Aankondiging

Samenvouwen
Nog geen aankondiging momenteel

Vraagje

Samenvouwen
X
 
  • Filter
  • Tijd
  • Toon
Alles wissen
nieuwe berichten

    Vraagje

    Ik kreeg dit bericht binnen..

    Ik heb net een dob aangeschaft en uitgelijnd maar blijf naar vervelende streepvormige sterren kijken.
    Het is een buis met een brandpunt afstand van 1.5 mtr en een diam van 30 cm (dus een f 5) ik heb al flink zitten prutsen met sit apparaat maar er zit weinig schot in het, blijven langwerpige sterren , Kan de spiegel krom zijn oid???
    Iemand ideeen? 8) Ik weet namelijk zelf niet veel van telescopen.

    #2
    Re: Vraagje

    Origineel geplaatst door Wouter
    Ik kreeg dit bericht binnen..

    Ik heb net een dob aangeschaft en uitgelijnd maar blijf naar vervelende streepvormige sterren kijken.
    Het is een buis met een brandpunt afstand van 1.5 mtr en een diam van 30 cm (dus een f 5) ik heb al flink zitten prutsen met sit apparaat maar er zit weinig schot in het, blijven langwerpige sterren , Kan de spiegel krom zijn oid???
    Iemand ideeen? 8) Ik weet namelijk zelf niet veel van telescopen.
    Waarschijnlijk wel. Het kan te maken hebben met de spiegel. Grote Dobsons met lage f's zijn vaak erg gevoelig voor dat soort dingen. Ik heb zelf ook een lage f-Dobson. F-4 of zo. Ook ik zie af en toe bij oculairs streepvormige sterren aan de zijkant.

    Commentaar


      #3
      Re. vraagje

      Dat heet 'coma'. De coma wordt veroorzaakt door de kromming van de spiegel welke is bepaald door de manier waarop de spiegel is geslepen. De coma treedt op bij gebruik van goedkope oculairen met een groot gezichtsveld (>50 graden) en bij lage vergrotingen.

      LET WEL: Bij een goed uitgelijnde telescoop zijn de sterren in het midden van het beeldveld wel, nou ja, stervormig, en bij hogere vergrotingen ook tot de rand van het beeldveld.

      Met een coma corrector kan de coma opgeheven worden. Dit is dus alleen zinvol bij lage vergrotingen en/of widefield oculairen. En de newton zelf moet goed uitgelijnd zijn, natuurlijk. Baader en Televue leveren coma correctoren.

      De duurdere oculairen (Televue Naglers) corrigeren de coma ook goed. Het beeld is super, alsof je zelf in de ruimte zweeft...je ziet geen rand meer en alles blijft scherp over het gehele beeldveld.

      groet, John
      ...and the stars look very different today...

      Commentaar


        #4
        ok bedankt ik zal es verder prutsen en een corrector proberen, WEL moet ik zeggen dat ik het uitlijnen met een minimale vergroting controleerde...
        Dus waarschijnlijk zat hier de fout in. hoe dan ook bedankt en als ik het verder niet voor elkaar krijg dan neem ik kontakt op met de leverancier.
        groeten

        Coin
        Geniet meer van de kleine dingen in het leven,
        Word macro-fotograaf! Canon 350d +180mm macro/sigma + 90 mm macro/tamron :D

        Commentaar


          #5
          WEL moet ik zeggen dat ik het uitlijnen met een minimale vergroting controleerde
          Minimale vergroting? Wat doe je dan precies?

          Een spiegeltelescoop collimeer je het best met een laser collimator. Dat is een ding met een laser pen die in de de focusseerinrichting van de telescoop past.

          De vangspiegel kaatst de lichtbundel op de hoofdspiegel. Die kaatst hem weer terug op de vangspiegel. Deze kaatst de lichtbundel weer terug in de laser collimator, op een klein schermpje. Als de lichtbundel op bijna dezelfde plaats terugkomt als de uittredende straal in de collimator dan staan de spiegels goed.

          Het hele werkje kost 10 minuten. Vaak moet ik alleen de vangspiegel een beetje bijstellen.
          ...and the stars look very different today...

          Commentaar


            #6
            Ik heb een Dobson van Orion en dan moet je het oculair eruit halen en dan kun je de spiegel heel makkelijk collimineren. Je ziet dan namelijk een rondje en een puntje en dan moet je de spiegel aan de achterkant draaien tot het puntje in het midden van het rondje zit.

            Commentaar


              #7
              Origineel geplaatst door Major Tom

              Een spiegeltelescoop collimeer je het best met een laser collimator. Dat is een ding met een laser pen die in de de focusseerinrichting van de telescoop past.
              Dit denken heel veel mensen, maar helaas moet ik jullie teleur stellen dit is niet waar ..zie dit bericht . sorry niet in het nederlands

              myth: A laser collimator is the most accurate collimating tool

              It is easy to be impressed by the accuracy of laser beams in e.g. construction work, and jump to the conclusion that the laser is as accurate for collimating telescopes. I agree that it is the most convenient tool for adjusting the tilt of the secondary, and you can center the beam in the donut opening to within a millimeter or a few - far better than really needed. But when it comes to adjusting the primary mirror, thismay not be good enough - the collimating error is in fact half the vector (i.e directions considered) sum of the errors at the primary and at the laser faceplate where the beam returns. If you know this (the laser manufacturers won't tell you how important it is!) and you can center the beam accurately enough, fine - but I suspect with many telescopes it is difficult or impossible to get both adjustments close enough to get this most critical part right. The good old Cheshire eyepiece shows only the error of the primary, and so does the Barlowed Laser - you have a better chance of getting close to perfect with either (for a better description of the Barlowed Laser, see Sky&Telescope, Jan. -03).

              Laser collimator manufacturers tend to claim that their products have very small angular errors of the laser beam (relative to the housing). This is not quite as critical as they believe - the angular error will cause the collimation of the focuser to be slightly off, but it won't affect the critical collimation of the primary enough to matter.

              Commentaar


                #8
                Very interesting!

                the collimating error is in fact half the vector (i.e directions considered) sum of the errors at the primary and at the laser faceplate where the beam returns.
                Kan iemand dit eens toelichten?

                but I suspect with many telescopes it is difficult or impossible to get both adjustments close enough to get this most critical part right.
                Daar heb ik eigenlijk helemaal geen moeite mee. Ik krijg de terugkerende straal met verdraaien van de hoofdspiegel makkelijk in het midden van de collimator.

                Een met een laser afgestelde telescoop zou dan nog eens met een Cheshire gecontroleerd moeten worden. Dan ben ik benieuwd of er een verschil is, en zo ja, hoe groot dan wel.
                ...and the stars look very different today...

                Commentaar


                  #9
                  Origineel geplaatst door Major Tom
                  Very interesting!

                  the collimating error is in fact half the vector (i.e directions considered) sum of the errors at the primary and at the laser faceplate where the beam returns.
                  hier bedoeld hij als de heengaande straal nu niet haaks staat op het ontvangst plaatje.
                  Omdat de straal terug komt krijg je eigelijk een dubbele fout, zie het een beetje als een kromme waterpas, als ik nu met die waterpas een paar paaltjes op hoogte zou maken heb ik na 3 paaltjes al een heel verschil in hoogte als het eerste paaltje. de fout wordt een soort sommetje en verdubbelt steeds.
                  bij de laser is dat net zo.




                  [quote:eh1ylg32]but I suspect with many telescopes it is difficult or impossible to get both adjustments close enough to get this most critical part right.
                  Daar heb ik eigenlijk helemaal geen moeite mee. Ik krijg de terugkerende straal met verdraaien van de hoofdspiegel makkelijk in het midden van de collimator.

                  maar je weet niet of er een foutje in de laser zit, dus kan je nooit met zekerheid zeggen of hij goed staat.
                  Bij een F5 telesoop is de strike toleratie van wel of niet goed staan 0,44mm.
                  je laser moet dus wel erg goed afgesteld staan om die Precisie te halen.


                  Een met een laser afgestelde telescoop zou dan nog eens met een Cheshire gecontroleerd moeten worden. Dan ben ik benieuwd of er een verschil is, en zo ja, hoe groot dan wel.

                  Ik ook, zelf heb ik geen laser omdat ik altijd met een cheshire heb gewerkt als je dat een beetje kan doe je het ook in 10 min.



                  [/quote:eh1ylg32]

                  Commentaar


                    #10
                    Hoe dan ook (ik had dus dit probleem)
                    de dobson is op een redelijk heldere nacht buiten gezet en gericht op de poolster, slecht uitgefocused en zag idd dat de donkere vlek niet in het midden zat.
                    vervolgens de spiegel uitgelijnd en nooit meer last van gehad!
                    mn eerste stelsels door dit fotonen emmer bekeken ondanbks de bijna volle maan , dik tevreden dus
                    nogmaals bedankt
                    Coin
                    Geniet meer van de kleine dingen in het leven,
                    Word macro-fotograaf! Canon 350d +180mm macro/sigma + 90 mm macro/tamron :D

                    Commentaar


                      #11
                      kleine aanvulling: weer es met veel lichtvervuiling gekeken(halve maan)
                      en me zitten vergapen aan M27 :buiging: gelijk gepromoveerd tot vaf. pl. nevel
                      Geniet meer van de kleine dingen in het leven,
                      Word macro-fotograaf! Canon 350d +180mm macro/sigma + 90 mm macro/tamron :D

                      Commentaar

                      Werken...
                      X