Tegen de avond begint het toch meer op te klaren: het wordt weer eens tijd, maar ik twijfel rond 21-22 uur, dikke wolken terwijl de maan in eerste kwartier er toch af en toe zo mooi doorkomt.
Tegen 23,30 uur wordt het dan helemaal helder dus de 8" sky naar buiten (zoonlief draagt met gemak van de bovenverdieping alles op z'n plek naar de achtertuin).
Vanwege een aangeschafte hoekzoeker had ik de fabrieks rechtdoor zoeker over en deze maar naast de hoekzoeker gelijmd, kan ik alle kanten uit!
Aangezien de maan al snel naar het westen beweegt en het huis dan in de weg staat, snel de maan opgezocht.
Juist van Theritz de foto gezien van Rupes recta en deze wal valt onmiddelijk op in de binoviewer met 20mm oculairs = 300X.
Rupes recta is een steenwal in de Mare Nubium vlak bij de krater Bird en is 110 km lang en 2,5 km breed. Hij bestaat uit een vlakke helling van 240 tot 300 meter hoogte in een hellingpercentage van ongeveer 7 graden en is zeer duidelijk aanwezig bij schuin opvallend zonlicht. Kaart 54 in de Rukl maanatlas geeft de omgeving mooi weer.
Het is mooi helder (geef het een acht), maar de seeing is zeer slecht: de maan is net een golvende zee met kraters.
Nu de maan achter het huis is verdwenen snel naar Mars, met weer de bino in de focusser en met 175 en 300x (32 en 20 mm oculairs) is praktisch geen detail te zien door de luchtonrust. Wel opvallend zijn wat heldere sterren in de onmiddellijke nabijheid van Mars, alsof er een paar maantjes zichtbaar zijn!
Vanaf 00,45 uur staat Saturnus mooi (vrij) hoog in het zuiden, wel al weer een stuk lager dan tijdens de oppositie van vorig jaar.
Eerst zonder bino met het 12 mm oculair= 100x en 8 mm= 150X. Drie manen vallen direct op en een vierde: ik twijfel.
Dan even de 3,2 mm planetary in de focusser (375x): dan staan inderdaad Tethys en Dione vlak naast elkaar; Rhea aan de andere kant van de planeet en Titan ver voorbij het eerste paar. Daarna ook met de bino en 175 en 300x gekeken, maar de luchtonrust is voor de cassinischeiding meestal een spelbreker, alhoewel er af en toe een glip daarvan is te zien. Maar het plaatje van Saturnus met zijn ringen en manen en nogal wat heldere sterren in de omgeving blijft altijd om van te genieten. Trouwens de komende jaren wordt de zichtbaarheid van Saturnus alleen maar minder door de lagere stand.
Tegen 01,30 nog even naar Porrima, de beroemde dubbelster in de Maagd maar door de slechte seeing is het scheiden moeilijk: het is net een dansende langwerpige ster.
Het is vochtig en klam, maar de zelfgemaakte dauwkappen op de zoekers en de 8" doen goed hun werk.
Het is na weken niet waarnemen toch weer eens een geslaagde avond om je apparatuur te kunnen gebruiken!
Met citaat reageren
