Aankondiging

Samenvouwen
Nog geen aankondiging momenteel

Toch onjuiste Newton collimatie?

Samenvouwen
X
 
  • Filter
  • Tijd
  • Toon
Alles wissen
nieuwe berichten

    Toch onjuiste Newton collimatie?

    Ik collimeer mijn Newton altijd als volgt:

    1) ik heb mijn laser afgesteld zodat bij roteren van de laser de beam op dezelfde plaats heb staan. (=laser gecollimeerd)
    2) de laser zit goed aangedrukt in de focusser
    3) ik stel de vangspiegel af, zodat de laser in het centrum van de hoofdspiegel uitkomt.
    4) de laser eruit, cheshire erin
    5) hoofdspiegel afstellen zodat het gaatje van de cheshire (waar je doorheen kijkt) samenvalt met de hoofdspiegel centrum spot.

    So far so good, dit is standaard appeltje-eitje collimeren van een Newton.

    Toch ontstaat er een afwijking. Bij een enkele Newton gaat dit allemaal goed. Maar bij mijn bino merk ik dat de mechanische assen van mijn Newtons bepaald niet samenvallen met de kijkrichtingen (=optische assen) van de twee buizen. Dat hef ik mechanisch op (het mergen) door een van de buizen in een andere richting te zetten maar het verschil is veel groter dan mij lief is.

    Ik werk met tertiaire spiegels en die staan netjes onder 45 graden kan ik wel zeggen. Als ik aan de stand van de tertiaire spiegels pruts dan staat gelijk de secundaire spiegel niet meer netjes (=concentrisch) in beeld. de laser schijnt dan ook niet op het middenpunt (met offset) van de secundaire.
    Na collimeren van beide Newtons zit er wel behoorlijk verschil in de kijkrichting van elk. Zoals gezegd, bij een enkele Newton kom je daar nooit achter.
    Ik moet 1 buis van 1.25m lang ca 1,5 cm (onder of boven) in een andere richting zetten (op-neer) wil ik kunnen mergen. Dat is mij meer dan mij lief is.
    1,5cm op 125cm is 40 boogminuten = meer dan een maandiameter!!!

    Ik heb de hele mechanische opbouw van beide buizen nog eens nagemeten. Ik heb een afwijking in de bouw van 1 a 2 mm tussen beide buizen
    Hoe kan het dan dat de Newtons zo erg de verkeerde kant op kijken? Is dat dan enkel dat er 1, of beide focussers niet perfect haaks zitten en dat ik dan bij het collimeren corrigeer met de spiegels? En dat de collimatie wel goed is? Want een scheve kijkrichting geeft wel vignettering bij de vangspiegelkooi. Dat is mij om het even,die paar % licht.... Maar 40 boogminuten in een andere richting kijken wil ik niet.

    Ik dacht (met Frank) slim te zijn door de beide hoofdspiegels zo goed mogelijk in dezelfde richting naar boven te laten kijken en dan met de secundaire spiegels te gaan collimeren. Werkt ook niet. Want nadat de beide helften met de cheshire gecollimeerd zijn staan de secundaires zo scheef, dat de hoofdspiegel verre van helemaal zichtbaar is door de cheshire. (Niet alle spiegelclips zichtbaar, verre van)


    Last bewerkt door Bert Bogchelman; 09-10-19, 12:02.
    Objectieven in huis met de maten: 22,30,35,44,50,56,65,70,80,88,100,127,150,200,250, 315 en 400mm

    #2
    Wat gebeurt er als je collimeert met de telescoop rechtop (dus richting Zenit)
    200mmF5 Carbon, 150mmF12 Intes MK67, ED80mmF6, Towa 60/700, Coronado 40mmF10 PST, Fujinon 10x50, ZWO ASI174MM cooled, ASH mount, NEQ5, HEQ5pro en L-200 spectrograaf. Radio callsign PA3SKY

    Commentaar


      #3
      De collimatie van een mono-newton garandeert ook niet dat de optische as van de hoofdspiegel samenvalt met de mechanise as van de OTA.
      What where the skies like when you were young?

      Commentaar


        #4
        Origineel geplaatst door patrickduis Bekijk bericht
        Wat gebeurt er als je collimeert met de telescoop rechtop (dus richting Zenit)
        Het op en neer bewegen van de OTA doet de collimatie weinig. Bovendien is het verloop bij mijn ontwerp symetrisch voor links en rechts.
        Objectieven in huis met de maten: 22,30,35,44,50,56,65,70,80,88,100,127,150,200,250, 315 en 400mm

        Commentaar


          #5
          Origineel geplaatst door svdwal Bekijk bericht
          De collimatie van een mono-newton garandeert ook niet dat de optische as van de hoofdspiegel samenvalt met de mechanise as van de OTA.
          Dat staat idd ook in mijn verhaal. Maar de standaard collimatie methode merkt deze "fout" niet op. Bij een enkelvoudige Newton kan het wel zo zijn dat de bovenkooi na collimatie gedeeltelijk in de lichtweg zit. Ik zoek een collimatie methode om dat te kunnen checken. Ik gebruik dat dan voor een ander doel, om de mechanische as en de optische as voor elke buis zoveel mogelijk te laten samenvallen. Ik kan dan mijn bino makkelijker mergen dan nu het geval is.
          Objectieven in huis met de maten: 22,30,35,44,50,56,65,70,80,88,100,127,150,200,250, 315 en 400mm

          Commentaar


            #6
            Origineel geplaatst door Bert Bogchelman Bekijk bericht

            Het op en neer bewegen van de OTA doet de collimatie weinig. Bovendien is het verloop bij mijn ontwerp symetrisch voor links en rechts.
            Dus het is niet gewoon iets van het doorzakken van de hoofdspiegelondersteuning of het iets kantelen van de secundaire spiegel(s).......over het algemeen zijn reisdobsons nogal slap van constructie en daarnaast ook nog eens heel erg gevoelig voor temperatuur (uitzetting/krimp).

            Zou het niet een probleem van parallax kunnen zijn? Want ook bij een gewone verrekijker (en die heeft veel minder vergroting) heb je dat bij een (althans goede) verrekijker al enigszins.......ik meen me ook zoiets ooit gehoord te hebben over richtkijkers bij geweren............pas op grote afstand, en grote vergroting, begin je afwijking erger te zien tussen loop en richtkijker. Als je dan aan de vergroting draait verloopt de handel om dat de assen van de loop en richtkijker niet samenvallen.
            Ik denk dat je eerst alles eerst 100% mechanisch goed af moet stellen, en dat je pas daarna moet gaan finetunen...........maar goed, da's simpeler gezegd dan gedaan, en helemaal met een relatief slappe constructie.....
            Ik denk dat je het nu voor 1 vergroting goed kan draaien en dan steek je een andere vergroting erin en het is -weer- fout............
            200mmF5 Carbon, 150mmF12 Intes MK67, ED80mmF6, Towa 60/700, Coronado 40mmF10 PST, Fujinon 10x50, ZWO ASI174MM cooled, ASH mount, NEQ5, HEQ5pro en L-200 spectrograaf. Radio callsign PA3SKY

            Commentaar


              #7
              Je zou inspiratie op kunnen doen hoe de Schmidt-Newton van Meade gecollimeerd moet worden: http://www.weasner.com/lxd/techtips/..._Newtonian.pdf, https://www.mikeblaber.org/sn10collimation.pdf
              What where the skies like when you were young?

              Commentaar


                #8
                De bino van Bert is behoorlijk stijf. M.a.w.: daar zit de afwijking niet. Ik denk eerder dat er toch een component niet goed staat. Staat de tertaire spiegel verdraaid? Staan de focusers niet exact in dezelfde richting? Buigt de focuser door (er zit wat speling op)? Ik denk dat je het hier moet zoeken. Primair is inderdaad dat de hoofd-optische assen samenvallen, m.a.w. datd e hoofdspiegels exact evenwijdig staan als de merging-verstelling in beide richtingen gecentreerd is.

                Commentaar


                  #9
                  Dit is precies wat ik me heb afgevraagd, sinds ik jouw bino in Kollase zag. Hoe krijg je drie spiegelende vlakken sowieso perfect uitgelijnd en dat dan ook nog in feitelijk 2 telescopen die vervolgens ook nog samen moeten zijn uitgelijnd? Ik nam aan dat daarover allang iets beschreven zou zijn om dat op te lossen. Zoals ik er toen en eigenlijk ook nog nu tegen aankeek: moet je de secundaire en tertiaire spiegels niet eerst perfect collimeren ten opzichte van elkaar? En als dat dat gelukt is die combinatie niet verstijven en als 1 geheel collimeren met de hoofdspiegel?
                  Feit blijft, zoals hier ook al beschreven, dat de optische en mechanische assen van een newton vrijwel nooit gelijkt uitgelijnd zullen zijn. Zeker bij een getrussde verplaatsbare newton zal dus iedere keer daar verschillen in merkbaar zijn. En zullen twee telescopen, zoals een bino, mechanisch nooit exact dezelfde richting op "kijken". Mijzelf verbaast dan een verschil van 1.5 cm tussen die assen niet eens. Maar dat is puur gevoelsmatig. Ik kan dat niet staven.
                  Polarex D60 900mm/parallactisch statief + motor
                  Sumerian Optics Propus (prototype) 10" F/4.7 (Protodob)
                  Sumerian Optics Canopus 18" F/4.3 (Hyperdob)

                  Commentaar


                    #10
                    Ik merk bij mijn bino (die stijver is dan die van Bert - logisch gezien het veel hogere gewicht van mijn telescoop en dus veel stijvere bouwwijze) dat na demontage/montage alles vrijwel gelijk uitkomt als voor demontage. Stijfheid is idd alles voor een (bino-)telescoop.
                    Last bewerkt door Skyheerlen; 10-10-19, 15:37.

                    Commentaar


                      #11
                      Stijfheid is eigenlijk alles voor -elke- telescoop, vooral fotografisch
                      200mmF5 Carbon, 150mmF12 Intes MK67, ED80mmF6, Towa 60/700, Coronado 40mmF10 PST, Fujinon 10x50, ZWO ASI174MM cooled, ASH mount, NEQ5, HEQ5pro en L-200 spectrograaf. Radio callsign PA3SKY

                      Commentaar


                        #12
                        Origineel geplaatst door Bert Bogchelman Bekijk bericht

                        Dat staat idd ook in mijn verhaal. Maar de standaard collimatie methode merkt deze "fout" niet op. Bij een enkelvoudige Newton kan het wel zo zijn dat de bovenkooi na collimatie gedeeltelijk in de lichtweg zit. Ik zoek een collimatie methode om dat te kunnen checken. Ik gebruik dat dan voor een ander doel, om de mechanische as en de optische as voor elke buis zoveel mogelijk te laten samenvallen. Ik kan dan mijn bino makkelijker mergen dan nu het geval is.
                        Ik volg zelf altijd een methode die per definitie de optische en mechanische as laat samenvallen. Hoe je dat realiseert kun je hier zien; http://www.astrojac.nl/astrojac/node/118
                        je bent nooit te oud om te leren.

                        Commentaar


                          #13
                          Dat is inderdaad een interessante methode! Ik ben echter bang dat die niet geschikt is voor een telescoop die steeds in het veld in elkaar gezet moet worden.
                          Polarex D60 900mm/parallactisch statief + motor
                          Sumerian Optics Propus (prototype) 10" F/4.7 (Protodob)
                          Sumerian Optics Canopus 18" F/4.3 (Hyperdob)

                          Commentaar


                            #14
                            De methode van JB hebben Frank en ik uitgeprobeerd op La Palma, in het veld dus. Maar dat lukte niet goed omdat de secundaire spiegel zodanig moest worden versteld dat de primaire spiegel bepaald niet meer in z'n geheel zichtbaar bleef. Frank weet dat aan het feit dat de tertaire spiegel niet meer goed op de secundaire gericht was. Ik had op La Palma niet de middelen om de tertiare spiegelstand voldoende aan te passen. Daarvoor moet de terraire ophanging opnieuw ontworpen worden. Met alleen mes en vork op La Palma was dat niet mogelijk.
                            Bij de Bino 2.0 gaat de collimatiemethode van JB leidend worden. Dat is een belangrijk nieuw inzicht. Traditioneel collimeren met eerst vangspiegel en dan hoofdspiegel werkt bij een enkele Newton buis prima (wel es waar met het gevaar dat de lichtbundel de vangspiegelkooi schampt (vignettering) maar niet bij een bino die daarna mechanisch gemerged moet worden.
                            1 ding zit mij nog wel dwars. Ik ben er nog niet achter waarom de afwijking van de optische as en mechanische as zo onverwacht groot is. En zijn beide buizen schuldig of is 1 buis de schuldige? Dat wil ik nog wel uitvinden. De mechanische merge zat op het randje. Ik had gerekend op +/- 10 mm t.o.v. de midden positie. Ik bleek 15mm nodig te hebben. Door geweld te gebruiken bij het frame waar de buizen aan hingen heb ik kunnen mergen. En kwam ik er achter dat op deze wijze mergen erg goed, makkelijk en snel werkt, ook bij hoge vergrotingen. Dat heeft enorme consequenties in positieve zin. Geen stijve constructies, zwaar en merge vast. Maar licht, fragiel, met 1 kijkerhelft het object in beeld zetten en binnen een paar seconden het andere beeld met een ruk en wrik er naast zetten. Dat bleek prima te werken. En zo sta je met een werkende bino 2x32cm op de Rocque de los Muchachos. Ha!
                            Objectieven in huis met de maten: 22,30,35,44,50,56,65,70,80,88,100,127,150,200,250, 315 en 400mm

                            Commentaar


                              #15
                              Mooie methode (van jbrosens). Volgens mij maakt het niet uit of de telescoop al dan niet vooraf in elkaar gezet moet worden. Collimeren zal toch moeten gebeuren voor iedere waarneming. Een vooraf-in-elkaar-zetten-telescoop heeft hier zelfs een voordeel omdat de eerste stap gedaan moet worden met verwijderde vangspiegel. Daar zal je minder zin in hebben met een telescoop die je niet in elkaar hoeft te zetten voor de waarneming.

                              Origineel geplaatst door uit het artikel
                              Zo is mijn eerste stap het juist instellen van de primaire spiegel. Dit door een lasercollimator aan de voorkant precies in het midden van de OTA te plaatsen en de spiegel in de centrummarkering aan te stralen en goed af te stellen via de teruggekaatste bundel. Dit kan door een ( precieze) mal te gebruiken die de collimator precies in het midden plaatst en bij een verwijderde vangspiegel. Ook moet de vangspiegelhouder in het midden een gat hebben ( waarin de vangspiegel wordt vastgezet) zodat de centrummarkering aangestraald kan worden.
                              Nog een punt en een vraag aan Jac:
                              - Als je het gat in de vangspiegelhouder als uitgangspunt neemt dan moet de offset van de vangspiegel niet dmv offset van de spider in de constructie hebben plaatsgevonden. (Ik neem aan dat je hier het gat in het midden van de spider bedoelt.)Soms is de spiegel geoffset gelijmd op de houder zodat de houder waaraan de vangspiegel zit met de bout in het gat in het midden van de spider wordt bevestigd. In deze situatie is het gat van de spider op de mechanische as. Bij andere vangspiegelhouders zit er geen houder met geofsette vangspiegel maar moet de spider met houder in zijn geheel worden geoffset. Hier kan je dus alleen de hoofdspiegel afstellen (via de precieze mal) door de hele spider te verwijderen.
                              - Je gebruikt een lasercollimator. Zou dit ook met een ander middel kunnen? Bijvoorbeeld een klein ledlampje evt achter een stuk karton met een klein gaatje?
                              Alle Messiers zijn zichtbaar in een 38mm telescoop.

                              Commentaar

                              Werken...
                              X