Aankondiging

Samenvouwen
Nog geen aankondiging momenteel

GO TO + oculair vraagje

Samenvouwen
X
  • Filter
  • Tijd
  • Toon
Alles wissen
nieuwe berichten

    GO TO + oculair vraagje

    Beste,

    Ik heb mij een Sky Watcher - Skymax 127 SynScan AZ GoTo aangeschaft. Ik heb een vraagje over het instellen van de go to:

    de coordinaten, datum is geen probleem maar bij de tijd maak ik een fout denk ik. Ik woon in BelgiŰ dus plaats ik de tijdzone op +1. Stel de huidige (winter)tijd in. En zet Daylight Savingstime op NO. Wanneer ik hem synchroniseer met 2 sterren en een object opzoek zit hij er altijd toch wat naast. Maak ik een fout?

    2de vraagje: Ik heb oculairs bijgekregen van 10 en 25mm + 2x barlow. Die barlow is nog goed voor extra vergroting van de maan, maar voor jupiter krijg ik alleen een wazig beeld dat ik niet scherp krijg. Heb na wat opzoekwerk ontdekt dat mijn uiterste oculair 6mm mag zijn. Kent er iemand een website voor goede oculairs en eventueel een betere barlow?

    Alvast bedankt!

    #2
    Hallo, hofmans, welkom op het forum.

    Bij de alignment zit de goto er altijd wel wat naast. Soms veel, soms weinig. Dat heeft allerlei oorzaken. Zolang de GoTo maar goed werkt nadat de alignment is gedaan is dat verder niet belangrijk.

    Wat betreft Jupiter, 300x (10mm + Barlow) vergroten is erg fors voor Jupiter. Zelf kijk ik met een grotere kijker zelden met een vergroting van meer dan 200x naar Jupiter. Het 10 mm oculair zonder barlow geeft 150x, dat is misschien wat weinig, maar je moet dan al heel veel details zien. Alleen zijn ze erg klein.
    What where the skies like when you were young?

    Commentaar


      #3
      svdwal, bedankt voor de snelle reactie.

      Het is ook na de allignment van de goto dat de afwijking blijft.

      Commentaar


        #4
        Een beetje ernaast zitten komt voor. Dit soort gotosystemen is zo ontworpen dat het gezochte object in het beeldveld staat van het minst vergrotende oculair dat erbij zit. Dus het object moet te zien zijn in beeld, het hoeft niet precies in het midden te staan.

        Maar je kan proberen de nauwkeurigheid te verbeteren. Zorg ervoor dat de alignmentsterren so goed mogelijk in het midden komen te staan, en balanceer je kijker goed op de montering. Dan maak hpje de mogelijke fouten zo klein mogelijk, em dan doet de goto het meestal wel beter.

        En kijk even of er een synchronisatiefunctie in de goto zit. Als je een object gevonden hebt zet je het zo goed mogelijk in het midden van het beeld. En dan druk je op een speciale knop, bv. Wat precies, hangt van de software af. Ik ken de SynScan niet dus ik weet niet welke knop. Het staat zeker in de manual.
        What where the skies like when you were young?

        Commentaar


          #5
          @Hofmans
          Het grappige is dat veel verkopers heel vaak adverteren met de hoogste vergroting die een telescoop maar kan leveren. En inderdaad, tijdens een heel goede avond met topsee´ng, een telescoop die al uren op temperatuur is en als onderwerp dubbelsterren, kan dat. Zelfs op planeten als Mars en Saturnus kom je daar nog wel eens mee weg.

          Adverteerders die alleen maar praten over de topvergroting van hun produkt, zou iedere beginnende amateur moeten mijden als een besmettelijke ziekte. Vaak wordt er ook schromelijk overdreven. Tweede deel van de grap is dat vele beginnende amateurs nou net heel erg gevoelig zijn voor het vergrotingsargument: "Als hij 500 keer kan vergroten, zal het wel goed zijn". Klopt dus niks van.

          In de praktijk blijkt dat een planeet als Jupiter dat soort vergrotingen niet kan verdragen. Jupiter is een planeet die om een zachte hand vraagt en veel lagere vergrotingen. We willen immers zoveel mogelijk contrastarme details zien? Dan moet de vergroting drastisch omlaag.

          Met mijn 140mm Maksutov ( hetzelfde type als de jouwe) krijg ik de allermooiste beelden op Jupiter bij 167X. Vergelijkbaar met zo'n 150X in jouw telescoop. Ga je met jouw scoop hoger zul je onherroepelijk minder details zien. Klein? Valt wel mee. Het zal niet de eerste keer zijn dat ik het mooiste beeld bij 125X krijg.

          Vergis je ook niet in de temperatuurgevoeligheid van een Maksutov -systeem. Een Maksutov vergt een lange afkoeltijd, voordat hij topbeelden gaat leveren. Reken maar op 1 uur 45 minuten voor je 127mm als hij vanuit de huiskamer rechtstreeks naar buiten gaat.
          Last bewerkt door John Baars; 01-11-12, 21:17.
          Schiedam: Evostar APO 120ED, Vixen ED102 (upgraded by FirstLight), UK OMC140 Maksutov op GPDX, Skywatcher Maksutov 102 (g&g) op Alt/Az of Star Adventurer. Jena 10X50, Gucky. In het heelal aan het speuren sinds 1970.

          Sterrenwacht Rijswijk : 130mm Astro-Physics Starfire op NEQ6, C8 op NEQ6, 14 inch Meade Schmidt Cassegrain op EQ8, Lunt.

          Commentaar


            #6
            Ik heb het zelfde goto systeem, met een mak 103
            Wat mijn ervaringen zijn:

            - schuif de poten niet maximaal uit, max tot twee derde. liefs minder
            - gebruik een aparte waterpas, de ingebouwde heeft een afwijking.
            - het bijgeleverde batterijen pakketje, werkt niet erg goed. te weinig vermogen.
            - zet je mak alvast in bijvoorbeeld je schuur, dan koelt deze alvast wat af.
            - Let goed op bij het invoeren van de GPS gegevens. het systeem gebruikt graden, minuten en seconden.

            Het is een leuke set, voor weinig geld. Echter moet je wel goed weten wat je doet, anders is het een super frustrerend systeem!!!!

            Commentaar


              #7
              bedankt voor jullie reacties. Het helpt me zeker verder. Nog 1 vraagje: hoe komt het dat een telescoop een tijdje moet 'afkoelen'?

              Commentaar


                #8
                Als de ( dikke) spiegel onderin een hogere temperatuur heeft dan de omgeving, gaat die zijn warmte afstaan. De buis zelf wordt al snel koud. De warme afgestane lucht gaat in de buis heftig wervelen. Dat is heel goed te zien als je een heldere ster in een pas buiten gezette telescoop bij hoge vergroting een beetje onscherp draait. Die warmteverplaatsing vertroebelt het beeld ernstig en houdt pas op als buis, spiegel en corrector nagenoeg dezelfde temperatuur hebben als de omgeving waarin ze staan.

                Maksutovs en Schmidt Cassegrains hebben daar het meeste last van omdat het belangrijkste optische element onderin een afgesloten systeem zit. En bovendien het licht maar liefst drie keer de ( turbulente) lucht in de buis moet doorlopen. Open Newtons en Refractors ( waarbij het optische element vrijwel direct zijn warmte aan buitenlucht kan afstaan) zijn dus sneller op temperatuur. Van die laatste twee zijn refractors het snelst, omdat de warme afgestane lucht onmiddellijk bovenin het instrument verlaat.

                Veel beginnende amateurs weten dit niet en denken dat hun kijker "slechte" beelden geeft. De waarheid is dat die kijker gewoon nog niet op temperatuur is.
                Schiedam: Evostar APO 120ED, Vixen ED102 (upgraded by FirstLight), UK OMC140 Maksutov op GPDX, Skywatcher Maksutov 102 (g&g) op Alt/Az of Star Adventurer. Jena 10X50, Gucky. In het heelal aan het speuren sinds 1970.

                Sterrenwacht Rijswijk : 130mm Astro-Physics Starfire op NEQ6, C8 op NEQ6, 14 inch Meade Schmidt Cassegrain op EQ8, Lunt.

                Commentaar


                  #9
                  Dat wervelen is hetzelfde effect als wat je 's zomers nog wel eens boven een heet stuk wegdek ziet: de lucht erboven lijkt dan te trillen, en als het echt heel warm is, ga je ook regenboog-achtige verkleuringen in dat getril zien. In een telescoop vergroot je heel veel, en een telescoop zit veel complexer in elkaar dan een wegdek (optisch gezien), waardoor je er ook veel meer last van hebt.
                  Robtics 80mm f/7 ED Doublet Refractor, carbon | WO reducer/flattener III | Canon 450D, gemodificeerd | HEQ5 met OAG.

                  Commentaar


                    #10
                    hazo, dat wist ik inderdaad nog niet. Bedankt!

                    Commentaar


                      #11
                      @john baars: ik heb met mijn 10mm oculair een vergroting van 150x. Dan zie je wat kleurverschil tussen de wolkenlagen van jupiter. Maar bv de grote rode vlek daarvoor is de vergroting toch nooit groot genoeg? Alhoewel ik hier op het forum vaak mensen tegenkom die dit wel kunnen. Of is dit buiten de capaciteit van mijn telescoop?

                      Commentaar


                        #12
                        De rode vlek valt binnen de capaciteiten van je telescoop. Alleen: tegenwoordig is hij zeker niet echt mooi rood, eerder heel zacht zalmrose, soms zelfs gewoon flets. Laat je niet door foto's misleiden. Je zoekt naar een ovale vorm, maar je zult je ook moeten inspannen om hem de eerste keer te zien. Als je hem eenmaal een keer gevonden hebt, zal het je vanaf dat moment iets gemakkelijker afgaan. Omdat hij op dit moment omgeven wordt door flink wat andere stormen is hij gemakkelijker te vinden, maar moeizaam definitief te herkennen. Hij wordt het gemakkelijkst zichtbaar als hij precies in het midden van de bol staat. In veel kijkers ( van ons formaat: 127 en 140mm Maksutovs) is hij heel moeilijk te herkennen als hij nog aan de rand staat.
                        Schiedam: Evostar APO 120ED, Vixen ED102 (upgraded by FirstLight), UK OMC140 Maksutov op GPDX, Skywatcher Maksutov 102 (g&g) op Alt/Az of Star Adventurer. Jena 10X50, Gucky. In het heelal aan het speuren sinds 1970.

                        Sterrenwacht Rijswijk : 130mm Astro-Physics Starfire op NEQ6, C8 op NEQ6, 14 inch Meade Schmidt Cassegrain op EQ8, Lunt.

                        Commentaar


                          #13
                          Ik snap wat je bedoeld maar ik vind te vergroting te klein om het te kunnen zien. Ik zie net wat kleurverschil van de gaslagen, maar om meer detail te zien is de vergroting te klein. Maar mss moet ik wat meer geduld oefenen

                          Commentaar


                            #14
                            Klinkt als een kijker die nog niet op temperatuur is.

                            Vergroting verlagen is dan verstandiger dan verhogen, want bij verhogen zie je nog minder. Zoals ik al zei gebruik ik ook regelmatig 125X om naar onze gasreus te kijken. Soms kom je gewoon niet hoger. Je natuurlijke neiging is om de vergroting op te voeren, gewend als we zijn om dan meer te zien. De ellende is dat we bij hogere vergrotingen ook de see´ng in de kijker en die van de buitenlucht mee uitvergroten. Resultaat: nog teleurstellender. 150X is echt genoeg. Gewoon vaak doen. Aan het eind van dit Jupiterseizoen moet je lachen om alles wat je nu nog niet zag.....
                            Uiteraard wil je die 300X uitproberen, heb je waarschijnlijk allang gedaan. Niemand zal je tegenhouden, maar je ziet minder.
                            Schiedam: Evostar APO 120ED, Vixen ED102 (upgraded by FirstLight), UK OMC140 Maksutov op GPDX, Skywatcher Maksutov 102 (g&g) op Alt/Az of Star Adventurer. Jena 10X50, Gucky. In het heelal aan het speuren sinds 1970.

                            Sterrenwacht Rijswijk : 130mm Astro-Physics Starfire op NEQ6, C8 op NEQ6, 14 inch Meade Schmidt Cassegrain op EQ8, Lunt.

                            Commentaar


                              #15
                              GRS; grote rode vlek

                              Hou je er ook rekening mee, dat de GRS ook wel eens aan de achterkant van Jupiter kan zitten en je hem dus niet ziet!
                              Verder: staat je telescoop goed op het noorden en is je hoogte goed , m.a.w. heb je Polaris ongeveer in je beeldveld, als je start met alignen !

                              gr
                              Benda
                              MEADE SC12 - MEADE ED6 - C8-SKW ED80- DOB12-LXD750-EXOS2

                              Commentaar

                              Werken...
                              X