Aankondiging

Samenvouwen
Nog geen aankondiging momenteel

wat is nu eigenlijk een boogseconde

Samenvouwen
X
 
  • Filter
  • Tijd
  • Toon
Alles wissen
nieuwe berichten

  • Arends(oog)
    antwoordde :
    Het heeft allemaal te maken met goniometrie: een boogseconde is 1/3600e graad, een boogminuut is 1/60 graad. De term boog wil zeggen dat dit een hoek is gerelateerd aan een boloppervlak. In basis goniometrie wordt dit niet gebruikt, hier spreekt men over bv 34,5 graden. Omgezet in bolgraden is dit 34 graden en 30 boogminuten.

    Het is dus een systeem om afstanden en hoeken te bepalen, gewoon een stukkie wiskunde.

    Laat een reactie achter ::


  • Steem
    antwoordde :
    Nee het gaat dan om de schijnbare afstand tussen 2 hemelobjecten vanaf de waarneemplek gezien. Zo lijkt het dan alsof 2 sterren bijvoorbeeld 3 boogseconden uit elkaar staan maar de fysieke afstand wordt dan weer uitgedrukt in lichtjaren.

    Laat een reactie achter ::


  • lichtjaar
    antwoordde :
    Origineel geplaatst door Steem
    Wel worden boogseconden gebruikt om de visuele afstanden tussen 2 of meer sterren aan te duiden.
    Met de visuele afstanden wordt dan bedoeld - dat bij het waarnemen middels boogseconden bepaald kan worden waar een specifieke ster te vinden is? Of "afstanden" als in zoveel AE/lichtjaar van de aarde?

    Laat een reactie achter ::


  • Steem
    antwoordde :
    Volgens mij niet. Het is onmogelijk om de dimensies van een ster aan te duiden in boogseconden vanaf de aarde. Stel dat Sirius visueel 5 boogseconden is aan de hemel, dan zou deze met een vergroting van 100x lijken op een ster van 500 boogseconden aan de hemel, ofwel 16,66ste boogminuut ofwel 0,35ste graad. Dit is niet het geval, het blijven kleine puntjes. Wel worden boogseconden gebruikt om de visuele afstanden tussen 2 of meer sterren aan te duiden.

    Laat een reactie achter ::


  • lichtjaar
    antwoordde :
    Hallo.

    Worden de boogseconden dan gebruikt om de magnitude, afstand of grootte te berekenen?

    Laat een reactie achter ::


  • Arends(oog)
    antwoordde :
    Je kunt dit niet evenredig terugrekenen. In het algemeen wordt aangenomen dat de maan is ontstaan uit een botsing met een relatief groot hemellichaam. Door deze botsing is een grote hoeveelheid materie in een baan rond de aarde gekomen. Een deel van deze materie is weer teruggevallen op aarde en uit de rest is de maan samengeklonterd op een bepaalde afstand van de aarde. De maan stond toen idd dichterbij de aarde. Dit moet een geweldig gezicht zijn geweest. (als er tenminste wezens waren). Bedenk ook dat de getijden toen een stuk heftiger waren dan nu. De aarde was en zeer onherbergzaam oord.

    Maar goed, ik hou maar op, want dit is totaly off topic

    Laat een reactie achter ::


  • Redfish
    antwoordde :
    Oh, ik had laatst gehoord dat dit over 50 miljard jaar was, maar kan ook dat ik het verkeerd verstaan heb. Wil dus zeggen dat vroeger de maan dichterbij was en even uitgaan van die 4 cm per jaar (omdat naarmate de tijd verstrijkt dit steeds meer wordt) en als je dat terugtelt dan kom je uit op 7.5Miljoen jaar. Dat is wel erg kort. Wie kan dit uitleggen?

    Laat een reactie achter ::


  • titan
    antwoordde :
    Origineel geplaatst door Steem
    Nee, ik bedoel van horizon tot zenith.



    Stel jezelf de hemel als een koepel boven je voor. Trek nu een denkbeeldige lijn van jezelf naar het zenith, en 1 in een willekeurige richting naar de horizon. Deze lijnen vormen nu samen met een stuk van de meridiaan een kwart van een cirkel (trek in het voorbeeld een lijn van het zenith naar het poppetje, en van het poppetje weer een lijn naar het noorden). Deze kwart is over de meridiaan 90 graden.
    oke steem bedankt voor deze uitgebreide uitleg het is me nu helemaal duidelijk

    Laat een reactie achter ::


  • Steem
    antwoordde :
    Uit lasermetingen blijkt dat de maan zich elk jaar circa 3 tot 4 centimeter verder van de Aarde verwijdert. Op circa 1.6x de huidige afstand stabiliseert zijn baan maar dat is pas over 15miljard jaar. Als het goed is dan is de zon tegen die tijd al enkele miljarden jaren daarvoor veranderd in een rode reus.

    Laat een reactie achter ::


  • frusciante
    antwoordde :
    is dat zo??
    Raken we hem kwijt? en zo ja, hoe lang gaat dat nog duren?

    Laat een reactie achter ::


  • Arends(oog)
    antwoordde :
    Ja, toevallig. Of misschien zelfs nog meer toevallig als je weet dat de maan zich steeds verder van de aarde beweegt, en dat wij als mensheid dit meemaken.

    Laat een reactie achter ::


  • sluys
    antwoordde :
    Niet alleen wat verder weg, maar ongeveer 400x zo ver weg en is toevallig ook 400x zo groot. Da's toch wel toeval.

    Laat een reactie achter ::


  • Redfish
    antwoordde :
    Niks om je voor te schamen hoor. Ik vind het zelf ook vrij ontastbare begrippen. 90 graden en 180 graden kan ik me nog wat bij voorstellen, alsook 45 graden en 22,5 graden maar daarbinnen wordt het zonder apparatuur toch erg nattevingerwerk.

    Edit@ Titan, ik neem aan dat je de maan en de zon bedoelt? Ja de een staat nu eenmaal wat verder weg he

    Laat een reactie achter ::


  • Steem
    antwoordde :
    Nee, ik bedoel van horizon tot zenith.



    Stel jezelf de hemel als een koepel boven je voor. Trek nu een denkbeeldige lijn van jezelf naar het zenith, en 1 in een willekeurige richting naar de horizon. Deze lijnen vormen nu samen met een stuk van de meridiaan een kwart van een cirkel (trek in het voorbeeld een lijn van het zenith naar het poppetje, en van het poppetje weer een lijn naar het noorden). Deze kwart is over de meridiaan 90 graden.

    Laat een reactie achter ::


  • titan
    antwoordde :
    oke duidelijk, ikneem aan dat je met 90 graden de hoek bedoelt tussen de evenaar en de noordpool i.p.v de hoek tussen de evenaar en zenith boven mijn hoofd.

    Frapant eigenlijk dat de maan en aarde vanaf de aarde gezien precies even groot zijn en tijdens een eclips precies over elkaar vallen

    Laat een reactie achter ::

Werken...
X