Aankondiging

Samenvouwen
Nog geen aankondiging momenteel

Welke vergrotingen voor het waarnemen van planeeten?

Samenvouwen
X
 
  • Filter
  • Tijd
  • Toon
Alles wissen
nieuwe berichten

    Welke vergrotingen voor het waarnemen van planeeten?

    Ik vroeg mij af wat jullie de beste vergrotingen vinden voor het bekijken van planeeten en maan ? b.v maan 250x jupiter 150x saturnus ... ?

    En welke vergrooting jullie het meeste gebruiken voor planeeten en maan ( dus welke vergroting de seeing het meeste toelaat )

    Ik heb al op verschillende sites gelezen over vergrotingen over de 250x zelfs al over 400x maar ik denk dat het voor in onze sreken een beetje "over the top" is.

    De aanlijding van dit toppic is het grote gap van vergroting van mijn occulairs , 96x naar 200x en naar 416x en welke vergroting ik nog het beste bij koop.

    nog 1 vraag , ik heb veel goede dingen gelzen over de Burgess TMB Designed Planetary maar de laagste vergroting is de 9mm en ik zit met een brandpunt van 2500 en geeft dus een vergoting van 277x ( dus "over the top" ? )
    Meade 10" Lx-50, Meade ETX 80

    #2
    Ik denk dat je met je 10" niet hoger moet gaan dan ongeveer 300-350X. Zelf gebruik ik voor m'n 8" een 6.7UWA (vergroting 303X) maar alleen die is alleen effectief te gebruiken bij erg goede seeing.
    Ik heb trouwens ook een 18mmSWA, die gebruik ik vanwege de grotere appearant field of view liever met een Barlow dan m'n 9mm zonder. Maar dat terzijde.
    Liever meer detail op een schijnbaar kleiner object (lees: lagere vergroting) dan een grotere maar wazige bol die Jupiter voor moet stellen!

    Groeten,


    Victor
    "SQM is nothing, transparency is everything."

    Commentaar


      #3
      Je zou een focal reducer aan kunnen schaffen, maar ik weet niet echt wat de nadelen er van zijn.

      Dat de seeing zo goed is dat je boven de 250x kan vergroten is volgens mij enorm zeldzaam hier in Nederland. Ikzelf heb nooit boven de 170x gekeken (behalve bij Copernicus). Hoe 'fijn' het is om te kijken hangt natuurlijk ook af van je beeldveld. Als je het fijn vind om de maan in zijn geheel te bekijken kun je natuurlijk in de ene telescoop beter uitkomen dan in de ander met een bepaald oculair.

      Ik zelf vind de maan bij alle soorten vergroting geweldig, 'detail'waarnemingen van 117x zijn erg mooi (ik zie dan ongeveer een kwart van de maan), maar ook de maan in zijn totaliteit in één beeldveld vind ik prachtig. Voor planeten geld natuurlijk ook weer wat je wilt zien. Mijn mooiste ervaringen zijn tot nu toe Jupiter bij Copernicus en Saturnus door de dob van Roel. De vergroting van bij Copernicus van toen der tijd weet ik niet, maar met Roel zijn dob zaten we op 170x (met mijn 7mm TMB), en dat was echt super.
      "Wir sind Sternguckers und auch Fossil. Du?"
      - Roel & Steem, 2019

      Commentaar


        #4
        Ik zou kijken voor een vergroting rond de 120x à 140X, die zal je het meest kunnen gebruiken. Als je 120x neemt en je hebt een 2x barlow kom je aan 240x. Hoeveel je kan vergroten hangt ook af van het object. Saturnus kan een hogere vergroting aan dan Jupiter. Bij Jupiter zijn er veel meer kleine structuren te zien in het wolkendek. Die gaan vlug verloren als je teveel vergroot.
        De TeleVue Plössls zijn ook heel goede oculairs voor planeten. Ik heb de 15mm en het is mijn meest gebruikte oculair (samen met mijn 2x barlow geeft dat 240x)
        Celestron C8 - Orion ED100 - Orion ED80 - Skywatcher ST80 - Tasco 17TR- Omegon Argus 16x70 - Helios Naturesport 10x50- Meade LDX75- AZEQ5

        Commentaar


          #5
          Volgens mij is de maximale vergroting bij jouw scope eerder afhankelijk van de seeing... Met een 10" moet 250X nog prima scherp zijn te stellen, sterker nog, als de omstandigheden goed zijn moet je 350X kunnen halen. Helaas is de seeing in onze landjes 's avonds vaak erbarmelijk, maar vroeg in de ochtend juist weer heel goed. Zij die wel eens een nachtje hebben 'doorgehaald' weten wat ik bedoel.
          "SQM is nothing, transparency is everything."

          Commentaar


            #6
            een 2x barelow heb ik ook maar lijkt me alleen maar bruikbaar met mijn 26mm (96x , 192x)

            @ clearskies : het is niet de bedoeling voor mijn maxmale vergroting maar meer de meest gebruikte vergroting . ik heb tot nu toe alleen nog maar mijn 26mm gebruikt omdat de andere geen scherp beeld gaven.

            Dus ik dacht aan de beste en meest gebruikte vergrotingen tussen de 96x en de 192x

            De beste vergrotingen voor de planeeten verschillen die onderling of zijn die bijna het zelfde ?
            Meade 10" Lx-50, Meade ETX 80

            Commentaar


              #7
              Persoonlijk... vind ik dat die hetzelfde zijn. Ja, Jupiter heeft veel subtiele details die snel vervagen bij een (te) hoge vergroting, maar dat geldt net zo goed voor bijvoorbeeld de Cassini divisie in de ring van Saturnus. Maar tegelijkertijd ook voor Saturnus' zuidpool; zonder scherp beeld zie ik die ook niet duidelijk 'grijzer' dan de rest van de planeet. Geldt ook voor de poolkappen van Mars. Is maar een voorbeeld.
              "SQM is nothing, transparency is everything."

              Commentaar


                #8
                Mijn ervaring is dat je met een binoviewer veel meer ziet op maan en planeten, en meer kunt vergroten. Zondagavond kon ik bij die goede seeing gemakkelijk 500x halen met een bino met 10mm oculaiern plus 2x OCS.Een C9,25 die goed is gecollimeerd kan dat gemakkelijk hebben, dus een Meade 10" ook.
                Voor deepsky zou ik zeggen streef naar een supergroothoek van 35 a 40 mm, dan haal je er het maximale beeldveld uit. Dan een van ca 18 a 20 mm, een 12 a 13 mm, en voor de goede seeing ca 8 a 10 mm.
                Met barlows kun je ook het aantal oculairen verminderen.
                Die 9mm TMB kun je volgens mij rustig kopen, bij een beetje seeing moet je kijker dat best kunnen hebben. Ik heb een 9,4 mm Speers waler (84 graden beeldveld!) en die gebruik ik heel veel, bv met OIII op de Orionnevel, schitterend! Ik gebruik zelfs ook een zoom 5-8 mm van Speer Waler, voor dubbelsterren en bolhopen.

                Groet
                Takahashi Mewlon 210, Kson 1026ED apo

                Commentaar


                  #9
                  Ik sta wel versteld van de vergrotingen die jullie hier geven .
                  Wat ook opvalt zijn de verschillende meningen , de 1 zegt dat je hier in onze streken max 250x kunt .
                  terwijl er hier andere spreken over 350x a 500x (als de seeing perfect is)

                  In de meeste gevallen is de seeing toch niet perfect en zitten we er ergens tussen , welke vergroting kun je dan nog het beste nemen ,welk volgens mij dan het meeste gebruikt gaan worden. Zoals steem ze geeft 150x a 170x ? (ik zelf dacht ook aan deze vergrotingen)
                  Meade 10" Lx-50, Meade ETX 80

                  Commentaar


                    #10
                    Dat is afhankelijk van......... de seeing.

                    Zoals je denk ik wel weet wordt de seeing uitgedrukt op een schaal van 1 tot 5 of van 1 tot 10.

                    Stel de seeing is beroerd, 1-3: Dan zie je bij de kleinste vergroting nog geen detail.
                    Stel de seeing is best goed, 5-7: Vergroot wat verder, over de 100X moet goed te doen zijn.
                    Nou is het ècht een prachtige nacht, seeing 9-10: Haal uit je scope wat er uit te halen is!

                    De maximale vergroting is op ieder moment een samenspel van seeing en van wat je scope kan. Dus zeggen dat het altijd het beste is met 150X is onzin, sorry dat ik het zo zeg... Als het geen onzin was, zou je dan op een nacht van seeing 1 toch een scherp, gedetailleerd beeld krijgen met de "omniversele vergroting" van 150 tot 170X. Natuurlijk niet!

                    Met jouw scope zou die 150X best kunnen werken als gemiddelde, maar met een andere weer niet... Kwestie van proberen en onthouden wat je door de maat genomen op jouw waarneemplaats het beste resultaat geeft.
                    "SQM is nothing, transparency is everything."

                    Commentaar


                      #11
                      Helemaal met Clearskies eens. Bovendien is het ook nog eens zo dat als de seeing beroerd is er soms momenten zijn dat hij even goed is, al duurt dat maar een seconde. Als je dan een behoorlijke vergroting gebruikt zie je op zo'n moment veel meer dan met een lage vergroting.
                      Het is geen kunst om even door een kijker naar bijvoorbeeld Mars of jupiter te kijken en te roepen, het is niet scherp, en dan met een lage vergroting meteen een scherp , maar klein bolletje te krijgen waar je nauwelijks iets op ziet.
                      De kunst is om er eens goed voor te gaan zitten, en minstens tien a twintig minuten geconcentreerd naar dat wapperende bolletje te gaan kijken, je zult merken dat je dan na een tijd ineens details gaat zien.
                      Zo heb ik dat een aantal jaren geleden ervaren met de tienduimsrefractor op de leidse sterrewacht tijdens de marsoppositie van 2003.
                      Op het eerste gezicht zag je alleen een vlammende vuurtoren. Na een half uur begon je bij vlagen details te zien, en een tijdje later was je in staat om een tekening te maken.
                      Kijk maar eens naar deze tekeningen die ik in 2005 met mijn C9,25 maakte, ik liet toen wel eens iemand door mijn kijker kijken naar mars, hij zag alleen een rode wapperende bol! Je moet aardig oefenen om al deze details te zien.
                      De wolk die ik links zag werd later bevestigd met een webcamopname van anderen.
                      Takahashi Mewlon 210, Kson 1026ED apo

                      Commentaar


                        #12
                        Mooie schets skyfan!

                        Wellicht een leuk weetje om hier aan toe te voegen: "Ervaren" versus "onervaren" waarnemers. Die zinsnede doet je meteen denken aan iemand die al dertig jaar door telescopen koekeloert tegenover een beginneling. Maar da's niet wat ik bedoel. Het is erg opvallend dat je als je met regelmaat de planeten observeert je vaker en meer detail gaat zien. Je traint als het ware je ogen op het vastleggen van subtiele verschillen. Schetsen helpt dat trainen enorm. En zoals skyfan schrijft kan dat ook tijdens slechte seeing. Er is altijd wel een kort moment van goede seeing en dat zijn de momenten die je opslaat en die je bijblijven. In de praktijk betekent dat eigenlijk dat je twintig minuten naar een kokend balletje staart maar uiteindelijk toch veel detail hebt gezien.

                        Goeie discussie dit!
                        "SQM is nothing, transparency is everything."

                        Commentaar


                          #13
                          ". In de praktijk betekent dat eigenlijk dat je twintig minuten naar een kokend balletje staart maar uiteindelijk toch veel detail hebt gezien "

                          Wil dat dan ook zeggen dat je steeds bezig bent met het proberen scherp te krijgen van het beeld ?
                          ( steeds aan die focuser aan het draaien? )

                          @ skyfan : knappe schets !
                          Meade 10" Lx-50, Meade ETX 80

                          Commentaar


                            #14
                            Schetsen aan de telescoop is inderdaad heel nuttig. Dan moet je echt heel goed kijken waar het detail zich bevindt, welke vorm/kleur het heeft en hoe groot het is.
                            Persoonlijk ga ik liever voor een iets scherper beeld. Soms kan je een detail beter zien op een klein bolletje. Waarmee ik niet bedoel dat ik naar een miniscul bolletje kijk. Ik rond liever af naar beneden zou ik zo zeggen.

                            @Panther_be: is de kijker goed gecollimeerd? En laat je hem lang genoeg afkoelen? Welke oculairs heb je trouwens, merk/type. Want je schrijft dat je het beeld alleen maar scherp krijgt met de 26mm.
                            Celestron C8 - Orion ED100 - Orion ED80 - Skywatcher ST80 - Tasco 17TR- Omegon Argus 16x70 - Helios Naturesport 10x50- Meade LDX75- AZEQ5

                            Commentaar


                              #15
                              Ik ben nog maar een beginner maar ik heb de ster test gedaan en de kijker zag er goed gecollimeerd uit.

                              de kijker stond al 2 uur buiten voor ik ging obeserveren, maar ik ga volgende keer een andere manier gebruiken voor te laten afkoelen. ( kijker naar beneden richten en zonder occuliar er op 30 min laten afkoelen zo dat de hete lucht kan opstijgen )
                              Tevens had ik na die 2 uur afkoeling ligte condens tegen de lens die naarmate de avond vorderde erger werd.

                              de oculairs die ik heb zijn de volgende : de meade 4000 super poliser 26mm zeer tevreden over , de 12.5 mm celestron poliser , 6mm ????
                              en een 2x tele veu barlow.
                              Meade 10" Lx-50, Meade ETX 80

                              Commentaar

                              Werken...
                              X