Een tekening (noord boven, oosten links) van woensdagavond. Het Fra Mauro-gebied is eerder geologisch belangrijk dan dat het visueel aantrekkelijk is (daarom dat m'n ook Apollo 14 naar daar heeft gestuurd). De drie kraters - met gemeenschappelijke wanden - hebben veel geleden onder de tijd: afgebrokkelde, lage wanden en overspoeld door lava.
Parry komt er nog het beste uit en is ook de recentste krater. Zijn bodem leek me lichter dan de andere drie, maar ik kon geen detail zien. Het westelijk deel van zowel Fra Mauro als Bonpland vertonen subtiel (van noord naar zuid lopend) reliëf dat een gevolg is van het ontstaan van het Imbrium Bekken (toch een behoorlijk eind naar het noorden op de maan). Het opvallendste aan Fra Mauro (de oudste krater) is z'n oostelijke wand, waar een groot deel van verdwenen is. Ik kon met m'n kleine refractor een paar lichtere vlekken zien op de bodem (dat in werkelijkheid kraters blijken te zijn). Grotere kijkers kunnen smullen van de vele breuklijnen (rillen) in dit gebied (die soms over twee kraters te volgen zijn).
Grijze achtergrond werkt vrij gemakkelijk voor gebieden weg van de terminator, maar ik blijf er bij dat het een minder mooi "plaatje" oplevert dan zwart papier...



Met citaat reageren
