Aankondiging

Samenvouwen
Nog geen aankondiging momenteel

Maansverduistering en mozaiek met stilstaande kijker

Samenvouwen
X
 
  • Filter
  • Tijd
  • Toon
Alles wissen
nieuwe berichten

    Maansverduistering en mozaiek met stilstaande kijker

    Beste Forumleden,

    Afgelopen vrijdag heb ik geprobeerd om met een azimuthaal opgestelde kijker de maansverduistering vast te leggen. Ik gebruikte mijn ruim 40 jaar oude Polarex refractor in combinatie met een moderne ASI camera zonder filter.

    Na een oefensessie vlak voor maximale bijschaduwverduistering (19.58 MET) wilde ik na de verduistering een volledige maanmoziek maken. Mijn strategie was om de beweging van de maan evenwijdig aan de lange as van het beeldveld te laten lopen. Ik maakte opnames van 500 beelden en wachtte dan even om de volgende opname te starten om onnodige overlap te voorkomen. Na een strook maan opgenomen te hebben begon ik weer in de beginstand om een volgende strook op te nemen.

    Waar ik geen rekening mee had gehouden was het doldraaien van een vastzetbout om de camera te fixeren. Een stukje aluminium folie was genoeg om de camera te klemmen maar ideaal was het zeker niet. Toen ik eenmaal zo ver was om de serie te starten bleken er opeens wolken te zijn. Ik kwam niet verder dan twee stroken. De zaak maar opgeruimd en daarna werd het alsnog even helder. Volgende keer beter.

    In AS3! kun je de analyse het best op crop functie laten uitvoeren. Je krijgt dan een eindopname zonder slechte randen waar minder data voor gebruikt is.
    Bij het handmatig samenvoegen van de 9 panelen had ik ook geen rekening gehouden dat de maan uiteraard langzaam roteert vanwege de azimuthale opstelling. Deze veldrotatie is bij een reeks die kort op elkaar volgt weinig opvallend, maar de tweede strook is wel degelijk geroteerd tov. de eerste strook. Dat valt wel te corrigeren met het roteren van individuele panelen, maar is wel veel werk en het rotatiepunt is mi. ook niet het midden van de opname maar eerder het centrum van de maan zelf. Wat is jullie idee daarbij?

    De opnames zijn rond 23.15 MET gemaakt bij hoge maanstand.
    De scherpte van de opnames valt op, mede door de wat kleinere beeldschaal van 0,69"/pixel.
    Ik heb de verscherpte opnames opnames uit AS3! gebruikt en wat na verscherpt in GIMP.

    Het geeft aan dat met stilstaande kijker leuke maanopnamen te maken zijn.
    De volgende keer zet ik de telescoop wel op de G42 om de veldrotatie voor te zijn.

    Goed is te zien dat de zuidelijke regionen merkbaar donkerder waren zo vlak voor het maximum.

    Met groet, Ruud


    Klik op de afbeelding voor een grotere versie naam: 2020-01-10-2314_7-R-R-Moon_R_lapl6_ap76_convVERGELIJKING_filtered.jpg views: 220 grootte: 679,5 KB id: 1437656

    296mm F9,3 Klevtsov/G42 Observatory+/ASI120MM-S/PierroAstro ADC/2" Televue Powermates/SX USB 2" filterwiel/Astronomik IrRGB/ATIK460EXm/H-alpha 7nm/SX OAG/DMK618/CCDT67

    #2
    Origineel geplaatst door RZ63 Bekijk bericht
    ... en het rotatiepunt is mi. ook niet het midden van de opname maar eerder het centrum van de maan zelf. Wat is jullie idee daarbij?
    Denk eens aan lang belichte opnames rond de poolster met een vaste camera op een statief - de sterren trekken cirkels met de pool als centrum. Omdat de maan om de aarde draait in een baan welke niet perfect in het equatoriale vlak ligt (inclinatie) is het iets complexer, maar ik ga er voor het gemak van uit dat je dat niet in je opnames zal merken. Wanneer je met je azimutale opstelling getracht zou hebben de maan te volgen dan zou het rotatiepunt het midden van de opname zijn geweest.

    Commentaar


      #3
      Beste Extrafocaal,

      Een azimutaal opgestelde kijker staat in feite extreem slecht afgesteld op de pool. Wanneer je zou guiden dan zal er veldrotatie optreden met als centrum de guidester. Hier staat de kijker stil, dus veldrotatie is hier waarschijnlijk een onjuiste term. Je hebt gelijk dat de maan een boog zal beschrijven wanneer de maan door het beeld beweegt. Omdat de maan een afmeting heeft zal hij daarbovenop ook langzaam roteren of zie ik dat verkeerd? Om welk punt roteert de maan? Bij een ster zal je die tweede rotatie niet kunnen zien.

      Met guiden treedt die rotatie niet op en bij goede poolafstelling blijft veldrotatie ook uit.
      Ik was nog vergeten te vermelden dat het een 75mm refractor betreft. Bewegingsonscherpte is tegengegaan door zo kort mogelijk te belichten.

      Met groet, Ruud
      296mm F9,3 Klevtsov/G42 Observatory+/ASI120MM-S/PierroAstro ADC/2" Televue Powermates/SX USB 2" filterwiel/Astronomik IrRGB/ATIK460EXm/H-alpha 7nm/SX OAG/DMK618/CCDT67

      Commentaar


        #4
        Origineel geplaatst door RZ63 Bekijk bericht
        .... Je hebt gelijk dat de maan een boog zal beschrijven wanneer de maan door het beeld beweegt. Omdat de maan een afmeting heeft zal hij daarbovenop ook langzaam roteren of zie ik dat verkeerd?
        Beste Ruud,

        Ja, dat deel van de maan dat het dichtst bij de pool is, i.e. het noordelijk deel van de maan (of uitsnede) zal een kleinere cirkel beschrijven door je beeld dan det zuidelijke deel - beide cirkels met de noordpool als centrum. Dit betekent ook dat het zuidelijke deel van de maan sneller door je beeld loopt als het noordelijke deel - misschien bedoel je dat met 'rotatie' van de maan'?

        Overigens - nog niet vermeld - de opname op deze wijze is best aardig geslaagd, jammer dat je 'm niet hebt kunnen 'volmaken'.


        MvG,
        Peter

        Commentaar


          #5
          Beste Peter,

          Mooie woordspeling (volmaken) voor de volle maan die maar ten dele is vastgelegd. Volgende maand nog eens proberen en misschien ook eens bij eerste kwartier, want dan staat de maan aangenaam hoog in het zuiden.
          Met rotatie bedoel ik de veranderende orientatie van het maanbeeld aan de hemel en dus ook op de sensor. Bij opkomst en ondergang ligt de maan meer 'plat' in vergelijking met de doorgang door de meridiaan. Je ziet dit ook vaak bij plaatjes in de sterrengids uitgelegd (het noorden en zenit zijn verschillende richtingen, behalve in de meridiaan). Wanneer ik mijn eerste serie zou maken bij opkomst en mijn tweede tijdens de doorgang, dan zijn beide series tov. elkaar geroteerd (als ik de camerasensor niet van richting verander tenminste). Als ik zou willen deroteren: om welk punt moet ik dan roteren om beide series naadloos op elkaar te laten aansluiten? Nu roteer ik een paneel om het eigen middelpunt en dat kan niet goed zijn. Als ik om de noordpool moet roteren dan moet ik dat draaipunt heel ver van de foto definieren (zou ook niet weten of dat überhaupt kan en lukt.)

          Wanneer de series elkaar vlot opvolgen is e.e.a. minder aanwezig maar zeker niet afwezig. Parallactisch is dan toch de betere methode.

          Met groet, Ruud
          296mm F9,3 Klevtsov/G42 Observatory+/ASI120MM-S/PierroAstro ADC/2" Televue Powermates/SX USB 2" filterwiel/Astronomik IrRGB/ATIK460EXm/H-alpha 7nm/SX OAG/DMK618/CCDT67

          Commentaar


            #6
            Beste Ruud,

            Ben hardleers, maar denk dat ik begin te begrijpen waar je heen wilt. Wanneer je maanopnamen die ruim na elkaar opgenomen zijn, e.g. eerst in het oosten daarna in het zuiden en/of nog later in het westen, dekkend wilt krijgen zie ik inderdaad geen andere oplossing als rotatie met het centrum van de maan als uitgangspunt. Echter bij de resolutie van jouw opname zou je bij een te groot interval wel eens een probleem kunnen krijgen met de libraties van de maan - misschien zul je dan ook nog moeten de-roteren, zoals in WinJupOs, om de horizontale en verticale libratie te corrigeren. Tenslotte zul je mogelijk ook nog moeten corrigeren voor een veranderde grootte van je maanbeeld (elliptische omloopsbaan) en atmosferische dispersie ('refractive flattening').

            Kortom - een equatoriale opstelling lijk mij inderdaad het allerbeste en in niet al teveel tijd alle opnamen verzamelen. Misschien heeft iemand al eens uitgerekend hoelang je kunt opnemen voordat alle bovengenoemde zaken ook werkelijk een probleem gaan worden.

            MvG,
            ​​​​​​​Peter

            Commentaar


              #7
              Volgens mij klopt er toch iets niet in de redenatie van RZ63. Een AltAz montering die volgt, volgt op een vast punt aan de hemel, meestal het centrum van het beeldveld. De declinatie van het object (in dit geval: zuid rand of noord rand van de Maan) doet er niet toe want de montering compenseert hiervoor door harder of juist langzamer te bewegen tijdens het volgen. De rest van het beeldveld draait daar dan omheen. Het is dus wel degelijk veldrotatie en ieder individueel beeld moet alleen daarvoor gecompenseerd worden.
              50 cm Van Gastel dob - 30 cm Van Gastel dob - 15 cm zelfbouw Newton - ASI1600MM-C met een Esprit 80 ED op een SW HEQ5-Pro, ASI1600MM-C met een 8" RC op een EQ6-R

              Commentaar


                #8
                Hoe lang heeft het geduurd om de 9 panelen op te nemen?
                Mak 180 Pro - 150 mm Solar H-alpha, Losmandy GM-8.
                (https://www.neophoto.nl)

                Commentaar


                  #9
                  Mijn reactie:
                  Peter Alle factoren die je noemt spelen mee. Het oosten/meridiaan/westen denken was slechts bedoeld het probleem duidelijk(er) te krijgen. Niet iets wat ik in de praktijk zou willen brengen.

                  wvreeven De maan loopt voor een serie panelen zelf door het beeld en de kijker volgt dan dus juist niet. Echter, voor de serie panelen daarna moet de kijker naar een andere beginstand worden bewogen waarna de maan weer door het beeld gaat lopen. Ben ik nu aan het volgen of niet?

                  Neo eerste serie van 23.14.7 tot 23.16.1 (4 panelen). Tweede serie van 23.16.6 tot 23.18.5 (5 panelen). Alle tijden zijn mid tijden. Per paneel ongeveer 17-18 seconden bij 28fps. Zelfs bij deze korte series zie ik al rotatie optreden!

                  Groet, Ruud
                  296mm F9,3 Klevtsov/G42 Observatory+/ASI120MM-S/PierroAstro ADC/2" Televue Powermates/SX USB 2" filterwiel/Astronomik IrRGB/ATIK460EXm/H-alpha 7nm/SX OAG/DMK618/CCDT67

                  Commentaar


                    #10
                    OK ik zag door de bomen het bos niet meer en had gemist dat er niet gevolgd wordt. Het rotatiepunt is dan lastig te bepalen want dat hangt af van zowel de azimuth als de altitude alsmede de breedtegraad van de waarnemer. Ik ga er even over nadenken.
                    50 cm Van Gastel dob - 30 cm Van Gastel dob - 15 cm zelfbouw Newton - ASI1600MM-C met een Esprit 80 ED op een SW HEQ5-Pro, ASI1600MM-C met een 8" RC op een EQ6-R

                    Commentaar


                      #11
                      Met een tijdsspanne van bijna 4 minuten tussen eerste en laatste paneel heb je al bijna 1 graad te pakken door de aardrotatie, dat lijkt me de overwegend belangrijkste vorm van rotatie in je panelen. Je kan per paneel uitrekenen hoeveel arcmin de correctie moet zijn om daarvoor te compenseren.

                      Een rotatiepunt bepalen lijkt me een probleem dat je kan vergelijken met het opzij uit een rijdende trein kijken. Waar je ook kijkt in het passerende landschap, alles lijkt te draaien rond het punt waar je naar kijkt.

                      Bij het maken van timelapses van de Maan over enkele uren kreeg ik met een equatoriale montering ook te maken met rotatieproblemen, waarschijnlijk deels door poolafwijking en deels door hoe heet dat wiebelen ook weer, libratie.. precessie? Zonder de tidal lock zou je ook nog andere problemen op je bord krijgen.
                      Mak 180 Pro - 150 mm Solar H-alpha, Losmandy GM-8.
                      (https://www.neophoto.nl)

                      Commentaar


                        #12
                        Beste Forumleden,

                        Dank voor al het meedenken over de (mogelijke) oorzaken van het roteren van panelen tov. elkaar.
                        Het begrijpen waar die rotatie door wordt veroorzaakt heeft interessante gezichtspunten opgeleverd.

                        Ik ben tot de volgende praktische oplossing gekomen die volgens mij de rotatie adequaat oplost, maar geen antwoord geeft waar deze in eerste instantie door is veroorzaakt. Mijn oplossing is om twee panelen op basis van een scherp en klein detail uit te lijnen. Beide panelen zijn dan tov. van elkaar nog wel geroteerd, omdat ik daarvoor slechts translaties in X en Y richting uitvoer. De truc is dan om het laatste (bovenliggende) paneel om dat detailpunt te laten roteren en niet (zoals ik aanvankelijk deed) om het standaard middelpunt van het bovenliggende paneel. Je kunt dat draaipunt zelf instellen met GIMP. De draaihoek moet met GIMP proefondervindelijk worden bepaald en dat is wel wat werk. Eventueel kan er tussentijds nog aanvullende translatie worden toegepast.

                        Hopelijk stelt dit amateurs met stilstaande kijkers (of telelenzen) in de gelegenheid om maan mozaieken te maken bestaande uit panelen die netjes op elkaar aansluiten, ook al raken de panelen tijdens het opnemen geroteerd.

                        Met groet, Ruud
                        296mm F9,3 Klevtsov/G42 Observatory+/ASI120MM-S/PierroAstro ADC/2" Televue Powermates/SX USB 2" filterwiel/Astronomik IrRGB/ATIK460EXm/H-alpha 7nm/SX OAG/DMK618/CCDT67

                        Commentaar


                          #13
                          Dat is ook een benadering, hoewel veel mozaïeksoftware zoals PTGui of PS dit eigenlijk al automatisch voor je kan doen, en als extra voordeel ook nog eens de panelen naadloos laat overvloeien zonder helderheidsverschillen. Er is veel gratis panorama- mozaiek- of stitch software te vinden voor dit doel. Volgens mij heeft elke Canon EOS camera wel een Stitch tool op de schijf staan.

                          Ik ben eigenlijk wel benieuwd naar het setje panelen of mijn voorspellingen van rotatie een beetje kloppen op basis van de opnametijden. ;-)
                          Mak 180 Pro - 150 mm Solar H-alpha, Losmandy GM-8.
                          (https://www.neophoto.nl)

                          Commentaar


                            #14
                            Beste Neo,

                            Ik voeg drie panelen bij met respectievelijk mid tijden van: 23.14.42 (begin eerste serie) / 23.16.42 en 23.17.08 (beide het begin van tweede serie).
                            Wellicht kun je hiermee uit de voeten. Je mag ze ook aan elkaar stitchen met de door jou genoemde software. Wel zo makkelijk, maar ik vind het zelf wel leuk om wat te 'klooien'.

                            Met groet, Ruud

                            Voeg bestanden toe
                            296mm F9,3 Klevtsov/G42 Observatory+/ASI120MM-S/PierroAstro ADC/2" Televue Powermates/SX USB 2" filterwiel/Astronomik IrRGB/ATIK460EXm/H-alpha 7nm/SX OAG/DMK618/CCDT67

                            Commentaar


                              #15
                              Het is inderdaad klooien merk ik. Photoshop heeft een uitstekende panorama- of stitch tool die het hele proces automatisch en naadloos uitvoert. Zodra je het handmatig probeert op basis van berekende rotatiewaarden dan blijkt er een beperking aanwezig in de kleinst mogelijke rotatie die ik kan ingeven. Zo accepteert mijn versie geen rotatie in stapjes kleiner dan 0,05 graden (3 armin) waardoor je soms net niet die perfecte match kan maken tussen 2 panelen. Ook is de kleinst mogelijke verplaatsing van 1 pixel in X-Y richting te grof.

                              Ik kan je alleen maar aanraden om even op zoek te gaan naar een geschikt panorama- of stitch programma ;-)
                              Voor GIMP zijn er - gratis - plugins te vinden om panorama's te maken. Dit werkt veel beter en sneller dan handmatig prutsen.

                              Een open source programma voor fotostiksels is bv Hugin.
                              Mak 180 Pro - 150 mm Solar H-alpha, Losmandy GM-8.
                              (https://www.neophoto.nl)

                              Commentaar

                              Werken...
                              X