Aankondiging

Samenvouwen
Nog geen aankondiging momenteel

Max magnitude.

Samenvouwen
X
 
  • Filter
  • Tijd
  • Toon
Alles wissen
nieuwe berichten

    Max magnitude.

    Hi,

    Ik vroeg mij af welke de maximum magnitude is die mijn telescoop aankan?

    In mijn geval is dit de 20cm schmidt Cassegrain telescoop.

    Mvg,

    Marty
    Schmidt Cassegrain C8 - 203mm - F/10.
    Advanced Astro Master.
    NIKON D70/s
    Lenzen; 75/300mm - 28/200mm - 18/70mm.

    #2
    volgens de handleiding 14.4
    Quelle horreur !
    Requiem pour un twister.

    Commentaar


      #3
      maar dat zal waarschijnlijk in de beste omstandigheden zijn.
      op een bergtop in chili of zo.
      Quelle horreur !
      Requiem pour un twister.

      Commentaar


        #4
        Mijn ervaring is sterren tot een magnitude van maximaal 13. Niet dat ik daar naar zoek, maar als ze bijvoorbeeld naast een sterrenstelsel staan is dat het zwakste dat ik nog kan zien.

        Groeten,


        Victor
        "SQM is nothing, transparency is everything."

        Commentaar


          #5
          Dat is ook ervaring gebonden, ik haal met me 15cm f8 mag 13,2 .

          Onder goede omstandigheden moet met een 20cm mag 14 wel te doen zijn voor een paar jaar gevorderde amateur.

          Commentaar


            #6
            Maar een Schmidt-Cassegrain is dan ook geen f/8...

            Commentaar


              #7
              Welbedankt iedereen.

              Vriendelijke groet,

              Marty
              Schmidt Cassegrain C8 - 203mm - F/10.
              Advanced Astro Master.
              NIKON D70/s
              Lenzen; 75/300mm - 28/200mm - 18/70mm.

              Commentaar


                #8
                Hangt de magnitude niet af van de gebruikte vergroting?
                Jupiter. Mannen weten waarom.

                Commentaar


                  #9
                  http://www.go.ednet.ns.ca/~larry/astro/maglimit.html
                  Alexis Cousein -- "Number Six is feeling unmutual today". Zelfgemaakte 400mm f/4.46 op Tom O. platform; 250mm f/4.8 Alkaid; Skywatcher 130mm f/5 reflector; 60mm Lunt.

                  Commentaar


                    #10
                    Hoi,

                    De grensmagnitude hangt enkel af van de diameter van je objectief. Hoewel de vergroting toch een beetje invloed heeft op de grensmagnitude.
                    Een verrekijker 10x80 en eentje 30x80 (ik noem maar wat) hebben theoretisch gezien dezelfde grensmagnitude, maar omdat de 30x80 iets meer vergroot dan zijn broertje zal dat beeld ietsje donkerder zijn, maw zal het contrast iets hoger liggen. Dat heeft als resultaat dat je met die 30x80 net iets meer sterren zal zien. Opgelet dat stelt in de praktijk niet zoveel voor, het gaat hier slechts over een paar tienden van een magnitude en voor alle duidelijkheid het gaat hier over puntlichtbronnen. Daartegenover staat dan dat je met de 10x80 nét iets meer nevels zal zien omdat diezelfde nevels kleiner zijn in de 10x80 in vergelijking met wat je ziet in de 30x80. Je krijgt in beide binoculairs evenveel licht binnen, maar in de 10x80 is het beeld dus kleiner en daardoor helderder omdat alle licht van die nevel die je bekijkt op een kleiner oppervlak 'geperst' zit. Dus hoe meer je dat licht uit elkaar trekt (bv 20x80 of 30x80) hoe zwakker die nevel word. Opgelet hier ook weer stelt dat verschil niet zoveel voor. Maar als je toevallig zij aan zij nevels bekijkt die je nog nét kan zien met je 10x80 dan zal ik (met mijn 30x80 bino) diezelfde nevel misschien niet kunnen zien....

                    Met een telescoop is dat net hetzelfde, alleen is dat effect nog sterker. Als je voor een verscheurende keuze staat of je een telescoop wil kopen van bv. 250 mm f/4.5 of eentje met openingsverhouding f/7 dan moet je goed weten waar je naartoe wil.
                    Planetenwerk is natuurlijk beter met die f/8 je haalt immers profijt uit het grote primaire beeld dat je minder moet uitvergroten in vergelijking met je f/4.5 scoopje. Zelfs al vergroot je met die f/8 flink uit op die planeten, je zal altijd voldoende licht overhouden om je ding te doen, waarnemen of fotograferen. (de kwaliteit van de optiek laten we hier terzijde)
                    Met je telescoop f/4.5 zal je de nevels beter zien, ttz nevels zullen in het primaire beeld kleiner maar helderder dan in die f/8 kijker. Er zijn zelfs fotografen die een compressor gebruiken om de diameter van het primaire beeldveld van hun kijker te vergroten (tegenovergestelde als wat je doet met een barlow). Dan zit je inderdaad met een nog kortere belichtingstijd, maar dan zal je achteraf (voor de kleinere nevels althans) toch flink moeten uitvergroten in de doka of op je PC om een bruikbaar beeld te hebben.

                    Het is maw niet precies te zeggen wat de grensmagnitude van je telescoop is, alles hangt af van volgende factoren.

                    1- Diameter objectief
                    2- f/ waarde telescoop - vergroting
                    3- Transparantie
                    4- Seeing
                    5- Je leeftijd
                    6- Ben je 'dark adapted' maw sta je lang genoeg buiten, je ogen worden immers lichtgevoeliger des te langer je 's nachts buiten staat.
                    7- Lichtpolutie.
                    8- Kwaliteit optiek

                    Er zijn op internet lijsten te vinden met getallen die aangeven welke grensmagnitude bij welke telescoopdiameter hoort. Maar daar moet je wel bovenstaande gegevens bij in caculeren.

                    Chris

                    Commentaar


                      #11
                      Bij de werkgroep Veranderlijke Sterren gebruiken we de volgende formule:

                      De grensgrootte van een kijker is voor een waarnemer een belangrijke parameter: hij wil immers graag weten wat hij nog kan zien met een bepaalde kijker/oculair combinatie. Deze kan globaal worden berekend met de volgende door Henk Feijth experimenteel bepaalde formule:

                      mg = mo - 2.0 + 2.5*log(DVT)

                      Deze formule geldt strikt genomen alleen voor pupildiameters tussen 0.6 en 6 mm, en onder goede seeingcondities, zodat in de kijker buigingsschijfjes zichtbaar zijn. Daarbij is mg de grensgrootte in de kijker, mo die van het blote oog, D is de opening van de kijker in mm, en V is de vergroting. T is de transmissiefactor; deze geeft het percentage van het binnengekomen licht aan, dat de kijker via het oculair verlaat.
                      Treden er geen lichtverliezen op, dan is T gelijk aan 1.
                      Voor een refractor met zenitprisma bedraagt T 0.75; voor een Newtontelescoop is deze 0.65 (0.80 met een meerlaagscoating), terwijl deze 0.51 bedraagt voor een Schmidt-Cassegrain (Celestron) of 0.67 indien voorzien van een meerlaagscoating.
                      Henk Bril heeft gevonden dat voor prismakijkers een soortgelijke formule geldt:

                      mg = mo - 1.8 + 2.5*log(DV)


                      In tegenstelling tot hierbovenbeweerd heeft de f/waarde van een telescoop (de openingsverhouding) niets te maken met de te bereiken grensmagnitude. Een 20cm f/4 of een 20 cm f/8 kunnen net zulke zwakke sterren zien. Alleen zul je met hetzelfde oculair bij een f/4 kijker een lagere vergroting krijgen, en daarom minder zwakke sterren zien. Maar dat komt dus door de lagere vergroting, niet door de f/waarde!

                      Je kunt bovenstaande formule heel gemakkelijk in een spreadsheet zetten, en dan diverse rijen voor de verschillende oculairen. Heb je meerdere telescopen, dan kan je die in kolommen naast elkaar zetten. Dan een aparte cel voor de grensmagnitude blote oog, en je kunt zo zien wat je voor alle oculair/kijkercombinaties voor een magnitude kunt verwachten.
                      Let wel: magnitude van sterren. Die van nevels is een heel ander verhaal.

                      Groeten,
                      Guus

                      Commentaar


                        #12
                        Dat is een interesante formule GuusGilein! Voor mijn 127mm Maksutov kom ik uit op 11.8 bij een vergroting van 38x. En bij 60 keer is 12.3.

                        Bij 150x heb ik een uitreepupil van 0.8. Daarmee zou ik een magnitude van 13.3 halen. Lijkt mij onwaarschijnlijk.

                        Mijn grensmagnitude op een redelijke nacht is 5.3 in zenit.
                        - Skywatchter 150 mm F5 Newton
                        - EQ3, aandrijving + poolzoker
                        - Bresser 10x50
                        - Canon EOS 400D + wat glaskokers

                        Commentaar


                          #13
                          Origineel geplaatst door AtodaZ
                          Daarmee zou ik een magnitude van 13.3 halen. Lijkt mij onwaarschijnlijk.

                          Mijn grensmagnitude op een redelijke nacht is 5.3 in zenit.
                          Hoezo onwaarschijnlijk? Met mijn 15cm Newton kon ik onder een Mag. 6 hemel NGC4656 goed zien. Dit stelsel heeft een oppervlaktehelderheid van 13.9!
                          "Truss me, I'm solid." - Bouwe Dob

                          Commentaar


                            #14
                            Serieus? Dat is dan een aangename verrasing

                            Ik het eens goed uittesten binnenkort. Misschien vanavond.
                            - Skywatchter 150 mm F5 Newton
                            - EQ3, aandrijving + poolzoker
                            - Bresser 10x50
                            - Canon EOS 400D + wat glaskokers

                            Commentaar


                              #15
                              Origineel geplaatst door Roel
                              Origineel geplaatst door AtodaZ
                              Daarmee zou ik een magnitude van 13.3 halen. Lijkt mij onwaarschijnlijk.

                              Mijn grensmagnitude op een redelijke nacht is 5.3 in zenit.
                              Hoezo onwaarschijnlijk? Met mijn 15cm Newton kon ik onder een Mag. 6 hemel NGC4656 goed zien. Dit stelsel heeft een oppervlaktehelderheid van 13.9!
                              Geen appelen en peren vergelijken - de grensmagnitude heeft betrekking op de globale (geďntegreerde) magnitude van puntvoorwerpen, m.a.w. sterren.

                              Een oppervlaktemagnitude is iets heel anders dan een geďintegreerde magnitude - de eenheid is niet dezelfde dus kun je getallen niet met mekaar vergelijken, net zo min als je een getal voor een gewicht en eentje voor een druk kunt vergelijken.

                              Zichtbaarheid van uitgestrekte voorwerpen (met een bepaalde oppervlaktemagnitude, d.w.z. magnitude per oppervlakte) is een heel ander paar mouwen; als je daarover iets wilt weten dan google je best op "Optimal Detection Magnification" (met grafieken op bv. http://www.uv.es/jrtorres/tools.html ).

                              Tussen haakjes, een oppervlaktehelderheid van 13.9 is waarschijnlijk uitgedrukt in magnitude per vierkante boogminuut - tel er 8.89 bij op om de magnitude te hebben per vierkante boogseconde (wat in de meeste ODM-grafieken wordt gebruikt, en soms wordt gebruikt om de oppervlaktehelderheid van de achtergrond uit te drukken).
                              Alexis Cousein -- "Number Six is feeling unmutual today". Zelfgemaakte 400mm f/4.46 op Tom O. platform; 250mm f/4.8 Alkaid; Skywatcher 130mm f/5 reflector; 60mm Lunt.

                              Commentaar

                              Werken...
                              X