Sirius B waarschuwing

[GuusGilein]

Ik heb hem gisteravond ook voor het eerst gezien!

Kijker: 10 cm f/9 Skywatcher ED Evostar, oculairs 7,5 mm Celestron Ultima (120x) 5 mm Pentax XW (180x) en 6 mm TMB Planetary (150x)

Ik begon eerst met de 7,5 mm Ultima. De kijker was goed afgekoeld van een veranderlijke sterrensessie eerder op de avond (hoewel je bij een 10 cm kijker eigenlijk niet van afkoelen hoeft te spreken) en het Baader Amciprisma zat er nog in.
Sirius B werd gelijk al vermoed als een uitstulping aan Sirius en ik liet de ster rustig uit beeld lopen. Toen Sirius A net uit beeld was zag je direct een mooi sterpuntje tevoorschijn ploppen.
Vervolgens de 5mm XW erin, en ook hier was Sirius B zichtbaar, hoewel een stuk lastiger.

Vervolgens een 'normale' zenitspiegel erin en dit maakte de waarneming toch iets gemakkelijker. Tot 80% naar de rand was Sirius B regelmatig zichtbaar als de seeing even tot rust kwam. In volgorder van het gemakkelijkst zien:
7,5 mm Ultima - 5 mm Pentax XW - 6 mm TMB Planetary - 5 mm TS Planetary (randgeval) en onmogelijk in een 3,2 mm Planetary.

Het waarnemen door Sirius uit beeld te laten lopen zodat een fractie van een seconde enkel Sirius B aan de rand zichtbaar is lukte elke keer met de Ultima, een enkele keer met de Pentax en geen enkele keer met een planetary. Daarvoor waren de beeldafwijkingen aan de rand te groot.

De combinatie 10 cm ED met 7,5 mm Ultima is duidelijk een gelukkige. Ik had hem voor een paar tientjes gekocht, speciaal voor mijn Lunt, maar ook voor dit soort waarnemingen (en van de week op de Maan) springt hij er echt uit. Die oude oculairs zijn zo slecht nog niet.

Bedankt voor de tip, John! Ik had nooit verwacht dat dit mogelijk zou zijn met een kleine kijker. Na de E- en F-ster in het trapezium kan ik Sirius B ook afstrepen van mijn lijstje. What's next?

[theritz]

Ik ben nog steeds zeker wat ik heb gezien maar... ik wil het nog eens proberen. Dus ik ga het in de gaten houden met de seeing en er nog eens naar kijken. Als ik dan hetzelfde zie weet ík genoeg . Vanavond zit er even niet in :-)

[John Baars]

Mooi jongens! Gefeliciteerd! Jullie bevestigen het idee dat het met topvergrotingen minder goed lukt.

[reflector]

Zijn er al mensen die hem gezien hebben met een grotere (> 20 cm) Newton, ik begin te twijfelen aan de optiek in mijn telescoop.
Of is de refractor gewoon de meest geschikte kijker hier vanwege zijn goede contrastweergave bij heldere objecten versus zwakke.

[Flatsix]

Ik meen hem vorig jaar gezien te hebben met mijn C9,25 maar alleen tijdens het laatste stukje slewen naar Sirius. Toen de telescoop Sirius begon te volgen heb ik hem niet meer kunnen waarnemen. Sirius stond laag in het zuidoosten, bij mij achterthuis is dat regelrecht in de lichtsoep van de stad Utrecht.

Kan beweging toch iets uitmaken? Dan zou ik graag de verklaring daarvoor weten.

[John Baars]

@Flatsix
Ja, beweging maakt uit. Met tikken tegen de kijker vind ik vaak zwakke objecten. Evenals rondcirkelen met het oog. De kans dat die laatste fotonen nou net op dat gevoelige plekje in je oog komen vergroot je daarmee. Over hoe dat exact in het oog zelf werkt moet ik je het antwoord schuldig blijven.

[skysurfer]

Kraakheldere tropische sterrenhemel hier (wel bijna volle Maan) dus ik dacht ik ga Sirius B eens proberen met de 10cm apo. Handig zo'n reiskijker.
Nou, turen en turen ik zie buigingsringen (83x: 13T6 + 2.2 * Barlow) ik had daarvoor al Rigel bekeken (begeleider +6.7 op 9" afstand) om te kijken hoever nu 10" is. Overal nabij A verschijnt soms heel kort een stipje maar aan alle kanten. Ik moest Sirius B pal onder A vinden (hier bij de evenaar staat het westen boven voor objecten in het oosten) maar geen Sirius B terwijl Rigel B een makkie was. De omstandigheden konden bijna niet gunstiger : Orion in het zenit Sirius 70 gr hoog en een zeer goede seeing. Misschien Maanlicht ?
Wellicht wordt het de komende jaren beter: in 2025 staat B 20" van A af.

[Fabricius]

....kan ik Sirius B ook afstrepen van mijn lijstje. What's next?

Procyon B misschien?

[John Baars]

Vanavond was het weer zover. Sirius B diende zich aan. Deze keer heb ik beter gelet op bij welke vergroting en in welk oculair hij wel en niet te zien was. En hoe lang. Ik dacht daarbij systematisch te werk zijn gegaan, maar achteraf blijkt hier en daar toch een "gat" te zitten. Ik werd enorm geholpen door het feit dat ik precies wist waar ik moest kijken en hoe piepklein hij zou zijn. Rigel is een uitstekende voorbereiding. Sirius B is alleen een klasse of twee lastiger.

Kijker : Vixen ED102S F920

12 Mm Brandon. Gevonden met dit oculair bij 77X. Sirius A achter de beeldrand zetten had geen zin omdat het sterbeeld aan de rand vervormde. Waarneemtijden: 2 tot max. 7 seconden. Normaal gesproken is dit mijn planeten- en dubbelsterrenoculair bij de wat mindere seeïng in combinatie met een barlow. De barlow lag na afloop nog steeds in mijn bakje. Vergeten..... 153X heb ik dus niet geprobeerd....oeps. Op een bepaald moment hield ik zelfs mijn adem in, zolang vond ik het duren om hem onafgebroken te zien. Maar dat bleek toch niet langer dan 7 seconden aaneengesloten. Ogen extra goed met capuchon afgeschermd om er zeker van te zijn dat geen licht van opzij mij op het verkeerde been kon zetten. Zelfs tijdens het waarnemen het oculair verdraaid en geroteerd om rare reflecties uit te sluiten. Ook tijdens een waarneming de inkijkhoek veranderd en mijn hoofd bewogen. Linkeroog geprobeerd. Hij bleef gewoon waar hij was.

8.5 Mm Pentax XF. Vergroting 108X. Bij deze vergroting was de seeïng hinderlijker. Hierdoor werd het moeilijker om hem te ontwaren, vond ik. De tijden bewezen dat: tussen 1 en 3 seconden maximaal. Verzuimd om hem aan de rand te zetten. Met barlow ....eh..die lag in dat bakje, weet je nog wel?

5 Mm Pentax XW. Vergroting 184X. Niet te zien. De mee uitvergrote seeïng was zo hinderlijk dat hij niet opdook. Ik kon Sirius probleemloos achter de rand zetten, de ster bleef immers perfect rond. Geen vervorming. Er waren zelfs afgezien van de vele bewegende spikkeltjes ook delen van bewegende buigingsringetjes te zien. Maar geen B. Te druk daar...

5.1 Mm Pentax XO. Vergroting 180X. Exact hetzelfde verhaal als met de XW. Geen B.

Concluderend voor mijn situatie kan ik zeggen dat hij met een 102mm refractor bij middelmatige vergroting zichtbaar is, mits je precies weet waar je moet kijken en hoe het er uit moet zien. Optiek moet van ruim voldoende kwaliteit zijn, goed gecollimeerd en brandschoon. Hogere vergrotingen vergroten de seeing zover mee uit dat de waarneemkans daalt. Het achter de rand zetten was voor mij geen successtory. Wellicht dat het aanbrengen van een minuscuul zwart schermpje tot halverwege het beeldveld op de veldstop waarnemers helpt. Het laten driften leverde mij persoonlijk geen positiever of negatiever resultaat.

Happy hunting!


Bijgaand paintplaatje van vorig jaar. Waargenomen met een C14.

Sirius B kopie.JPG
Sirius B is het kleine ( voor de herkenbaarheid vierkante ) oostelijke stipje.

[skyfan]

Vanavond eindelijk een kans, het was zowaar een tijdje helder, en ik heb de 127ed apo maar opgesteld, want met de dobson zag ik het niet gebeuren. En het was een eitje, met de 10 mm Pentax (95x) zag ik hem meteen, vlak ten oosten van Sirius. Hij was nagenoeg constant zichtbaar. De seeing was best goed, want met de ES 6.7 zag ik (delen van) buigingringetjes maar geen Sirius B.
Mars was trouwens ook erg mooi bij 240x (4 mm Planetary).