs.

              Ben bezig met een electra-kast met een aantal 12V aansluitingen (o.a. tbv de dauwregeling van de secundaire spiegels) en een paar PWM-regelingen (dauwlinten oculairen, zoeker-objectief en -oculair en RDF). Bijna klaar.
              .
              Klik op de afbeelding voor een grotere versie naam: IMG_1447.JPG views: 205 grootte: 80,3 KB id: 1416879
              .
              Klik op de afbeelding voor een grotere versie naam: IMG_1448.JPG views: 199 grootte: 74,4 KB id: 1416880
              .
              Klik op de afbeelding voor een grotere versie naam: IMG_1449.JPG views: 200 grootte: 74,2 KB id: 1416881

              Commentaar


                Intussen weken verder. De dauwregeling is af en doet het ook, en het eerste echte first light onder donkere hemel heeft op 1/2 juni plaatsgevonden in Grandpré --> klik.

                Klik op de afbeelding voor een grotere versie naam: FOTO 11A.JPG views: 0 grootte: 139,7 KB id: 1418734

                De key learnings van die waarneemsessie zijn de volgende:

                De positieve kanten:
                • De telescoop is goed in balans, beweegt en remt prettig en trilt weinig na nadat er tegen gestoten is;
                • De waarneempositie, zittend voor de telescoop op een stoel, is ok, ook als de telescoop laag gericht is. Het lopen naar de RDF en zoeker is wat omslachtig, maar went snel.
                • De samenvallende beelden zijn spectaculair; alles krijgt een 3D-effect. Waarnemen met slechts één oog lijkt erg onnatuurlijk na een poosje met twee ogen waargenomen te hebben. De vergelijking met andere telescopen moet gemaakt worden.
                • De meeste collega-waarnemers waren in staat om de beelden te mergen en goed scherp te krijgen, m.n. bij de lagere vergrotingen.
                • De dauwverwarming van de zoeker-oculair en het objectief en de secundaire spiegels doet het prima; geen last van dauw terwijl bij anderen wel optiek besloeg.

                De dingen die lastig zijn cq. die gewenning behoeven:
                • Het is allemaal gróót en zwaar; past eigenlijk niet in de VW Golf. Een busje, zoals een Peugeot Partner of een Citroen Berlingo of zoiets is misschien de weg vooruit. Daar moet ik toch eens over nadenken.
                • Starhoppen is wennen. De zoeker vergroot te weinig en de bewegingen zijn anders dan gewend. Ook staat de waarnemer eigenlijk net verkeerd om ten opzichte van de sterrenhemel.
                • Door twee Delossen (17.3, 10 en 6) heenkijken is toch iets lastiger dan door twee Panoptics (24mm), maar het is, naar mijn ervaring, een kwestie van gewenning.

                Dingen die aangepast cq. verbeterd moeten worden:
                • De ophanging vd secundaire spiegel moet zo aangepast worden dat elk van de zes afstelmogelijkheden onafhankelijk van de andere gedaan kunnen worden. Dit wordt nog een heel issue! De huidige ophanging (Ross-Sacket) voldoet prima voor een mono-telescoop, maar is ellendig voor een bino. Het ontwerp is in hoofdlijnen af; nu detailleren en uitvoeren.
                • Er moet een mal komen om de hoofdspiegels snel en eenvoudig evenwijdig aan elkaar en aan het hoofdframe te kunnen zetten.
                • De zoeker vergroot te weinig; een beeldveld van meer dan 4 graden is te veel van het goede. De Plössl 20 moet vervangen worden door iets anders.
                • De RDF is nu weer te donker. Het lasertje dimmen met een stukje chips-zak is te veel van het goede. Er moet ook iets tegen dauw gedaan worden, maar een dauwlint past niet. Zelf iets bouwen dus.
                • Dauwlinten kunnen niet gebruikt worden rondom de oculairen van de telescoop zelf; het maakt de oculairen te dik. Andere oplossing uit te vogelen.
                • Er moeten deksels en houders komen om de spiegels te beschermen tijdens transport.
                • Het ontbreken van een shroud is misschien niet goed. De primitieve lichtschilden onder de secundaire kooien doen hun werk, maar zijn te primitief en moeten vervangen worden.
                • De centrale dots op de hoofdspiegels zijn zwart en dat is lastig als het wat donkerder wordt. Beter dus inderdaad die witte ringen.

                Al-met-al is de conclusie dat deze bino-dob een fijn waarneeminstrument is, maar dat er nog wel wat werk te doen is. Dat is ook goed; anders zou ik me misschien gaan vervelen.



                Ik ben nu dus druk bezig met het ontwerpen van de aangepaste ophanging van de secundaire spiegel; dit nieuwe ontwerp maakt het mogelijk de zes instellingen onafhankelijk van elkaar te doen. Deze instellingen zijn:
                • Beweging naar de hoofdspiegel toe / er vanaf (parallel aan de hoofd-optische as);
                • Beweging loodrecht op de hoofd-optische as in de richting van de tertaire spiegel / er vanaf;
                • Draaiing van de secundaire spiegel rondom de hoofd-optische as van de hoofdspiegel;
                • Kanteling van de secundaire spiegel rondom de verbindingslijn tussen de secundaire en tertaire spiegel;
                • Kanteling van de secundaire spiegel rondom de korte as van de secundaire spiegel';
                • Verschuiven van de secundaire spiegel langs de lange as van de secundaire spiegel.
                Het blijkt inderdaad mogelijk alle mechanieken hiervoor in een cylindrische ruimte met een diameter van 80mm en een lengte van zo'n 175 mm te proppen. Het ontwerp is in hoofdlijnen klaar; ik ben nu bezig met de detaillering. De uitvoering gaat nog wel wat voeten-in-aarde hebben.

                Klik op de afbeelding voor een grotere versie naam: IMG_2362A.jpg views: 0 grootte: 50,6 KB id: 1418735
                Last bewerkt door Skyheerlen; 11-06-19, 15:01.

                Commentaar


                  Het lopen naar de RDF en zoeker is wat omslachtig, maar went snel.
                  Ik vind het knap dat je al zo lang enthousiast bezig bent met dit project. Af en toe lijkt het of elk opgelost probleem een nieuwe introduceert!

                  Ik zat te kijken naar de positie van de hoekzoeker. Kan je die niet onder één van de secundaire kooien kunnen hangen, en dan met het oculair naar je toe (als je op de waarneemstoel zit)? Dan hoef je daarvoor niet heen en weer te lopen, en kan je zittend zowel je zoeker als beide oculairs bereiken.
                  Desnoods laat je de zoeker aan de voorkant iets uitsteken, mocht de balans dat toelaten.

                  Vooral als je een aantal deepsky-objecten bekijkt die redelijk dicht bij elkaar liggen (en je de RDF dan niet nodig hebt) kan je zo alles vanuit je waarneemstoel doen.

                  Commentaar


                    Ik heb al overwogen de zoeker inderdaad op een andere plaats op te hangen, met een spiegel voor het objectief zodat het sterlicht 'om de waarnemer heen' gaat, ongeveer zoals op de schets. Het ziet er dan wel heel vreemd uit, met de zoeker zijwaarts, maar deze hele telescoop is vreemd, dus doet het er niet zoveel toe.
                    Probleem is dat voorkomen moet worden dat de waarnemer in welke houding dan ook tegen de oculairen uitademt, maar dat is vast oplosbaar. Mogelijk ga ik dit in de toekomst nog eens uitvoeren; eerst de secundaire spiegel-ophanging afmaken.

                    Klik op de afbeelding voor een grotere versie naam: IMG_2363A.jpg views: 0 grootte: 42,9 KB id: 1418752

                    Commentaar


                      Ik heb vol interesse naar jou overzicht van bewegingseisen gekeken
                      • Beweging naar de hoofdspiegel toe / er vanaf (parallel aan de hoofd-optische as);
                      • Beweging loodrecht op de hoofd-optische as in de richting van de tertaire spiegel / er vanaf;
                      • Draaiing van de secundaire spiegel rondom de hoofd-optische as van de hoofdspiegel;
                      • Kanteling van de secundaire spiegel rondom de verbindingslijn tussen de secundaire en tertaire spiegel;
                      • Kanteling van de secundaire spiegel rondom de korte as van de secundaire spiegel';
                      • Verschuiven van de secundaire spiegel langs de lange as van de secundaire spiegel.
                      : Punt 4 en 5 : zijn dat niet dezelfde beweging?
                      Punt 6: dat is toch een eenmalig afstelling ? (waar je wellicht een beetje rekening houdt met Offset).
                      Harro bekijkt de hemel het liefst met een grote Newton en een goed gezelschap (560mm F/3,6 zelfbouw trussdobson met optiek van John Nichol Optical :)

                      Commentaar


                        Txs voor het meedenken.
                        • De bewegingen van de punten 4 en 5 staan loodrecht op elkaar. Als je door de focuser van een normale telescoop naar de secundaire spiegel kijkt, is punt 4, zijwaarts kantelen van de secundaire spiegel en punt 5, naar je toe / van je af kantelen.
                        • Punt 6 is de laatste zet: als alles goed staat, schuif je de secundaire spiegel hiermee recht voor de opening naar de tertaire spiegel. Zou idd éénmalig moeten zijn (zoals alle instellingen eigenlijk eenmalig zijn), maar de technische uitvoering hiervan is zo eenvoudig, dat ik het meeneem in het ontwerp. Alternatief hiervoor is zowel 1 als 2 simultaan uitvoeren, maar dat is erg lastig. Daarom 6.
                        • Met offset hou ik rekening door het hart van de ophanging niet in het midden van de secundaire kooi te hangen. Om precies te zijn: de draaias waarmee de secundaire spiegel om de optische as vd OTA gedraaid kan worden, staat 4.74mm 'weg van de focuser' (en dus uit het midden vd OTA). Al zal ik het wel niet op 1/100 mm nauwkeurig krijgen .. ..

                        Overigens heb ik de telescoop thuis weer in elkaar gezet en de collimatie gecontroleerd; vrijwel geen verandering. Het in-elkaar-zetten en weer afbreken is dus blijkbaar eenduidig, en dat is pretting werken.
                        Last bewerkt door Skyheerlen; 11-06-19, 13:40.

                        Commentaar


                          Origineel geplaatst door GuusGilein Bekijk bericht
                          Ik vind het knap dat je al zo lang enthousiast bezig bent met dit project. Af en toe lijkt het of elk opgelost probleem een nieuwe introduceert
                          Txs. Soms is het ook vervelend en doe ik een paar weken niks aan de telescoop. Zolang de oplossing niet optimaal is, is het ook zo dat er weer een nieuw probleem ontstaat. Toch zijn er al veel issues helemaal opgelost, samen met de evt daarop volgende nieuwe problemen. Het issue met de secundaire spiegel-ophanging los ik ook nog wel op.

                          Soms vraag ik me af wat er gebeurd zou zijn als ik gekozen zou hebben voor de oplossing waarbij de twee OTA's eerst gecollimeerd worden, en dan in hun geheel tov elkaar uitgelijnd worden. Dat biedt uiteraard bepaalde voordelen, maar ik verwacht problemen aan de oculair-zijde: deze oplossing leidt tot een minder stijve oculair-assembly waarbij die ook nog eens steeds weer opnieuw juist afgesteld moet worden. Als de optische assen van de twee oculairen niet exact gelijk staan tov elkaar, vallen de beelden niet samen. Een verschijnsel hiervan kan zijn dat de twee beelden tov elkaar verdraaid staan. Bij mijn telescoop is dat heel eenvoudig en snel op te lossen; bij een telescoop waarbij de beide focusers niet vast (beter: verschuifbaar) tov elkaar staan, is dit een stuk lastiger.

                          Ach; beide oplossingen (twee losse OTA's tov elkaar bewegen vs. vaste OTA's waarbij de optiek zelf gebruikt wordt voor collimatie en merging) hebben zo hun voor- en nadelen. Bert Bogchelman bouwt een bino gebaseerd op het andere uitgangspunt. Tijdens onze komende reis naar La Palma hebben we genoeg tijd om dit verschil van inzicht te bediscussieren, waarna we de uitkomst daarvan presenteren op de ATM-dag in Almere, een paar weken later.
                          Last bewerkt door Skyheerlen; 11-06-19, 18:20.

                          Commentaar


                            Het duurt ook allemaal lang. Deze opname is exact (op de dag) twee jaar oud - toen zag de bino er nog wat anders uit.

                            Klik op de afbeelding voor een grotere versie naam: IMG_7284.JPG views: 0 grootte: 246,5 KB id: 1418849

                            De zon had blijkbaar fors geschenen, gezien mijn rode kleur.

                            Commentaar


                              Och, je hebt nog even te gaan: de Hale Telescope op Palomar Mountain had ruim 20 jaar nodig tussen het binnenhalen van de benodigde fondsen (1928) en de voltooiing in 1949. Het duurde zelfs zo lang dat Hale first light zelf niet meer heeft meegemaakt.
                              Wat dat betreft lig jij al ruimschoots voor op dit schema!

                              Commentaar


                                Is dat niet koud aan de oren, 's nachts?
                                Astronomy's much more fun when you're not an astronomer - Brian May

                                Commentaar

                                Werken...
                                X