Bij het bekijken van mijn Jupiter opnames viel het mij op dat er om de maantjes geen mooie buigingsring zat. Wat er wel om heen zit zijn stukjes van het ringetje om de 60 graden (zie foto's). Nu vind ik dit best veel lijken op een fenomeen wat pinched optics of geknepen optiek genoemd wordt. Zou het kunnen dat dit veroorzaakt wordt door het te strak aandraaien van de schroefjes van de secundaire spiegel?
manen.png
8'' Meade LX 200 ACF, Imaging Source DMK21, Canon eos 400D,
Ja, pinched optics. Kan aan van alles liggen. Zoek zeker eerst eens bij alles wat geschroefd wordt in combinatie met optiek. Kan ook de hoofdspiegelophanging zijn. De hoofdspiegel moet "rusten" in zijn cel en niet "vastgehouden" worden. Idem dito voor vangspiegels, het woordje klemmen is in de optiekwereld vloeken in de kerk.
Schiedam: GP-DX, Vixen ED102/9, OMC140/14.3, Pronto 70/6.8, Swift 20*80, Jena 10*50,
Eden 8*42. Sterrenwacht Rijswijk: Meade LX200 12", C8, Polarex 10 cm, 8 cm ED + Lunt.
Bedankt voor het bevestigen van de diagnose John!
Ik zal straks de scoop even aan een stertestje onderwerpen, de schroefjes van de secundaire spiegel wat losser draaien en weer goed collimeren. Dan zie ik wel weer verder.
Ik hoop dat het daarmee gefixt is, anders moet ik met de primaire gaan knoeien en daar ben ik niet zo happig op.
8'' Meade LX 200 ACF, Imaging Source DMK21, Canon eos 400D,
Ik heb zonet de drie schroefjes van de secundaire spiegel een stuk losser gedraaid en daarna de telescoop weer gecollimeert. Ik zie geen verschil met hoe de situatie hiervoor was. Zou het kunnen dat de spiegel op een of andere manier permanent vervormd is? Het uit-focus sterbeeldje is wel gewoon rond en niet driehoekig zoals bijvoorbeeld hier beschreven is: http://www.telescope-optics.net/diff...berrations.htm
Het is echt alleen het binnenste ringetje dat uit drie stukjes bestaat...
8'' Meade LX 200 ACF, Imaging Source DMK21, Canon eos 400D,
Misschien de ondersteuning van de spiegel?
(ik zeg ook maar wat)
Het zou kunnen dat het daar aan ligt want ik kan me eigenlijk niet voorstellen dat er geen buffer tussen de collimatieschroeven en de secundaire spiegel zit (alhoewel, het blijft een meade natuurlijk). De primaire spiegel zit volgens mij op een soortgelijke manier als de corrector in zijn cel, met stukjes kurk om hem op zijn plek te houden. Het zou natuurlijk kunnen dat de spiegelcel sneller krimpt dan de spiegel en daardoor op de spiegel drukt. Aan de andere kant verdenk ik nog steeds de secundaire spiegel omdat het patroon van het ringetje ongeveer gelijk staat met de positie van de collimatieschroeven.
8'' Meade LX 200 ACF, Imaging Source DMK21, Canon eos 400D,
Nou wordt het interessanter.Oorspronkelijk geplaatst door Christian1990
Voor je nog iets gaat doen moet je zeker weten dat de spiegel perfect op temperatuur is. Glas dat niet op temperatuur is doet rare dingen. Een naar mijn smaak slecht sterbeeld werd allengs beter naarmate de spiegel beter op temperatuur kwam; een waarheid als een koe, maar oh zo waar.
Weet je zeker dat de vangspiegel spanningsvrij aan zijn houdertje vastzit? Ik zie wel eens vangspiegelhouders langskomen die de vangspiegel klemmend vasthouden. Hij moet ongelooflijk los zitten. Het mooiste is als hij met een tussenlaagje van dun vilt of iets dergelijks gelijmd zit met een flexibele kit. Wat ook gedaan wordt is drie druppeltjes siliconenkit, als hij maar onafhankelijk van de metalen houder kan krimpen of uitzetten.
Is dat het ook niet, moet je toch echt aan de ophanging/ bevestiging van de hoofdspiegel gaan denken. Een uit-focus beeldje lijkt al gauw rond, pas vlak bij focus ga je die klemproblemen zien. Dat kan een klemprobleem zijn, maar ook een ondersteuningsprobleem, zoals NEO al opmerkte. Je kunt uitzoeken of de orientatie van de fouten overeenkomt met klempunten of ondersteuningspunten.
Met een zacht potloodje zet je een streepje aan de buitenkant van de buis. Het streepje kun je heel precies zetten door de ster onscherp te draaien en het potlood voor het beeld te houden. Je kunt dan in het oculair precies de orientatie van het potlood zien aan de hand van zijn schaduw. Komt dit patroon overeen met de klempunten of ondersteuningspunten van de hoofdspiegel weet je gelijk waar het aan ligt. De kans dat dit het is acht ik de grootste. Misschien moet je daar maar mee beginnen. Die klemmetjes kunnen op meerdere manieren klemmen. Ze kunnen de spiegel te strak tegen de spiegelbak aantrekken. Ze kunnen ook de spiegel te hard vanaf de zijkant aandrukken. Als er een fijn sigarettenvloeitje tussendoor kan ( ong 1/20mm- 1/15mm) zit het wel goed. Dus hermonteren met vloeitje ( vergeet een dun tussenviltje niet) en als het vloeitje zonder moeite los getrokken kan worden, is dat vast genoeg. ( ouwe leerling-fijnmechanische techniek-truc). Collimeren moet je toch.
Als de spiegel koud, dus zonder iets ertussen, op drie metalen punten rust kan dit door de te plaatselijke koudeoverdracht ook problemen opleveren. Iets ertussen is geen luxe. Een spiegel die op drie punten rust geeft al aardig wat vervorming. Blijkt na bovenstaande acties het probleem nog steeds te bestaan, kun je overwegen om eerst een vlakke plaat op de drie ondersteuningspunten te leggen.
Als je het probleem op deze manieren getackeld hebt en het is er nog steeds, begin ik langzamerhand ook door mijn trucjes heen te geraken.
Overigens zag ik met eenzelfde sterbeeld in mijn Maksutov ( voor dat ik hem weer 100% had) een weelde van details op Jupiter. Ook dubbelsterren vielen nog gewoon te scheiden. Het is niet de grootste ramp wat ik hier zie. Als dit het enige probleem is valt het nog mee. Zeker niet een fout waar je van wakker moet gaan liggen
Schiedam: GP-DX, Vixen ED102/9, OMC140/14.3, Pronto 70/6.8, Swift 20*80, Jena 10*50,
Eden 8*42. Sterrenwacht Rijswijk: Meade LX200 12", C8, Polarex 10 cm, 8 cm ED + Lunt.
Bedankt voor de reactie! Het blijft een sct natuurlijk dus misschien is het beter hier eens goed naar te kijken op een moment met iets minder extreme temperaturen. Voor nu kan ik er nog prima mee overweg en aan mijn foto's te zien verstoord het de optiek nu ook weer niet zodanig dat het een belemmering vormt. Visueel is er met een gefocust sterbeeldje ook niet zoveel aan de hand (ze zijn gewoon rond) en dubbelsterren zijn gewoon te scheiden.
8'' Meade LX 200 ACF, Imaging Source DMK21, Canon eos 400D,
Oeps, ik zat dus te slapen toen ik jouw bericht las. Een SCT. Had ik kunnen lezen in de handtekening. Ik dacht een Newton. Dan kan het ook nog aan de corrector liggen die ( met deze koude ?) bekneld raakt door zijn borging. Lag het bij mij in dat Makje ook aan.
Schiedam: GP-DX, Vixen ED102/9, OMC140/14.3, Pronto 70/6.8, Swift 20*80, Jena 10*50,
Eden 8*42. Sterrenwacht Rijswijk: Meade LX200 12", C8, Polarex 10 cm, 8 cm ED + Lunt.
Haha, oeps
Ik denk dat het in elk geval niet aan het aandraaien van de collimatie schroeven ligt. Ik vond net een plaatje van de spiegelcel van de secundaire en er zit een beste plaat aluminium tussen de schroefjes en het glas. Het geheel ziet er zo uit:
secundaire-spiegel.jpg
Het zou dus heel goed de borgring van de corrector kunnen zijn inderdaad, of de primaire spiegelcel. Als ik naar de Jupiter foto's kijk en wanneer deze gemaakt zijn heb ik dit al een tijdje dus door de extreme kou zal het niet komen. Ik zou ook niet weten wat voor temperatuurverschil er voor nodig is om dit te veroorzaken.
In het geval van de ring van de corrector, is het dan gewoon een kwestie van de schroefjes een fractie losser draaien?
8'' Meade LX 200 ACF, Imaging Source DMK21, Canon eos 400D,
Regels voor berichten
Met citaat reageren