Announcement

Collapse
No announcement yet.

Vogelaar zoekt betere kijker

Collapse
X
  • Filter
  • Time
  • Show
Clear All
new posts

  • #16
    De Nikon field scope is zeker een leuke telescoop. Zo'n tafelklem is best stabiel en zeker geschikt als je vanaf een vaste plek kijkt. Als je de telescoop er tenminste goed mee kunt richten.
    Jan
    'Kies de weg van de meeste weerstand' (Erik Scherder, neuropsycholoog)

    Comment


    • #17
      Over die statieven kan ik niets zeggen, maar ik zie dat je op Amazon hebt gezocht. Twee maanden geleden heb ik een verrekijker gekocht via Amazon.de. Ik dacht dat het dan ook uit Duitsland zou komen. Ook omdat het bedrag in was vermeld. Het was dan ook een onaangename verrassing toen ik de pakjesbezorger bijna 40 moest betalen aan invoerrechten. Het kwam namelijk uit China.

      Verder was er niets aan de hand, het produkt was helemaal in orde en werd keurig in drie weken afgeleverd, maar het is bij een aankoop via Amazon wel aan te raden om uit te zoeken waar de aanbieder vandaan komt. Daarop had ik wel even mogen letten, geen ervaring met Amazon Van buiten de EU betaal je altijd nog extra aan invoerrechten. En dan kan je je er op voorbereiden of dit laten meewegen in je besluit tot aankoop.
      Alle Messiers zijn zichtbaar in een 38mm telescoop.

      Comment


      • #18
        Wij zijn zojuist terug gekomen van aan kampeervacantie op Terschelling, vogel paradijs bij uitstek. Om vogels te observeren had ik een telescoop, een statief en een verrekijker Meopta 7x42 meegenomen. De laatste is zeer intensief gebruikt vanwege zijn grote uittreepupil, kristalhelder beeld, groot beeldveld en rotsvast rustig beeld (de prijs is bovendien ook erg aangenaam). Die kijker is dan ook zeer intensief gebruikt, de telescoop veel minder.
        Gijs van Ginkel

        Comment


        • #19
          Edward, bedankt voor de waarschuwing. Ik had het gelukkig al gezien en het statiefje uit de link diende slechts als voorbeeld, maar Amazon geeft het inderdaad niet erg duidelijk aan.
          Ik heb je uitleg in post 10 nog eens aandachtig doorgelezen en blijf (in het verlengde hiervan) toch met wat vragen zitten. En ervan is dat ik in veel diagrammen zie dat de lichtstralen parallel uit het oculair lijken te komen en parallel blijven tot ze de lens van het oog raken. Dit lijkt mij niet helemaal hoe het in de praktijk werkt, maar slechts een vereenvoudigde weergave. Klopt dat?
          Een ander issue is dat het licht dat door het objectief wordt verzameld in beide gevallen gelijk is en dat dat het licht bij 10x vergroting door het oculair wordt geconcentreerd dot een kleiner maar (per vierkante mm) feller stipje dan bij 8x vergroting het geval is. Je hebt voorgerekend dat het verschil in oppervlak 56% is. Is het niet zo dat de lichtintensiteit van het stipje per oppervlakte eenheid nu ook met eenzelfde factor toeneemt? (ervan uitgaande dat de lenzen even efficint het licht doorlaten)

          Leuk dat je ook reageert, Gijs. Ik heb jouw tests met veel plezier gelezen en sta versteld van de verschillen in lichtdoorlating. Wat me opvalt is dat met uitzondering van een enkel topmodel de lichtdoorlating van 10x verrekijkers 5 tot 10% lager is dan van de 8x modellen. Ik vermoed dat dit komt door de dikkere oculair lenzen en coatings die in de 10x modellen gebruikt worden, of is er misschien nog een andere reden?

          Comment


          • #20
            Meeuwis,
            Hieronder heb ik wat proberen te tekenen ivm jouw vraag over de parallelle lichtbundels. Toelichting volgt.
            Attached Files
            Alle Messiers zijn zichtbaar in een 38mm telescoop.

            Comment


            • #21
              Denk dat ik al het eea begrijp, het eerste plaatje waarbij je een kruisje hebt gezet bedoelde ik en is dus blijkbaar een (te) grove vereenvoudiging. Zoals het ernaar uitziet in jouw tekening, gedragen lichtbundels die door hetzelfde brandpunt gaan zich zodanig dat ze na breking in oculair als parallel te "beschouwen" zijn. Verschillende lichtbundels die door verschillende brandpunten in hetzelfde brandvlak gaan zijn niet parallel aan elkaar, vermoed ik....?

              Comment


              • #22
                Inderdaad worden veel illustraties foutief weergegeven met parallelle bundels zoals in de bovenste tekening. Het is echter eerder zoals in de tweede reeks illustraties.

                Stel, die boom is 14meter hoog en staat op een afstand van 100meter. Dat is een hoek van 8graden In een 8x verrekijker met een 140mtr op 1000mtr beeldveld komt dat overeen met 8graden (in een oculair met schijnbaar beeldveld van 64 graden).
                Als je de verrekijker richt op de boom dan zie je hem dus net precies in het geheel.

                De kruin van de boom komt dan overeen met punt 1 in de tekening, het midden van de boom (en wat midden in het beeldveld van de verrekijker is geplaatst) met punt 2. En aan de voet van de stam punt 3.

                Met een 8x42 verrekijker vallen de lichtstralen stralen op de bovenkant van het objectief 21mm verder van het centrum. Dat is op 100meter nog geen 0,75 boogminuut t.o.v. oneindig. M.a.w. de kans dat je een sterretje achter de boom ziet opduiken als je je uitrekt en 21mm hoger gaat staan is vrijwel nihil. De verkeerde indruk die gewekt wordt met de eerste tekening is dat de bovenkant van de lens de kruin van de boom opvangt en de onderkant de voet. Echter de stralen naar de bovenkant van de lens kan je nagenoeg als parallel zien met de lichtstralen naar de onderkant van de lens. Het verschil is 2*0,75=1,5boogminuut. De stralen van de kruin van de boom volgen de weg volgens punt 1, voet (punt 3) is 8 graden lager. (In de tekeningen zijn de hoeken ter verduidelijking groter weergegeven.)

                Die drie punten (en oneindig veel meer daartussen) vormen tezamen het brandvlak (in de tekening bij Bv vs Bp). De gebundelde stralen gaan na het brandvlak weer uit elkaar tot het oculair die deze als parallelle stralen verlaten. Hier zie je gelijk ook waarom een oculair een bepaalde diameter van (veld)lens moet hebben om te voldoen aan een bepaalde grootte van beeldhoek. Een twee keer zo kleine lens geeft een schijnbaar beeldhoek van nog maar 32graden van het oculair en 4graden reel beeldveld.

                Daar waar na het oculair de bundels van alle drie de stralen elkaar kruisen moet je het oog plaatsen. Deze ideale positie wordt in de onderste tekening aangegeven met E.R. (eye relief of vrije oogafstand). Ben je te dichtbij of te ver van het oculair dan zie je minder van het beeldveld. Voor brildragers is het dan ook fijn als de vrije oogafstand redelijk groot is.

                Verwar dit E.R. vlak echter niet met een soort brandvlak. Dit punt kan je vinden door met een papiertje of matglas achter je oculair te zoeken tot dat je een verlichte cirkel met zo scherp mogelijke rand hebt. Die scherpe rand komt door een extra rand in het oculair (field stop of veldstop genaamd) en valt samen met het brandvlak van het objectief. Een beeld van de boom zal je dus echter niet op het papier/matglas geprojecteerd zien.
                Alle Messiers zijn zichtbaar in een 38mm telescoop.

                Comment


                • #23
                  Na breking door het oculair zijn de bundels weer parallel. Net zoals voordat de stralen het objectief bereikten. Alleen is het beeld nu vergroot.
                  Alle Messiers zijn zichtbaar in een 38mm telescoop.

                  Comment


                  • #24
                    Een ander issue is dat het licht dat door het objectief wordt verzameld in beide gevallen gelijk is en dat dat het licht bij 10x vergroting door het oculair wordt geconcentreerd dot een kleiner maar (per vierkante mm) feller stipje dan bij 8x vergroting het geval is. Je hebt voorgerekend dat het verschil in oppervlak 56% is. Is het niet zo dat de lichtintensiteit van het stipje per oppervlakte eenheid nu ook met eenzelfde factor toeneemt? (ervan uitgaande dat de lenzen even efficint het licht doorlaten)
                    Het kleinere stipje (ik neem aan dat je hetzelfde als uittredepupil bedoelt) in de 10x42 is niet feller dan in de 8x42 maar juist zwakker per vierkante mm. Iets wat je duidelijk kan zien als je in de schemering een verrekijker tegen de lucht houdt en de uittredepupil daarvan vergelijkt met die van een met een kleinere uittredepupil. Het stipje van die tweede is niet alleen kleiner maar ook duidelijk zwakker dan de eerste en donkerder dan de hemelachtergrond.
                    Alle Messiers zijn zichtbaar in een 38mm telescoop.

                    Comment


                    • #25
                      Hartelijk dank voor de uitleg. Helemaal tot in detail begrijp ik het helaas nog niet, maar dat zal met enige aanvullende informatie van internet wel lukken, denk ik.
                      Wat ik me nog wel afvraag: als je het tot in detail wilt begrijpen, moet je dan tot in de principes van de quantummechanica gaan, of zijn de betere schema's en diagrammen die op het internet te vinden zijn werkelijkheidsgetrouw?

                      Originally posted by EdwardB View Post
                      Het kleinere stipje (ik neem aan dat je hetzelfde als uittredepupil bedoelt) in de 10x42 is niet feller dan in de 8x42 maar juist zwakker per vierkante mm. Iets wat je duidelijk kan zien als je in de schemering een verrekijker tegen de lucht houdt en de uittredepupil daarvan vergelijkt met die van een met een kleinere uittredepupil. Het stipje van die tweede is niet alleen kleiner maar ook duidelijk zwakker dan de eerste en donkerder dan de hemelachtergrond.
                      Ja, dat is precies wat ik bedoel. Zo heb ik het tenminste vroeger ervaren, al fikkie stokend met een vergrootglas.

                      Comment


                      • #26
                        Van kwantummechanica weet ik niets en ik denk niet dat je zover hoeft te gaan voor de optica. Wel is het handig om het eea te weten over het golfkarakter van het licht ihkv het oplossend vermogen van een telescoop, maar meer dan wat elementaire puntjes daarvan weet ik ook niet.

                        Met het vergrootglasprincipe haal je brandpunt en uittredepupil door elkaar, zie de tekeningen en de laatste alinea uit post #22. Dus die vergelijking gaat niet helemaal op.
                        Alle Messiers zijn zichtbaar in een 38mm telescoop.

                        Comment


                        • #27
                          Originally posted by EdwardB View Post

                          Met het vergrootglasprincipe haal je brandpunt en uittredepupil door elkaar, zie de tekeningen en de laatste alinea uit post #22. Dus die vergelijking gaat niet helemaal op.
                          Daar heb je natuurlijk wel een punt, de lens van een vergrootglas is dermate convergerend dat een brandpunt ontstaat en bij een oculair is de mate van convergeren minder en zijn een groot deel van de stralen nu juist als parallel te beschouwen!

                          Comment


                          • #28
                            Ik vond hier een praktische verklaring voor mijn lichtsterkte per oppervlakte eenheid vraag
                            http://www.rocketmime.com/astronomy/...rightness.html

                            Quote:
                            If I'm looking at a extended source, like Jupiter, at 30 power, I can change the eyepiece out for one with half the focal length and double the power to 60x. Jupiter will then be twice the diameter in my image, and since area is a function of the diameter squared (area = π/4D), then when I double the diameter of Jupiter I multiply the area by 2 = 4. The telescope is still collecting the same light, which is now spread out over 4 times the area, so the surface brightness will drop by a factor of 4

                            Comment


                            • #29
                              Post #27,
                              In de basis is er geen verschil tussen een vergrootglas en een oculair (overigens ook niet tussen vergrootglas en objectief). Beide vergroten ze. Alleen bestaat een oculair uit meerdere lenzen en een eenvoudig vergrootglas uit n lens.

                              Het objectief convergeert de parallelle stralen tot n (brand)punt. Voorbij dat punt divergeren ze weer. (Net zoals je met de zon en vergrootglas de loep omhoog haalt tot het beeldje het kleinst en het scherpst is (en de schoenveter gaat roken). Ga je te ver omhoog dan wordt het zonsbeeld weer groter en minder scherp.) Als je nu het oculair op een bepaalde plek achter de divergerende bundel plaatst, dan verlaten de stralen het oculair in een parallelle bundel die het oog bereikt. Het beeld is dan scherp.

                              Het verloop van het beeld is als volgt: object>parallelle stralen>objectief>convergerende stralen>brandpunt/-vlak>divergerende stralen>oculair>parallelle stralen>oog.

                              (In het oog gaat het natuurlijk verder met ooglens>brandpunt/-vlak=netvlies>hersenen>gewaarwording van een beeld. Maar dat is hier nu van minder belang.)

                              Post #28,
                              Dat artikel klopt helemaal. 2x sterker vergroten dan eerst verzwakt het beeld met een factor 4. Bedenk wel dat hier steeds in hoekdiameters wordt gedacht ipv in millimeters (zie post #10). Daar leek het althans die kant op te gaan in post #19 mbt uittredepupil (het 'stipje').
                              Last edited by EdwardB; 18-08-17, 20:25.
                              Alle Messiers zijn zichtbaar in een 38mm telescoop.

                              Comment


                              • #30
                                Goed, nu snap ik ook waarom het beeld in mijn field scope op bewolkte dagen toch nog enigszins donker is. Was even bang dat ik toch een verkeerde aankoop had gedaan, maar het is gewoon inherent aan het vergroten en daarbij behorend "uitspreiden" van licht.
                                Gisteren ter controle nog een klein experimentje gedaan door met een zaklampje in mijn verrekijkers en telescoop te schijnen en de uittredepupil op een velletje papier te projecteren. De verschillen waren enorm! Mijn oude, niet al te beste 7x35 verrekijker gaf een flinke uittrede pupil die zeer fel was in verhouding tot de 10x42. De field scope gaf een klein armetierig stipje dat ook veel minder fel leek. De felheid van het stipje heb ik niet kunnen meten, want over zulke geavanceerde apparatuur beschik ik niet, maar toch leuk om eea even te kunnen bevestigen met een praktijktestje. Ik vind het zeer interessant deze materie.
                                Last edited by Meeuwis; Gisteren, 19:26. Reason: spelling

                                Comment

                                Working...
                                X