Aankondiging

Samenvouwen
Nog geen aankondiging momenteel

scherp stellen... hoe doe je dat

Samenvouwen
X
 
  • Filter
  • Tijd
  • Toon
Alles wissen
nieuwe berichten

    scherp stellen... hoe doe je dat

    hallo,

    ik ben echt super beginnen. Heb zojuist voor het eerst door een scoop heen gekeken. Ik heb verschillende oculairs gebruikt om te kijken of ik mijn object beter in beeld kon krijgen. Het viel mij op dat als je scherp steld, het object weer een puntje wordt. Nu ik mijn oculair naar achter beweeg (van scherpstellen af), zie ik een rondje, dat meer op een planeet of iets dergelijks gaat lijken. Ik weet nou niet of ik een soort van scherp rondje ziet of dat het een vlek van het puntje die verreweg niet scherp is.
    Kan iemand mij helpen, want ik weet nou niet wanneer ik het scherp gesteld heb en wat ik te zien hoort te krijgen.

    70/700 mm scoop

    bedankt
    Misquotation is, in fact, the pride and privilege of the learned. A widely- read man never quotes accurately, for the rather obvious reason that he has read too widely.

    #2
    Als je naar de sterren kijkt blijft het inderdaad een puntje (als die scherp staat).
    Als je een rondje ziet is de ster uit focus.

    Alleen bij planeten zie je oppervlakte.

    Commentaar


      #3
      Helemaal mee eens. Neem bijvoorbeeld Deneb: die staat op 1800 lichtjaar van ons af en bij 100 keer vergroting nog steeds 18 lichtjaar, en dat is een eind weg, dus het blijft een stip. Wat ik me afvraag, zou je bij meer inzoomen dan gaandeweg wel de kleur van de ster waar kunnen nemen?

      Wat ik momenteel merk bij het waarnemen van de maan: Mijn refractor 102 mm geeft een overall scherp beeld tot een oculair van 6,25 mm terwijl ik bij mijn C9.25 (zelfs bij een oculair van 40 mm) de scherpstelling bij moet draaien tussen de voorkant van de maan en de zijkant van de maan. Is dit normaal of wordt het tijd om te collimeren?
      Full WMN-member.

      Commentaar


        #4
        Een ster blijft altijd een ster. Onze ogen houden ons alleen voor de gek door te doen alsof een felle ster groter is.

        @Trajectum: Het is inderdaad de bedoeling scherp te stellen zodat de sterren zo klein mogelijke puntjes zijn!

        Succes,


        Victor
        "SQM is nothing, transparency is everything."

        Commentaar


          #5
          Origineel geplaatst door Flatsix
          Helemaal mee eens. Neem bijvoorbeeld Deneb: die staat op 1800 lichtjaar van ons af en bij 100 keer vergroting nog steeds 18 lichtjaar, en dat is een eind weg, dus het blijft een stip. Wat ik me afvraag, zou je bij meer inzoomen dan gaandeweg wel de kleur van de ster waar kunnen nemen?
          Ehm, bij 100x vergroting staat Deneb nog steeds 1800 lichtjaar weg, hoor.

          Dat je door een telescoop de kleur van een ster beter kan zien, komt niet door de vergroting, maar door de hoeveelheid licht die je ermee vangt. De kleurgevoelige fotoreceptoren in je oog zijn een stuk minder gevoelig dan de intensiteitsgevoelige recptoren. Bij onvoldoende lichtopbrengst zie je dus zwart-wit.

          ,xtG
          .tsooJ
          Ich bin ein Kollaser.
          http://www.kollaser-sternbeobachter.de/

          Commentaar


            #6
            Wat de vergroting van je telescoop ook is, hij haalt in werkelijkheid natuurlijk echt niets dichterbij. De projectie van het object verkregen via de telescoop op je netvlies is groter dan wanneer je zonder telescoop zou kijken, en daar is de term 'vergroting' op gebaseerd.

            Voor alle amateurtelescopen staan de sterren zover weg dat je ze als puntbronnen van licht mag beschouwen. Bij goed scherpstellen en 'normale' vergrotingen moet je dan ook gewoon puntjes zien.

            Er zijn misschien maar enkele tientallen sterren die zo enorm groot zijn dat ze in enkele van de allergrootste telescopen ter wereld wel wat meer dan een puntje worden, zodat je er werkelijk iets van het oppervlak kan zien.

            Van ogenschijnlijk kleine objecten als planeten of de ringnevel zul je bij flink vergroten wel detail te zien krijgen. Vergroot dan bij voorkeur nooit meer dan 2 x diameter (in mm) van je objectief, anders krijg je toch maar een wazig contrast-arm plaatje waar niks meer aan te beleven valt.

            Voor de meeste deep-sky objecten (bolhopen, opensterrenhopen, de grotere nevels) is een enorme vergroting niet eens comfortabel.

            Groeten, Marc
            Informatie uit energie in focus & cosmic debris in flatfields.

            Commentaar


              #7
              Marc verwoordt het treffend! In veel gevallen geldt: "Less is more".
              "SQM is nothing, transparency is everything."

              Commentaar


                #8
                maar wat kun je dan met je scoop? Planeet kan ik niet vinden
                Misquotation is, in fact, the pride and privilege of the learned. A widely- read man never quotes accurately, for the rather obvious reason that he has read too widely.

                Commentaar


                  #9
                  Momenteel is in de avond Jupiter te zien. Het is de meest heldere 'ster' in het Zuid/Westen maar ze staat wel behoorlijk laag. Als je door de zoeker kijkt kun je al een schijf onderscheiden met 4 puntjes in een semi-rechte lijn ernaast. Dit zijn de 4 manen Io, Ganymedes, Europa en Callisto. Vroeg in de ochtend komt in het Oosten Venus op. Ook zij valt op doordat ze alle andere hemelobjecten in de nachtelijke hemel (op de maan na) overstraalt.

                  Momenteel zijn het niet echt geschikte jaren voor de planeten, maar er is veel meer te zien. Naast de maan en de planeten zijn er de zogenaamde deep sky objecten. Het gaat hier dan om bolhopen, open sterclusters, nevels en andere sterrenstelsels. Deze objecten liggen hier enorm ver vandaan (vandaar de naam) maar zijn hartstikke mooi om te zien. Naast de DSO's heb je ook nog bijvoorbeeld dubbelsterren of, zo nu en dan, een komeet.
                  "Wir sind Sternguckers und auch Fossil. Du?"
                  - Roel & Steem, 2019

                  Commentaar


                    #10
                    Of zoek eens naar de Andromeda Nevel (M31). Staat 's avonds in het oosten, (natuurlijk) in het sterrenbeeld Andromeda. De bolvormige sterrenhoop M13 is ook goed te doen, staat in sterrenbeeld Hercules.

                    Als je vroeg opstaat (bijv. 5:00), kun je de planeten Venus en Saturnus bekijken. Venus is dan in iedergeval gemakkelijk te vinden: richt je kijker op het allerhelderste 'ster' die je in het oosten kunt vinden.

                    Groeten, Marc
                    Informatie uit energie in focus & cosmic debris in flatfields.

                    Commentaar


                      #11
                      Origineel geplaatst door Trajectum
                      maar wat kun je dan met je scoop? Planeet kan ik niet vinden
                      De maan gaat wel lukken, denk ik . Let wel, ze is een pak mooier als het geen volle maan is, want contrast zie je vooral door schaduwen (en die zie je niet bij volle maan).

                      Planeten vinden is meestal niet zo moeilijk, maar indrukwekkend worden ze pas op hoge vergroting en met veel ervaring (tenzij Saturnus).

                      Verder zijn er veel deep-sky objecten, waaronder open clusters vaak het mooist zijn in kleine telescopen. Dan gaat het je om groepen sterren te zien. En natuurlijk zaken zoals gekleurde dubbelsterren (zoals Albireo).

                      Nevels en melkwegstelsels zijn interessant, maar met weinig ervaring niet meer dan wollige vlekjes.


                      Maar voor DSOs moet je de hemel wel leren kennen, althans tenzij je met een verrekijker kijkt; met een telescoop ga je heus niet door lukraak te richten op DSOs struikelen.
                      Alexis Cousein -- "Number Six is feeling unmutual today". Zelfgemaakte 400mm f/4.46 op Tom O. platform; 250mm f/4.8 Alkaid; Skywatcher 130mm f/5 reflector; 60mm Lunt.

                      Commentaar


                        #12
                        Lukraak over DSO's struiken kan BEST wel, als je een 50cm Dobson hebt moet je enorm je best doen om dat NIET te doen als je op een donkere plek waarneemt :P .

                        Maar ff terug to the point, als beginner moet je vlug succes hebben, de maan is dan een hele goede leerschool. Jupiter ook, met een 70mm kan je een hoop zien en vooral leren te zien, maar Jupiter is bij uitstek een object dat dit jaar gewoon slecht staat en waar je dus mazzel moet hebben met de luchtonrust (seeing).

                        Waarnemen is een kunst maar ook een aangeleerd "vak". Oude rotten kunnen details zien in een 70mm welke een nieuweling in een 20cm nog niet ziet. Training is de sleutel, en dat komt door vel waarnemen. Steve o'meara zag ook niet de spaken in de ringen van Saturnus de eerste keer dat hij saturnus ging waarnemen.
                        Slijpen, dat doe je toch alleen maar met schaatsen en messen?
                        (vrouw van een ATM-er)

                        Commentaar


                          #13
                          Origineel geplaatst door Meiling
                          Lukraak over DSO's struiken kan BEST wel, als je een 50cm Dobson hebt moet je enorm je best doen om dat NIET te doen als je op een donkere plek waarneemt :P .
                          Met een 40cm ook, hoor . Maar als beginner ervan genieten is iets anders...
                          Alexis Cousein -- "Number Six is feeling unmutual today". Zelfgemaakte 400mm f/4.46 op Tom O. platform; 250mm f/4.8 Alkaid; Skywatcher 130mm f/5 reflector; 60mm Lunt.

                          Commentaar


                            #14
                            Origineel geplaatst door Meiling
                            Steve o'meara zag ook niet de spaken in de ringen van Saturnus de eerste keer dat hij saturnus ging waarnemen.
                            Cassini-Huygens deed daar zelfs drie jaar over...
                            "SQM is nothing, transparency is everything."

                            Commentaar


                              #15
                              @Sixela en Meiling zelf met een 20cm als je op een Donkere plek bent.

                              Maar idd, De eerste twee dagen met men scope, had ik niet zo'n probleem met scherpstellen maar effectief de objecten te waarnemen, het was voor mij allemaal zeer wit, Saturnus was een witte bol met ringen, hij stond wel scherp want de omlijning was strak en niet flou.

                              Maar pas na een paar nachten serieus door dat ding naar saturnus te kijken, begon ik details en kleuren op de planeet te zien.

                              En natuurlijk als je echt Die-hard je donkeradaptie in het oog houdt zijn de beelden nog veel beter.
                              Quelle horreur !
                              Requiem pour un twister.

                              Commentaar

                              Werken...
                              X