1 en 2 februari: fantastisch seeing en de Maan in een elfje

[tomkooij]

Woensdag de hele dag getergd door een super transparante hemel maar met Maan en flink wat wind; Geen deepsky vanwege de maan en geen Maan bekijken vanwege de wind (slechte seeing). Dacht ik. Een berichtje van reflector hier op het forum in de trant van "super seeing" deed me toch besluiten naar buiten te gaan.

114mm f/4.5 tafeldobson (starblast), Gouda achtertuin.

Jupiter kan me niet bekoren in de starblast. Ik weet niet of het de kleine opening is of de kwaliteit van de optiek, maar ik zie naar mijn smaak te weinig zwakke details. Gelukkig is de Maan ook voor kleine kijkers een geweldig object; De details nabij de terminator hebben zo'n groot contrast dat de optiek ook niet zo zwaar meetelt.

Maar die seeing! Normaal moet je turen naar een kolkende maan en wachten totdat je even meer details ziet. Nu stond de Maan strak en stil met een geweldige hoeveelheid details en zo nu en dan kwam er nog een extra laag kleine details bij. Heerlijk! Wat je allemaal kunt zien in een 114mm kijker. Ik kreeg het gevoel dat alleen mijn oogvlokken in de weg zaten om de kleinste details te zien. In een 114mm kijker bij 200x heb ik daar flink last van.

Kratertjes in Plato (woensdag), ontelbare kleine cratertjes in Clavius (donderdag). Geweldig gewoon. Ik heb het idee dat ik details heb gezien ik met grotere kijkers niet eerder zag.

In de buurt van grote krater Bullialdus bevindt zich ondiepe crater Kies met "vulkaan" Kies Pi. (Lunar100 nr 60 - ik blijf een lijstjesmens). Een van mijn favoriete maan objecten; prachtig te zien. In de buurt Lunar100 nr 54 Rimae Hippalus. Prachtige rillen op de terminator (donderdag).

Beetje koud, dat wel

[joezerneem]

Ik weet niet of het toeval is, maar de afgelopen dagen (1 en 2 februari) zag ik met mijn 10" dob op Jupiter ook heel weinig detail, in tegenstelling tot de Maan die hele fijne details liet zien.
Ik dacht eerst nog dat het misschien aan de collimatie lag, maar die bleek oké. Het afkoelen van de kijker duurde erg lang, maar ook na enkele uren kon ik nog steeds weinig detail op Jupiter zien. Ik heb steeds meerdere keren op de avond gekeken, maar zag bij lange na niet wat ik een tijdje geleden wel kon zien.
Ik kan er geen oorzaak voor bedenken. De seeing leek, gezien de details op de Maan, heel goed.

[John Baars]

Zelfde hier hoor.
De maan stond er strak bij. Een enkele keer zag ik zelfs een seeïng-rimpel als een klein golfje over de maan trekken. Jupiter was vrij "saai". Wellicht denken ze daar: "Het is zo koud, jullie kijken toch niet"

@Tomkooij
Ja, die oogvlokken van ons beginnen ons vanaf een uittredepupil van 0.8mm of daaromtrent danig parten te spelen. Heb ik tot mijn spijt ook last van. Wat ik vaak doe is heel snel mijn ogen even naar boven draaien in de oogkassen. Ze drijven dan even weg. Maar komen seconden later weer terug.....toch nog wat leven in de brouwerij daar op Jupiter...