Aankondiging

Samenvouwen
Nog geen aankondiging momenteel

De discussie; Spiegel of lens

Samenvouwen
X
 
  • Filter
  • Tijd
  • Toon
Alles wissen
nieuwe berichten

    De discussie; Spiegel of lens

    Spiegel of lens, de voor- en de nadelen, zijn met regelmaat onderwerp van discussie. Ook de montering van de Dobson tegenover de EQ-montering is regelmatig doelwit van enig meningsverschil. Helaas staan alle ervaringen en meningen vaak verdeeld over de topics, en dat maakt het daadwerkelijk vinden van een antwoord op de vraag vaak moeilijk en soms zelfs tegenstrijdig. In de ene topic staat zus, en in de andere topic staat zo. Dit is erg jammer, omdat al die ervaring en kennis samengebracht een schat aan informatie kan opleveren. Informatief, overzichtelijk en aanvullend op elkaar.

    De beste keuze maakt men aan de hand van praktijkervaring, maar het lezen van andermans ervaring kan voor de informatiezoekende types onder ons een handig alternatief zijn.

    Deze topic wil ik met name laten dienen als algemeen informatiepunt voor de twijfelende telescoopkoper, maar ook om de nieuwsgierige (waaronder ikzelf) inzicht te geven in andermans ervaring en de feitelijke gegevens. Ik verwacht overigens een hoog niveau van begrip tegenover elkaars keuze en ervaringen, maar dat hoef ik er (gezien de vaak goede sfeer hier op het forum) denk ik niet aan toe te voegen. Wel kunnen sommige mensen nogal 'pasioneel' worden. Gelieve hier rekening mee te houden.

    Zet ook bij mogelijk moeilijke termen er even een korte beschrijving bij als ze voor het eerst gebruikt worden. Dit leest wat fijner voor de wat minder gespecialiseerde.

    Dit is géén topic over de ideale opstelling, zoals Redfish hieronder al aanduid bestaat die niet omdat smaken en doeleinden verschillen!

    ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

    Om de spits af te bijten begin ik zelf maar, en wil ik een beetje de toon van de topic zetten. Ik ben overigens in elk opzicht een beginner, maar dat hoeft er dus ook niet toe te doen. Ook ervaringen van beginners kunnen soms (maar misschien ook vooral nujuist voor andere beginners) enorm informatief zijn.

    Ik heb mijn telescoop aangeschaft via marktplaats. Van dezelfde eigenaar had ik een aantal weken ervoor de montering gekocht, met de bedoeling daar een 200mm F/5 Newton op te plaatsen. Tot die tijd was de vorige eigenaar van de montering zo aardig mij een 127mm achromatische refractor te lenen. Afijn, om een lang verhaal kort te maken, dit leidde er uiteindelijk toe dat ik die refractor overkocht.

    De telescoop heb ik tot nu toe slechts één keer mee gehad op de veluwe, en ik heb hem misschien een vijftal keer gebruikt voor achtertuinwaarnemingen (nabij het centrum van Apeldoorn). Tot nu toe kan ik niets anders zeggen dan dat ik erg tevreden ben met de telescoop. Ik heb nog geen beduidend veel last gehad van de kleurfout. Dit kan komen doordat ik er nog niet veel aandacht aan heb besteed, niet zo enorm veel heb ter vergelijking, maar ook omdat ik nog niet hoger heb vergroot dan 127x. Mijn vraag is dan ook, maakt de kleurfout dan zo enorm veel uit voor een beginner? Mijns inziens niet dus. De maan heb ik nog enkel 'volledig' door de telescoop gezien en voor dat doeleinde presteert hij prima, ik heb echter nog geen detailwaarnemingen gedaan. Op de sterren presteert hij eigenlijk gewoon goed. Dubbelsterren zijn vaak makkelijk te onderscheiden, en het dubbelcluster in Perseus is een schoonheid. Een dezer dagen doe ik graag nog eens een uitgebreide test met hogere vergrotingen op clusters. Wat betrefd DSO's (Deep Sky Objecten) heeft hij me ook nog niet in de steek gelaten, maar ik heb dan ook nog niet zo enorm veel van hem gevraagd. M31 met begeleiders en M42 zijn eigenlijk de enige DSO's, en vanwege hun omvang een prima doelwit voor de telescoop. Ook daarin werd ik dus niet teleurgesteld. Saturnus heb ik bekeken onder een vergroting van 127x (een 6,5mm planeetoculair) terwijl deze laag boven de horizon stond. De cassinischeiding was niet te zien, maar volgens mij is dat ook niks vreemds. Verder was de planeet prachtig om te zien, maar helaas was het oculair beslagen toen Saturnus hoger boven de horizon stond.

    Tot nu toe bevalt mij de refractor dus naar behoren, en ben ik voorlopig nog niet van plan deze de deur uit te doen. In vergelijking met de grotere Dobsons valt hij natuurlijk weg, maar om mee te beginnen presteert hij van hoger niveau dan dat ik volgens mij nog kan waarderen. Om hem te vergelijken met een kleinere Newton (150mm) vind ik moeilijk, omdat ik nog niet kritisch heb getest. Maar onderdoen vind ik mijn telescoop tot nu toe absoluut niet. Ervaring met collimeren heb ik overigens nog niet. Kortom, een kritische test zal nog wel eens nodig zijn om mijn mening bij te veilen, maar mijn herrinneringen zullen waarschijnlijk altijd goed blijven.

    Waar ik wél mijn mening over heb is dat een EQ-montering (Equatoriale montering) mij beter bevalt en aanspreekt dan die van een Dobson. Ik vind de tijd die ik nodig heb om mijn montering op te zetten nu niet drastisch veel meer dan dat van een Dobson, en het volgen van objecten gaat makkelijker met de EQ. Wel even wennen is het vinden van alle hendels en draaiknoppen in het donker, maar dat leer je redelijk snel. Het vinden gaat in het begin wat makkelijker met een Dobson (op en neer, links en rechts), maar ook dat went bij een EQ. Ik ga hier niet in op het feit dat ik soms met mijn knieën op de grond zit om in het oculair te kijken, want dat heeft te maken met de telescoop en niet met de montering (overigens vind ik dit niet erg). Ook vind ik het vervelend dat je met een kleine tik tegen de Dobson je object al kwijt kunt zijn. Dobsons zijn geweldig, zeker in diameter/prijs verhouding, maar ik zal een EQ denk ik altijd fijner blijven vinden.

    ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

    De bedoeling is nu niet dat iedereen zijn volledige ondervindingen van alleen zijn telescoop hier gaat vertellen. De reden dat ik dat heb gedaan is omdat dit de beste manier is om mijn (geringe) ervaringen te verhalen. Haak gerust in op andermans verhaal of vertel enkel je mening over de kleurfout van een refractor, doe wat je schikt. De bedoeling is immers ervaring vs/+ ervaring, en kom gerust met heerlijke feitelijke gegevens!

    PS: Ook zou het fijn zijn als de 'discussie' over dit onderwerp zometeen zo veel mogelijk uit andere topics verdwijnd, en meer ruimte geeft aan het daadwerkelijke onderwerp. Verwijzen naar deze topic kan dan de informatie verzameld weergeven, en men (bijvoorbeeld de topicstarter) kan daaruit weer eventuele vragen trekken voor in zijn eigen topic. Uiteindelijk kan ik eventueel een kleine samenvatting maken van de ervaringen hier op het forum voor snel inzicht.
    "Wir sind Sternguckers und auch Fossil. Du?"
    - Roel & Steem, 2019

    #2
    Er is geen extreme opzet, het ligt er gewoon aan wat je ermee wilt doen en hoeveel geld je eraan wilt uitgeven. Een EQ kost al vaak net zoveel of meer dan een hele mooie dob, en een lenzenkijker wordt bij grotere opening dan 10cm al erg duur. Zelf heb ik een dobson gekocht omdat ik voor het geld dat ik ging uitgeven de grootste opening wilde hebben. Dat is een 30 cm dob, voor datzelfde geld heb je dan een 10 cm lenzenkijker op EQ of een 8 inch spiegelkijker met EQ. Je betaalt gewoon veel voor de EQ en ik heb ervoor gekozen om het geld uit te geven aan de telescoop en niet aan de montering. Het volgen van objecten is ook een voordeel van een EQ, dit kan in een dobson soms irritant zijn, maar je kunt er dan ook weer een platform bij pakken, dan blijft je object voor visueel gebruik gewoon in het beeld staan. En daar zijn dobs nu eenmaal op gericht, slepen en kijken (visueel). Maar ik moet ook toegeven dat het soms irritant is om een object te zoeken en ook het in beeld houden bij grote vergroting werkt voor mij persoonlijk niet echt omdat je details dan niet rustig kunt waarnemen.

    Het ligt dus puur aan wat je met de telescoop wilt gaan doen, welke 'de beste' is.

    Commentaar


      #3
      Ik wil veel zien met een klein budget, dus voor mij 25cm opening op een houten draaikast

      Dit geeft mij toegan tot heel veel deepsky opbjecten, het gebruik van UHC en eventueel OIII filters. En een heerlijk oplossend vermogen door de grote opening wat dus weer fijn is voor planeten observeren.

      Ik heb al mijn fotografische spullen toendertijd verkocht omdat ik niet wilde computeren in het veld maar gewoon kou lijden en heerlijk wegdromen bij de blik van een nevel, volledig opgelosde bolhoop of een planeet..
      Moonwalking is trouwens ook erg leuk met je dob.

      Het verzetten van je buis bij hoge vergrotingen vind ik wel een groot nadeel, maar dit weegt bij lange na niet op tegen de voordelen die ik bij een dobson heb.
      150mm F5 Newton op MON-2 Synscan
      Hyperion Zoom met Hyperion 2.25x Barlow, thats it!

      Commentaar


        #4
        Ik zet even de belangrijke criteria op een rij - voor een beginner, niet iemand die aberratiegrafieken en Rutten en van Venrooij kan lezen .

        Ik ga me niet beperken tot de kijkers die ik heb, maar tot die waarin ik gekeken heb. In het cursief de belangrijkste punten.

        Als iemand het niet eens is -- vuur maar af!

        Over de monteringen een apart berichtje.

        Lange achromaat (lenzenkijker):
        +weinig kleurfout, dus bruikbaar met voor de apertuur hoge vergrotingen (2 maal de apertuur in mm)
        +werkt goed met goedkope oculairs
        +grootste bruikbare vergrotingen bereikbaar met comfortabele oculairs
        +direkt inzetbaar - meestal redelijk kleine apertuur, weinig of geen afkoeltijd

        -Lomp voor de apertuur (lange tube, veel gewicht)
        -meestal weinig apertuur - grotere modellen zijn nog langer en vergen een dure montering; dus weinig lichtvangst en beperkte resolutie
        -meestal tamelijk lange brandpuntsafstand, dus moeilijker om voorwerpen mee te vinden.
        -elementen in spiegelcel uit collimatie (na val) kunnen niet door gebruiker terug worden uitgelijnd; onderhoudsvrij maar zelf sleutelen uitgesloten.


        Korte achromaat:
        +korte tube - extreem compact
        +objecten vinden meestal eenvoudig, zelfs voor een beginner, door het relatief grote beeldveld
        +direkt inzetbaar

        -grote kleurfout, andere aberraties aan de rand van het beeld
        -vergt duurdere oculairs voor goede correctie in beeldrand
        -grotere vergrotingen soms niet erg haalbaar door kleurfout; veelal ook minder comfortabele oculairs (of duurdere oculairs of een barlow) vereist.
        -minder apertuur -- zie boven
        -elementen in spiegelcel uit collimatie (na val) kunnen niet door gebruiker terug worden uitgelijnd; onderhoudsvrij maar zelf sleutelen uitgesloten.

        APO lenzenkijker:
        +meestal relatief korte tube, zeer compact
        +objecten vinden geen probleem; groot beeldveld bereikbaar
        +ook grotere vergrotingen bereikbaar; combineert voordelen van lange en korte achromaten in één telescoop
        +weinig aberraties zelfs aan de rand van het brede beeldveld; ideaal (zeker als triplet) voor breedbeeld-astrofotografie met lange belichtingstijden
        +direct inzetbaar; ideale universele grijp'n'ga.

        -duur
        -meestal weinig apertuur, of astronomische [sic] prijzen.
        -elementen in spiegelcel uit collimatie (na val) kunnen niet door gebruiker terug worden uitgelijnd; onderhoudsvrij maar zelf sleutelen uitgesloten.

        Newton-reflector:
        +lichte tube; versies met "truss" beschikbaar voor hele grote aperturen en licht ensemble
        +goedkoopste optiek, meeste apertuur (en dus zowel lichtvangst als resolutie) voor gegeven budget
        +quasi geen grens op beschikbare apertuur
        +geen aberraties op de as (en helemaal geen kleurfout)
        +Alleen de spiegels zijn onvervangbaar; de rest valt altijd zelf te wijzigen en te onderhouden
        +Droom voor de doe-het-zelver - is er iets dat je niet bevalt, dan kun je er iets aan doen

        -minder onderhoudsvrij; enige ervaring vereist om collimatie onder de knie te krijgen
        -korte Newton-kijkers hebben last van coma die de kwaliteit van de rand van het beeld minder maken, tenzij men een coma-corrector koopt (of een langere Newton-kijker selecteert).
        -Meer apertuur vergt ook langere koelingstijden; niet even snel inzetbaar met optimale beeldkwaliteit. Vergt voor grotere aperturen voor optimale inzetbaarheid het plaatsen van een ventilator om het koelen te versnellen; tijdens het koelen meer storende aberraties (zwemmend in plaats van wazig beeld)
        -Positie van oculair kan onhandig zijn op equatoriale monteringen, en zelfs een min of meer acceptabele positie vergt vaak draaien van de tube in de ringen
        -Goed bafflen van een Newton is moeilijker dan bafflen van een Schmidt-Cassegrain of refractor; goedkopere modellen moeten soms onder handen genomen worden (buis verlengen met lichtschild, zwarte plakvilt in buis, enz.)
        -Diffraktiekruisen rond sterren en planeten (tenzij men een vangpiegelophanging met kromme spinnepoten installeert)
        -Kortere Newtons hebben een grotere centrale apertuur; verlies van kontrast tegenover APO-refractoren van gelijke apertuur.

        Schmidt-Cassegrain en Maksutov-Cassegrain
        +compact en toch grote apertuur beschikbaar
        +vrij grote brandpuntsafstand maakt planetenobservatie eenvoudig
        +tolereren goedkopere oculairs
        +Ideale kijkers voor planetaire astrofotografie; ook goede werkpaarden voor astrofotografie van kleinere objecten met lange belichtingstijden (soms ook reductor nodig voor wat grotere voorwerpen)

        -vrij grote brandpuntsafstand en agressieve baffling (installaties van kokers om strooilicht te vermijden) maken beeldveld zelfs met dure 2" oculairs vrij beperkt; moeilijk om voorwerpen te vinden zonder GoTo
        -meestal tamelijk lange brandpuntsafstand, dus moeilijker om voorwerpen mee te vinden.
        -NIET direct inzetbaar; koelen het traagst van alle systemen door gesloten tube en grote apertuur - Lymax koeler kopen vaak noodzakelijk voor grotere kijkers; aberraties tijdens het koelen het meest storend
        -Collimatie kritisch, en vereist collimatie op sterren, en niet "droogdokcollimatie" met werktuigen zoals op een Newton
        -dauwkap noodzakelijk, en korrektor kan nog steeds aandauwen
        -Zwaar voor de apertuur; modellen met boven de 250mm apertuur moeilijk alleen te installeren op montering
        -Duurder dan Newtonkijkers
        -Iets minder contrast dan Newtonkijkers en zeker APO-refractoren door grotere centrale apertuur
        -Vrijwel niets zelf te repareren of uit te lijnen
        -Als men geen extra scherpsteller achteraan voegt, vaak verplaatsing van het beeld bij scherpstellen
        -meer randaberraties dan lange Newtonkijkers en APO-refractoren
        Alexis Cousein -- "Number Six is feeling unmutual today". Zelfgemaakte 400mm f/4.46 op Tom O. platform; 250mm f/4.8 Alkaid; Skywatcher 130mm f/5 reflector; 60mm Lunt.

        Commentaar


          #5
          Wat mij betreft kan je nog wel meer typen kijkers opnemen in je Poll. Elk type kijker heeft zo zijn voor- en nadelen en zal afhankelijk van het doel beter of slechter presteren. Het zal dus altijd appels met peren vergelijken worden. Eigenlijk zou je voor elk doel wel een andere kijker kunnen aanschaffen. En als je het geld ervoor hebt dan zou ik dat ook doen ook.

          Commentaar


            #6
            En nu de monteringen:

            basis-Alt/Az op drievoet
            +Hoeft niet uitgelijnd te worden
            +Intuitieve bediening
            +Ideale montering voor grijp'n'ga breedbeeldkijkers

            -Niet altijd makkelijk te bewegen in ontgrendelde stand, tenzij op duurdere modellen
            -Kan niet gemotoriseerd worden om voorwerpen te volgen; niet erg handig voor kijkers met lange brandpuntsafstand

            Gemotoriseerde Vork-Alt/Az op drievoet
            +Meestal Met GoTo - handig voor kijkers met lange brandpuntsafstand
            +Stabieler dan een Duitse equatoriale montering (tenzij die laatste heel potig is) -- niet altijd waar voor monteringen met slechts één enkele arm
            +Volgt voorwerpen automatisch

            -Meestal enkel te gebruiken bij bijgeleverde telescoop
            -Uitlijnen vergt veel tijd; niet grijp'n'ga
            -Enkel bruikbaar bij korte tubes; vooral populair bij Schmidt-Cassegrains
            -Onhandig bij observatie dicht bij zenith als er nogal wat hangt achter de telescoop
            -Nog steeds beeldrotatie, tenzij er een (dure en zware) wig wordt gekoopt om ze om te toveren tot een equatoriale montering; die beeldrotatie maakt lange-afstandsbelichting onmogelijk en maakt zelfs het combineren van héél véél planetaire beelden moeilijker

            Duitse equatoriale montering
            +Natuurlijk equatoriale montering; triviaal om voorwerpen te volgen (zelfs zonder motorisering eenvoudiger dan op een Alt/Az-montering)
            +Uitlijnen voor visueel gebruik vergt niet veel tijd
            +Geen beeldrotatie
            +Natuurlijke montering voor astrofotografie (met aperturen tot 250mm)
            +Éen montering kan voor verschillende telescopen worden gebruikt

            -Zwaar; moet tube plus tegengewichten dragen, dus kop moet zwaar zijn; drievoet moet nog zwaarder zijn om tube plus contragewichten plus kop te dragen
            -Zware monteringen die goed zijn, zijn duur
            -Oculairpositie soms niet erg handig om comfortabel te observeren

            Alt-Az montering op de grond met schommeldoos en cirkellager voor Alt (Dobson-montering)
            +Kost niets - krijg je meestal bij een Dob-telescoop vrijwel voor niets bij de optiek
            +Meest intuïtieve montering
            +Beweegt het soepelst van alle Alt-Az-monteringen als die goed uitgevoerd is
            +Stabieler dan elke andere montering (tenzij misschien een hoefijzermontering)
            +Er kan eindeloos aan geknutseld worden
            +Voor newtonkijkers erg comfortabele oculairpositie (met regelbare stoel voor kleinere kijkers, rechtop op zelfs met ladder voor grotere)
            +Zelfs bij hele grote telescopen transporteerbaar; minder compact dan andere monteringen maar steeds licht
            +Enige montering die voor amateurs praktisch is voor aperturen over de 14", en eigenlijk in grote mate vanaf 11" voor Newtonkijkers.

            -Alleen bruikbaar op telescopen met oculair bovenaan de buis - Newtonkijkers, dus.
            -Kan niet vergrendeld worden tenzij op een gemotoriseerde GoTo-versie (zie onder) - niet handig voor star parties
            -Volgt geen objecten automatisch - boven 200x vergrotingen wordt het constant in beeld houden van het object verstrooiend
            -Goedkope monteringen vergen nogal wat knutselwerk om boven 200x nog soepel gebruikt te kunnen worden
            -Daardoor onbruikbaar voor lange belichtingsastrofotografie en heel frustrerend voor planetaire fotografie
            -GoTo (StellarCAT) héél duur, maar "Push-To" automatische vindhulpen wel beschikbaar voor minder geld; zelfs die kunnen duur zijn tenzij op de Orion Intelliscope-reeks

            EQ-platform
            +Universeel bruikbaar op een bestaande telescoopmontering, ook voor een Dob
            +Maakt van zelfs een Dob een equatoriale telescoop waar men astrofotografie kan doen (beeldrotatie geëlimineerd, wat niet gebeurt met een GoTo-Alt/Az-aansturing van een Dob); zelfs relatief goedkope modellen goed voor planetaire fotografie.

            -Volgt meestal maar een uur lang, daarna moet het platform terug in originele stand en telescoop opnieuw gericht worden naar het object (alleen voor fotografie met extreem lange belichtingstijden een probleem)
            -Modellen voor lange-belichtingstijdastrofotografie (met twee assen en bijstuurmogelijkheden) erg duur
            -Zelfs met twee assen is bijsturen tijdens fotograferen alleen optimaal rond het Zuiden (de meridiaan); in het Westen en Oosten staan de regelassen niet loodrecht op mekaar.
            Alexis Cousein -- "Number Six is feeling unmutual today". Zelfgemaakte 400mm f/4.46 op Tom O. platform; 250mm f/4.8 Alkaid; Skywatcher 130mm f/5 reflector; 60mm Lunt.

            Commentaar


              #7
              De poll gaat eruit. Ik had overigens speciaal de categoriën zo ver mogelijk terug gebracht omdat ik geen ellelange lijst wou.

              @ Sixela
              Kijk, op dat soort reacties zat ik nou te wachten! Erg informatief.

              Maar hoe zit dat nu met het contrastverschil tussen spiegel- en lenzenkijkers? De zogenaamde bolletjes vs speldenprikken. Is dat verschil er überhaupt en is er een grens vanaf wanneer (bij kleine newtons met grote obstructie bijv.) of met welke omstandigheden dat geld?

              @ Algemeen
              Gaarne geen al te korte of niets toevoegende reacties te plaatsen. Als je het met iemand eens bent licht dan toe waarom, of reageer aub niet. Ik zal moderators vragen (en eventueel omkopen) om dat soort reacties te verwijderen.
              "Wir sind Sternguckers und auch Fossil. Du?"
              - Roel & Steem, 2019

              Commentaar


                #8
                Of of vind ik geen optie.
                Daarom is dit een beetje een onzinnig topic. Het mist zijn doel, omdat je gedwongen wordt te kiezen.
                Er is geen ideale telescoop in astronomieland. En er zijn meerdere amateurs die zowel een spiegeltelescoop als lenzentelescoop hebben.
                30cm en 20cm Hofheim kofferdobsons | Polarex model 132 | Lunt LS50tha | Swarovski 12*50 EL

                Commentaar


                  #9
                  In dat geval haal ik de poll eruit. Die dient slechts als een kort overzicht, niet als leidraad voor de topic.

                  Zoals ik al zei, dit is niet bedoeld om de ideale telescoop te vinden, die bestaat niet. Maar aan de hand van ervaringen die hier naar ik hoop gepost worden kan je wel de perfecte telescoop zoeken die aan jouw wensen voldoet. Ik had gehoopt dat dat eigenlijk ook wel duidelijk was. Het is gewoon een verzameling van ervaringen, en volgens mij kan iedereen hier wat aan hebben. Zo krijg je geen halve vaak terugkerende discussies die voortijdig gekapt worden omdat het topic anders bevuild word. Terwijl de informatie zeker niet onbelangrijk is. Ik wil hiermee de informatie volwaardig maken, overzichtelijk bij elkaar.

                  De reacties van Sixela alleen al zijn, in mijn ogen, goud waard.
                  "Wir sind Sternguckers und auch Fossil. Du?"
                  - Roel & Steem, 2019

                  Commentaar


                    #10
                    Alexis,

                    Bij deze wil ik even 2 opmerkingen plaatsen bij je verhaal.

                    APO lenzenkijker:
                    weinig aberraties zelfs aan de rand van het brede beeldveld; ideaal (zeker als triplet) voor breedbeeld-astrofotografie met lange belichtingstijden
                    Ik maak zelf gebruik van een TMB 80/480 (Megrez tubus), maar in combinatie met de grote chip van een Canon 20D ben ik echt geschrokken van het (niet aanwezige) flat field. Wanneer je gebruik maakt van een camera met grote chip icm deze TMB is een focal reducer absoluut noodzakelijk ! - Zou zelfs zo ver willen gaan dat ik deze triplet zonder reducer icm een grote CMOS/CCD onbruikbaar vind.......

                    Geschiktheid voor breedbeeld-astrofotografie is eveneens afhankelijk van het ontwerp van de refractor (bijv. Petzval)

                    Schmidt-Cassegrain en Maksutov-Cassegrain:
                    ook goede werkpaarden voor astrofotografie van kleinere objecten met lange belichtingstijden (soms ook reductor nodig voor wat grotere voorwerpen)
                    Op zich helemaal mee eens, echter ik vind ze niet geschikt om een "astrofotografie-carrière" mee te beginnen. Het actief guiden van 2000/3000mm brandpuntafstand is ook voor een gevordere astrofotograaf nog een ontzettende uitdaging.

                    Groeten,

                    Raimond.
                    i love astronomie

                    Commentaar


                      #11
                      Origineel geplaatst door Steem
                      De zogenaamde bolletjes vs speldenprikken. Is dat verschil er überhaupt en is er een grens vanaf wanneer (bij kleine newtons met grote obstructie bijv.) of met welke omstandigheden dat geld?
                      Om speldenprikken te zien moet je vooral een *kleine* kijker nemen. Dan zie je geen details, maar ook de slechte seeing niet.

                      Wat er wel op Newtonkijkers gebeurt is dat slechte collimatie en slechte koeling sneller lelijke coma en een wisselend (en dus meer storend) beeld geeft dan op refractors. Het is een pak moeilijker om Newts optimaal te laten presteren dan (veelal kleinere) refractoren.

                      Een Newt met wat apertuur, zelfs goed afgesteld, zal meestal een beeld geven dat wat zweeft als de seeing niet meezit (en dus esthetisch niet even prettig is ten opzichte van het beeld in een kleine refractor), maar waar wel meer details zichtbaar zijn, vooral met geduld om te wachten op de beste momenten waarin de atmosfeer meewerkt.

                      Als de seeing ver onder de mogelijkheden van de apertuur blijft zie je met een grote Newt niet noodzakelijk meer dan met een kleinere APO - op vele nachten geeft mijn 400mm geen betere planetaire beelden dan een 200mm Newt of 150mm APO.

                      Wat het contrastverlies door de centrale obstructie betreft, die is bij een obstructie rond de 20% nauwelijks te zien. Op een SCT (33%-36% lineaire obstructie) begint het merkbaar te worden.

                      Dat contrastverlies kan wel met wat extra (voor een SCT een pak meer) apertuur zonder meer gecompenseerd worden zodat *elk* detail beter zichtbaar wordt, dus een C9.25 die goed gekoeld en gecollimeerd is klopt meestal een 150mm APO als de seeing meezit (je moet de beelden van Damian Peach maar bekijken als je gelooft dat 33% obstructie een kijker ongeschikt maakt voor planetaire observatie).

                      Het blijft zo, natuurlijk, dat bij gelijke apertuur niets een APO klopt. Dus als je om praktische redenen of omdat je seeing nooit erg goed is niet veel apertuur wenst, en je hebt er het budget voor, is een APO wel degelijk een rationele keuze.

                      Als je maar 10 minuten tussen twee wolkjes door Saturnus wilt bekijken is een 80mm APO ook meestal gewoon het enige dat werkt; daarvoor ga ik mijn 400mm niet buiten sjouwen.

                      Maar voor de betere nachten: ga maar een 400mm APO kopen en er een montering voor vinden .
                      Alexis Cousein -- "Number Six is feeling unmutual today". Zelfgemaakte 400mm f/4.46 op Tom O. platform; 250mm f/4.8 Alkaid; Skywatcher 130mm f/5 reflector; 60mm Lunt.

                      Commentaar


                        #12
                        Origineel geplaatst door ralon73
                        Alexis,

                        Bij deze wil ik even 2 opmerkingen plaatsen bij je verhaal.
                        Maar goed ook - jouw operkingen zijn zonder meer correct en verrijkend. Djuu; heb ik toch niet iemand gevangen die waarschijnlijk aberratiegrafieken en Rutten en van Venrooij kan lezen, ondanks mijn bede in het begin van mijn bericht .

                        [quote:1kbpc3wp]
                        APO lenzenkijker:
                        weinig aberraties zelfs aan de rand van het brede beeldveld; ideaal (zeker als triplet) voor breedbeeld-astrofotografie met lange belichtingstijden
                        Ik maak zelf gebruik van een TMB 80/480 (Megrez tubus), maar in combinatie met de grote chip van een Canon 20D ben ik echt geschrokken van het (niet aanwezige) flat field. Wanneer je gebruik maakt van een camera met grote chip icm deze TMB is een focal reducer absoluut noodzakelijk ! - Zou zelfs zo ver willen gaan dat ik deze triplet zonder reducer icm een grote CMOS/CCD onbruikbaar vind.......
                        [/quote:1kbpc3wp]
                        Bedoel je een flattener, of een reducer? De meeste van die ontwerpen hebben wel een of andere flattener die je ervoor kunt kopen (en inderdaad voor breedbeeldastrofotografie nodig is).

                        Wel, dat is inderdaad zo, maar andere ontwerpen hebben ook geen vlak beeldvlak; SCTs zeker niet, Maks al wat meer (maar meestal hebben die een gruwelijke f/verhouding), en Newts alleen als de openingsverhouding groot is - en dan is breedbeeldfotografie ook niet meer mogelijk. Ach, er is altijd wat.

                        Geschiktheid voor breedbeeld-astrofotografie is eveneens afhankelijk van het ontwerp van de refractor (bijv. Petzval)
                        'tuurlijk. Iedere refractor-lenscel maakt zo zijn eigen compromissen, en de ontwerpruimte is breder dan bij Newtons (waar je eigenlijk maar één dimensie hebt: kies de f/verhouding en de kous is af).

                        Bij catadioptrische telescopen (Mak-Cass, Schmidt-Cass, enz.) en Cassegrains is de ontwerpruimte trouwens ook enorm groot, maar er is veel minder variatie te vinden in commerciële ontwerpen.

                        [Over SCTs] Op zich helemaal mee eens, echter ik vind ze niet geschikt om een "astrofotografie-carrière" mee te beginnen. Het actief guiden van 2000/3000mm brandpuntafstand is ook voor een gevordere astrofotograaf nog een ontzettende uitdaging.
                        Klopt (zeker zonder reductie). En veel hangt ook af van de sensor.
                        Maar je hoeft niet direkt te beginnen met een loei van 250mm of meer -- je hebt ook 5" SCTs, en met een reductor is die brandpuntsafstand al een pak minder.

                        Gezien de montering overbelasten zowiezo uit den boze is, is voor beginnende lange belichtingstijdfotografie zowiezo een niet al te grote kijker aangewezen.

                        Tja, als je in detail gaat kan je nog veel zeggen -- een SN-6 is ook een handig scoopje voor astrofotografie (althans op een goede montering en met een betere oculairhouder, enz. enz.).

                        Ik probeerde het even iets eenvoudiger te stellen dan het eigenlijk is, maar anders hebben we een encyclopedie nodig, zeker als je fotografie erbij gaat betrekken.
                        Alexis Cousein -- "Number Six is feeling unmutual today". Zelfgemaakte 400mm f/4.46 op Tom O. platform; 250mm f/4.8 Alkaid; Skywatcher 130mm f/5 reflector; 60mm Lunt.

                        Commentaar


                          #13
                          Ontopic aub! Alle off topic posts worden verwijderd.

                          Commentaar


                            #14
                            Volgens mij waren we toch echt even een aantal voor- en nadelen van lenzenkijkers / newtons en hybride kijkers wat nader aan het bekijken (weliswaar in detail) en dat leek mij toch redelijk on-topic.

                            Daarnaast is dit een van de meest informatieve topics/discussies die er recentelijk gevoerd zijn op het forum, want hier komt toch echt een heleboel informatie over de verschillende telescoop types / monteringen, inzetgebieden en ervaringen bij elkaar........

                            /Raimond.
                            i love astronomie

                            Commentaar


                              #15
                              SkyGuy doelt op een aantal reacties die inmiddels verwijderd zijn Ralon.
                              "Wir sind Sternguckers und auch Fossil. Du?"
                              - Roel & Steem, 2019

                              Commentaar

                              Werken...
                              X