Aankondiging

Samenvouwen
Nog geen aankondiging momenteel

magnitude

Samenvouwen
X
 
  • Filter
  • Tijd
  • Toon
Alles wissen
nieuwe berichten

    magnitude

    Beste forum members,

    Ik ben al sinds mijn jeugd (ik ben nu 24, dus val er net buiten zou je kunnen zeggen) al heel geinteresseerd in astronomie. Ik heb altijd wel veel theorie gelezen, maar nooit echt serieus met observeren bezig geweest.

    Welnu, sinds een tijdje probeer ik zelf met mijn verrekijker (standaard 7x50) wat objecten te vinden.

    Dit is me met enige moeite (want ik woon in de stad) gelukt bij enkele objecten, zoals het andromeda-stelsel en orion nevel..

    Ik wil nu de rest van de interessante messier objecten vinden. Ik vind dit echter knap moeilijk. Het lastigste vind ik dat ik wel de gegevens heb van magnitude en dergelijke van internet. Maar ik heb ervaren dat ik hier verdomd weinig aan heb!

    Hebben jullie tips waarmee ik van te voren kan beoordelen of ik een object zal kunnen waarnemen of niet?

    Is het zo dat twee objecten op dezelfde hoogte aan de hemel, en waarvan de vastgelegde magnitude gelijk is, deze ook even helder zouden moeten zijn? Hebben de dimensies van het object geen invloed hierop?

    Ik heb zo'n idee dat ervaring telt bij dit soort dingen... maar dat heb ik dus nog niet.
    Swingen op Buena Vista Social Club

    #2
    Je probleem is waarschijnlijk dat je sterren vergelijkt met nevels, sterrenhopen en stelsels. Doordat nevels groter zijn, maar ook diffuser, kan een nevel met dezelfde magnitude als een ster niet zichtbaar zijn, terwijl de ster dat wel is. Zeker met veel lichtvervuiling maakt dit een enorm verschil. Nevels worden namelijk veel sneller weggesmeerd door lichtvervuiling of maanlicht dan sterren.

    Tevens bestaan er nog 'gemiddelde' magnitudes die men soms gebruikt voor variabele sterren. Variabele sterren wisselen in de loop van de tijd van magnitude, en daar kan soms een hele graad of meer verschil in zitten. Als jij dan net op zoek bent naar die ene ster die soms net in, en soms net buiten je grens valt, kan het zijn dat je hem niet ziet. Alhoewel ik me niet kan voorstellen dat je op zoek gaat naar een ster die zo dicht tegen je magnitudegrens aan zit.
    "Wir sind Sternguckers und auch Fossil. Du?"
    - Roel & Steem, 2019

    Commentaar


      #3
      Hoi Robklg

      Het belangrijkste bij deepsky objecten is het oppervlakte helderheid. Neem bijvoorbeel M33, dat is sterrenstelsel waar wij recht naar kijken. Omdat we er recht naar kijken neemt het dan ook een groot stuk van de hemel is beslag. Wat inhoud dat hij een grote oppervlakte heeft.

      Magnitudes werken met het totaal uitgezonden licht van een object. M33 zend veel licht uit, maar het is over een groot oppervlak verdeeld. Dus vandaar dat hij heel moeilijk te zien is onder lichtvervuiling. Terwijl hij een magnitute van 5.7 heeft.
      Dit object is wel één van de beste voorbeelden, maar de rest van de deepky objecten werkt op dezelfde manier. Alleen het verschil is wat kleiner.

      Voor de rest zou ik deze is site eens bekijken. Want je kunt er als een beginner echt heel veel van leren. Onder ''objecten'' kun je hele mooie lijsten vinden met objecten die je vanuit een stad kunt bekijken.

      http://www.sterrenkunde.nl/deepsky/index.htm

      Waar woon je trouwens? Dan kan ik je wat meer tips geven.
      - Skywatchter 150 mm F5 Newton
      - EQ3, aandrijving + poolzoker
      - Bresser 10x50
      - Canon EOS 400D + wat glaskokers

      Commentaar


        #4
        Bedankt voor jullie reacties.

        Ik woon in Enschede. Ik heb deze vraag ook tijdens een lezing van de lokale publiekssterrenwacht over Messier objecten gevraagd. Maar ik kreeg niet een heel duidelijk antwoord. Ik had het idee dat men zelf meer uit ervaring wist welke wel en niet goed zichtbaar zouden zijn, en niet zo zeer geinteresseerd in de cijfers.

        Ik gebruikte de magnitude van bijv. planeten en sterren een beetje om na te gaan of ik bepaalde objecten kon zien. Bij nevels enzo gaat dat dus moeilijker begrijp ik. Maar de magnitude in combinatie met de oppervlakte dimensies van het object zou dan een redelijke indicatie moeten zijn voor de zichtbaarheid? Is hier een berekening voor? En is dat betrouwbaar?

        Zijn er betere methoden om je kansen te bepalen?

        Ja ik denk ook dat ik veel kan leren op deze en die sites... over geschikte onderwerpen. Maar ik vind het ook wel een uitdaging om gewoon 'willekeurig' een object uit te kiezen en te bepalen of ik 'm kan vinden. En 'm dan ook daadwerkelijk opzoeken. Wanneer je 'weet' dat je het object zou moeten kunnen zien, dan heb je meer geduld dan als het twijlachtig is denk ik.
        Swingen op Buena Vista Social Club

        Commentaar


          #5
          Je zou deze pdf eens kunnen lezen:

          http://www.sterrenkunde.nl/deepsky/b...smagnitude.pdf

          Persoonlijk kijk ik naar de geintegreerde magnitude, oppervlakte helderheid en omvang van (uitgestrekte) objecten. Die geven een globale indicatie. Maar naast deze gegevens is het het beste toch om gewoon te proberen. Die magnitudegetallen zeggen niets over de helderheidsverdeling binnen een object, waardoor je bijvoorbeeld wel een kern van een stelsel kan zien en de buitendelen misschien niet.
          Alles is natuurlijk ook sterk afhankelijk van de toestand van de atmosfeer e.d.

          Commentaar


            #6
            Ik ken er geen berekeningen voor, maar volgens mij is het eerder een stukje ervaring opdoen. Als de maan schijnt, en de lucht is vochtig, dan kun je er al vanuit gaan dat de nacht niet geschikt is om op zoek te gaan naar vage nevels. De seeing is dan sowiso niet goed. Snel leer je al wel wat een goede nacht is, en wat een slechte nacht is. Bij een goede nacht hou je gewoon de gegeven magnitudes aan en dan kom je al een heel eind.

            De link van Atodaz is wel een goede!
            "Wir sind Sternguckers und auch Fossil. Du?"
            - Roel & Steem, 2019

            Commentaar


              #7
              Hey bedankt, die PDF lijkt me heel interessant om te lezen.

              Wat betreft de vochtigheid. Ik heb geloof ik ergens gelezen dat wanneer het overdag de lucht een relatief donkere tint blauw lucht heeft, dat dit betekend dat het weinig luchtvochtig is. En als de omstandigheden zo zouden blijven, dit zou betekenen dat de nacht dus ook gunstiger is. Kan dat kloppen?

              Zijn er nog andere methoden die jullie gebruiken om de condities van de atmosfeer te beoordelen?
              Swingen op Buena Vista Social Club

              Commentaar


                #8
                Dat klopt. Als de lucht goed blauw is is dat gunstig. Dat kan je meestal verwachten na een regenbui of bij Noordwesten wind. Dat is schone lucht vanaf de oceaan. In mijn ervaring is een oostenwind minder gunstig. Je hebt dan vaak overdag een beetje wittige lucht. Dat komt door aerosolen, fijnstof en andere vervuiling van het continent (Ruhrgebied, Oost-europa). Aerosolen zijn kleine waterdruppels. Verontreinigingen in de lucht vormen condensatiekernen die uitgroeien tot druppels. Dat is slecht voor de transparantie. Een droge oostenwind die je 's winters kan hebben is vaak ook gunstig, mits je geen temperatuurinversie hebt waardoor vervuiling blijft hangen.
                Om wat te kunnen zeggen over de tranparantie kan je de (zenithale) grensmagnitude bepalen. dwz de magnitude van de zwakste ster die je nog kan zien met het blote oog.

                Commentaar


                  #9
                  Als de maan schijnt, en de lucht is vochtig, dan kun je er al vanuit gaan dat de nacht niet geschikt is om op zoek te gaan naar vage nevels. De seeing is dan sowiso niet goed.
                  Vochtige lucht en slechte seeing hebben niets met elkaar te maken. Als de atmosfeer vochtig is is deze vaak vrij rustig, en is de seeing eerder goed dan slecht (hoewel er altijd uitzonderingen zijn).

                  Maanlicht en vochtigheid zorgen ervoor dat de grenshelderheid naar beneden gaat. Een onrustige lucht met slechte seeing zorgt ervoor dat het scheidend vermogen slechter wordt.
                  Zo was het vorige week wel doorzichtig, maar zag ik de dubbele dubbele in Lyra met een 127 mm refractor zelfs bij 200x nog als twee 'bollen' terwijl ze normaal gesproken bij 100x volledig gescheiden zijn en je dus 4 sterren ziet.

                  Wat betreft de vochtigheid. Ik heb geloof ik ergens gelezen dat wanneer het overdag de lucht een relatief donkere tint blauw lucht heeft, dat dit betekend dat het weinig luchtvochtig is. En als de omstandigheden zo zouden blijven, dit zou betekenen dat de nacht dus ook gunstiger is. Kan dat kloppen?

                  Zijn er nog andere methoden die jullie gebruiken om de condities van de atmosfeer te beoordelen?
                  Wil je de doorzichtigheid testen, dan is de meest gebruikte maatstaf de grenshelderheid die je met het blote oog haalt. Die is recht evenredig met de grenshelderheid die je vervolgens met je telescoop (op sterren!) kunt halen. En des te dieper te je met sterren komt, des te beter zal je ook nevelachtige objecten zien.

                  Wat de seeing betreft: dat zie je vanzelf wel als je eenmaal door je telescoop kijkt. Meestal is een sterk flonkeren van de sterren een teken dat het wat dit betreft niet zo best is.

                  Groeten,
                  Guus

                  Commentaar


                    #10
                    Er zijn heel veel zaken die het waarnemen kunnen beinvloeden.

                    Zoals eerder gezegd is de luchtvochtigheid belangrijk. Dat bepaalt de transparantie van de lucht. Als de lucht kurkdroog is zul je meer sterren zien en is achtergrond donkerder.

                    Voor de rest heb je in de zomer veel sluierbewolking. Dat kun je overdag goed zien aan de lucht. Het is dan niet mooi blauw, maar het heeft een grijs tintje. Dat zijn dus wolken die zich op de grote hoogte bevinden. Het lijkt dus mooi helder, maar dat is het niet. En s nachts zul je daar dus last van krijgen.

                    In de winter heb je last van sneeuw. Alhoewel het trillingen in de lucht vermindert, weerkaatst het wel enorm veel licht weer naar boven. En vooral in de stad kun je daar veel last van hebben.

                    En als laatste kun je net na de zonsondergang beter niet gaan waarnemen. Want dan is de aarde nog aan het afkoelen en warmte aan het afgeven. Dat veroorzakt natuurlijk veel trillingen in de lucht. Vooral gebouwen hebben hier last van.

                    En zoals mensen hiervoor het gezegd hebben. Van je eigen ervaring leer je het meest. Na een tijdje zul je zelf weten waaneer je goede seeiing hebt en waneer niet. Ga met je verrekijker naar een donker plek waar je geen last van lichten hebt. Zoals een voetbalveldje die omringd is door bomen. En zoek daar makkelijke objecten mee op. Je zult zien dat waneer een lantarenpaal niet in je ogen schijnt, dat je dan veel meer kunt zien.

                    Hier heb je paar objecten die mooi in de verrekijker zijn

                    Andromedanevel M31
                    Dubbelhoop in Perseus
                    M36/37/38 in Auriga
                    Orionnevel
                    Plejaden
                    Vroeg in de avond kun je een glimpje van M13 in Hercules opvangen
                    En nog meer...

                    Veel succes!
                    - Skywatchter 150 mm F5 Newton
                    - EQ3, aandrijving + poolzoker
                    - Bresser 10x50
                    - Canon EOS 400D + wat glaskokers

                    Commentaar


                      #11
                      Hartelijk dank voor de uitgebreide antwoorden. Precies wat ik wilde weten.
                      Swingen op Buena Vista Social Club

                      Commentaar

                      Werken...
                      X