1 februari 2012
Zo regent het dagen lang achter elkaar en zo heb je ineens twee avonden mooi weer. Daar moest natuurlijk gebruik van gemaakt worden.
Na eerst een snelle foto van Jupiter te hebben gemaakt leek het mij wel eens leuk om te proberen een schetsje van Jupiter te maken. Toen ik een jaar of twee geleden net mijn eerste waarnemingen deed met een 8x56 verrekijker maakte ik ook nog wel eens een schets van bijvoorbeeld de verplaatsing van de Galileïsche manen of het Andromeda stelsel. Het leuke daarvan vond ik altijd dat je door het maken van zo'n schets gedwongen wordt om echt goed te analyseren waar je nu eigenlijk naar zit te turen.
Het onderstaande schetst hoe ik Jupiter gister om 19:53 uur gezien heb met een vergroting van 206x. Linksonder is Europa te zien en Ganymedes staat strak tegen de schijf van de planeet aan. Rechts van de planeet zie je Io. Boven de planeet zijn ook twee sterretjes te zijn van ongeveer mag. 8. Dit stel viel mij woensdagavond ook al op, alleen toen stond Jupiter er links van en niet eronder.
jupiter1-2-2012.jpg
Na nog even bij de maan te hebben rondgehangen ben ik verder gegaan waar ik gister gestopt was. Dubbelsterren spotten. Ik ga niemand vervelen met de hele lijst sterren die ik langs ben geweest maar er zaten wel een aantal hele mooie exemplaren bij. Ik had een lijstje gemaakt met dubbelsterren maar ik had van te voren geen idee hoe ze er allemaal uit zouden zien. Ik wilde me laten verrassen door wat ik tegen zou komen en dat werkte best wel leuk. Ik kwam dus voor de ene verrassing na de andere te staan. De een aangenamer dan de ander maar het mooiste stel vond ik Sigma Orionis. Omdat ik toch papier en potlood klaar had liggen heb ik besloten daar ook een schets van te maken. Hieronder het resultaat bij een vergroting van 160x.
Sigmaori.jpg
Omdat ik in de buurt was besloot ik ook nog maar even het object van de maand en het bijna object van de maand januari aan te doen. Als eerste was NGC 2022 aan de beurt. Dit zou een heel zwak planetair neveltje zijn ten oosten van het hoofd van Orion. Ik achtte het onwaarschijnlijk dat deze nevel zichtbaar zou zijn met zijn magnitude van 12 maar hij sprong meteen in het oog. Op het eerste gezicht deed het me een beetje aan M97 denken maar dan wat kleiner. Leuk object om nog eens een keer onder betere omstandigheden te bekijken. NGC 2169, het cluster in de vorm van het cijfer 37, bleek echt een juweeltje te zijn. Met recht object van de maand. Bij een vergroting van 160x vulde dit cluster het hele beeldveld en ook hier heb ik nog een schetsje bij gemaakt.
ngc2169.jpg
Tot slot heb ik wederom even snel naar het trapezium gekeken en tot mijn grote verbazing waren E en F met het grootste gemak te zien bij een vergroting van 160x. Kennelijk was de plaatselijke seeing daar vrij goed. In tegenstelling tot vlak daarnaast want Sirius zag er niet uit. Sirius B heb ik dus ook niet kunnen ontdekken helaas. Volgende keer maar weer proberen. Ondertussen was het half tien en omdat ik de volgende dag vroeg op moest heb ik het hier maar bij gelaten.
Met citaat reageren
